W tomie przyglądamy się politykom i praktykom piśmienności naukowej od wieku XIX po współczesność. Zaproponowana przez nas perspektywa łączy kulturową historię wiedzy z antropologią i teorią piśmienności. Interesują nas różnorodne praktyki utrwalania, archiwizowania, dokumentowania, tworzenia i legitymizowania pola badań poprzez praktyki piśmienne.