Bogdan Jerzy Podstawka

Zbiór wierszy Tom II

© Bogdan Jerzy Podstawka, 2021

W tym tomie znajdują się wiersze autora napisane

w ciągu kilku ostatnich miesięcy. A więc jego

najnowsze prace, które powinny czytelnikom przypaść do gustu …

ISBN 978-83-8273-111-8

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Zbiór wierszy Tom II

2. Sponsor

3. Wysoka poprzeczka

4. Perypetie Tomka

5. Maluje się ……

6. Kazirodztwo

7. Katar

8. Internet

9. Kropla

10. Nawałnica

11. Dzień ojca

12. Sopot Festiwal

13. Maska

14. Szczera rozmowa

15. Znów przez palce

16. Alfons

17. Podsumowanie

18. Obowiązek

19. Telefon dla seniora

20. Zazdrość

21. Tydzień

22. Florysta

23. Czas oszustów

24. Konkubina

25. Portfel

26. Szczeniak

27. Zaprzeczenie

28. Nie sądź

29. Wywiad

30. Sobowtór

31. Gdy pragniesz

32. Ból i cierpienie

33. Aborcja

34. Mors

35. Pieniądze

36. Adopcja

37. Casanova

38. Dotrzymać słowa

39. Energetyczny wampir

Sponsor

Masz w sobie pomysł

chcesz coś zrobić

lecz brakuje funduszy

Wiesz że zwyczajnie bez sponsora

nie możesz z miejsca ruszyć

Szukasz więc kogoś

kto ma pieniądze

w ten sposób ci pomoże

Lecz tu wiadomo jak z bogatym

ciężko się z nim orze

Patrzą na ciebie jak na złodzieja

bo chcesz od nich zapomogę

Jeśli otworzą przed tobą drzwi

tak czują wielką trwogę

Zaraz pytają ciebie po co

na co ci tyle pieniędzy

Myślą że dadzą ci sto złotych

i żyć już będą w nędzy

Przecież odliczą od podatku

kwotę którą ci dadzą

Jednak przed ostatecznym krokiem

adwokata się radzą

Ciężko się doją bogaci ludzie

chyba we krwi to mają

Jeśli cokolwiek tobie dadzą

wszem i wobec to ogłaszają

W dążeniu do celu

W dążeniu do celu

zawsze mamy pod górkę

Dlatego więc niewielu

zachowuje kulturę

Bo tam na szczycie trzeba

rozpychać się łokciami

By złapać skrawek nieba

bronisz się pazurami

To co tam osiągnąłeś

zostawiasz tylko sobie

Choć we wszystkim przegiąłeś

myślisz — żeś dalej człowiek

Jednak po zachowaniu

dalece ci do tego

To co jest w twym mniemaniu

jedynie martwe „” ego””

Jak długo się utrzymasz

chcesz zawsze być na szczycie?

Na twarzy pyszny grymas

cóż warte takie życie?

Za wszystko trzeba płacić

jeśli nie teraz — potem

Najgorzej kiedy cnotę

zatracisz przez głupotę

Ziemska powłoka

Ulepieni z pyłu tego świata

obdarzeni duszą — tchnieniem Boga

Tkwimy tu na ziemi całe lata

taka egzystencji jest istota

Po co powstajemy? Nie wie nikt

świat i bez nas będzie dalej trwał

Ciało potrzebuje dzienny wikt

więc do końca życia będziesz brał

Jesteśmy nietrwali jak ten proch

co zalega drogi tego świata

Czyżby stwórca nasz miał taki foch

by się z nami bawić przez te lata

Zamiast czynić dobro — więcej zła

nie ma z nas pożytku powiem szczerze

Inna była pewnie koncepcja

lecz ja w lepsze jutro już nie wierzę

Kiedy się to wszystko skończy? Cóż

od nas nie zależy w sumie nic

Po nas pozostanie tylko kurz

więc z całą ludzkością taki widz

Wysoka poprzeczka

Mamy wobec swych dzieci

wysokie oczekiwania

Że zajdą dalej niż my

stąd w tym kierunku działania

Liczymy na to że skończą

uczelnię z wyróżnieniem

Do pewnych elit dołączą

za jednym palca skinieniem

Nam się to nie udało

lecz dzieci radę dać muszą

Inaczej ambitni rodzice

winorośl swą do tego zmuszą

Nawet gdy dziecko ma inne

na świat swój zapatrywania

Ma brnąć wytyczoną drogą

raz dwa i bez gadania

A jeśli nie dadzą rady

szlaban na wszystko i basta

Już poczynione są wkłady

a nam tutaj leń wyrasta!

Chore ambicje to jedno

marzenia dziecka — to drugie

Dlatego rzeczą powszechną

są konflikty w rodzinie

Dajmy więc wolną rękę

swoim dzieciom zawczasu

A oszczędzimy udręki

nauka nie pójdzie do lasu

Perypetie Tomka

Tomek wrócił z sanatorium

był tam dwa miesiące

Pobladł strasznie bo przez kraty

ledwo dochodziło słońce

Schudł biedaczek dziewięć kilo

spodnie wiszą mu na tyłku

Żal biedaka że aż miło

jakby życia był u schyłku

Cichy skromny nic nie gada

wręcz nie do poznania

Z picia; woda oranżada

jakby nie miał swego zdania

Co oni tam z nim zrobili

czyżby mózg wyprali?

Na swą modłę przerobili

jakieś tabletki podali

Czy otrząśnie się z tej traumy

i będzie jak dawniej?

Myślę że ten Tomek stary

już nie wróci — amen

Opłata za kwaterę

Każdy człowiek ma prawo

do darmowego pochówku

Trzeba to poprzeć ustawą

o zakopywaniu trupów

Bo człowiek raz pochowany

ma tam leżeć na wieki

Nie ważne czy grób zadbany

lub często odwiedzany

Opłata za miejsce spoczynku

to dla mnie zwyczajna granda

Jak można usunąć pomnik

bo nie uiszczona opłata?

Jeszcze po śmierci biedaka

chcecie ciągnąć profity?

To bezbożności oznaka

a jaki szok dla rodziny

Kiedy przychodzą na cmentarz

z kupionym zniczem w ręce

A tam już nie ma biedaka

jedynie puste miejsce

Bo zarząd zdecydował

że zmarły jest nierentowny

I kości jego wykopał

poszły gdzieś w kąt dosłowny

Tak się nie godzi na Boga

pieniądze to nie wszystko

Na nich też przyjdzie pora

kostucha jest już blisko

Maluje się ……

Maluje się na twej twarzy

rumieniec

Czy sprawcą jest tego zdarzenia

młodzieniec?

Co patrzy na ciebie ukradkiem

od dawna

Zapyta o twoje myśli

zapewne

Buzują już twoje hormony

w ciele

Spodziewasz się pewnie rozmowy

szczerej

Lecz jemu wystarcza samo

patrzenie

Choć w myślach już z ciebie zdziera

odzienie

Kto pierwszy z was zrobi ten

krok

Odwagi pewnie nabiorą gdy

mrok

Ogarnie już całą

okolicę

Za dnia — rzekła ona

się wstydzę …

Kazirodztwo

Temat trudny i wstydliwy

lecz się go podjąłem

W życiu już mnie nic nie zdziwi

czy to przewidziałem?

Są na mapie takie kraje

w których to jest normą

Nam się to dziwactwem zdaje

i zwykłą „” Sodomą””

Bo jak może ojciec z córką

albo matka z synem?

I to nie są w tym przypadku

przykłady jedyne

Bo i może siostra z bratem

w łóżku wylądować

Tylko dzieci będą potem

zrodzone chorować

Związek po najbliższej linii

zdrowej krwi nie zrodzi

Potem wkoło krąg debili

jeśli o to chodzi

Łańcuch DNA zmieszany

lecz bezwartościowy

Jakby stawiać dom bez ściany

wypadek gotowy

Dobrze że się u nas praktyk

takich nie stosuje

I dlatego jako tako

kraj nasz funkcjonuje

Katar

Kiedyś spotkał Katarzynę

co musiała pod pierzynę

Szybko gnać żeby sąsiedzi

nie wiedzieli co się święci

Teraz dopadł właśnie mnie

z nosa co chwila cieknie

Wydmuchuję że aż piecze

jakby ktoś mnie tam kuł mieczem

Proszki wrzątkiem już zalałem

teraz to cholerstwo całe

Muszę wypić — nie ma rady

z grypą takie są układy

Co wypijesz — to wypocisz

i tak to cierpliwie znosisz

Tyle czasu ile trzeba

krócej tak się chyba nie da

Po dwóch dniach już są postępy

jedząc czosnek — jedzie z gęby

Ale na to nikt nie zważa

nawet pierdnąć ci się zdarza

Po tygodniu człowiek zdrowy

nie pamięta nic z choroby

Tak do następnego razu

może szczepić się zawczasu?

