Robert Kudus

Wiersze

Fotograf Robert Kudus

© Robert Kudus, 2020

© Robert Kudus, fotografie, 2020

Zbiór kilkudziesięciu wierszy. A właściwie momentów, ulotnych chwil… Myśli, które pojawiają się znikąd… Gromadzone przez całe życie.

Ku przemyśleniom…

Czasem zadumie.

W radości i smutku.

Cała treść życia…

ISBN 978-83-8189-296-4

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Wiersze

2. Herbata

3. Węgielek

4. Spokój

5. /***/

6. Powrót

7. Ubaw

8. Osiemnaście

9. Łąka

10. Mnożą

11. Musi

12. /***/

13. /***/

14. Błazen

15. Geniusz

16. Historie

17. Historyk

18. /***/

19. Morze

20. Talenty

21. Dar

22. Koniec letniego dnia

23. Spotkanie

24. Marmur

25. /***/

26. /***/

27. Wszystko

28. Karta

29. Zła godzina

30. Niedopałki

31. /***/

32. Pomyłka

33. Autostopowicz

34. /***/

35. Znaki zapytania

36. /***/

37. Wisielec

38. /***/

39. Test

40. Testosteron

41. Koniec świata

42. To, co dane

43. Pierwszy krok

44. Wykopalisko

45. Głowy

46. Zimne klamki

47. Ziewanie

48. /***/

49. Rozmowy w ciemności

50. Atom

51. Płomień na wietrze

52. Skarby

Herbata

Nie ma jej,

Przez chwilę

Tylko ja

Stygnę z parującą herbatą.

***

Ty nie możesz mówić,

Widzę tylko parę.

Węgielek

Nie umrę dla niej,

Już nigdy.

To było tylko

Za pierwszym razem.

Jak największy pożar,

Co miał spalić,

To już spalił.

Został mały węgielek,

Który można tylko rozniecać.

Spokój

To nie po to mój skarb,

Bym tylko go miał.

Przecież on większy jest

Niż każdy mój sen.

Ile mogę Ci dać?

Bierz, ile chcesz

Tylko pozwól trwać.

Żyć mogę tylko przy Tobie.

/***/

Ręka rękę czyści,

Tak u mnie,

Jak u wszystkich,

Aż widać już biel,

Blask pozdzieranych kości.

Powrót

Czasem tak trzeba,

Że aż się wraca,

Tam się wszystko zaczęło.

Może znów tak będzie,

Jakby nigdy nic…

Tylko ten kot,

Też jest tu nowy.

Chyba postanowił,

Że będziemy trzymać się razem…

Ubaw

A teraz bawmy się,

Mamy coś jeszcze.

Stawiaj śmiało na nie

Krzyż na zaparowanej szybie.

Osiemnaście

Mogłem mieć osiemnaście.

Na zawsze.

Nie wyszło.

Ostrza te

Pozostały zimne,

Pod kurzem chwili.

Już nigdy

Więcej osiemnastu.

Łąka

Ta łąka wszystko pamięta,

Każdy nasz rozlew krwi,

Szczęk drewnianych karabinów.

Dziś słychać tylko brzęk monet

I zapach perfum.

Nie ma nas na łące.

Łąki nie ma.

Mnożą

Mnożą…

Światło w oknach,

Klisze w oczach.

Mnożą…

Za kurtyną

Pada cios.

Za maską

Kwitnie łza.

Mnożą…

Dom i cmentarz.

Musi

Musi się zmieścić,

Pomiędzy jednym kęsem a drugim,

Beknięciem po piwie.

A czasem nawet więcej,

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.