Najgłupsi przestępcy Wendy Lewis

Recenzje książki: Najgłupsi przestępcy (2) Poniższe recenzje mogły powstać po przekazaniu recenzentowi darmowego egzemplarza poszczególnych utworów bądź innej zachęty do jej napisania np. zapłaty.

1. Filmy akcji często przedstawiają przestępców jako ekspertów, wożących się luksusowymi autami i otoczonych pięknymi kobietami. Tacy przestępcy posiadają nowoczesne narzędzia i świetną broń. Są niezwykle sprytni i nigdy nie dają się złapać. W telewizyjnych i internetowych wiadomościach też nierzadko słyszymy bądź czytamy o poważnych, a nawet okrutnych przestępstwach. Jednak rzeczywistość nie zawsze wygląda tak, jak niektórym się wydaje. Z tego względu Wendy Lewins w swojej książce "Najgłupsi przestępcy" postanowił ukazać przestępcze "perełki", czyli kilkaset śmiesznych, a wręcz absurdalnych historii kradzieży, napadów, porwań i fałszerstw.
   
   Rekordy przestępczej głupoty są nie do podrobienia.. Niektórzy przestępcy są tak głupi i nieporadni, że aż ciężko w to uwierzyć. Zapominają, że wszystkie działania niosą ze sobą konsekwencje. Dają się złapać. Udają kogoś innego lub zupełnie zapominają kim są. Zostawiają ślady swojej bytności w miejscu, w którym popełnili przestępstwo. Mówią niewłaściwe rzeczy w niewłaściwych momentach. Mają głupich pomocników, którzy zdradzają ich. Próbują bronić się w nielogiczny sposób, który pogrąża ich jeszcze bardziej. Zostawiają swoje dowody tożsamości na miejscu zbrodni. Uśmiechają się do kamer. Wychodzą z banku z mniejszą ilością pieniędzy niż na początku. Nierzadko bandyci mylą domy i ofiary, a nawet zasypiają podczas skoku lub zapominają po co przyszli.
   W tej książce znajdziemy wiele postaci, którym bez żadnych skrupułów, można nadać miano idiotów. Poniżej przedstawię Wam zaledwie kilka sylwetek takich nieudaczników.
   Z resztą będziecie mogli zapoznać się sami, sięgając po tę pozycję.
   Złodziej próbuje ukraść auto z ręczną skrzynią biegów, mimo, że potrafi obsługiwać tylko automatyczną. Nastolatek obrabowuje lokalny sklep spożywczy i ucieka z niego, chowając pieniądze do obu kieszeni… dziurawych. Złodziej, któremu zamiast pieniędzy, udaje się ukraść psie odchody. Człowiek, który nie pojawia się w sądzie, twierdząc, iż umarł. Przestępcy uciekający walcem drogowym, kosiarką czy trójkołowym rowerkiem. Mężczyzna uzbrojony w… cukinię. Mężczyzna podający policji fałszywe nazwisko, które później zapomina. Świr próbujący obrabować kasyno przez telefon. Uciekający rabusie, którzy wjeżdżają w policyjny radiowóz.
   Jak widać, wielu przestępców nie może pochwalić się bystrością umysłu i racjonalnym myśleniem. Historie przedstawione w "Najgłupszych przestępcach" ukazują ich jako żałosnych, pozbawionych wyobraźni, a nawet wręcz niemyślących osobników, którzy działają w absurdalny sposób. Jednak nie trzeba tracić nadziei. Na końcu książki, znajdują się przydatne porady, które pomogą potencjalnym przestępcom w lepszej organizacji.
   Szkoda, że nie znali ich wcześniej…

   Recenzja: Sylwuch.blogspot.com 2012-07-11

   Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

   Czy recenzja była pomocna:

    TAK  (0)  NIE  (0)

2. Są często głupi, nieporadni i żałośni. Niczym nie przypominają groźnych i twardych gości z filmów o gangsterach i zbirach. Mowa o bohaterach książki „Najgłupsi przestępcy” Wendy Lewis, którzy są największą zakałą wśród współczesnych przestępców i obalają mit dobrze ubranego i skutecznego bandyty
   Aby przekonać nas, że osoby występujące w książce Lewis są prawdziwi autorka zebrała i opisała w niej kilkaset absurdalnych historii napadów, fałszerstw, porwań i kradzieży. Te historie są nie tylko zabawne, ale wręcz obnażają nieudolność sprawców rożnych przestępstw.
   W jednej z historii jest ukazany napad na sklep z odzieżą. Złodziej chwyta zakładnika, którym okazuje się… sklepowy manekin. Przykłada mu broń do głowy i grozi policjantom, że go zastrzeli. Rzecznik policji tak skomentował to zdarzenie: "Człowiek ten musiał być ślepy jak kret, strasznie głupi”. Nic w tym dziwnego, bo sprawca okazał się po prostu głupi.
   Kolejna historia też pokazuje brak wyobraźni u przestępców. Młody człowiek obrabował sklep, grożąc sprzedawcy nożem. Problem polegał na tym, że sprzedawca rozpoznał napastnika, który pracował w znajdującym się po sąsiedzku barze kanapkowym. Na dodatek sklep ten znajdował się naprzeciwko posterunku policji. Funkcjonariusze zjawili się po 12 sekundach. Zatem, jeśli wybieracie się na napad, to nie idźcie z tym do sklepu obok i na pewno nie do kogoś znajomego.
   Inna prawdziwa historia przedstawia człowieka, który uciekł z więzienia ,a następnie podjął pracę jako kierowca autobusu, który dowozi do tegoż więzienia osoby odwiedzające. Policjanci złapali go podczas pierwszego dnia pracy. Zastanawiali się długo, jaki sens ma opuszczanie przybytku tylko po to, by regularnie go odwiedzać.
   Następny przykład pokazuje, jak nie powinno sie robić. Dwóch mężczyzn zamówiło kilka pizz, a gdy dostawca je przywiózł, zagrozili mu bronią. Dostawca rzucił w nich jedzeniem, uciekł do samochodu i odjechał. Policja nie miała kłopotu z odnalezieniem rabusiów pizzy, gdyż złożyli oni zamówienie, podając prawdziwe nazwisko, adres i telefon.
   Jednak historia pewnego jegomościa bije na głowę wszystkie inne. Na ulicy stoi człowiek, który wskazuje list gończy i z dumą obwieszcza: "To ja!". Słyszą to wszyscy przechodnie, w tym policjanci przechadzający się nieopodal. Co się potem stało możemy sobie wyobrazić.
   To tylko niektóre ze śmiesznych historii wziętych z życia i pokazujących głupotę i żałosne zachowanie przestępców, którzy zamiast mysleć racjonalnie dali się ponieść fantazji i przed działaniem nie pomyśleli. O pozostałych historiach dowiecie się siegając po tą książkę.

   Recenzja: twardziel.pl Robek, 2010-04-07

   Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

   Czy recenzja była pomocna:

    TAK  (0)  NIE  (0)

więcej recenzji

ukryj recenzje