Czas nie oszczędza

Czas nikogo nie oszczędza

nawet gdyś jest przy pieniądzach

Twarz się marszczy i brzuch zwisa

już nie mówiąc o penisach

Nogi z waty — zęby chwiejne

życie nie jest zbyt uprzejme

Chcesz ogarnąć ten bałagan

więc zaczynasz walkę wzmagań

Robisz zabieg korekcyjny

najpierw przedni — potem tylny

Twarz botoksem swą traktujesz

wszelkie zmarszczki likwidujesz

Piersi haczą już o pępek

więc traktujesz je podstępem

Aplikujesz z sylikonu

wkładki — ale psyt — nikomu!

W końcu bierzesz się za brzuch

liposukcja — to twój ruch

Z przodu sprawa załatwiona

jeszcze depilacja łona

No a z tyłu efekt rzadki

trzeba podnieść nam pośladki

Bo opadły w międzyczasie

kiedy przybrałaś na masie

Z grubsza mamy ogarnięte

jeszcze brwi małą korektę

I możemy wyjść do ludzi

lecz czy jest sens tak się trudzić?

Internet

Kiedyś kompendium wiedzy

encyklopedie były

Nim człowiek do nich zajrzał

latami się kurzyły

Czasy się jednak zmieniły

dzisiaj kopalnią wiedzy

Stał się powszechny internet

więc tam się głównie siedzi

Znajdziesz w nim rzeczy o których

nie miałeś w ogóle pojęcia

Po za tym inne bzdury

za jednym palca kliknięciem

Nie trzeba wdychać kurzu

z pożółkłych stronic księgi

Placu też nie zajmuje

telefon bierzesz do ręki

Jednak ja wolę stary

zwyczaj wchłaniania wiedzy

I wkładam swoją głowę

w stronice — pomiędzy

Czy jeszcze ktoś tak robi?

A może to tylko wyjątek

Grubaśne encyklopedie

nie czyta się w świątek czy w piątek

Kropla

Mówią że kropla drąży skałę

przez to efekty ma niemałe

Systematyczne jej opadanie

po latach dziurę zrobić jest w stanie

Mała kropelka — a ile może

kapie i kapie o każdej porze

Nikt na poważnie jej nie bierze

aż będzie efekt — powiem szczerze

Tak samo w naszym życiu się dzieje

malutkich kropel jest zatrzęsienie

To one pchają wszystko do przodu

tak machinalnie — bez powodu

Nie sztuka zrobić coś na siłę

szybko i mocno — to nieuczciwe

Każdy powinien mieć równe szanse

więc kapią krople z pewnym dystansem

Po co się spieszyć — efekt tak będzie

ujrzą go nawet w ostatnim rzędzie

Systematyczność i mocna wiara

góry przenosi — żyć nam pozwala

Docenisz to gdy przyjdzie pora

patrz w przyszłość — nie myśl co było wczoraj

A czas zadziała na naszą korzyść

wystarczy tylko tego dożyć

Współczesna księżniczka

Dziewczyna mojego kolegi

ma nietypowe zachcianki

Lubi nocować w zamkach

jak dawniej szlachcianki

Co tydzień inna komnata

no i rzecz jasna zamek

Drogie ma upodobania

panna do złotych klamek

Zamki — te zamieszkałe

świadczą takie usługi

Kwoty za nocleg niemałe

no i tamtejsze warunki

Na własnej skórze można

poczuć dworski klimat

Zjeść królika z rożna

i napić się wina

Łóżko z baldachimem

ma dookoła kotary

Więc we dwoje przez noc

można robić tam czary

Wcześniej był zamek „” Czocha””

a ostatnio „” Moszna””

Jak się ma kasę w portfelu

w zasadzie wszystko można

Nawałnica

Znów w okolicy

przeszła nawałnica

Zwalone drzewa

w błocie brnie ulica

Zerwane dachy

wyłożone zboże

W tysiącach straty

sprząta ten — kto może

Deszcz leje z góry

studzienki niedrożne

Była melioracja?

Życzenie pobożne!

Od trzydziestu lat

nikt tego nie robi

Taki nowy ład

okolicę zdobi

Coraz częstsze są

takie anomalia

Grad wytłucze to

co burza zostawia

A ubezpieczenie?

Nie każdego stać

Przyjdzie co do czego

nie ma z czego brać!

Dzień ojca

Różni ojcowie się nam trafiają

tacy co swoje dzieci kochają

Chcą im przychylić kawałek nieba

dbają by w domu nie brakło chleba

Bawią się z nimi w wolnej chwili

jazdy rowerem ich nauczyli

Szanują matkę co je zrodziła

wzorowy ojciec — rodziny siła

Są jednak tacy którym dzieci

kulą u nogi — jak zbędne śmieci

Matka się nimi tylko zajmuje

dziecko niechciane — świetnie to czuje

Chowane często przez swych dziadków

cierpią miłości niedostatki

Winien alkohol lub kariera

dzieciństwo dzieciom tutaj odbiera

Oby najmniej takich przypadków

wiem — dobry ojciec to dzisiaj rzadkość

Lecz się starajmy ze wszystkich sił

by w domu z dziećmi jakiś był

Skąd wezmą wzorce w dorosłym życiu

gdy brak takowych w domu na zbyciu

Matka dwóch ról grać nie podoła

życie to jednak ciężka jest szkoła

Sopot Festiwal

Koncert po długiej przerwie

odbył się w końcu na żywo

Nowe kreacje gwiazd

czy szokowały? — O dziwo!

Szpak pokazał swój tors

i włosy pod pachami

Ale ważny jest głos

ma go — przyznacie sami

Doda ma ładną figurę

więc pokazała co trzeba

To taka nasza Madonna

choć jej daleko do nieba

Zwycięscy z Eurowizji

to Włosi — więc ich nie oceniam

Że się całują na scenie?

Do tego raczej nic nie mam

Reszta wypadła poprawnie

Gadowski choć siwy — ma głos

Dowbor wyglądał zabawnie

jak muszkieter Atos!

Jeśli kogoś minąłem

to pewnie przez reklamy

Ważne że z graniem na żywo

do telewizji wracamy

Wobec przyrody

Wobec przyrody i jej siły

jesteśmy tacy mali

Jej cierpliwości się skończyły

będziemy wnet ukarani

Bo ile można ingerować

w faktyczne prawa natury

Człowiek nie umie się zachować

grabieżca — bez żadnej kultury

Kopiemy w ziemi latamy w chmurach

morza zmieniamy w ścieki

Zachwiana więc cała struktura

szczególnie przez dwa wieki

Elektronika wszystkim steruje

odmierza nam całe życie

W cyfrowym świecie źle się już czuję

bo to nieludzkie jest przecież

Człowiek nie robot — odpocząć musi

najlepiej na łonie natury

Lecz tam w spalinach się już dusi

bo czyste powietrze to bzdury

Ile tak jeszcze pociągniemy?

Ciężko określić wprost datę

Jedno jest pewne — co dzień giniemy

pod cywilizacyjnym batem!

Nie macie pojęcia

Nie macie pojęcia ile

wody się wszędzie marnuje

Jednego klocka w kiblu

litrami się spłukuje

A zwykłe mycie garów?

By pozbyć się plamy z talerza

Otwierasz kran i lejesz

aż bryza będzie świeża

Potem przychodzi rachunek

za wodę jak i za ścieki

W debecie szukasz ratunek

a spłacasz go całe wieki

Do picia wodę kupujesz

w sklepie bo w kranie chlor

Swój budżet przez to rujnujesz

więc sięgasz po alkohol

Bo nic tak nie relaksuje

jak woda a raczej wóda

Krew wtedy lepiej pulsuje

i nie ogarnia cię nuda

Więc nim odkręcisz kran

pomyśl lepiej dwa razy

Obniża się wody stan

zabraknie jej? — Tak się zdarzy

Maska

Po założeniu maski

czujesz się nieswojo

Już pracownice banku

ciebie się w niej nie boją

Stałeś się więc nijaki

bez twarzy — tożsamości

I nikt nie zauważy

że smutek na niej gości

Zlałeś się w szarym tłumie

w jedno tło i idziesz

W tej masce nie spostrzeżesz

czy minął dzień lub tydzień

Gdy nikt nie patrzy — zsuwasz

sobie ją na brodę

Nieświadomie lansujesz

taką właśnie modę

Wiatr zamiast liśćmi

miota już maseczkami

Które się walają

pod każdymi krzakami

Mieliśmy ograniczać

produkcję owych śmieci

Czas zacznie nas rozliczać

nim dorosną dzieci

Zrozumieć swój błąd

Ten kto żyje to wie

że życie jest pełne błędów

A gdy dzieje się źle

popełniasz je wręcz bez odstępów

Jeden błąd depcze drugiego

istna parada błędów

Jak pozbyć się tego wszystkiego?

