Redaktor prowadzący: Paweł Orzeł

Opracowanie: Michał Trusewicz

Opieka redakcyjna: Marzena Dobosz

© Copyright for this edition by Państwowy Instytut Wydawniczy, 2022

Księgarnia internetowa www.piw.pl

www.fb.com/panstwowyinstytutwydawniczy

Wydanie pierwsze

Warszawa 2022

Państwowy Instytut Wydawniczy

ul. Foksal 17, 00–372 Warszawa

tel. 22 826 02 01

e–mail: piw@piw.pl

Projekt okładki, projekt typograficzny: Mimi Wasilewska

ISBN 978-83-8196-401-2

Bezpłatny fragment

CZAS, KTÓRY MINĄŁ I INNE WIERSZE (1936)

Czas, który minął

Przedwiośnie we Lwowie

Do Alaina Gerbault

Lotnicy

Sekrety

Kobieca wiosna

Modra pani

Wiosenne południe

Ballada o pannach prowincjonalnych i kawalerze srebrzystym

Do Kalli list o nocy strasznej

Jedna noc

Pani M. K. na odjezdnym z Kazimierza

Moje polesie

Las

Wierzba

Kwiatowiersz

Wieczór pod lipą

Dytyramb pożniwny

Wąwóz

We Lwowie

Młodość

Ojcowie i dzieci

Wiedeńskie przedmieścia

Wiersz o czarnej wodzie

Płyta nieznanego żołnierza

LUDZIE I POMNIKI. KSIĄŻKA WIERSZEM (1938)

Dedykacja

Inwokacja

O sobie samym

Pomnik Jana III

Pożegnanie z cieniem

W teatrze Fredry

Stulecie

Sąd nad zdrajcą ojczyzny

W lasach Serdecznowa

Ojczyzna

L’enfant terrible de Léopol

Rzeka mego miasta

Znajoma z kawiarenki

Kawiarnia blagierów

Wiersz do ojca

Noce straszliwe

Piąta pora roku

Powrót Alaina Gerbault

Do przyjaciół

Samotny wiersz

SATYRY I FRASZKI (1943)

Uśmiech Warszawy

O Stammdeutschach

O Niemcach

Blaski Guberni

Bajka

Szczyt niemieckiego pesymizmu

Nekrolog

Deutschland wieder frei

Angielski strach

8 OPOWIEŚCI ANATOMICZNYCH (1939)

Opowieść o rękach Kradzimierza Cudzobiorskiego, złodzieja

Opowieść o nosie Mamrycego Donoska, szpicla

Opowieść o nogach dwóch żołnierzy, Franza Heilhocha i Francesca Eiaeieviva

ŚPIEWY DLA EWY (1942)

Kołysanka dla Ewy

Abecadło Ewy

Kolęda Ewy

Ewa idzie do przedszkola

Lekcja angielskiego

Śnieżki

Pan Lan

Cymtowska mowa

O tresowanym śledziu

O chłopczyku z bardzo długą ręką

Szkopy

Ojczyzna

WIERSZE RÓŻNE

Głosy leśne

Przerwany sen

Na fotografię Tuwima

Z litanii do karabinu

Czerwony wiersz

Z wczesnego dzieciństwa

Przed burzą

Ballada o starym moście

Wycięty las

W kawiarni

Do Marii

Przestroga

Jacht harcerzy

Do Rysi

Wspomnienie o Zygmuncie

Wspomnienie z Grecji

Hellada mówi do Germanii

Na Krecie

Elegia na śmierć 60 kapitanów francuskich, którzy zatopili się w Tulonie

Warszawa 1942

Warszawa

PRZEKŁADY

Maksym Rylski. Czółno

Bertolt Brecht. O biednym B. B.

Nota wydawnicza

CZAS, KTÓRY MINĄŁ I INNE WIERSZE (1936)

Czas, który minął

Przeminął lekki czas, przeminął,

zgnieciony wagą cięższych słów,

zegary warczą złą godziną…

– Teraz, dojrzała muzo, mów.

„Marzyłem cudnie”. Obudzony

na ciemnych oknach staje wzrok,

i twardym ściany stoją pionem,

i twardo warczy godzin tok.

Z daleka młyny dudnią młodo,

parskają konie w falach łąk,

w noc białą rzeką, srebrną wodą

odpływa drżący słońca krąg.

Pod białe chmurki las się pręży,

w błękit się wpiera, tęskni las,

za lasem siny, chory księżyc

za horyzontem bladym zgasł.

