Krystyna Kacprowska

Życiem pisane

Tomik wierszy

Fotograf Karolina Sienkiewicz

© Krystyna Kacprowska, 2021

© Karolina Sienkiewicz, fotografie, 2021

Tomik wierszy „ŻYCIEM PISANE” jest kolejnym zbiorem wierszy o trudnych sytuacjach życiowych i walce z nimi. Autorka skłania do głębokiej refleksji na temat spraw życia codziennego i szukaniu celu w życiu. W poezji wyraziła swój stosunek do szukania satysfakcji życiowej i osiągania stanu szczęścia w życiu.

ISBN 978-83-8221-784-1

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Życiem pisane

2. Podziękowania

3. Pozbyć się uczucia nienawiści pragnę

4. Poczuć się człowiekiem…

5. Nigdy Cię nie zostawiłem

6. Talent

7. Duch mój

8. Zaufanie

9. Wojna

10. Człowieczy los

11. Nie mów…

12. Zapomnienie

13. Nigdy się nie poddawaj

14. Pani Fałszywość

15. Poszłam złą drogą

16. Zawziętość

17. Ja chcę tylko poczuć… wodospad

18. Coś się zepsuło

19. Wszystko do nas wraca…

20. Nie zauważyć mgły

21. To, czego jeszcze nie wiedzą

22. Boję się zasnąć

23. Komu ufać?

24. Wzruszenie

25. Daj mi siłę

26. Szczęście zapomnienia

27. To, co nie jest ważne

28. Pocałunek westchnienia

29. Liść urazy

30. Deszcz

31. Wstyd

32. Po prostu uwierz

33. Łza uśmiechu

34. Moc wulkanu

Podziękowania

Książka "Życiem pisane" została stworzona dzięki wsparciu i ciężkiej pracy wielu osób. Najszczersze wyrazy podziękowania kieruję do mojego cudownego zespołu, dzięki któremu powstała okładka tej książki. Dziękuję Karolinie Sienkiewicz, która jest profesjonalnym i niesamowicie utalentowanym fotografem, a także Karolinie Nadolskiej, która pracuje jako zawodowa wizażystka. Praca z Wami to czysta przyjemność. Serdeczne wyrazy podziękowania składam również mojej ukochanej siostrze Joannie Kacprowskiej, która całym sercem wierzyła w powstanie tomiku i wspierała mnie z całych sił. To właśnie ona nieustannie motywowała mnie do ulepszania treści tej książki i do poszerzenia mojej wiedzy na temat poezji.  Dziękuję Wam bardzo za to, że jesteście <3

Pozbyć się uczucia nienawiści pragnę

Tak bardzo nienawidzę

Tak bardzo jestem zła

I pozbyć się tego uczucia

Po prostu nie mogę

Ale chcę…

Naprawdę…

Tak bardzo…

Ludzi…

Którzy krzywdzą…

Ludzi…

Którzy gardzą…

Ludzi…

Którzy zabijają we mnie

Uczucia ludzkie.

Staję się taka

Jak oni…

Staję się zgorzkniała

I zablokować tego

Nie mogę.

Nienawiści ludzkiej

Co serce człowieka

W kamień zamienia

Co niszczy

I…

Spać nie daje

Jeść nie daje

Śmierć daje

Poczuć się człowiekiem…

Chciałbym kiedyś

Poczuć się człowiekiem

Takim bez zmartwień…

Trosk…

Rozczarowań…

Chciałbym poczuć się rybakiem

I łowić serca

Na morzach dusz ludzkich

Chciałbym poczuć się śpiewakiem

Co nuci hymn przed wielkim światem

Chciałbym poczuć się wariatem

Co nie zna granic

I może wszystko

Tymczasem…

Jestem

Tym...

Kim jestem

…

Jestem wspomnieniem

I jestem wybaczeniem

Jestem skruchą

I jestem otuchą

Jestem miłością

I jestem kruchością

Tak bardzo…

Chciałbym poczuć się człowiekiem!

Nigdy Cię nie zostawiłem

Nigdy Cię nie zostawiłem

Byłem zawsze

I widziałem wszystko

Widziałem co Ci robili

Widziałem, jak Cię krzywdzili

Widziałem, jak Cię poniżali

Widziałem, jak Cię torturowali

Widziałem wszystko

Ja tam naprawdę byłem

Ja czułem

Ja cierpiałem

Ja z bólu umierałem

Z Tobą

***

A Ty…

Pytasz…

Czemu nic nie zrobiłem?

…

Ja Twe serce

Na skrzydłach nosiłem

Ja Twe serce

Do snu kołysałem

Ja Twe serce

Codziennie pocieszałem

Ja Twe serce

Tuliłem…

Aż…

…

Przestało bić

Talent

Dałem Ci talent

Do rzeczy wielkich

Byś ich nauczał

I się nimi dzielił

A Ty poniżasz

I ludzi krzywdzisz

I na nich plujesz

I maltretujesz

Oni są wszyscy

Twoimi braćmi

Twymi siostrami

Ja dobrze wiem

Co Ja Ci mówię

Sam Was stworzyłem

I nie tego chciałem

Nie chciałem bólu

Nie chciałem trwogi

Nie chciałem pożogi

Krzywdzisz mnie Synu

Krzywdzisz mnie Córko

Dar mój tak drogi

Stał się dla Ciebie przynętą

Na ludzi słabych

Na ludzi kruchych

Na ludzi życiem wyprutych

Ale ja tego wszystkiego

Tak nie zostawię

Ja dam im siłę

Do walki z Tobą

Poczujesz skruchę

Poczujesz lęk

Nie gniewaj się

Ja nie mam wyjścia

Straciłeś wiarę

Pokorę straciłeś

I miłością do człowieka

Przed światem pogardziłeś

I śmiałeś się z tego

Na oczach tłumów

A oni klaskali

I wiwatowali

A mi było

Tak po prostu przykro

Daru mego odebrać nie mogę

Ale mogę na Ciebie zesłać strach

Rozczarowanie

I poczujesz to,

Co oni.

Poczujesz…

Już niedługo…

Duch mój

Duch mój spoczywa

Na Twej skroni

Sercem żelaznym

Trzymam Twą dłoń

Z policzków spływa

Ocean łez

A Ty śpisz

Przytulona w mą dłoń

Śnisz o tym życiu

Co obiecałem

Śnisz o marzeniach

Co spełnią się

Ja jestem z Tobą

W tym Twoim śnie

Chodzimy razem

Po górskich ścieżkach

Po nowych lądach

Po obrzeżach miast

Ty mnie nie widzisz

I ja to wiem

Nie jest mi przykro

Bo wiem

Że mnie czujesz

Czujesz, że Cię kocham

I o Ciebie dbam

I boję się chyba

Każdego ranka

Że Ciebie stracę

Czyli wszystko to,

Co mam

Jesteś marzeniem

Jesteś stworzeniem

Które głęboko w sercu

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.