Waldemar Mrozowski

Waldek i Ja

© Waldemar Mrozowski, 2020

„Jeśli ktoś powie, że jestem twórcą

Nie wierz mu

Jestem poetą, uczciwym

człowiekiem

Piszę swą duszę dla Ciebie,

i dla nadziei.

Jeśli kiedyś odnajdziesz mą pieśń,

w sobie …”

ISBN 978-83-8221-548-9

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Waldek i Ja

2. Wiersz 1

3. Wiersz 2

4. Wiersz 3

5. Wiersz 4

6. Wiersz 5

7. Wiersz 6

8. Wiersz 7

9. Wiersz 8

10. Wiersz 9

11. Wiersz 10

12. Wiersz 11

13. Wiersz 12

14. Wiersz 13

15. Wiersz 14

16. Wiersz 15

17. Wiersz 16

18. Wiersz 17

19. Wiersz 18

20. Wiersz 19

21. Wiersz 20

22. Wiersz 21

23. Wiersz 22

24. Wiersz 23

25. Wiersz 24

26. Wiersz 25

27. Wiersz 26

28. Wiersz 27

29. Wiersz 28

30. Wiersz 29

31. Wiersz 30

32. Wiersz 31

33. Wiersz 32

34. Wiersz 33

35. Wiersz 34

36. Wiersz 35

37. Wiersz 36

38. Wiersz 37

39. Wiersz 38

40. Wiersz 39

41. Wiersz 40

42. Wiersz 41

43. Wiersz 42

44. Wiersz 43

45. Wiersz 44

46. Wiersz 45

47. Wiersz 46

48. Wiersz 47

49. Wiersz 48

50. Wiersz 49

51. Wiersz 50

52. Wiersz 51

53. Wiersz 52

54. Wiersz 53

55. Wiersz 54

56. Wiersz 55

57. Wiersz 56

58. Wiersz 57

59. Wiersz 58

60. Wiersz 59

61. Wiersz 60

62. Wiersz 61

63. Wiersz 62

64. Wiersz 63

65. Wiersz 64

66. Wiersz 65

67. Wiersz 66

68. Wiersz 67

69. Wiersz 68

70. Wiersz 69

71. Wiersz 70

72. Wiersz 71

73. Wiersz 72

74. Wiersz 73

75. Wiersz 74

76. Wiersz 75

77. Wiersz 76

78. Wiersz 77

79. Wiersz 78

80. Wiersz 79

81. Wiersz 80

82. Wiersz 81

83. Wiersz 82

84. Wiersz 83

85. Wiersz 84

86. Wiersz 85

87. Wiersz 86

88. Wiersz 87

89. Wiersz 88

90. Wiersz 89

91. Wiersz 90

92. Wiersz 91

93. Wiersz 92

94. Wiersz 93

95. Wiersz 94

96. Wiersz 95

97. Wiersz 96

98. Wiersz 97

99. Wiersz 98

100. Wiersz 99

101. Wiersz 100

102. Wiersz 101

103. Wiersz 102

104. Wiersz 103

105. Wiersz 104

106. Wiersz 105

107. Wiersz 106

108. Wiersz 107

109. Wiersz 108

110. Wiersz 109

111. Wiersz 110

112. Wiersz 111

113. Wiersz 112

114. Wiersz 113

115. Wiersz 114

116. Wiersz 115

117. Wiersz 116

118. Wiersz 117

119. Wiersz 118

120. Wiersz 119

121. Wiersz 120

122. Wiersz 121

123. Wiersz 122

124. (dodatek: Stanisław Mrozowski, Rudka 1965r, Warszawa 1965r)

1. Tęsknota

2. Lubię i kocham

Poezja jest tym co słyszysz oczami.

Poezja jest tym co widzisz uszami.

Poezja jest tym co czujesz, a nie rozumiesz.

Wiersz 1

Idź na Wschód ku zachodzącemu słońcu

Pójdę w błękit

Pójdę w zieleń

Pójdę. Tam.

Pójdę.

Ta słoneczna droga

Nie ma powrotu

Ani spojrzenia w tył.

Nie ma końca choć jest horyzont.

Pozostawię w tyle pogoń za poznaniem.

