Spis treści

AKORDEON

DUDY

ROŻEK ANGIELSKI

BAŁAŁAJKA

BĘBEN

CYMBAŁY

FUJARKA

NUTY

PAN FORTEPIAN I GITARA

TAM-TAM

TRĄBKA

AKORDEON

Na południu pięknej Francji,

która słynie z elegancji,

była sobie wioska mała,

a w niej bieda wciąż piszczała.

Choć w złym tonie narzekanie

było tu dla wszystkich ludzi,

to nikt biedy tu nie lubił,

że ich rano co dzień budzi.

Żył tam młody Akordeon,

co jadł sery i bagietki,

gdy zasiadał do kolacji,

na kolanach kładł serwetki.

Uśmiechnięty chodził zawsze,

więc miał zęby na widoku,

sam natomiast był koślawy,

jak się go widziało z boku.

Choć w kieszeni nie brzęczały

mu dukaty ani złoto,

starał się wyglądać dobrze,

gdy nad morze szedł piechotą.

Dbał, by guzik przy guziku

był zapięty jak należy,

bo miłości swojej szukał,

a w swe szczęście ciągle wierzył.

Po kolacji zawsze solo

musiał wybrać się na molo.

W kruczoczarnym swoim stroju

w romantycznym był nastroju.

– To śpiew mew

czy morskie fale?

Choć znał dźwięk ten doskonale,

nie mógł zgadnąć, co takiego

słyszy tutaj dnia każdego.

Wracał wolno sam do domu,

nie poznawszy tajemnicy,

nucił coś pod nosem, gubiąc

resztę wiary na ulicy.

Aż tu nagle, dnia któregoś,

gdy na molo stał zgarbiony,

tracąc oddech, prawie zemdlał,

swoją myślą zaskoczony!

– Czy to twój głos słyszę, Biedo?

Czy to ty mnie ciągle wołasz?

I zaciągnął się powietrzem.

– Teraz umknąć mi nie zdołasz!

Wszyscy ze swych domów wyszli,

choć to była późna pora.

– Akordeon połknął Biedę!

– Już nie dręczy nas ta zmora!

Ludzie wzięli się do pracy

i pijają wciąż szampany,

jeżdżą własnym mercedesem,

lecą gdzieś aeroplanem.

Są bogaci i szczęśliwi,

że nikt ich ze snu nie budzi,

chodzą ciągle do opery

(a niejeden się tam nudzi).

Lecz gdy słyszą Akordeon,

serce im inaczej bije,

każdy łzę ukrywa w oku

i ma jakby z waty szyję.

I nikt się nie dziwi temu,

że tak żyją zawsze w parze

Akordeon razem z Biedą,

jakby słuchać wszystkich marzeń.

REDAKCJA: Ewelina Ambroziak

KOREKTA: Katarzyna Kusojć

OKŁADKA: Kamila Stankiewicz

ILUSTRACJE: Kamila Stankiewicz

KONWERSJA DO EPUB/MOBI: InkPad.pl

© Aleksandra Mazoń i Novae Res s.c. 2015

Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, reprodukcja lub odczyt jakiegokolwiek fragmentu tej książki w środkach masowego przekazu wymaga pisemnej zgody wydawnictwa Novae Res.

Wydanie pierwsze

ISBN 978-83-7942-742-0

NOVAE RES – WYDAWNICTWO INNOWACYJNE

al. Zwycięstwa 96 / 98, 81-451 Gdynia

tel.: 58 698 21 61, e-mail: sekretariat@novaeres.pl, http://novaeres.pl

Publikacja dostępna jest w księgarni internetowej zaczytani.pl.

Wydawnictwo Novae Res jest partnerem

Pomorskiego Parku Naukowo-Technologicznego w Gdyni.