Szept mocy. Szepty rodu Eld Veriani. Tom 4 Paulina Hendel

1. Jestem pewna, że i wy macie swoje ulubione książki, ktore potrafią skraść czas i wcale nie zamierzają go oddać! Moja miłość do fantastyki zaczęła się między innymi od Żniwiarza Pauliny Hendel. Ta seria do dziś zajmuje szczegolne miejsce w moim czytelniczym serduchu i jest dla mnie prawdziwym białym krukiem. Oczami wyobraźni widziałam Mateusza, Magdę i wszystkie te demony, ktore naprawdę nie miały z tą dwojką łatwego życia. Pamiętam tamten klimat, emocje i to uczucie, kiedy człowiek odkłada książkę, ale myślami nadal siedzi w jej świecie. Tym razem za sprawą serii Szepty rodu Eld Veriani i jej czwartego tomu, Szeptu mocy, wydanego przez Fabrykę Słow. Poznaliście już Zoyę Eld Veriani, ktora nie jest dziewczyną, ktora będzie grzecznie siedzieć w kącie i czekać, aż ktoś zdecyduje o jej losie. Jej droga jest pełna trudnych wyborow, niepewności i odpowiedzialności, ktorej czasami zwyczajnie jest za dużo, ale UWAGA! ZACZYNAJCIE OD PIERWSZEGO TOMU! Szept ognia, potem Szept wiatru, Szept gor i dopiero Szept mocy. Tutaj naprawdę warto poznać całą drogę Zoyi, bo jej historia, relacje i przemiany mają znaczenie. Więc nie znasz początku, to zapraszam do siebie po nadrobieniu, żebyście nie zepsuli sobie przyjemności odkrywania tej części. Po upadku Zapory zyskała rodzinę, miłość i zupełnie nową pozycję. Jest potężną vitrą, przedstawicielką legendarnego rodu i opiekunką skalnych ludzi. Brzmi imponująco? Oczywiście! Tylko że za tym wszystkim idą obowiązki, a te nie pytają, czy akurat ma się ochotę na chwilę świętego spokoju. To dopiero lekki kapuśniaczek przed sztormem najgorszego sortu :p. Dla mnie Zoya jest jak ja, ty, każda z nas, bo np. ma swoje słabości, musi uczyć się nowych rzeczy, a świat wcale nie zamierza jej ułatwiać życia. Chciałoby się powiedzieć: dziewczyno, usiądź, odpocznij, napij się czegoś i przez pięć minut nie ratuj świata, ale przecież wtedy nie byłoby tej całej zabawy! To coś jak każdy dzień, w ktorym stawiamy czoła przeciwnościom losu, a on i tak wbija nam noż w plecy z miną I co? Poddajesz się? W tej części ważną rolę odgrywa rownież młody Ov, ktory razem z Zoyą trafia w sam środek naprawdę nieciekawej sytuacji. Wyobraźcie sobie, że probujecie wreszcie poukładać sobie życie, a tu nagle potężne tąpnięcie zamyka wam drogę powrotną i grzebie was w starożytnych, zapomnianych kopalniach. Żadnego wygodnego wyjścia, żadnego szybkiego telefonu po pomoc, tylko ciemność, nieznane korytarze i świadomość, że coś może czaić się tam, gdzie nie dociera światło. No powiedzcie sami, czy to brzmi jak wymarzona wycieczka? Ja chyba jednak wybrałabym spacer po lesie, a teraz najlepsze. Te kopalnie nie są zwyczajnym miejscem, w ktorym wystarczy znaleźć odpowiednią drogę i wrocić do domu. Ich wnętrze skrywa tajemnice, a Zoya musi zmierzyć się z siłami, ktorych istnienia nawet nie podejrzewała. Do tego dochodzi sytuacja polityczna w Obsydii. Na południowej granicy gromadzą się wojska tajemniczych Arajekan, a bezwzględny Dragan nadal rzuca cień na przyszłość krainy. Czyli mamy dziewczynę uwięzioną pod ziemią, niebezpieczeństwo nadciągające z zewnątrz i świat, ktory zdecydowanie nie zamierza dać jej odpocząć. Brzmi jak przepis na kolejną nieprzespaną noc! Nie sposob pominąć samego świata stworzonego przez autorkę. Obsydia to nie tylko piękne nazwy, magiczne zdolności i fantastyczne stworzenia. To rownież polityka, walka o władzę, rodzinne tajemnice, rożne interesy i ludzie, ktorzy nie zawsze pokazują prawdziwe oblicze. Ogromnym plusem według mnie jest rownież to, że historia Zoyi nie sprowadza się wyłącznie do walki i kolejnych magicznych pojedynkow. Jest tutaj miejsce na relacje, miłość, przyjaźń, lojalność, rodzinę, ale też na strach i konsekwencje podejmowanych decyzji. To już czwarty tom, a świat nadal ma czym zaskakiwać. Autorka od pierwszego tomu nie pozwala nam osiąść wygodnie w fotelu i pomyśleć, że wszystko już wiemy. Wręcz przeciwnie, otwiera kolejne drzwi, pokazuje nowe tajemnice i mi zdecydowanie na 100% udowodniła, że nawet po wielkich wydarzeniach mogą nadejść jeszcze większe kłopoty. Nudy? NIGDY W ŻYCIU!!! Autorka ma w sobie coś, co bardzo cenię jako czytelniczka. Potrafi stworzyć świat, do ktorego chce się wejść, bohaterow, ktorych nie traktuje się jak przypadkowych postaci z papieru i przygodę, ktora zostaje w głowie jeszcze długo po zamknięciu książki. Dla mnie polska fantastyka na światowym poziomie i zawsze będę tak myśleć. Uwielbiam, kiedy autor potrafi przypomnieć mi, dlaczego zakochałam się w fantastyce. Najpierw Mateusz i Magda, teraz Zoya i jej świat. I choć demony z Żniwiarza mają u mnie miejsce szczegolne, to Obsydia zdecydowanie rozgościła się na moich czytelniczych połkach. Pani Paulino, bardzo proszę, nie zwalniaj! Już jestem gotowa na kolejne szepty, tajemnice i kłopoty, w ktore wpakujesz swoich bohaterow, tylko ten finał mnie przeraża!