Minę krańce mierzonej mądrości.

Pójdę

Pójdę w zieleń

Pójdę w błękit

Pójdę tam

Tam

W złotą ciepłą drogę

Horyzont — nadzieja

Wiersz 2

Nie bój się Iwonko nocy

Posłuchaj co ona Ci szepcze

Ona jest cichutka bo nie chce przeszkadzać Ci

W słuchaniu ciszy.

Otwórz oczy i serduszko

Posłuchaj co milczą gwiazdy.

Gdyby nie ona nigdy nie zobaczyłabyś

Gwieździstego nieba.

Czy chciałabyś tego?

Nocka wraca ciągle, daje Ci gwiazdy i spoczynek.

Nie bój się Iwonko nocy

Ona kocha Cię. Bądź jej przyjaciółką.

Spójrz za horyzont wschodni. Tam już zbliża się Słońce.

Nocy jest smutno. Ale… odejdzie, bo Ty wolisz Słońce.

Wiersz 3

Dzisiaj w nocy całowałem drzewo.

Widziałem potężne jego konary, przenikające do nieba.

Choć minęło już jego szumne zielone życie,

stało nadal wspaniałe i ogromne,

górując nad szarą powierzchnią…

Tylko ono sięgało nieba.

Przytulony do jego gładkiej skóry

czekałem ja… i ono…

na niesamowity huk pioruna czasu

…i będzie istniało ciągle w pieśni

…obrazie malowanym przez okolicę

Wędrowcze, popatrz i słuchaj co śpiewa świat.

Tu przestrzeń pamięta twoje spojrzenie.

Wiersz 4

Okrutne są ojcze, liście i trawa

Bezlitośnie pchają się w czas.

Okrutnie pożerają czas.

Zamazują ślad po Tobie

Krwiożercze, zielone, perfidne, obrzydliwe, zielone.

Umieracie za to.

W innym czasie żyją okrutne liście.

W innym oszukane konary drzew.

W innym śmieszne wytwory rąk ludzkich.

Długo trwa dumna skała i ziemia.

Jeszcze dłużej trwa obraz kosmicznego nieba.

( Widziałeś go Ty dwadzieścia i kroć dwadzieścia lat temu )

Idiotycznie pcha się zielone… i zdycha.

A gdzie myśl i świadomość?!…

Wiersz 5

Śpisz Ela i nie wiesz, że zegar cyka.

Wahadło kiwa się. Podłe i bezczelne.

Cykają kwiaty ze słonecznego bukietu,

Który ułożyłaś wczoraj.

Cyka regał, dumne książki

Cyka sufit i ściany

Cykasz Ty… ja i łzy

Dobrze, że nie obudziła cię kukułka.

Wstań rano, ty i słońce.

Wiersz 6

Obrus z lnu i kwiaty.

Ma farbowane kwiaty na prawdziwych kwiatach

Bezsens

Bach w tranzystorach.

W przestrzeni Bach.

I we mnie.

A tam ciągle morze

I przemijające molo

I ludzie i niebyłe spojrzenia.

A też, kościół i człowiek! i…

A teraz kartka i nadzieja (Rozumiesz)

Ja, ty,? My?

Wiersz 7

Wiesz… a może… jednak

NIE!!

Ja tylko chcę

NIE!! rozumiesz NIE!!

Ale ja tyl…

NIE!!

Posłuchaj ja tylko

NIE!!… NIE!!

Ale może ty…

NIE!!

Wybacz ale, Ja, może, wiesz, bo może Ja?

NIE!

Wiersz 8

Jeśli ktoś powie, że jestem

twórcą

Nie wierz mu

Jestem poetą, uczciwym

człowiekiem

Piszę swą duszę dla Ciebie,

i dla nadziei.

Jeśli kiedyś odnajdziesz mą pieśń,

w sobie …

Wiersz 9

Wiesz Przyjacielu mój

Muszę ci wyznać, że wiara w to, że

Dotrę do Ciebie, była dla mnie czymś zwyczajnym.

Teraz dostaję catarsis i dopełnienie

To cudowne, jestem tu przy Tobie

A głupcom i mędrcom wydaje się to niemożliwe.