Przejść w życiu do pierwszego rzędu

Gdy masz świadomość — pół biedy

gorzej gdy się nie przyznajesz

Idziesz na dno i co wtedy?

Czy tam już pozostajesz?

Znikąd pomocy — no cóż

przecież się nie zwierzałeś

Że masz na gardle nóż

daleko w tyle zostałeś

A można przecież inaczej

wystawić rękę o pomoc

Twe życie przecież coś znaczy

więcej jest takich — zobacz

W pojedynkę nikomu

jeszcze się to nie udało

Wyjść na prostą bez szwanku

gdy już niewiele zostało

Ironia losu

Wszyscy z historii wiemy

o dawnych wielkich kulturach

Gdziekolwiek się wybierzemy

trafiamy na freski na murach

Przed tysiącami lat

był Egipt i Wielka Romania

Co podbijali świat

według własnego uznania

Faraon i Cesarz Rzymu

mieli się za bogów

W promieniu tysięcy mil

wybili wszystkich wrogów

Lecz czas zrobił swoje

upadły wielkie potęgi

Dziś papirusów zwoje

przechodzą z ręki do ręki

Ci co tępili chrześcijan

mają teraz papieża

Co w wielkim Koloseum

drogę krzyżową odmierza

Niedawna „” Trzecia Rzesza””

też chciała być panem świata

A teraz lud się tam zmieszał

Arab Niemcowi za brata

Ironia losu na każdym

kroku jest widoczna

Co kiedyś było — nie ważne

jaka jest więc wyrocznia?

Szczera rozmowa

Rzadko mamy okazję

szczerze porozmawiać

Lubimy trudne tematy

na później zostawiać

A one się piętrzą

jak ubrania w szafie

Sumienie nam dręczą

gdy je tak zostawiasz

Jedyna okazja

zdarza się przy kłótni

Wtedy to bywamy

nadzwyczaj rozrzutni

Potrafimy w pięć minut

wszystko z siebie wyrzucić

I po wszystkim na pięcie

do partnera obrócić

Poczuliście znów ulgę

tego wam było trzeba

Choć nastały dni ciche

lecz inaczej się nie da

W końcu się odzywacie

kto pierwszy? — Nie ważne

Tak zazwyczaj się kończy

rozmowa na poważnie

Wygrzmieliście się? Okej

teraz już pójdzie z górki

Nastał w związku rozejm

do następnej powtórki

Znów przez palce

Znów przez palce mi ucieka

moje szczęście

Widać taki los człowieka

jest najczęściej

Nie potrafi on docenić

to co ma

Bo zajęty jest zbyt sobą

tak to trwa

Chwytasz ręką jednocześnie

kilka spraw

Między nimi twoje szczęście

więc je łap!

Oczy twoje rozbiegane

niczym mrówki

Zamiast szczęścia — w twych źrenicach

są złotówki

A pieniądze — ile trzeba

byś miał dość?

Z nimi nie pójdziesz do nieba

jak na złość!

Szczęście było — potoczyło się

gdzieś dalej

W nas zostało — oprócz forsy

wieczne żale ….

Alfons

W dzisiejszych czasach być Alfonsem

niezła fucha

Bo na ulicy każda dziwka

się go słucha

Ma dużo kasy

i ogólne poważanie

Wgląd w każdą panią

lecz nie zawsze jemu stanie

To przez te prochy

co sprzedaje je na boku

Jak się nawali

sam nie może zrobić kroku

Żyje z nierządu

więc na pograniczu prawa

W sądzie się ciągnie

już latami jego sprawa

Bo nikt na niego

nie chce pisnąć złego słowa

W jego kieszeni

siedzi miasta już połowa

Czy tak pociągnie długo?

Trudno rzec

Alfons to Alfons — więc od niego

łapy precz!!!

Podsumowanie

Jak dobrze pójdzie — jutro

skończę pięćdziesiąt lat

W tym wieku już raczej

otworem nie stoi świat

Na pewne rzeczy niestety

jest już zwyczajnie za późno

Czy mam przytoczyć konkrety?

Podchodzę do nich luźno

Pracę traktuję jedynie

jako formę przeżycia

To co na konto wpłynie

nie ma zbytniego pokrycia

Dopiero przy drugiej kobiecie

znalazłem ukojenie

Dlatego twierdzę niezbicie

że miłość — to czyste sumienie

By nie zwariować do reszty

znalazłem sobie hobby

Piszę i obserwuję

co niektóre osoby

I tak do emerytury

jeśli mi Bóg pozwoli

Wtedy już będzie z góry

i sobie odpocznę do woli

Obowiązek

Cóż to takiego ten obowiązek?

Rzecz której trzeba zwyczajnie sprostać

Kiedyś za jego niedopełnienie

mogli cię publicznie wychłostać

Na szczęście czasy się zmieniły

lecz obowiązki pozostały

I co z człowieka uczyniły?

Dochód dla banków wcale nie mały

Bo przecież jednym z obowiązków

jest regularna spłata kredytu

Ile to się boryka związków

mając na koncie limit debetów

A alimenty? — Też są przecież

jednym z ważniejszych obowiązków

Płacisz je na swoje pociechy

nawet gdy śladu nie ma po związku

Samochód wzięty w dobrej wierze

też obowiązek na kilka lat

Jest twój jedynie na papierze

a ile ma ukrytych wad?

Teraz już wiecie jak wyglądają

te obowiązki dnia codziennego

Z powiek nam ciągle sen zbywają

jak długo jeszcze? — Nie mam bladego ….

Telefon dla seniora

Pięćdziesiąt lat skończyłem

więc już najwyższa pora

Przełożyć kartę SIM

do telefonu seniora

W nim są duże cyferki

więc łatwiej mi będzie

Grać tam w różne gierki

na czasie zaoszczędzę

Gdy ktoś do mnie zadzwoni

odbiorę raz dwa

A w smartfonie się zwolni

dopiero blokada

Wzrok już przecież nie ten

a tu można na czuja

Wysłać gdzieś SMS -a

nic się nie zablokuje

Ekran w nim jest mały

więc bateria trzyma

Nie bolą cię gały

przekątnej tam nie ma

Jednym słowem na lepsze

życie mi się zmieni

Z czasem każdy telefon

seniora doceni

Bo to ma być telefon

a nie telewizorek

Co ma sześć cali przeto

więc ocknijmy się w porę

I wróćmy do korzeni

jak z początku było

Kilka gier melodyjek

łatwiej wtedy się żyło

Zazdrość

Jak zdefiniować tą przypadłość

którą potocznie zwiemy zazdrość?

To nic innego siostry i bracia

jak smród ciągnący się po gaciach

Bo zazdrość to jest nic dobrego

same kłopoty pochodzą z tego

A zazdrościmy innym wszystkiego

od samochodu po narzeczonego

Masz gorszą pracę — tudzież dochody

już na sąsiada robisz podchody

Skąd ma — czy aby nie kradzione

dręczysz tym siebie oraz żonę

Staje się to wręcz twą obsesją

potęgowane nawet agresją

Nie śpisz i nie jesz tylko dumasz

skąd oni mają — a ty nie masz

Może ambicji ci brakuje

bo całe życie tylko próżnujesz

Wziąłbyś się w garść jak ci dokoła

też miałbyś wszystko tylko zobacz

A tak zazdrościsz i narzekasz

z każdą depresją u siebie zwlekasz

Zazdrość — to coś co być nie musi

rusz dupę — co cienizna dusi?

