Magda Magdalena

W sobie.

© Magda Magdalena, 2022

zbiór myśli nieznanych- czyli wybrane utwory zbierane przez dekadę do szuflady, które autorka postanowiła wydać w ramach prezentu urodzinowego dla siebie samej

ISBN 978-83-8221-798-8

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. W sobie.

2. Zabić niedoskonałość

3. Pomiędzy

4. K. — piekło

5. Piękno

6. Niechciany

7. ?

8. Nieprawdziwie

9. Niemoc

10. Rowerem

11. Wiem

12. Oddychaj

13. Mógłbyś

14. Choruję

15. Śpisz

16. Nie umiem

17. Niestety

18. ?

19. Paw z Łazienek Królewskich

20. Świadomość

21. Żebyś

22. „***…”

23. Daj mi pewność

24. Bezpieczna przystań

25. Najczulej

26. Z precyzją

27. ?

Zabić niedoskonałość

Zabić niedoskonałość. Zagłuszyć resztki niezdecydowania i zadeptać niepewność. Wszystko, co wyplute przez palce na ekran, staje się ubraną formą pełnego odzwierciedlenia duszy. Możesz krzyczeć i milczeć, ściszać lub podkręcać dźwięk — emocje zawsze tak samo brzmią od środka, wkręcając się w odruchy. Skacze mi noga w rytm kojących bitów. Brakuje Twojego dotyku. To ten stan, gdy wino zaczyna intensywniej krążyć w żyłach, a powieki stają się coraz cięższe. Zamazane obrazy, melodia pulsująca w skroniach. Zamknięta przestrzeń na klucz, tylko ja i moje obawy. Podnoszę kieliszek, kolejna dawka impulsywnych wykrzyknień. Witaj w moim świecie.

Pomiędzy

Między myślą, a zdaniem,

Ogromna jest przepaść.

Formacje słów chcących

Oddać wartość zastanowień

Nieznośnie opór stawiają,

Pomiędzy,

Gdzie wartość znaczenia

Maleje w skutek

Niewybrzmiewalności.

K. — piekło

Wbijam sobie nóż między żebra. Powolutku, obracam go, intensywnie dobierając wspomnienia. Krwawi, a ja, próbując dotrzeć chusteczką do miejsc najbardziej zranionych, poruszam trzonkiem wywołując kolejną falę bólu. Nie potrafię oddychać. Ubieram najładniejsze sukienki, zaplatam starannie włosy, bandażuję zranioną psychikę i staram się żyć na nowo. Czasem, kiedy nie idę za szybko, nóż jest stabilny. Nie czuję odrętwienia. Wydaje mi się, że wszystko zaczyna się układać. I nagle upadam, dostrzegając miejsca bądź ludzi, przez których rana się pogłębia. Śpiewam, krzyczę, piję, palę, wydzieram włosy z głowy, funkcjonuję. Nie potrafię znaleźć złotego środka. Nie wiem, co zrobić, by być szczęśliwą. Miotam się od daty do daty, zastygam w bezmyślnym skupieniu między upływającymi minutami. Czasem się boję. Czasem płaczę. Przekonuję swoją podświadomość, że tak trzeba, że to dla własnego dobra. Tęsknię za czymś, co mnie wykańcza. Buduję coś, co nie ma odpowiedniej mocy, by pomóc w reanimacji. Przewlekle choruję na swoją głupotę, na nastoletnią miłość, na nieumiejętność podejmowania słusznych decyzji. Wykrwawiam się, pękam, moja pewność siebie ulatnia się z każdym wypalonym papierosem. Co mam robić? Wziąć się w garść. Tak trzeba.

Piękno

Cała jestem piękna.

Z myślami moimi, zastanowieniami,

Brzmieniem, rytmem i nieumiejętnością

Wypowiedzi.

Cała jestem piękna,

Z wrażliwością, odczuwaniem,

Lękiem i bezsilnością, piętnem

melodii płynącej w głowie.

Piękna jest moja bezsenność,

Badanie podtekstów w trzecim dnie.

Konflikty priorytetów, zrozumienie,

Umiejętność analizy,

po każdy koniec niezdecydowania

jestem piękna.

Niechciany

Zdarzasz się w nocy

Niechciany, nachalny,

Niechcący.

Wplątujesz się w resztki

Tchnień,

Skamlesz o uwagę,

Destrukcyjnie poddając

Wszystko pod wątpliwość.

Niechciany, niepotrzebny,

Niezapomniany.

?

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.