Jacy oni żałośni

Jestem tu

Nie odwracaj się, proszę

Nie bądź jednym z nich.

Uśmiechnij się do mnie przez łzy.

Dziękuję Ci.

Nossis, Słowacki, Iwaszkiewicz Ja i Ty.

I to… czym nie są łzy.

Wiersz 10

W świecie bez czasu, spacerują ludzie czasu.

Tu świat „bez czasu”…

Tu pałac Łazienkowski, pamięta jego spojrzenie.

Dwa różne czasy przechodzą obok siebie.

A trzeba tak mało.

A trzeba spojrzeć TAM.

Na figurze pałacowej jego spojrzenie.

Dwa różne czasy przechodzą obok siebie

A trzeba tak mało.

A trzeba spojrzeć TAM.

Na figurze pałacowej

Spotkał się nasz wzrok.

ojcze.

Jesteś? Jestem.

( „....rozkazuję Ci być szczęśliwym …”)

Siądź dziedzicu na ławce przy skrzyżowaniu dróg

(w amfiteatrze) i patrz. Cześć. Dziękuję Ci.

I czytaj dwa razy…

Wiersz 11

A myślałem, że jest tylko w marzeniach

Polna droga przy skraju lasu

Przykryta ciepłym pyłem z pracowitych pól

I dal, i iść.

Tak. Jestem i idę.

Igliwie rzucone przez czas, ale przytulone do

Słonecznej ciepłej ziemi.

I drzewa co SĄ i stoją …!!

Mogę ściąć kilka, ale to bez znaczenia

Mogę palić wszystkie, ale to bez sensu.

A krajobraz?

Też stoi!!

Mogę go tylko zniszczyć (Bez sensu).

Nie mogę tego wziąć.

Kochać i mieć!

Wiersz 12

Żeby choć, źdźbło z poza

I słowo co stało się ciałem

I piasek co stał się duchem

I drzewo co idzie

I kamień co kocha,

a żelbeton, kwas i czas.

Żeby choć jedno, jedno spojrzenie

Zachować sobie na zawsze.

Ale nie!! nie mam żadnych praw.

Żadnej woli.

Samotny. Należę do Czas

Dla niego wszystko i wszyscy

Bezwonni, oszukujący się.

Ha! Ha!! Wierzący w swoje istnienie

W swoje „ktoś”.

Nie … dla was,

Głupota, lub oszustwo, lub dno.

Żeby choć jedno spojrzenie…

Ma ter — ja, Energ — ja, Myśl — ja, Transformac — ja

JA — ja

Osiemnaście? — cie — nie!?

Wiersz 13

Tysiące pytań i …

jedna odpowiedź

a za nią tysiące pytań.

Co pytam? O co? Kto! Kogo?

Kogo? Co prawda! Gdzie prawda!

Kto? Prawda.

Żyjący pulsar

I spojrzenie ślicznej Nossis.

Wiersz 14

Więc idę tą samą aleją co ty

I choć minęło dwadzieścia lat

Tu każde drzewo pamięta Twoje spojrzenie

A chciałbym Cię dogonić, spotkać za zakrętem

Lecz jak!!....przyspieszyć kroku.

Łazienki, ty, nadzieja …łzy.

O! !....nasza klamka przy furtce do ogrodu.

( od pałacu Łazienkowskiego do Al. Ujazdowskich prawa brama )

A dla mnie

godnym największego uznania

Jest Pan … ..no ten,

Tak właśnie

on,

…z XXXIII wieku

Wiersz 15

Kupię życie

Kupię życie

Może być samotne…

Może być kalekie…

Albo skazańca na dożywotnie więzienie..

Niech będzie obrzydliwe, upodlone…

Kupię… życie… Proszę!!!

Wiersz 16

Widziałem złodzieja grobowców

To dziwne, był zwykły, sympatyczny.

Trochę żałosny.

Czy złodziej żywych jest psychopatą?.

Czy poszukiwacze zatopionych statków

I złota po podróżnych są psychopatami?

Czy kanibal był normalny?

Czy normalność nie jest obłudą?

Jacy jesteśmy, bez …

Ile razy byłem zbrodniarzem, męczennikiem

Szaleńcem?