Na ręce wsparty, przed ogniskiem

znów horacjański sławię wiersz,

i w samym sercu pęki iskier

o leśną modlą mi się śmierć.

Mrowisko nieba świt różowi,

spłowiało trzepotanie gwiazd…

– Muzo dojrzała, teraz powiedz,

że wiecznie mija mrok i blask.

Z dyszlem złamanym, siedmiogwiezdny

wozie, w samotny mrok się wlecz!

– Uchodź, na pustkach dróg bezbrzeżnych

czyha Orionów czujny miecz.

Komu dym z ognisk powrót wróży,

a noc oddechem grozi złym?

– Teraz, dojrzała, powiedz, muzo,

że tamta noc i świt – to dym.

Gdy tam się dalej wody toczą,

i ognie palą, i noc rży,

tu wraca dym, i głupio oczom

oglądać dawny świat przez łzy.

Mrok teraz inny, noc niejasna,

a trzeba jeszcze długo biec,

dmie wiatr, i trzecia świeca zgasła,

może ostatnia z moich świec.

Nie mnie zatrzymać bieg godzinom,

gdy rośnie, grozi obcy świat,

i, muzo – czas, czas, który minął…

– Śmieszne to wiersze. Lecz z tych lat.

Przedwiośnie we Lwowie

Kiedy z daleka wieje wiatrami,

wcześniejszym słońcem spływa różowo,

wtedy pocieszam się ulicami

– Polną, Zieloną i Czereśniową.

Chmurki wieczorem kwitną jak bukiet

pełny liliowo-żółtych kolorów,

dziewczęta sypią z szelestem sukien

zapachy kwiatów, bzów i wieczorów.

Dymy nad miastem – uliczka pusta

za miastem – w Leśnej czy w Ogrodowej…

– Pani ma dziwnie pachnące usta,

lepkie, jak krągłe pąki wierzbowe.

Płynie i śpiewa park nad głowami,

nad parkiem płyną cieniście chmury…

– nim korek słońca pryśnie do góry

sprężona wiosna musuje – nami!

Do Alaina Gerbault

Noc darła ci białe żagle,

świecił zdradliwie księżyc,

niepokój dali naglił,

kiedyś się we śnie prężył.

Czasem daleki okręt

światłami oczy otworzył,

zgarniałeś włosy mokre

i znowu – sam byłeś na morzu.

Pewnie myślałeś o Bogu,

och, miałeś czas na myślenie,

gdyś bezwietrznie, noga za nogą,

wędrował jak gwiazda w przestrzeni.

Gdy przechylony, na burcie,

w uścisku wichru namiętnym,

w marynarskiej podartej kurcie

obmyślałeś swój dziwny pamiętnik.

Na Oceanie Spokojnym

coraz w innej sypiałeś przystani,

jak pątnik bogobojny

liczyłeś sznur wysp jak różaniec.

Kiedy ci było smutno,

mewy biły późnym świtaniem

skrzydłami w żaglowe płótno

i wołały – Alainie! Alainie!

I wiązałeś, jak liny podarte

dzień z nocą, noc z dniem, bez ustanku,

choć się darły – zuchwały, uparty,

wciąż łączyłeś je przez noc do poranku.

Jakiej jeszcze pożądasz podróży,

przyjacielu Westu i Nordu,

te trzy lata od szkwału do burzy

już nie dadzą lepszego rekordu.

Gdzie pojedziesz, popłyniesz, polecisz?

Chciałeś ziemię kuliście wyminąć,

poleciałeś kołem po świecie,

aby wrócić tam, skądś wypłynął.

Chyba jeszcze przypomnisz się Bogu

i dziób statku ku niebu obrócisz,

pożeglujesz rzeką – Mleczną Drogą,

lecz Alainie – czy wrócisz? czy wrócisz?

Lotnicy

Choćby obciąć ramiona i przyprawić skrzydła,

piersią – niby trójkątem – siwy przestwór pruć,

ciąć warkotem jak słowem – nową mową śmigła

– choćby w piersiach zabrakło koniecznego tchu…

To życie! – nad błękitnym łukiem Atlantyku

morskim, nagim boginkom pocałunki słać –

z dreszczem zachwytu skoczyć przez skalę okrzyków,

choćby roześmiane usta zalepiła mgła.

Tysiąc koni – a jutro? – choćby sto tysięcy,

huraganem w szczyt nieba albo w morskie dno!