Tydzień

Poniedziałek jest dniem ciężkim

zaliczasz jedynie klęski

W pracy wszystko z rąk wypada

robić w ten dzień to przesada

Wtorek już jest trochę lepszy

robota się tak nie pieprzy

Kac nie męczy tak jak wczoraj

by wyzdrowieć — jest już pora

Środa to jest pół tygodnia

na sto procent power w spodniach

Nic nie boli nic nie gniecie

ostro z robotą jedziecie

Czwartek — czas już przyhamować

nie ma co tak sił marnować

Piątek jutro — czyli weekend

trzeba zatankować brykę

Bo w sobotę się zaczyna

chata wolna plus dziewczyna

Doszliśmy tak do niedzieli

znów żeśmy nie odpoczęli

Długi wszędzie zaciągnęli

jest ochota w łeb se strzelić!

A od jutra znów to samo

iść do pracy? — Nie chcę mamo!!!!

Florysta

Z pozoru prosta sprawa

bo cóż to takiego

Ułożyć kilka kwiatów

jeden obok drugiego

Jednak kwiatek kwiatkowi

nie równa się wcale

To jak z ludźmi

wszak każdy ma po kilka zalet

Więc florysta ma twardy

orzech do zgryzienia

Każdy kwiatek osobno

w swych rękach ocenia

Czy się nada na bukiet

bierze go — obraca

Bada kolorystykę

w końcu w koszu osadza

Trwać to może chwilę

lub dnia może braknąć

To zależy od tego

jaki efekt ma stanąć

Ktoś kto lubi to robić

kocha kwiaty i tyle

Dla laika zwykłego

to jedynie badyle

Więc gdy będziesz miał kiedy

piękny bukiet w rękach

Wspomnij kto go układał

komu go zawdzięczasz

Jakby to było …

Zastanawialiście się kiedyś

jakby to było

Gdyby się nam życie

inaczej potoczyło

Inna data urodzin

także znak zodiaku

Inne włosy lub oczy

bez szczególnych znaków

Inna żona i dzieci

teściów nie wspominając

Inna także kochanka

chociaż to pomijając

Wszystko inne — czy lepsze?

Tu bym się zastanowił

Teraz wiem na czym stoję

później znów bym się głowił

Może ktoś z was chce zmiany?

Ja zostaję przy starym

Teraz jestem spod lwa

nie chcę zostać baranem ….

Czas oszustów

Nastały czasy gdy oszuści

rosną jak grzyby po deszczu

Każdego dnia ktoś się dopuści

przekrętu — więc do aresztu

Lecz wykrywalność jest znikoma

działają wirtualnie

Oszustów mamy w telefonach

więc wszystko dzieje się zdalnie

Ktoś włamie się na twoje konto

zaczyna ryć od środka

Wysyła linki z niepokojem

jak kupon totolotka

Twoi znajomi nic nie wiedzą

myślą że to od ciebie

Dopiero kiedy zniknie coś z konta

stwierdzasz — że o tym nic nie wiesz

Tak popularny sposób na wnuczka

też zbiera swoje żniwo

Na całe życie jest nauczka

gdy się dorobek życia straciło

Jedyna rada tutaj dla nas

nie ufać już nikomu

Przychodzi mail — dzwoni telefon

najlepiej wyjść wtedy z domu

Pokochałem twoje ciało

Pokochałem twoje ciało

lecz o tobie nie wiem nic

Więc dla związku to zbyt mało

i w tym właśnie cały widz

Ciało nęci i zachęca

by się związać na czas długi

Zapowiedzi już u księdza

a ja mam w pamięci luki

Piękna jesteś lecz co z tego

kiedy rozgryźć cię nie mogę

A może coś skrywasz złego?

Ktoś coś rzeknie na przestrogę?

Wszyscy milczą niczym grób

czyżby w zmowie z tobą byli

Wciąż ponaglasz o ten ślub

nie mam przez to wolnej chwili

Lecz co nagle to po diable

starzy rzeczą — więc to prawda

Miłość to nie żadne skrable

trzeba spieprzać więc do diabła

Mnie już nie ma jakiś czas

ty się nawet nie przejęłaś

Nauka nie poszła w las

na innym haka zagięłaś

Konkubina

Nie każda kobieta

chce grać konkubinę

Szczególnie że z chłopem

ma tworzyć rodzinę

Więc dąży do tego

by być jego żoną

W stu procentach legalną

małżonką spełnioną

Lecz do tego droga

ciężka i mozolna

Zaczyna faceta

przekonywać z wolna

Że małżeństwo to droga

słuszna i jedyna

A żona brzmi lepiej

jak tylko dziewczyna

Lecz usidlić faceta

nie każda potrafi

Więc się zdarzy że gościa

po prostu zostawi

I z innym spróbuje

dojść aż do ołtarza

Choć w dzisiejszych czasach

rzadko to się zdarza

Dojdziesz bracie

Dojdziesz bracie

do moich lat

Będziesz wiedział

co wart jest świat

Czym jest przyjaźń

lub czym jest zdrada

Jak się bronić

gdy cios chce ktoś zadać

Jak z nałogiem żyć

gdy ktoś go ma

Kiedy przestać pić

by nie sięgnąć dna

Co z miłością

dbać o nią czy nie?

Z samotnością

człowiek czuje się źle

Drogą prostą iść

lub też na skróty

Bosym lepiej być

lub też ozutym

Zbierać każdy grosz

lub żyć rozrzutnie

Zgodnym z każdym być

lub wszczynać kłótnie

Będziesz wiedział

lub też i nie

Czy twe życie

ma jakieś znaczenie

Wniebowzięcie

Wziął do siebie syn jedyny

matkę która go karmiła

Chociaż sam bez jednej winy

chce by przy nim była

Weszła przez niebiańską bramę

w eskorcie aniołów

Prawa dla niej takie same

jak świętym pospołu

Zasiadła matka na tronie

po jego prawicy

Ucałował jej dwie dłonie

dobroci skarbnicę

Nie chciał by jej święte ciało

doznało rozkładu

Więc w górę powędrowało

trumna pełna kwiatów

Teraz jest u boku syna

wyprasza nam łaski

Z matek dziewica jedyna

obraz bardzo rzadki

Nie ma sierot na tym świecie

matkę mamy w niebie

Lecz czy ją tam odnajdziecie

módl się gdy jesteś w potrzebie!

Portfel

Leżał portfel na chodniku

od jakiegoś czasu

A przechodniów tu bez liku

co zamiast od razu

Schylić się po niego

i zajrzeć do środka

Kopią jeden do drugiego

jak jakiegoś kmiotka

Nie ciekawi ich co w środku

może on zawierać?

Chyba że się każdy wstydzi

coś z ulicy zbierać

Pewnie pusty i dlatego

ktoś go już wyrzucił

By innym na pokuszenie

wzrok do reszty zmącił

Jeśli chętny się nie znajdzie

choćby do wieczora

Niech policja się nim zajmie

lub prokuratura

I po śladach DNA

znajdzie właściciela

Za zaśmiecanie chodnika

niech go opierdziela

Kilka dni słońca

Kilka dni słońca wystarczyło

by zboże zniknęło z pól

Chłopom wyraźnie tu ulżyło

na stole będzie chleb i sól

Co by się stało gdyby Bóg

nie dał im tego zebrać?

Bo przecież tak postąpić mógł

owoców ich pracy nie dać

Kiedy ostatnio naród nasz

głodował tak naprawdę?

Krowy nie miały w żłobie pasz

ludzie na stole strawę

Ile marnuje się dnia każdego

o tym już nikt nie mówi

Nie mamy głodu lecz co z tego

z biednym się nikt nie podzieli

Każdy do siebie grabi wciąż

bo tak jest nauczony

Na zewnątrz moralności mąż

a w środku wąż skręcony

Już posiadamy więcej niż

faktycznie nam potrzeba

Nie grozi nam demograficzny wyż

czy to za sprawą nieba?

Szczeniak

Nim szczeniak wyrośnie

na dużego psa

Dużo wody upłynie

niejedna spadnie łza

Odebrany swej matce

i pozbawiony miotu

Nie będzie żył w klatce

więc narobi kłopotów

Zęby rosną i swędzą

więc obgryzie pantofle

Zrobi siku i kupę

sierść zostawi na sofie

Będzie jęczał zawodził

aż ci opadną uszy

Przy drzwiach o spacer prosił

no bo sam się nie ruszy

Jeśli masz dom — pół biedy

gorzej gdy w bloku siedzisz

Skargi sąsiadów wtedy

że ich spokój zakłócasz

Wyrósł pies jak marzenie

zje już więcej od ciebie

Kiedy to małe szczenię

zamieniło się w cielę?

O to mi chodziło

Cieszę się że tak dużo

ludzi mi zaufało

I kupili me książki

choć kosztowały nie mało

Spełniło się moje marzenie

by trafić pod wasze strzechy

Poddać się waszej ocenie

dać wam trochę uciechy

Kiedy mnie tu zabraknie

a te książki zostaną

Będą dla was wspomnieniem

historią zapisaną

Da Bóg — jeszcze coś wydam

przecież nie składam broni

Biorę kartkę i piszę

bo czas mnie tu goni

Pozdrawiam wszystkich tych

co mi zaufali

Wasz wkład w to co piszę

też przecież niemały

Zaprzeczenie

Ile to razy w życiu

zaprzeczałeś sobie

Kląłeś się na wszystko

tudzież swoje zdrowie

Że wszystko jest w porządku

choć wcale tak nie było

Dla zdrowego rozsądku

do góry wywróciło

Twoja praca choć marna

wszystkim ją zachwalasz

Żona cię nie szanuje

na to jej pozwalasz

Żadne z dzieci nie poszło

w twoje pewne ślady

Zostawione w samopas

nie dadzą sobie rady

Z każdej strony porażka

a ty się z tym godzisz

Zaprzęgnięty w kierat

dookoła chodzisz

Czas już nazwać sprawy

zwyczajnie po imieniu

Bądź mężczyzną — nie siedź

całe życie w cieniu …

Zadam ci pytanie

Zadam ci jedno pytanie

czy odpowiesz mi na nie?

Co zrobiłeś w swym życiu

z czego jesteś dumny

Może temat dla ciebie

wydaje się trudny

Pewnie jest kilka rzeczy

wartych większej uwagi

Twoje córki w dniu ślubu

będą miały posagi

Twoja żona ma wszystko

czego tylko zapragnie

A jak trzeba to nawet

trochę prawo się nagnie

W końcu władza jest po to

aby z niej korzystać

Tylko głupiec nie umie

na układy przystać

Są pieniądze — jest władza

niby nic nie brakuje

Jednak jakąś pustkę

w swej duszy się czuje

Bo to co najważniejsze

od nas nie zależy

O czym mowa? — Ten wie

kto głęboko wierzy

Nie sądź

Staram się nie oceniać

ludzi po wyglądzie

Takie rzeczy możliwe

są jedynie w sądzie

Tam popatrzą na ciebie

i już wiedzą czyś winny

Choćbyś był na tym świecie

jako żywy jedyny

Dopasują do ciebie

różne paragrafy

I wydadzą wyrok

choć nie palną gafy

A gdy pójdziesz siedzieć

tu bez zdania racji

Nie dopuszczą ciebie

i do apelacji

Gdy wyjdziesz po latach

za dobre sprawowanie

Możesz liczyć od państwa

na odszkodowanie

Ale czy dostaniesz

to już inna sprawa

Bo wszędzie wciąż sędziowska

jest ta sama ława

Czytam „” Pana Tadeusza””

Choć nikt mnie w zasadzie

do tego nie zmusza

Zawziąłem się i czytam

„»Pana Tadeusza«”

W młodości nie chciałem

chociaż to lektura

Błąd swój zrozumiałem

więc teraz się uda

Choć teks bardzo trudny

to piękny zarazem

Dla niektórych nudny

siejący odrazę

Nic bardziej mylnego

bo to tylko Mickiewicz

Umiał duszę Polaków

w tych czasach pokrzepić

Piękna mowa kraszona

wyszukanym słowem

Może nieco wysusza

teraźniejszą głowę

Ale warto przeczytać

i ja to dziś czynię

Pod niebiosa sławiąc

Mickiewicza imię …..

Nie szanują …

Nie szanują pracodawcy

swego pracownika

Rozliczają przy wypłacie

według ich licznika

Podkręcają wszystkim śrubkę

mało gwint nie zerwą

Zasmuceni są gdy siadasz

jesz chleb — zwany przerwą

Jak wycisnąć wszystkie soki

z danego człowieka

Pozostawić jeno zwłoki

a z nagrodą zwlekać

Jak się sam nie poszanujesz

nikt tego nie zrobi

Wycyckają cię do końca

i zastąpią nowym

No a młodzi już nie skorzy

tak ciężko pracować

Chcą wygodnie sobie pożyć

tudzież pobalować

Są narwani — chcą pokazać

lecz na krótką metę

Ciężko potem rekord zmazać

a żyć trza — niestety

Więc tym co tak cwaniakują

moja rada taka ;

Niech tyle lat przepracują

co ja — i po ptakach!!!

Wywiad

Za kilka dni udzielę

pierwszego w życiu wywiadu

A w mojej głowie nie ma

ładu ani składu

Nie znam treści pytań

jedynie się mogę domyślać

Więc w swojej pamięci chwytam

to wszystko co może się przydać

Trochę się denerwuję

choć swego rozmówcę znam

Przez to się lepiej czuję

choć tremę ogromną mam

A że jestem szczery

więc może być ciekawie

Czy dojdzie do afery?

Wrócę do domu w niesławie?

Może tak źle nie będzie

w końcu jestem poetą

Kulturę mam na względzie

powściągnę język przeto

A jak będzie naprawdę

sami zobaczycie

„»Baborów nasze sprawy«”

też przecież lubicie

Dobrze jest …

Dobrze jest kiedy wszystko

po myśli nam się układa

Jakieś wstrętne ludzisko

w plecy ciosu nie zada

Pod nogi nie podrzuci

kłody lub innego drwa

Byś w pół drogi nie wrócił

zaczął wszystko od nowa

Skąd brać dzisiaj przyjaciół

co skoczą za tobą w ogień

Każdy z nas kogoś stracił

zapalił w zniczu płomień

Dzisiejsza droga życia

jest stroma i wyboista

Rzadko kiedy bywa

spokojna dla nas przystań

Lecz mimo to patrzymy

w przyszłość z optymizmem

Na nowo się rodzimy

jak byśmy mieli schizmę

Stwórca nam nie pozwoli

biernie się życiu przyglądać

Na koniec od każdego

efektów będzie żądać

Najsłabsze ogniwo

Najsłabsze ogniwo pęka

zazwyczaj z przemęczenia

Tak samo jest z człowiekiem

kiedy swe siły przecenia

Myśli że jest ze stali

każdy nacisk wytrzyma

A potem się wszystko wali

był człowiek — i go nie ma

Jesteśmy tylko materią

co się na słońcu wygrzewa

Taką żywą baterią

ileż się po niej spodziewać?

Nie przeceniajmy swych sił

powoli je rozładowujmy

A będziesz dłużej żył

to nie przyniesie ci ujmy

Powoli i z rozwagą

a dalej w życiu dojdziesz

Mam filozofię taką

ty swoją także znajdziesz

Sobowtór

Mówią że każdy z nas

ma swego sobowtóra

Który pewnie nie raz

coś złego za nas wskórał

Chodzi sobie po ziemi

ktoś całkiem do nas podobny

Żyje jak gdyby nic

a to jest fakt istotny

Bo potem się dowiadujesz

że byłeś tam lub tam

Za grzechy pokutujesz

za jakie? — Nie wiesz sam

A ktoś na twoje konto

kobietę z dzieckiem zostawił

Swojemu sąsiadowi

rogi jelenie przyprawił

Wziął za ciebie pożyczkę

a tobie przyjdzie ją spłacać

Miał z kimś ręczną potyczkę

więc mus się za siebie obracać

Same nieprzyjemności

masz z tego sobowtóra

Nawet cię nie przeprosi

choć wymaga tego kultura

Jak długo jeszcze będzie

na twoje konto psocił

Musisz dać mu w pysk

jak nie chce po dobroci

Jak się teraz pokażesz

w swojej okolicy?

Grzechów jego nie zmażesz

jak wrzodów na potylicy

Taki klon to przekleństwo

sami to widzicie

Zwyczajne podobieństwo

a zmarnuje wam życie!

Książka twój wróg?

Powiedz mi dlaczego ludzie

książek nie czytają?

Czy w dwudziestym pierwszym wieku

czasu już nie mają

Wiem że książka nie gazeta

droższa jest i grubsza

Wziął natrudził się poeta

a was to nie rusza

Zamiast siedzieć przed ekranem

weź książkę do ręki

Czy wieczorem czy też ranem

wysiłek niewielki

A przeżyjesz wszystko to

co tam napisane

I będziesz szczęśliwy bo

czas niezmarnowany

Ponoć ten kto książki czyta

żyje kilka razy

Wiedza jego jest obfita

doznaje ekstazy

Więc drodzy panowie panie

do książek i basta

A do tego dobra kawa

i kawałek ciasta

Gdy pragniesz

Bywają takie dni

gdy pragniesz zostać sama

Przed światem zamknąć drzwi

samej przeżywać dramat

Nikt ciebie nie rozumie

lepiej niż ty sama

Samotna w wielkim tłumie

silna — lecz krucha dama

Samotnie spędzasz wieczór

od smutków pełna głowa

Zadręczasz się na przekór

temu co los zgotował

Zagryzasz swoje wargi

zlizujesz świeżą krew

Nie czyniąc żadnej skargi

na życie — jego bieg

Pragniesz uporządkować

swe sprawy lecz nic z tego

Przyszedł więc czas żałować

nieuniknionego

Postawa jaką tworzysz

daje czas do namysłu

W zasadzie wszystko możesz

nie potracając zmysłów

Kobieta a tatuaż

Chciałbym wystosować

apel do drogich pań

By się tatuować

przestały — bez dwóch zdań

Bo to się nie zmaże

na resztę życia zostanie

A potem się okaże

że moda przeszła na nie

Tatuaż jak sukienka

po jakimś czasie się znudzi

Co wtedy zrobi panienka?

Z ręką w nocniku się zbudzi

Ubranie można zmienić

tatuaż był i będzie

Potem się będziesz rumienić

a jeśli masz je wszędzie?

Z czasem skóra się zmarszczy

a z nią tatuaże

Jak się na stare lata

facetowi pokażesz?

Moja rada więc taka

przemyśl nim zrobisz głupotę

I nie naśladuj ptaka

pomyśl co będzie potem

Współczesna małpa

Współczesna małpa nie chce

jak jej koleżanki

Siedzieć grzecznie na drzewie

i zajadać banany

Chce by inne zwierzęta

tylko ją słuchały

Bo to ona podobno

zjadła rozum cały

Lew się dla niej nie liczy

to ona chce być królem

Na resztę zwierząt ryczy

choć marną ma posturę

Dlaczego nagle wszyscy

zaczęli się małpy bać?

Ze względów oczywistych

bo ją na wiele stać

Inteligencja i szaleństwo

to wybuchowa mieszanka

Dla świata niebezpieczeństwo

stwierdzisz pewnego ranka

Więc jeśli możesz do władzy

małpy nie dopuszczajcie

I lwu należne ukłony

jako królowi oddajcie

Ból i cierpienie

Człowiek — równa się cierpienie

nie pomoże więc stwierdzenie

Że bez bólu można żyć

chyba że chcesz martwym być

I tak cierpią dookoła

wszyscy których boleść zdoła

Pod opiekę swoją wziąć

tak że nie przestaniesz kląć

A kląć będziesz wręcz na wszystko

bo ból jest naprawdę blisko

W każdej części twego ciała

czai się iskierka mała

Z której potem samo zło

kroi cię na plastrów sto

A ty zaciskając zęby

patrzysz gdzie uciec — którędy?

Przed bólem ucieczki nie ma

i to cały jest dylemat

Każdy ma swój — mały duży

i tak do końca podróży

Jakim nasze życie jest

nieustanny na ból test ….

Miejsce zadumy

Jest takie miejsce zadumy

z dala od zgiełku ulicy

Gdzie przewijają się tłumy

zwykli śmiertelnicy

Czego tutaj szukają?

Pewnie grobów swych bliskich

Dusze swe zatracają

chcą by już było po wszystkim

Nie mogą zdzierżyć tego

że sami tutaj zostali

Ich plan na lepsze jutro

w stu procentach nawalił

Nie wiedzą co ze sobą

począć teraz mają

Nikomu na tej ziemi

już nie zaufają

Chcieliby jak najszybciej

z duszami bliskich się złączyć

Lecz jak to zrobić najlepiej?

Trzeba ze sobą skończyć

Lecz czy starczy odwagi

nie każdy się targnie na życie

Więc na sąd ostateczny

w duszy po cichu liczycie

Godziny dla seniorów

Godziny dla seniorów

egzaminu nie zdają

Bo nasi zacni seniorzy

cały dzień się szlajają

Wstałem specjalnie rano

żeby zrobić zakupy

Bo potem pozamykano

dla tej młodszej grupy

Spieszę więc z torbą przed siebie

no bo goni mnie czas

A tutaj proszę ciebie

seniorzy — raz po raz

I tak myślę sobie

po co te restrykcje?

Godziny dla seniorów

tworzą jedynie fikcję

I tylko nam młodym

życie to utrudnia

Kładzie pod nogi kłody

zwyczajnie robi w durnia

Więc teraz zakupy

robić będę po zmroku

Seniorzy patrzą na dziennik

a na ulicach spokój …

Aborcja

Trudny temat do rozmowy

lecz się go podjąłem

No bo przecież na tym świecie

też się skądś wziąłem

Coraz więcej chorych dzieci

na świecie się rodzi

Nieprzygotowani na to

są rodzice młodzi

Ich psychika jest zbyt słaba

by przez cale życie

Zajmowali się kalectwem

sami to widzicie

Więc zapobiec chcą zawczasu

i usunąć ciążę

Jeśli grzeszą — to na siebie

biorą to mój Boże

Kobieta krok podejmuje

ten w ostateczności

Więc niech sąd to uszanuje

nie robi trudności

Ona będzie z tym brzemieniem

resztę życia żyła

Nie poddawajmy ocenie

czy dobrze zrobiła

Niech ma wybór na tym świecie

nie karzmy jej za to

Jeśli zdrowe dzieci macie

nie znacie tematu

Szczęście jest o krok

Szczęście jest o krok

lecz tego nie dostrzegamy

Mamy zmącony wzrok

czy się z nim uporamy?

Coś nam go przesłoniło

przez lata straciło sens

Powodów zbyt wiele było

czy kiedyś nadejdzie kres?

Nie sądzę bo dla każdego

szczęście co inne znaczy

Tylko czy racjonalnie

to sobie wytłumaczysz

Dostrzegasz to co dla innych

jest nieosiągalne

Bo prawdziwe szczęście

jest nienamacalne

Nie da się je pochwycić

i zamknąć w jakimś słoju

Na zapas się nasycić

by mieć trochę spokoju

Szczęście ciągle umyka

ze wskazówkami zegara

Z każdą sekundą tyka

i braknie nam go zaraz

Smutny „” Dzień Niepodległości””

Smutny „” Dzień Niepodległości””

nam zaserwowano

Nie można pojechać w gości

przemarsz odwołano

Nie ma gdzie pójść na kielicha

bo knajpy zamknięte

Patrzysz tylko czy ktoś kicha

twarze zasłonięte

Flagi nasze narodowe

już nie wszędzie wiszą

Ludzie w domu w czterech ścianach

zwyczajnie się duszą

Nie takiego chciałem szczęścia

dla naszego narodu

Zamknięte graniczne przejścia

interes upada

Wspominamy dobre chwile

tak jak przedtem było

W roku pańskim dwudziestym

wiele się zmieniło

Czy będziemy jeszcze mieli

święta jak się patrzy?

Tego za rok się dowiemy

na dzisiaj wystarczy

Co mi się w książkach podoba

Co mi się w książkach podoba?

To to że nie znikają

litery które ludzie

przecież w książce czytają

Bo mogłoby się zdarzyć

że ten kto ją pierwszy dostanie

Przeczyta co lepsze zdania

a nam puste miejsce zostanie

Dobra książka przechodzi

latami z rąk do rąk

Swą treścią nie zawodzi

tworzy tajemny krąg

I mimo wertowania

dość intensywnego kartek

Ciągle jest do poznania

by stracić przy niej czas — warto

A gdy już pożółknie po latach

i straci swój dawny blask

Choć całkiem okładka podarta

coś pozostanie z niej w nas

Jaką wodę pić?

Jaką wodę pić należy

aby nam służyła?

Dała ustom oddech świeży

organizm nawodniła

Jedni są za wodą z kranu

czystą chlorowaną

Inni zaś za tą ze sklepu

wprost butelkowaną

Jedna ma dużo kamienia

druga minerały

Co by było gdyby obie

się ugotowały?

Są tacy co ją filtrują

wlewając do dzbanka

Po wypiciu bez osadu

pozostaje szklanka

Ilu ludzi — tyle zdań

pewnie na ten temat

A wy jaki w swoim domu

obieracie schemat?