Czy morderstwo dla zysku nie jest bardziej sensowne

od zabijania na wojnie?

Czym jest wolność i uczciwość wobec siebie?

Dlaczego moja dobroć to choćby myśl, a zło to dopiero czyn.

Szkoda ludzi innych, dziwnych

Prawdziwych.

Wiersz 17

Zamienię. całowanie mnie po śmierci

Na rzyganie na mnie żyjącego.

8141621Z

Wiersz 18

Sprzedam śmierć

Nadzwyczaj wspaniałą …

W gronie najwspanialszych przyjaciół…

W najpiękniejszym zakątku świata…

We wspaniałej chwale.

Sprzedam … śmierć, Proszę!!!

Wiersz 19

Powiedziały mi drzewa w marcu:

„Popatrz na nas, my czekamy “.

Do każdego przecież przychodzi

kiedyś wiosna.

Wiersz 20

Widzisz te drzewa równo rosnące w alei?

To rośnie niepokój.

Oni są wszędzie.

Widzisz ich we wstędze szosy, w górzystej przestrzeni.

Czają się w dymie papierosa.

Są na wygolonych twarzach.

Czujesz ich w gwarze ulicznym.

Straszą cię cyframi numerowanych drzew w puszczy.

Chcą być nawet w Twojej duszy.

Zostawcie choć rezerwaty, dla prawdy.

Wiersz 21

Mam w środku słońce.

Ty też, ty też, ty też? …

Czuję tylko jego ciepło.

Blask jego zasnuł smog czasu i cywilizacji.

Gdy kiedyś, byłem bliżej prawdy istnienia,

świeciło wspaniałym blaskiem odbitym od tęczy

kolorów prawdy.

Mam w środku słońce … Mam.

Wiersz 22

Jednakowo stoją.

Jednakowo idą.

Jednakowo wyglądają

Jednakowo zginą.

Nie dano mu szansy istnienia.

Oni są.

Masa.

Mas

Ma.

M.

Wiersz 23

Jestem tu gdzie nie ma czasu.

Tutaj kłęby drzew i migocąca woda.

Znają przeszłość i przyszłość.

Wszystkich pór roku.

Pozatykane sosny w zieloną mgłę,

są cyklem nieprzemijania.

Przemijają tu tylko nieświadome osoby.

Zakłócając krzykiem i ruchem

spokój istnienia.

Wędrowcze, możesz zostać tu.

Może zostać twoja myśl.

One są tu od wieków

Te co były, są.

Daj im nasze istnienie swoją świadomością.

Tu każde drzewo pamięta nasze spojrzenie.

Wiersz 24

Marszałkowską dostojnym krokiem wielkości,

szło…

Drzewo… Dwupiętrowe, drzewo ....szło…

spokojnie z podniesionymi tryumfalnie konarami…

Ludzie …? Ludzie.....patrzyli, patrzyli…

Myśleli … Myśleli? Samochody zatrzymały się …

Drzewo szło.

Kroczyło tryumfalnie górując nad powierzchnią.

Na bocznej ulicy osłupieni ludzie, patrzyli na wyrwę

w chodniku, na nadpęknięte betonowe płyty.

Było cicho …zniknął gwar i szum miasta.

Działo się. Słyszycie! Działo się!!!

Drzewo szło podobno do parku...inne nie były

przygotowane do drogi!

One nie wiedziały… Boże!! one nie wiedziały, nie rozumiały.

Nie wierzyły!! Ale ono… szło,

Tylko ono.

Wiersz 25

Zostawiłem swe myśli.

Nad słoneczną wodą.

Zostawiłem myśli, pomiędzy drzewami.

Zmoczy je wkrótce jesienny deszcz.

Opadną na nie jesienne liście.

Przeminą białe miesiące,

Miesiące czystości, snu i odpoczynku.

Gdy wrócą tu znowu ptaki,

A słońce zabłyśnie w wodzie

i rozgrzeje molo…

Powrócę też ja.

Odszukam swe myśli.

Czy znajdę też ciebie?

Wiersz 26

Leżę przywarty do Ziemi.

Tulę się do niej.

Jest mi przyjemnie, że ona …

Chce mnie i mocno mnie trzyma.

Gdy odrywam od niej rękę.