Oto skala uniesień liczona na tęczy,

to – wichr, wściekłość, młodzieńczość – zamieniona w lot.

O poeci, marzący w szumach fal, na brzegach,

Patrzący jak na bóstwo na księżyc we mgle…

Aluminiowe skrzydła ma nasz stary Pegaz,

A w sercu, w piersiach bije miliony H. P.

Sekrety

Ktoś pod drzwiami podsłuchiwał,

ktoś przylepił twarz do drzwi,

od drzwi uszu nie odrywał,

oddech siłą powstrzymywał,

słyszał w skroniach tętno krwi…

– A za drzwiami zamkniętymi

ktoś kroczkami dreptał, dreptał,

szept kroczkami biegł po ziemi,

nieustannie szeptał, szeptał,

jakiś ktoś i jeszcze ktoś,

twardym krokiem słowa deptał

– tamto, owo, jeszcze coś,

szeptał, szeptał, szeptał, szeptał

jakiś ktoś i jeszcze ktoś.

– To i tamto i tak dalej…

tak się w ścianach rozszeptali

przechodziło cichcem w szept…

i gadali, i gadali…

Po dywanie, po kilimach

szeptanina trwa i trwa

– nie wytrzymasz, nie wytrzymasz,

w skroniach huknie wściekle gniew,

gdy usłyszysz pst, pssssst – sza!

– Psia… krew…!

Kobieca wiosna

Tęczą się kwiaty, kwiaty w kwiaty…

w szybach i lustrach, szkłach, wystawach

zatacza się kwiecista sprawa

i kolorami niebo plami,

i wiosna – brukiem – kwiaty w kwiaty,

fiolety, zieleń, biel, bławaty,

środkiem, z ukosa, z lewa, z prawa…

Szumią ulice kobietami.

Panie wysmukłe, panie śniade,

różowoskóre, białoskóre,

te trzepocące i te blade,

w półświatłach, gazach, mgłach, ażurach,

seledynowych i różowych

tiulową wieją w świat poezją…

Strzelistych palm rozwiane pióra…

– Nad nietutejszą polinezją

witaj, deszczyku cytrynowy!

W nudę perspektyw, pion kamienic,

w codzienność zwykłą żon i matek

niechże się wlewa, niech się pieni,

mieni w zieleni i czerwieni

kobiecość inna, zwiewna, modra,

rozkołysana w śpiewne łuki,

w ramiona słodkie, w płynne biodra

fontanna papug ponad brukiem,

i wędrujące klomby kwiecia,

uśmiechniętymi pastelami

na placach miast – jak na palecie…

…Niech miasta szumią kobietami…

Niechże się ścielą różem, bielą

stukolorowych sukien płatki,

niech wieją świętem i niedzielą,

a zanim żony, zanim matki

zamyślą się nad czarnym chlebem,

niech biódr strzeliste wiolonczele,

zazdrość najwyższa śmigłym ptakom

za jasność słońcu się ukłoni,

za barwy, dźwięki, ruchy, wonie…

Drażniący błękit świetny akord

błyśnie jak śpiewny wiersz poety.

Wiecznie pod każdym świetnym niebem

więdnieją kwiaty i kobiety.

A nam obrzędy i urzędy,

zdobycze, wojny, ameryki,

sprawy zawiłe i wspaniałe,

podróże, gwiazdy i zapędy,

idee, burze, kryminały,

i na słoneczny blask motyki,

ubrania sztywne, kołnierzyki,

i pod gwiazdami noce białe.

Jak serce w piersiach, w bzach słowiki

skrzydłami w ściany świata trzepią,

a księżyc runął w staw jak kamień

i właśnie – słodko tak umierał…

Pod tęczą barw tragicznych ślepiec

konał w wezbranych ścianach czterech,

gdy tam – sterując ramionami

kobiety kwitły ulicami,

ulice kwitły kobietami.

Modra pani

W zieleni płaskich brzegów, pod niebem kolorowym,

w zalotnym rąk przegięciu ocieniasz dłonią twarz,

w zieleni płaskich brzegów ten basen kąpielowy

i mała, płaska plaża, najmniejsza z wszystkich plaż.

Liliowo kwitną uda, i chwieją się błękitnie,

błękitnie cię otoczył twój kąpielowy strój,

na wodzie, sennej wodzie jak lilia wodna kwitniesz,

i taką cię zabiera zbyt śmiały zachwyt mój.

