Anna Bińkowska

Zgodnie z prawdą

Saga Egmont

Zgodnie z prawdą

Zdjęcie na okładce: Midjourney, Shutterstock

Copyright © 0, 2026 Anna Bińkowska i Saga Egmont

Wszystkie prawa zastrzeżone

ISBN: 9788727311364

1. Wydanie w formie e-booka

Format: EPUB 3.0

Żadna część niniejszej publikacji nie może być powielana, przechowywana w systemie wyszukiwania danych lub przekazywana w jakiejkolwiek formie lub w jakikolwiek sposób bez uprzedniej pisemnej zgody wydawcy, ani rozpowszechniana w jakiejkolwiek formie oprawy lub z okładką inną niż ta, z którą została opublikowana i bez nałożenia podobnego warunku na kolejnego nabywcę. Zabrania się eksploracji tekstu i danych (TDM) niniejszej publikacji, w tym eksploracji w celu szkolenia technologii AI, bez uprzedniej pisemnej zgody wydawcy.

Język, postacie i poglądy zawarte w tej publikacji nie odzwierciedlają poglądów ani opinii wydawcy. Utwór ma charakter publikacji historycznej, ukazującej postawy i tendencje charakterystyczne dla czasów z których pochodzi.

www.sagaegmont.com

Saga jest częścią Grupy Egmont. Egmont to największa duńska grupa medialna, należąca do Fundacji Egmont, która każdego roku wspiera dzieci z trudnych środowisk kwotą prawie 55 milionów złotych.

Vognmagergade 11, 2, 1120 København K, Dania

Biegł po wąskich uliczkach Starówki. Wcześniej chyba musiało padać, bo czarna bazaltowa kostka lśniła w blasku miejskich latarni. Dobiegł do Rynku, przeciął go, zawinął ostro w Krzywe Koło i wpadł na Kamienne Schodki, ślizgając się na mokrym podłożu. Za sobą słyszał zbliżające się kroki. Chciał przyspieszyć, ale płuca odmawiały posłuszeństwa, mięśnie paliły żywym ogniem. Nagle wszystko nabrało koloru krwi, a on stracił równowagę i runął w dół.

Otworzył gwałtownie oczy i przez dłuższą chwilę próbował złapać oddech. Nad nim bielał sufit. Pierzyna, w której leżał, była miękka i ciepła. Słyszał rytmiczne cykanie zegara w salonie na dole, gdzieś niedaleko szczekał pies. Pociągnął nosem – pachniało nieodmiennie sosnami, mokrym drewnem i ciastem. W pokoju było jeszcze ciemnawo, w listopadzie słońce późno wschodziło – o ile akurat nie zasłaniały go chmury, co o tej porze roku było nagminne.

Jakub sięgnął na szafkę przy łóżku i wymacał zegarek. Zatrzymał się na trzeciej piętnaście – znowu zapomniał go wczoraj nakręcić.

Trzecia piętnaście. Oczywiście. Zawsze stawał o trzeciej piętnaście. Jak jakieś… memento.

To niestety koniec bezpłatnego fragmentu. Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki.