Marta Gielec

Zanim ucichnie melodia

Prolog

Gra na fortepianie była moim życiem. Czułam, że jestem związana z tym instrumentem nie tylko ciałem, ale i duszą. Wiedziałam, że oddycham po to, by doskonalić się w muzyce, i że prawdopodobnie umrę podczas uderzania w klawisze. Kochałam to całym sercem. Żywiłam do fortepianu tak silne, płomienne uczucie, jakiego nigdy wcześniej nie miałam okazji doświadczyć. Niczego tak nie uwielbiałam. Tamtej nocy spod moich palców wydobywała się melodia pełna dramatyzmu. Wygrywałam jeden z utworów Rachmaninowa i czułam, jak moje palce płoną żywym ogniem. Nie przestawałam jednak, pomimo wycieńczenia. Opadałam z sił nie tylko przez grę. Nie mogłam oszukać wieku, który podstępnie okradał mnie z energii życiowej. Kiedy tak grałam, czułam, jak powoli przechodzę na drugą stronę. Życie ulatywało ze mnie z każdą kolejną nutą. Zanim się obejrzałam, słońce wdrapywało się na horyzont. Feeria barw za oknem inspirowała mnie jeszcze bardziej. Nie spostrzegłam nawet, kiedy przestałam grać, ale melodię słyszałam do samego końca. Tamtego dnia rano przyszła po mnie Śmierć. Wyglądała inaczej, niż ją sobie wyobrażałam – nie miała kosy i czarnej szaty pokrywającej ciało. Była zjawiskowo piękna. Mieniła się różnymi kolorami, które stapiały się ze sobą i tworzyły trudną do określenia, nieuchwytną barwę. Ciągle przybierała inny kształt. Chwilami wydawało mi się, że spogląda na mnie z zadowoleniem. Zaraz po tym jednak jej oczy znikały. Wydobywała się z niej najcudowniejsza pieśń, jaką kiedykolwiek słyszałam. Gestem dłoni zachęcała, abym podążała za nią. Szłam więc i nie myślałam o niczym. Nie pamiętam, co mijałam po drodze, ale wiem, że czułam się wspaniale. Nie rozglądałam się na boki, a tym bardziej nie ośmieliłam się odwrócić. Liczyło się tylko to piękno, które widziałam naprzeciw – coś niewyobrażalnie doskonałego, co sama od zawsze pragnęłam stworzyć. Czułam, że tracę połączenie z własnym ciałem. Nie byłam już sobą. Chyba tak naprawdę nigdy nie poznałam samej siebie.

Tam, dokąd zmierzałam, pojęcie czasu nie istniało. Nie doświadczałam jego upływu. Trafiłam do Otchłani – części zaświatów przeznaczonej dla zmarłych, którzy zostawili na Ziemi niedokończone sprawy. Mogli pozostać tam na dobre albo tułać się dalej pośród żywych. Wybór należał do nich. Tej nocy wszystkie duchy zatańczyły do mojej melodii.

Rozdział 1

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji

Spis treści:

1. Okładka

2. Strona tytułowa

3. Prolog

4. Rozdział 1

5. Rozdział 2

6. Rozdział 3

7. Rozdział 4

8. Rozdział 5

9. Rozdział 6

10. Rozdział 7

11. Epilog

12. Strona redakcyjna

Zanim ucichnie melodia

ISBN: 978-83-8423-471-6

© Marta Gielec i Wydawnictwo Novae Res 2026

Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, reprodukcja lub odczyt jakiegokolwiek fragmentu tej książki w środkach masowego przekazu wymaga pisemnej zgody Wydawnictwa Novae Res.

REDAKCJA: Izabela Ornal

KOREKTA: Kinga Dolczewska

OKŁADKA: Oliwia Błaszczyk

Wydawnictwo Novae Res należy do grupy wydawniczej Zaczytani.

Grupa Zaczytani sp. z o.o.

ul. Świętojańska 9/4, 81-368 Gdynia

tel.: 58 716 78 59, e-mail: sekretariat@novaeres.pl

http://novaeres.pl

Publikacja dostępna jest na stronie zaczytani.pl.

Opracowanie ebooka
Katarzyna Rek