Norbert "Nazan" Burger

Zakamarki duszy

...to czego nie chciałem...

© Norbert "Nazan" Burger, 2024

Wychodzenie z nałogu alkoholowego i nie tylko. Historia osobista, napisana przez życie autora książki, zawiera sugestie jak i ważne informacje terapeutyczne. Książka przeznaczona dla czytelnika dorosłego.

ISBN 978-83-8384-429-9

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Zakamarki duszy

2. 1. KRANIEC

3. 2. EGO

4. 3. DNO

5. 4. PROGRAM

Norbert,,Nazan,, Burger

,,Zakamarki Duszy,,

Wielka Brytania 04.01.2020

,,Boże, (jakkolwiek Cię pojmuje) użycz mi pogody ducha, abym godził się z tym czego nie mogę zmienić, odwagi, abym zmieniał to co mogę zmienić i mądrości abym umiał odróżnić jedno od drugiego”

,,Szczerość, Uczciwość, Prawdomówność”

Oto te moje wypociny dedykuję przede wszystkim moim kochanym rodzicom, braciom, synom: Patrykowi, Ernestowi i Olivierowi, przyjaciołom, znajomym i nieznajomym, każdemu mojemu sponsorowi: Bogusiowi, Krzysiowi, Arturowi, Erwinowi (każdy z Was musiał być odważny i silny, ale i bardzo cierpliwy) Moim podopiecznym, szczególnie Krzysiowi który pokazał mi jak wygłąda prawdziwa pokora, Piotrusiowi za uratowanie mi życia, wiemy o co chodzi, Personelowi oddziału odwykowego w Krośnie, nie liczę na oklaski i słowa uznania, jedyne na co liczę to to, że te oto wypociny poruszą choć jeden zbłąkany umysł do myślenia i być może to uratuje choć jedno życie. Książka ta również w żadnym wypadku nie ma na celu żłamania anonimowości jakiejkolwiek osoby bez jasnej zgody tejże osoby. Informuję również że nie boję się krytyki, w myśl powiedzenia:,,istnieją osoby które skrycie mnie nie lubią, ja za to otwarcie mam to w dupie,,

Ilustracje w tej książce: Theodor Severin Kittelsen {ur.27 kwietnia 1857, zm. 21 stycznia 1914} Norweski rysownik i ilustrator, uwieczniający w swoich pracach przyrodę i wierzenia Norwegii.

Również pozwoliłem sobie umieścić jedno swoje zdjęcie, tak ku przestrodze poprostu.

1. KRANIEC

W pokoju na poddaszu płonęły trzy czerwone świece, na ścianie koloru magnolii tańczyły cienie rzucane przez płomienie świec, które uspokajały umysł ale jedocześnie powodowały niepokój w duszy

44-o letni Max siedział w ciszy myśląc o tym czego dokonał w swoim życiu, rękoma zakrywał mokre od łez smutne oczy. Myśli w Jego głowie raz po raz przychodziły i odchodziły, pozostawiając jedynie pustkę, ciszę i niezrozumienie. Czuł się samotny, pozostawiony samemu sobie, niepotrzebny nikomu, miał świadomość tego co utracił dzięki wieloletniemu nadużywaniu alkoholu i środków odurzających. Gdzieś w podświadomości ukrywała się myśl ze to już koniec tego nędznego i poniżającego życia. Był wręcz pewien, ze to początek czegoś nowego, pełnego nadzieji, początek lepszego czasu. Pamiętał doskonale słowa zatroskanej matki wypowiadane wiele razy a tak bardzo lekceważone przez niego.

Wiele razy zadawał sobie pytanie: dlaczego? Z jakiego powodu? W jakim celu? Szukał odpowiedzi kim jest? Gdzie podąża? Dokąd prowadzi go jego droga, usłana cierpieniem, samotnością, bólem i użalaniem się nad sobą. Czuł się inny, gorszy, nierozumiany.

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.