Na małej, zwinnej łódce wiosłami fale toczysz,

wzburzając senne wody, aż liżą płaski brzeg,

zalotnie zgiętą dłonią osłaniasz modre oczy,

by zniknąć, by odpłynąć – i nawet nie wiem gdzie.

Z najmniejszej w świecie plaży, daleka pani modra,

w twym małym pokoiku, pięć kroków wzdłuż i wszerz,

na ustach i na piersiach, na udach i na biodrach

niech ci położy księżyc ten nazbyt śmiały wiersz.

Wiosenne południe

Jak polami przeleci, przewieje,

jak się słońcem wiosennym rozcudni,

to się wtedy słonecznie rozśmiejem

w nasze pierwsze, wiosenne południe.

Jak nam wiatrem przeleci przez włosy,

jak rozdzwoni, rozśpiewa skowrończo,

to będziemy rosą gonić boso

bez myśli, bez trzewików, bez pończoch.

A gdy nagle z zakrętu liliowo

krzak bzu tryśnie radośnie przed nami,

krzak ku naszym przechylimy głowom,

by scałować liliowość ustami.

Ludzie wszyscy będą nam zazdrościć,

co mi tam, kiedy chodzę po niebie,

kiedy serce mam pełne jasności,

kiedy ręce mam pełne – ciebie.

Ballada o pannach prowincjonalnych i kawalerze srebrzystym

Księżyc rudoczerwony stuknął w okna panieńskie,

strome dachy ocierał – ptak puszysty i kot,

dźwięcznie dachy zadrgały pod rudawym, mdłym cielskiem.

– Drogą panny wracały, pełną kałuż i błot.

Ledwie pulchne panienki weszły skromnie do siebie,

w krąg czerwony wpatrzone „przędzę marzeń swych snuć”,

on się wspinał po dachach, dumnie stawał na niebie,

na suficie niebiosów – pająk, kropla i łódź.

I wyzwał, przyzywał, głową miotał po chmurach,

wszystkie – jedną po drugiej brać, mieć, rzucać je mógł

nierealny i mglisty jak perfidna lektura,

niedosiężny a bliski – obłok, płomień i bóg.

Pożądany i celny, i dlatego zwycięski,

że na zawsze samotny chwiejnie może się piąć,

że tym udom i piersiom, i westchnieniom panieńskim

nigdy przygiąć się nie da, ni rozigrać, ni wziąć.

On – kawaler, on – partia, wiecznie w ślubnej podróży,

facet złoty jak złoto, ptak niebieski, a prince,

może drasnąć poduszki, a nie wejdzie do łóżek,

rozesłanych miłośnie – mgiełka, samiec i bies.

No i nie dał się pannom, pulchnym pannom się nie dał,

nocnik wyjrzał spod łóżek, klomb się skrwawił od róż,

puchną tłusto pierzyny, dymi wątła rezeda,

i odpływa kochanek – okręt, widmo i nóż.

Białe rączki powieją, białe chustki się wzbiją

z wszystkich okien ku niebu – jak motyle i ćmy…

– Żegnaj, książę, odpływaj w inne miasta – addio!

Niech cię senne prowadzą mgły, westchnienia i psy.

A on znowu na dachach nisko płonął, inaczej,

i płomieniem czerwonym spadł jak pożar na las,

aż trzasnęły łożnice pod panieńską rozpaczą,

gdy na szczyty sosnowe wiatr go popchnął – aż zgasł.

Do Kalli list o nocy strasznej

Gwiazd jest więcej niż ludzi i noc jest za gęsta,

olejna zieleń krzaków marszczy się w ogrodzie,

ku nabrzmiałej gwiazdami, wygładzonej wodzie

zwisają ciężko liście jak kawały mięsa.

Nie pytaj mnie o listy, czarnowłosa Kalli,

kalinowe masz imię, a mój czas się spala,

to tylko twoje listy są jak słodka fala,

a tylko moje słowo podnieca i pali.

To noc mi wtłacza serce w najczarniejsze gąszcza,

noce są złe, i wierz mi, noc wiosenna dusi,

wywodzi ostry księżyc, w dźwięczne szyby prószy

kosmatym ptactwem mroku – ciem, muszek, chrabąszczy…

Noc każe ludzkim sercom wyć przeciągłe pieśni,

psom tęsknić, a słowikom żarzyć mokre krzaki,

nocą zakwita tytoń, opiumowe maki,

noc wodzi wiatr puszysty z miejsc najbardziej leśnych.

Życie dzieje się w nocy, na łysych mieliznach.