Opuszczam ją znowu z rozkoszą.

Czując, że ona nie chce mnie puścić.

Ona mnie potrzebuje.

Są sprawy, które są

Tak jakby ich nie było.

Są świadomości, których źródła

Trudno dociec.

Wiersz 27

Co robisz motylku w hali przemysłowej

Zabłądziłeś biedaku ?...Nie …

To świat twój się zmniejszył.

Próbuj znaleźć wyjście z matni.

To nic, że bolą czułki od uderzeń w szybę.

Tam twój świat. Próbuj. Próbuj!!

A ty muzyko ty zwyciężasz

Niczym są tępe głosy przemysłu.

Ty zwyciężasz, choć słaba

Napełniasz halę swym światem

Zwyciężamy ty i ja

Zwyciężamy tyja.

Świat przemysłu, świat bezmysłu.

Wiersz 28

A gdy poznamy już język uczuć

Znikną wszystkie inne języki.

Znikną kalekie słowa.

Schowa się wstydliwie zło.

Język uczuć otworzy nas.

Nasza bliskość będzie czysta i naga.

Nie bójcie się.

To naprawdę będzie cudowne.

Uczucie to nie słowo,

Ani nawet wyuczony gest czy spojrzenie.

Odsłońmy zasłonę myśli.

Przemień nas Boże…

Wiersz 29

Eksperyment z sobą

Przetrwam czy oszaleję

Co jest na granicy?!

Prawda czy obłęd.

Wyzwolenie czy koniec?

Boję się

Może spotkam Boga?

Może ojca

A może saksofon?

Wiersz 30

( Bełżec. komora gazowa )

„Mamusiu Ja przecież byłem grzeczny!

Ciemno!!! Ciemno!!!”

Ludzie!! tą matką byłem ja!

Ludzie!!! tym dzieckiem byłem ja!

Ludzie!!!! Ratunku!!

znowu

i znowu

i znowu

Jezu!! nie wytrzymam!!

Mamusiu!!! Synku!!!

Mamusiu!!! Jezu!!!

Ludzie NIE!!!!

Łąka. Niebo. Sen. Pościel. Spokój.

Głowa otulona delikatnymi rękami oddaje

gorączkę i ból spragnionemu ciału gorących ud.

Świadomość świata zamknięta do tulących rąk i nóg.

I twarz anioła oszalałego z dopełnienia

Nossis i strzał.

Wiersz 31

Gdy dla innych słońce za horyzontem…

We mnie magnetyczny jego krąg

Porusza cienie na płaskich polach.

Gdy dla innych wstaje dzień…

To dla mnie kaczki — dzieci biegną do białej szkoły

Gdy czas na rozpoczęcie czynności przetrwania…

Ja widzę jak one strugają ziemniaki w

wyciszonym mieszkaniu…

Gdy gwarem problemów napełnia się dom…

Dla mnie słońce przytula się do Ziemi

Gdy dla innych zmierzch…

Ja czuję już ciszę otchłani Wszechświata.

Gdy dla innych narodziny…

Dla mnie starość i śmierć.

I śpiące dziecko, które kiedyś będzie w trumnie.

I ciało kochanki, które kiedyś będzie trupem.

I wieczór wigilijny i kto z nas na czyim będzie pogrzebie.

I żal i nicość i dno i żal i żal…

I miłość i ciężar milczenia i samotność.

Tak gonię wciąż z przodu

Jak przynęta na polowaniu.

Jak zając za którym( z przekrwionymi oczami z pianą na gębach)

Goni sfora wilków, myśląc, że jest ich przewodnikiem.

I nie ma odwrotu

Może być tylko przebudzenie

Gdzie jest sen? Myślociało.

Wiersz 32

Jak napisać zapach ziół, pól?

( w szkole uczą ortografii)

Jak napisać uniesienie duszy przy Beethovenie?

(kręgi mówią że tworzył dla ludzi)

Jak napisać czym jest grzebień mojego ojca?

(można kupić ich wiele wszędzie)

Jak napisać uczucie?

(wszystko jest w księgach psychologii)

Jak pokazać film niewidomemu?

(gdyby wszyscy byli niewidomi nie było by problemu)

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.