Redaktorka prowadząca

Agata Sikorska-Olszowa

Michalina Wesołowska

Redakcja

Izabela Dachtera-Walędziak

Ilustracje

Jadwiga Ligęza

Copyright © by Aga Herjan 2021

Copyright © by Sorus 2021

E-book przygotowany na postawie wydania I

ISBN 978-83-66664-83-8

Przygotowanie i dystrybucja

Wydawnictwo Sorus

ul. Bóżnicza 15/6

61-751 Poznań

tel. (61) 653 01 43

sorus@sorus.pl

księgarnia internetowa

www.sorus.pl

DM Sorus Sp. z o.o.

Konwersja
Epubeum

Spis treści

Rozdział 1. Dawno niewidziany

Rozdział 2. Mróz na zamku

Rozdział 3. Zapadanie

Rozdział 4. Zaczyna się od prezentu

Rozdział 5. Zimopotężny

Rozdział 6. Niespodziany przybysz

Rozdział 7. Zima odeszła

O Autorce

Rozdział 1
Dawno niewidziany

Tamtego poranka, jak tylko otworzyła jedno oko, zanim otworzyła drugie, poczuła, że ten dzień będzie niezwyczajny. Nikt nie czekał przy jej łóżku, w pokoju zastygła cisza, zza okna dobiegał nieznany szmer.

Codziennie jej przebudzenie witano z radosną gotowością. Pierwsze ziewnięcie uruchamiało łańcuch ceremonii. Przynoszono filiżankę czekolady o idealnej temperaturze. Prezentowano ubrania do wyboru na dziś, dbając przy tym, aby wśród nich nie zabrakło zupełnie nowych strojów. Opowiadano, jakich atrakcji w nadchodzących godzinach może się spodziewać i pytano, jakie ma życzenia. Z tych miłych względów poranki były ulubioną porą dziewczynki, zapowiedzią cudownego dnia. Wystarczyło się przeciągnąć i zanurzyć w tym przyjemnym świecie.

Teraz jednak jedynie kryształowe zimno dotknęło jej policzków, a wystraszone westchnienie szybko zamieniło się w parę. Wszyscy pewnie zamarzli we śnie – ni stąd, ni zowąd przeszło jej przez myśl. Schowała swoje drobne ciałko jeszcze głębiej pod kołderką i już miała zacząć płakać z chłodu i samotności, kiedy przypomniała sobie, że jest królewną, czyli musi być opanowana i dzielna jak król Tatko i królowa Mamusja. Zsunęła się cichutko z łoża, owinęła ciężką kołdrą i ostrożnie podeszła do okna.

Krajobraz zalała biel: łąki, dachy, wzgórza wokół zamku pokrywały jakby tony świeżej bitej śmietany, całe powietrze podrygiwało wypełnione puszystymi płatkami, które wirowały rojami w różne strony. Zamarł ruch na podzamczu, zniknęły karawany kupców na trakcie, ani śladu pasących się koni czy krów. Można było przyglądać się i przyglądać z otwartą buzią bezkresnemu spokojowi, ale królewna Córina naraz zapragnęła biec na dziedziniec, dotknąć, skosztować i powywracać się na śniegu, o którym dotąd słyszała tylko z opowieści starej królowej Babuny.

Przed jej komnatą nie stał nawet strażnik. Dziewczynka przebiegła po lodowatej tafli posadzki i pierwszy raz żałowała, że biega na bosaka. Babci komnata była najbliżej, postanowiła więc, że zanim sprawdzi, czy rodzice już się obudzili i czy widzieli już śnieg, zanim pobiegnie na dziedziniec, zajrzy do starej królowej, aby ogrzać się, a przede wszystkim przynieść nowinę o śniegu. Babcia na pewno się ucieszy, że coś wreszcie jest jak za jej czasów!

Królowa Babuna, choć ubrana w ciężką, adamaszkową suknię, siedziała przy oknie również owinięta pierzyną. Pomarszczona twarz staruszki rozpogodziła się na widok Córiny, ale w jej oczach kołysał się bladoniebieski niepokój. A więc nie ucieszyła się ze śnieżnej zawieruchy – zdumiała się królewna. Komnata babci wydawała się dziś mniej przytulna, bardziej skrzypiąca. Babuna nie doczekała się na razie żadnej służącej, która rozpaliłaby kominek w jej sypialni. Ach, Córinie tak bardzo było spieszno, a babcia chciała urządzać jakieś narady przed wyprawą na śnieg! Mówiła, że ogień i ciepło rozjaśnią im umysł. Córina znała te sposoby babci, była już na nie za duża. Zatrzymała się jednak i przyglądała zdumiona, jak ręce potężnej królowej nie potrafią już unieść drewna do kominka. Palce babci musiały się popsuć od noszenia tych ciężkich pierścieni. Dziewczynka pospiesznie pomogła staruszce układać drewienka, a Babuna rozpaliła w palenisku. Królewna dziwiła się, że stara królowa umie wzniecić ogień. Myślała, że jedynie służba zna zasady tej sztuki i że królowej Babunie nie wolno robić takich rzeczy.

Teraz przydałaby się poranna kawa dla Babuny. Córina postanowiła znaleźć kogoś, kto mógłby przygotować kawę, zanim ona sama odnajdzie rodziców i dotknie śniegu.

O Autorce

Aga Herjan – tłumacz przysięgły języka angielskiego, mama dwójki dzieci. Z upodobaniem podróżuje po świecie, wędruje po górach, po czym chętnie wraca do swojego ogrodu.