Ledwie się żyć odważam, oddychać ukradkiem.

Gdy gwiazdy drasną wodę, by lgnąć w niej jak płatki,

zaczyna dziać się moja pierwotna ojczyzna.

Nisko gaśnie miasteczko. Nigdy go nie było,

nie było tej bielizny, wiszącej na krześle,

wróciło wszystko straszne, pierwotne i przeszłe.

Zniknął dom, w którym mieszkam. To wszystko się śniło.

Jest nagi wódz miedziany, wyje w czarną wodę,

bierze na oszczep księżyc, by go wlec po rzece,

by śpiące, srebrne ryby siec na dnie jak mieczem,

aż na piachu mielizny ulgnie srebrną kłodą.

Jest nagi wódz, poluje, nie chodzi, lecz kroczy,

nie mija, lecz obala, i uderza pierwszy,

śpiewa krwawe zwycięstwa grzmotem prostych wierszy,

rany obmywa w rzece, nie lęka się nocy.

Nie zna lęku, bo nawet nazwać go nie umie,

na drzewo mówi – drzewo, i na księżyc – księżyc…

– Bezsilnie drobne ręce, wąskie piersi prężę,

zawsze będzie silniejsza noc w swym strasznym szumie.

Przez okno płynie ogród i siada na piersi…

Już mi śpiewać bezsilnie, papierosy palić,

już ci nic nie napiszę, czarnowłosa Kalli,

bo znów mam noc przed sobą. A lękam się śmierci.

Jedna noc

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Pani M. K. na odjezdnym z Kazimierza

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Moje polesie

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Las

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Wierzba

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Kwiatowiersz

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Wieczór pod lipą

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Dytyramb pożniwny

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Wąwóz

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

We Lwowie

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Młodość

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Ojcowie i dzieci

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Wiedeńskie przedmieścia

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Wiersz o czarnej wodzie

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Płyta nieznanego żołnierza

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

LUDZIE I POMNIKI. KSIĄŻKA WIERSZEM (1938)

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Dedykacja

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Inwokacja

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

O sobie samym

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Pomnik Jana III

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Pożegnanie z cieniem

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

W teatrze Fredry

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Stulecie

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Sąd nad zdrajcą ojczyzny

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

W lasach Serdecznowa

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Ojczyzna

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

L’enfant terrible de Léopol

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rzeka mego miasta

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Znajoma z kawiarenki

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Kawiarnia blagierów

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Wiersz do ojca

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Noce straszliwe

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Piąta pora roku

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Powrót Alaina Gerbault

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Do przyjaciół

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Samotny wiersz

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

SATYRY I FRASZKI (1943)

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Uśmiech Warszawy

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

O Stammdeutschach

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

O Niemcach

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Blaski Guberni

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Bajka

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Szczyt niemieckiego pesymizmu

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Nekrolog

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Deutschland wieder frei

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Angielski strach

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

8 OPOWIEŚCI ANATOMICZNYCH (1939)

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Opowieść o rękach Kradzimierza Cudzobiorskiego, złodzieja

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Opowieść o nosie Mamrycego Donoska, szpicla

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Opowieść o nogach dwóch żołnierzy, Franza Heilhocha i Francesca Eiaeieviva

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

ŚPIEWY DLA EWY (1942)

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Kołysanka dla Ewy

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Abecadło Ewy

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Kolęda Ewy

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Ewa idzie do przedszkola

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Lekcja angielskiego

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Śnieżki

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Pan Lan

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Cymtowska mowa

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

O tresowanym śledziu

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

O chłopczyku z bardzo długą ręką

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Szkopy

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Ojczyzna

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

WIERSZE RÓŻNE

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Głosy leśne

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Przerwany sen

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Na fotografię Tuwima

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Z litanii do karabinu

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Czerwony wiersz

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Z wczesnego dzieciństwa

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Przed burzą

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Ballada o starym moście

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Wycięty las

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

W kawiarni

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Do Marii

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Przestroga

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Jacht harcerzy

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Do Rysi

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Wspomnienie o Zygmuncie

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Wspomnienie z Grecji

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Hellada mówi do Germanii

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Na Krecie

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Elegia na śmierć 60 kapitanów francuskich, którzy zatopili się w Tulonie

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Warszawa 1942

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Warszawa

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

PRZEKŁADY

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Maksym Rylski
Czółno

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Bertolt Brecht
O biednym B. B.

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Nota wydawnicza

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.