Jolanta Anna Knitter-Zakrzewska

wiersze na jesień

© Jolanta Anna Knitter-Zakrzewska, 2021

Klimatyczne, nastrojowe wiersze na jesień, pełne październikowego słońca, złota, purpury, refleksji, przyprawione kardamonem, kurkumą i chili, wzmocnione imbirem, goździkami, rozświetlone blaskiem świec; kiedy za oknem deszcz i wiatr, tutaj, w tym tomiku wierszy — jest ciepło.

ISBN 978-83-8273-173-6

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. wiersze na jesień

2. Z cyklu: jesienne ukojenie

3. „żale są zgorzkniałe…”

4. „jesień nauczyła mnie…”

5. „pamiętam Twoje…”

6. „cała twoja droga…”

7. „październik…”

8. „to nic…”

9. „A kiedy wrócisz do mnie…”

10. „na talerzu malowanym…”

11. „każdego dnia ktoś we mnie…”

12. „mam już dosyć…”

13. „zimą, i wiosną, i latem…”

14. „wokół nas…”

15. „po prostu…”

16. „przede mną droga jak wstążka…”

17. „przed tobą…”

18. „spokojny, kto się modlić potrafi…”

19. „październikowe słońce…”

20. „jesienny spacer…”

21. „szczęście nie przychodzi…”

22. „pisanie mnie leczy z zimna…”

23. „Będę na ciebie czekać…”

24. „Jesienią nad liściem…”

25. „Jesień rozwiesza spokój…”

26. „Przyszła…”

27. ** Z cyklu: Sacrum jesienią

28. „Jak wrócić…”

29. „u spowiedzi zmyj z siebie…”

30. „zostaw ten świat…”

31. „jeśli kogoś bardzo nie lubisz…”

32. „na swoje…”

33. ** Z cyklu: chwila

34. „spokojny…”

35. „teoria jest…”

36. „Tylko…”

Z cyklu: jesienne ukojenie

jarzębina, kasztany, deszcz

a ty mnie nieustannie

pieść

żeby chłód nie dotykał

nas nigdy więcej

a wokół szumiał tylko złoty las

nasz — wreszcie — radosny

czas

jarzębina, kasztany, deszcz

a ty mnie nieustannie

pieść

pełnia lampy nad wieczorem

a za oknem

jarzębina, kasztany i deszcz

**

żale są zgorzkniałe

jak wilgotne migdały

a ty ocal lepiej te

słoneczne ideały

i radość ze złotego

kobierca

**

jesień nauczyła mnie

unikać deszczu

chronić  przed

wiatrem

cieszyć

zapachem

świec

w domowym zaciszu

wzmacniać

słowem, muzyką, obrazem

jesień nauczyła mnie

dbać o Dom

**

pamiętam Twoje

spracowane ręce

i to jak odchodziłaś

w udręce

jesteś w moich snach

i w mojej jesieni

i pełne Ciebie

jest moje serce

a Ty dopiero — Tam —

odzyskałaś ukojenie

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.