Ludzie będąc na pustyni

tak nie wybrzydzają

I piją łapczywie wodę

jaką akurat mają

Gdybym od jutra …

Gdybym od jutra

szedł na emeryturę

Czy z tego faktu

cieszyłbym się w ogóle?

Teraz się wkurzam

że do pracy muszę wstać

A potem mógłbym bracie

do której chcę spać

Lecz znam siebie na tyle

że po tygodniu wolnego

Przeklinałbym tą chwilę

że jestem wolny — co z tego

Do tej pory praca

była sensem życia

A teraz mam kaca

i to nie z przepicia

Lecz z braku zajęcia

jak to zwykle bywa

Gdy zakład pracy starca

nagle się pozbywa

Więc zawczasu trzeba

coś zorganizować

Bo przejścia na emeryturę

będziemy żałować

Poddając ocenie

Każdy z nas przedstawia

jakąś wartość duchową

Która się objawia

gdy wyrzekniesz słowo

O jedno za dużo

w pewnej sytuacji

Inni to powtórzą

bez zdania twej racji

Fama się rozniesie

jak echo dokoła

I już jesteś w lesie

wstrzymać nie podołasz

Stajesz się obiektem

westchnień lub odrazy

Na twój widok mdleją

doznają ekstazy

Lub siejesz zgorszenie

słowne lub fizyczne

Czy to jest u ciebie

nabyte — dziedziczne?

A można w milczeniu

było przejść przez życie

Poddany ocenie

masz winy poczucie

Mors

Słyszałem o takich ludziach

co zimową porą

Wchodzą o rzek i jezior

za kąpiel się biorą

Termometr równy zeru

czasem lekki mrozek

A oni mają na celu

kąpiele na dworze

Rozebrani do slipek

kobiety strój kąpielowy

No i wchodzą do wody

z początku do połowy

A potem się cali

niektórzy zanurzają

I powiem wam że frajdę

z tego niezłą mają

Mnie na sam widok

gęsia skórka łapie

Jak oni tak mogą?

Po głowie się drapię

Że też serce nie stanie

skurcz żaden nie złapie?

Mogę tylko podziwiać

was; panowie i panie!

W parku na ławce

W parku na ławce

usiadłem raz

Widocznie miałem

na to czas

Siedzę i patrzę

dookoła

Nikt mnie powstrzymać

dziś nie zdoła

Wiewiórka obok

przystanęła

Skąd się u diabła

tutaj wzięła?

I patrzy na mnie

a ja na nią

Kontakt wzrokowy

mam z tą panią

Widocznie rzadko

ktoś tu siada

Więc ruda do mnie

cicho się skrada

Chętnie bym ją

czymś poczęstował

Jak gość proszony

się zachował

Lecz nie mam nic

oprócz gazety

Więc grzecznie kłaniam

się niestety

I wstaję z ławki

zawstydzony

Wiewiórka na to ;

— ukłony dla żony!!!

Dzień na giełdzie

Dzień na giełdzie ;

hossa lub bessa

Więc nie obejdzie się

bez stresu

Spółki spadają

albo zwyżkują

Ludzie na giełdzie

ryzykują

Akcje się w górę

pną lub w dół

Makler papierów

ma cały stół

Pod koniec dnia

jest zysk lub strata

Pijesz szampana

lub stąd zmiatasz

Ilu to targnie

się na życie

Z gazet o wszystkim

się dowiecie

Giełda to jest

życiowa loteria

Raz wypadnie euforia

drugi raz histeria

Więc jeśli nie masz

nerwów na wodzy

Zajmą się tobą

neurolodzy …

Gdybym tylko mógł

Gdybym tylko mógł

chciałbym mieszkać pod lasem

Walnąć się w siana stóg

oczy otworzyć czasem

Gdybym tylko mógł

mieszkałbym w chacie z drewna

Znałby ją tylko Bóg

moja dusza pokrewna

Gdybym tylko mógł

do miasta bym nie zaglądał

Bo hałas to mój wróg

tylko kłopoty przyciąga

Gdybym tylko mógł

żyłbym jak przed wiekami

Bez żadnych aut i dróg

przechadzałbym się ścieżkami

Gdybym tylko mógł

piłbym wodę jadł chleb

Lekki kładł się do snu

w ptaków wsłuchiwał się śpiew

Gdybym tylko mógł

lecz czy to jest realne?

Szybciej bym z księdzem na pół

wypił wino mszalne

Na ostatniej nocce

Na ostatniej nocce

ktoś w radiu puścił techno

Myślałem że od tego

wszystkie komary zdechną

Nie wiem już co gorsze

ta muza — czy robota

Szarpnęły mną torsje

by żyć — przeszła ochota

To dudnienie głośnika

powoli mnie wykańcza

Jakby moją głowę

obsiadła dziś szarańcza

Na popie wychowany

więc techno nie trawię

Jak to dłużej potrwa

robotę wnet zostawię

Do rana nie wytrzymam

nie ma takiej opcji

Chyba że ktoś się kapnie

i zmieni wreszcie stację

Bo techno jak śrutownik

jednym tempem jedzie

A wy co na muzykę

konkretnie mi powiecie?

Kot Manfred

Opowiem wam historię

o kocie który się nudził

Bo ktoś go niechcący

w połowie zimy obudził

Chciał sobie iść na spacer

lecz śniegu po kolana

Więc z nudów ostrzy pazury

o fotel swojego pana

Przejadła mu się karma

i wciąż ta sama kuweta

Na firankach się wiesza

o pozwolenie nie pyta

Jak tak dalej pójdzie

to zdemoluje mieszkanie

Zasłużył sobie kocurek

na odpowiednie lanie

Lub otworzę drzwi

wystawię go za próg

Niech tam sobie tkwi

jak tak zachować się mógł?

Lecz po kilku minutach

słychać ostre drapanie

Zlitujcie się nad kotem

drodzy panowie i panie

Bajki dla dzieci

Kiedyś czytałem bajki

córkom gdy były małe

Łykały jak dym z fajki

historie im czytane

Jednak dziewczyny dorosły

poszły w daleki świat

Czy coś z bajek wyniosły?

Czy ten czas był coś wart?

Pewnie dalej marzą

o księciu na białym koniu

O domku Baby Jagi

o mrówce i o słoniu

Dzisiaj już bajek nie czytam

no chyba że po kryjomu

Sam bym bajkę napisał

lecz czy jeszcze mam komu?

Życie to przecież nie bajka

a szkoda — powiem szczerze

Bo sam w treść tych bajek

do tej pory wierzę

Macie podobne myśli?

Jeżeli tak to dobrze

To nic że dorośliśmy

bajkom się nikt nie oprze

Pieniądze

Różne są w życiu żądze

za którymi gonimy

Najgorzej gdy pieniądze

na swojej drodze widzimy

One nam przesłaniają

praktycznie cały świat

Gdy ktoś nie ma pieniędzy

dla nas nic nie jest wart

Kolejne zero na kącie

dodane do kwoty

Podnieca nas bardziej

niż kobieca uroda

Za pieniądze nie kupisz

szczęścia i miłości

Straconych lat nie zwrócisz

zmarnowanych w młodości

Więc czas się opamiętać

nim całkiem cię oślepi

Mamonie nie daj się spętać

bo już się nie odczepi

Umrzesz bogaty — to fakt

ale nic poza tym

Dokoła przyjaciół brak

bo w oknach wstawione kraty

Nie czekaj z kawą

Nie czekaj na mnie z kawą

bo jadę do fryzjera

Jeśli dzisiaj nie zdążę

to będzie afera

Od jutra te przybytki

będą już zamknięte

Więc wszystkie celebrytki

będą go gonić w piętę

Oczywiście fryzjera

bo o nim tutaj mowa

Kto będzie strzygł was teraz?

To są poważne słowa

Święta już za tydzień

a bałagan na głowie

Co zrobić w tym wypadku?

Może nam ktoś powie

Więc apel do stylistów

by stali się mobilni

I mogli na telefon

przyjechać w każdej chwili

Kwota nie gra tu roli

dorzucę na paliwo

To jak fryzjerzy — stoi?

By nam się lepiej żyło ….

Czego od Boga oczekujemy

Czego od Boga oczekujemy

zdrowia szczęścia pieniędzy?