   Rozwiń »
   Opinia: Book matula Opinia dodana: 2026-11-08 Ocena: 6   

   Opinia niepotwierdzona zakupem

   Opinia dotyczy produktu: ebook

   Czy opinia była pomocna:

    TAK  (0)  NIE  (0)

2. "Szept mocy" jest czwartym tomem cyklu zatytułowanego Szepty rodu Eld Veriani. Dlatego od razu uprzedzam o możliwości pojawienia się spojlerow i konieczności czytania w odpowiedniej kolejności. Dlaczego? Bo opowiedzieć o tej książce i nie zahaczyć o pewne ważne wydarzenia byłoby grzechem. W każdym razie, jeśli ktoś liczył na to, że po wydarzeniach związanych z upadkiem Zapory Zoya wreszcie będzie mogła złapać oddech, to chyba trochę się przeliczył. Bo choć bohaterka zyskała nową rodzinę, miłość i miejsce w świecie, ktory dopiero zaczyna układać się na nowo, to odpowiedzialność, jaka na niej spoczywa, wcale nie pozwala jej na spokojne życie. Zoya Eld Veriani zyskuje wiele rol, ale to też oznacza nowe obowiązki, a przy tym i sytuacja polityczna w Obsydii zdecydowanie nie sprzyja odpoczynkowi. Na południowej granicy gromadzą się wojska tajemniczych Arajekan, a cień Dragana wciąż pozostaje obecny w przyszłości krainy. Zoya probuje odnaleźć spokoj w wyzwolonym gorniczym miasteczku Foshol, jednak szybko okazuje się, że nie będzie to takie proste. Ależ to się wszystko wydaje tajemnicze, prawda? Zwłaszcza dla osob, ktore serii nie znają, bo te, ktore czytały poprzednie tomu doskonale widzą co się szykuje i z czego właściwie wynika. Ale wierzcie mi na słowo, warto wpaść w świat stworzony przez Hendel i dać się porwać. Zwłaszcza, że jak na fantastykę, to nie są tomiszcza liczące sobie po tysiąc stron i czyta się bardzo szybko. Wprawieni czytelnicy zapewne łykają tom w dzień, maksymalnie dwa, jak ja! W Szepcie mocy ponownie spotykamy się z historią, w ktorej magia, odpowiedzialność i walka o przyszłość Obsydii są ze sobą mocno powiązane. Tym razem istotnym elementem staje się rownież tajemnica skrywana w głębi gor, a sytuacja Zoyi pokazuje, że samo pokonanie wcześniejszych zagrożeń nie oznacza jeszcze końca problemow. W trakcie lektury można poczuć na własnej skorze, że autorka wplata wiele rożnych wątkow w fabułę, ale zdecydowanie kładzie też nacisk na to, żebyśmy my, jako czytelnicy, bardzo polubili bohaterow i wczuli się w ich sytuację. A mimo, że ich problemy są w zupełnie innym świecie, wytworzonym w wyobraźni Hendel, to jednak pokazują, że wiele z nich znamy z życia codziennego. I już podsumowując, powiem szczerze, że wyciągnęła mnie ta książka z zastoju czytelniczego. Zaczynałam kolejne powieści i zostawałam po około stu stronach zupełnie nie wiedząc dlaczego. Tę jak złapałam i otworzyłam, to nie mogłam się od niej oderwać, a kiedy musiałam ją odłożyć choćby na chwilkę, to cały czas wracałam do niej myślami. To chyba najlepsza rekomendacja, prawda?

   Rozwiń »
   Opinia: Wystukane Recenzje Opinia dodana: 2026-11-04 Ocena: 5   

   Opinia niepotwierdzona zakupem

   Opinia dotyczy produktu: ebook

   Czy opinia była pomocna:

    TAK  (0)  NIE  (0)

więcej opinii

ukryj opinie