Co sobie w życiu zaplanujemy

tak zwykle jest pomiędzy

Liczymy na to że nam pomoże

we wszystkim tak jak leci

Dobytek nasz stokroć pomnoży

no i wykształci dzieci

Jednak kolana zgiąć nie chcemy

na to już szkoda czasu

A potem z nerwów w pierś się bijemy

robimy tyle hałasu

Nie znam nikogo kto miałby wszystko

bo zawsze czegoś brakuje

A człowiek to zwykłe ludzisko

w całym się dziury doszukuje

Więc nie marnujmy cennego czasu

na żale i wypominania

Bo Bóg wie lepiej i rozdaje

według własnego uznania

Zmiana zdania

Podziwiam ludzi którzy

ciągle zmieniają zdanie

Co prawda to może wkurzyć

i to na zawołanie

Jednak mnie to nie rusza

przynajmniej coś się dzieje

W ten sposób świat nasz ludzki

do tej pory istnieje

Bo po co tkwić przy jednym

już oklepanym zdaniu

Gdy można w dzień powszedni

zmieniać się na zawołanie

Czy to ma wpływ na uczucia?

Że niby nie będzie stały

Możliwe — no bo w ludziach

zachodzi proces cały

U jednych na większą skalę

u drugich ino ino

To jak znacząca różnica

z chłopakiem i dziewczyną

Więc gdy ktoś zmieni zdanie

w dodatku na wasz temat

Będzie to powód dla mnie

by napisać poemat

Covidowe święta

Najstarszy góral nie pamięta

by takie były kiedyś święta

Wszystko na maksa wyludnione

jakby wywrócić na lewą stronę

Chcesz być z rodziną lecz nie możesz

więc siedzisz w domu nie na dworze

Zakupy tylko pierwszej potrzeby

czyli pół litra i dwa chleby

Stres się nasila wszyscy nerwowi

bo nikt nie wierzy już covidowi

Maski na twarzy włosy w nieładzie

długo pociągniesz w takim układzie?

Jeśli w tym czasie masz kwarantannę

czekasz jedynie z nieba na mannę

Życzenia ślemy bez przekonania

zdrowych wesołych — razem dwa zdania

Duch świąt zatracił swoje znaczenie

i dzięki komu? — Włącz myślenie

Lecz nie do końca już samodzielnie

no bo z ciebie myśli internet

Adopcja

Po długich latach oczekiwania

zdecydowałaś się na adopcję

Prawo ci tego nie zabrania

w tym widzisz swą jedyną opcję

Partner co do którego miałaś nadzieję

wystawił cię po kilku latach

Czy sprawiedliwość jakaś istnieje?

Chcesz mieć potomka — schodząc z tego świata

Więc walczysz o to by ci dano

szansę adopcji cudzego dziecka

Podanie twoje rozpatrywano

lecz długa droga — gdzie szczęście mieszka

Musisz niestety spełniać wymogi ;

mieć dom samochód i pozycję

Rzucą ci jeszcze kłody pod nogi

traktując dziecko jak inwestycję

Nie ważne że masz szczere zamiary

będą przedłużać aż stracisz nerwy

To jak loteria — nagrody kary

więc się pilnować musisz bez przerwy

A gdy ci dziecko w końcu dadzą

to nie odpuszczą — zaczną nachodzić

Swój nos do każdej dziury wsadzą

szkoda że sama nie mogłaś urodzić

Będziesz rodzicem — ale na próbę

cały czas ktoś cię ma na oku

Licząc po cichu na twą zgubę

wchodzisz w to — albo daj sobie spokój

Adopcja to jest trudna sprawa

bo musisz kochać dziecko za dwoje

Tak przewiduje przecież ustawa

a kto ją stworzył? — Bezdzietni? — Kto wie

Chcesz stworzyć dziecku prawdziwy dom

by w sierocińcu nie cierpiało

Przed tobą pracy pełen grom

spraw by naprawdę cię pokochało …

Casanova

Akurat czytam książkę

o słynnym Casanovie

Co żadnej nie przepuścił

bo taki to był człowiek

Żył w osiemnastym wieku

i był Wenecjaninem

Wciąż pragnął kobiet wdzięku

racząc się przy tym winem

Był dzieckiem aktorów

lecz go nie wychowali

Bo za swoją trupą

po świecie wędrowali

Zajęła się nim babka

a potem ksiądz dobrodziej

Nauczył się łaciny

bo wówczas była w modzie

Gdy dorósł na salony

podążył pewnym krokiem

Zaliczał panny żony

przejęty ich urokiem

Nabawił się rzeżączki

bodaj kilka razy

Na palcu bez obrączki

bo takie były czasy

Żył ciągle na koszt innych

w Paryżu Mediolanie

Grał w karty oraz kości

uwodząc piękne panie

Siedział nawet w więzieniu

za swoje przewinienia

Lecz zawsze miał na sobie

wykwintne odzienia

Skradł tyle wianków kobiet

że zliczyć nie podobna

Spisał to potem sobie

gdy przyszła chwila wolna

Historia nie pamięta

by był ktoś taki drugi

Co kochał tak dziewczęta

mając co chwila długi

Pożegnanie Krawczyka

Nikt z nas się nie spodziewał

że tak szybko odejdzie

Jeszcze niedawno nam śpiewał

a już do historii przejdzie

Jego wspaniałe piosenki

jeszcze w uszach nam brzmią

Na koncertach panienki

wielbiły postać twą

Nasze matki w Krawczyku

na zabój się kochały

Miał swych fanek bez liku

co płyty kupowały

Gdy był u szczytu sławy

wyjechał do Stanów

Chciał tam zrobić karierę

pozyskać nowych fanów

Jednak tylko Polacy

naprawdę go kochali

Tu miał wszystko na tacy

dlaczego więc się oddalił?

Po powrocie do kraju

zaczynał prawie od nowa

W Stanach nie zaznał raju

więc te lata pomstował

Gdyby nie ten wypadek

wszystko by było inaczej

Choć tak dał sobie radę

bo wiara dużo znaczy

Wiele mówił o Bogu

w nim pokładał nadzieję

Więc zaczął śpiewać znowu

choć o lasce kuleje

Żona przy jego boku

była oparciem co dnia

To przy niej odzyskał spokój

chwaląc ją ile się da

To co stworzył za życia

nikt mu już nie odbierze

Teraz śpiewa tam w górze

w to akurat uwierzę ….

Szczepić się?

Szczepić się czy nie szczepić?

O to pytania

Jak zwykle i w tym przypadku

podzielone są zdania

No bo jeden przeżyje

a drugiego szlag trafi

Więc zagadkę dla innych

po sobie zostawi

Którą trzeba rozwiązać

nim minie pandemia

Więc za prawdą czas zdążać

nim przykryje ją ziemia

Moje zdanie jest takie ;

co ma wisieć — nie tonie

Kto ma przeżyć — przeżyje

Bóg wie lepiej — co nie?

A szczepionki niech weźmie

ten kto je tu sprowadził

I to jak najwcześniej

nim przydatność tak radzi

Kto ma głowę na karku

to przeczeka zarazę

Czasem gdy się z czymś zwleka

lepszy efekt da czasem

Dotrzymać słowa

Nie lubię kiedy ludzie

nie dotrzymują słowa

Najpierw coś obiecują

a potem się wymigują

Gdy na ulicy widzą

przechodzą na drugą stronę

Zapomnij więc o „” dzień dobry””

jeszcze z życzliwym ukłonem

Dlaczego tak się dzieje

może mi ktoś wytłumaczy

Umowa nie istnieje

a słowo nic nie znaczy

Już nie można polegać

na kimś jak na Zawiszy

Bo o braku słowa

co chwila się gdzieś słyszy

Obiecujesz — dotrzymaj!

Nie rób z gęby cholewy

Obietnice bez pokrycia

słyszy się bez przerwy

Co taki człowiek jest wart

jeśli w nim nie ma honoru

Lichy jak domek z kart

choć wartościowy z pozoru

Energetyczny wampir

Podobno są tacy ludzie

co z nas wysysają

Energię i samopoczucie

nic w zamian nie dając

W ich otoczeniu jesteśmy

skazani na porażkę

Nie ważne — pijany czy trzeźwy

opróżnia nas jak flaszkę

Pozbawiają nas życia

marudząc i gderając

Jedyna rada — unikać

styczności z nimi nie mając

Szukamy równych sobie

takich co nam coś dadzą

I w trudnej sytuacji

pozytywnie doradzą

Bo wampir energetyczny

to twój marudny kolega

Od stóp do głów toksyczny

jakby się moczył w ściekach

Chcesz mieć energię do życia

i humor wesoły?

Szukaj ludzi przyjaznych

pamiętaj — mylą pozory!