Emilia Z.

U N I K A J Ą C

Ż Y C I A

2023

Copyright © by Emilia Z. 2023

Copyright © by Wydawnictwo Witanet 2023

Wszelkie prawa zastrzeżone

Zdjęcie na okładce: Emilia Z.

Projekt okładki, opracowanie graficzne, skład, łamanie: Ryszard Maksym

ISBN: 978-83-67898-04-1

Książka dostępna również w wersji papierowej

Wydawca:

Wydawnictwo WITANET

tel.: #48 601 35 66 75

www.witanet.net

wydawnictwo@witanet.net

Niniejszy produkt jest objęty ochroną prawa autorskiego. Uzyskany dostęp upoważnia wyłącznie do prywatnego użytku osobę, która wykupiła prawo dostępu. Książka ani żadna jej część nie mogą być publikowane ani w jakikolwiek inny sposób powielane w formie elektronicznej oraz mechanicznej bez zgody wydawcy.

Skład wersji elektronicznej:

I nie wiem, czy jestem na to gotowa.

I nie wiem, czy chcę.

I ciągle pytam: i siebie, i innych.

Będą boleć te wspomnienia?

Decyduję się.

To moja terapia.

Wewnętrzna.

Potrzeba duszy, która krzyczy.

Mam jedno życie i już go nie unikam…

(książkę ukończyłam w roku 2022)

PROLOG

Przeszłości już nie ma;

nie oddycham nią;

nie wspominam;

nie przywołuję.

Przeszłości już nie ma – minęła.

Jest tu i teraz.

Oddycham.

Bo boję się!

Boję się!

Boję się!

Wykopać korzenie

swojego

drzewa…

I strach mnie ogarnia!

Tak

Strach

I

Boję się

...drzewa

Swojego

Życia.

Rozdział I

Móc powrócić do przeszłości i nie bać się odtworzyć wspomnień. Łatwiej jest bowiem zamknąć niektóre rozdziały w naszym życiu i nigdy do nich nie powrócić. Za bardzo bolą.

Kroczę nadal wzdłuż „życiowej ścieżki”, ale odzywa się we mnie moja przeszłość; nie daje o sobie zapomnieć. Zdecydowałam się na własną, osobistą spowiedź, nazwijmy to „Terapią”.

Książkę dedykuję przede wszystkim mojej jedynej, ukochanej siostrze Justynie, bez pomocy której być może dziś już by mnie nie było.

Kochanym rodzicom, którzy wierzyli we mnie i wierzą do dnia dzisiejszego. Moje wybory kierowane były – jak mi się zdawało – dorosłością, a przede wszystkim wolnością.

Zapraszam tych, którzy trzymają egzemplarz mojej książki do jej lektury, która jest również dobrym przykładem, aby potwierdzić dobrze znane już fakty.

Rozdział II

Nie będę zatrzymywać się nad każdym etapem swojego życia, opowiadać o nim szczegółowo, ponieważ wtedy stworzę biografię swojej osoby, a tego nie chcę. Nie jestem ani sławną aktorką, ani piosenkarką, czy inną sławą, o której ludzie będą czytać z zaciekawieniem, bo nagle umarła z przedawkowania.

Jestem na etapie życia, gdzie zaczynam uczyć się miłości do samej siebie. „Nie mówię tutaj o próżności, zarozumialstwie, czy wyniosłości – to nie jest miłość – to tylko lęk” (słowa L.Hay „Możesz uzdrowić swoje życie”).

Domyślam się natomiast, że czytelnik chciałby wiedzieć, co skłoniło mnie do napisania tej książki. Zapewne niejeden z nas mógłby opisać swoje życie, ale nie każdy z nas czuje taką potrzebę; potrzebę spowiedzi przed sobą samą/samym. Uważam, że napisanie tego, co przeżyłam pozwoli mi w jakiś sposób odetchnąć i ulżyć sobie.

Co tak naprawdę wywarło na mnie duży wpływ i na moją obecną sytuację? To nie jeden, czy dwa zdarzenia. To ciąg powtarzających się błędów i zachcianek. Nie chcę jednak przywoływać demonów z przeszłości, dlatego zachowam dystans do swoich własnych słów.

Zanim jednak rozpocznę swoją podróż, przytoczę wiersz księdza Jana Twardowskiego.

SKRUPUŁY PUSTELNIKA

Tak zająłem się sobą że

czekałem aby nikt nie

przyszedł

stale prosiłem o jeden tylko

bilet dla siebie

nawet nic mi się nie śniło

bo śpi się dla siebie ale sny

ma się dla drugich

jeśli płakałem – to

niefachowo

bo do płaczu potrzebne są

dwa serca

broniłem tak gorliwie Boga

że trzepnąłem w mordę człowieka

myślałem że kobieta nie ma

duszy a jeśli ma to trzy

czwarte

założyłem w sercu tajną

radiostację i nadawałem

tylko swój program

przygotowałem sobie

kawalerkę na cmentarzu

i w ogóle zapomniałem że

do nieba idzie się parami nie

gęsiego

nawet dyskretny anioł nie

stoi osobno

Ja wielokrotnie czekałam, aby nikt nie przyszedł.

Od Autorki

Kocham i szanuję wszystkie swoje części. Dobrze wiem, że każda z nich na swój sposób chce i stara się mi pomóc. Moja terapia IFS uświadomiła mi wiele rzeczy, jednak jeszcze w dniu dzisiejszym nie potrafię zapanować nad głosem niektórych z nich.

Czym jest Terapia IFS? Internal Family System. W każdym z nas drzemie perfekcjonista, krytyk i dziecko. W każdym z nas poszczególne części przemawiają w odpowiednim dla nas momencie. Mamy w sobie również część, która nazywa się menadżerem i to ona organizuje nam czas. Inne części starają się nam pomóc, ale efekty końcowe mogą być nawet śmiertelne. Mówię tutaj o uzależnieniach, które pomagają nam by uśmierzyć wewnętrzne cierpienie.

Książka jest o mnie, o uzależnieniu od alkoholu. Po przeczytaniu książki odnośnie terapii IFS, zaczęłam szukać głębiej, a mianowicie przed jakim cierpieniem uciekam? Nie przypominam sobie, aby oprócz wypadku samochodowego, o którym pisałam na początku, spotkało mnie w życiu coś przykrego. Szukam więc jeszcze głębiej i oddaję się książkom poświęconym pracy mózgu. W szczególności polecam Breaking the habit of Being Yourself by Dr Joe Dispenza i Your Resonant Self by Sarah Peyton.

Pierwszy istotny fakt to wypadek, któremu uległam. Podczas którego jak wspominałam, został uszkodzony mój prawy płat czołowy. Do czego zmierzam? Po wypadku nikt ze mną nie pracował; nie było żadnych rozmów odnośnie tego, co przeszłam. Zaczęłam w sposób bardziej negatywny postrzegać świat i wszystko co dookoła. Szukałam ucieczki i pocieszenia w jedzeniu, później w alkoholu.

I ten mój alkoholizm również ma silną podstawę. Wszystko to za sprawą genów i moich przodków. Mądrość jaką zaczerpnęłam z książek jest bardzo przydatna, a przede mną jeszcze dużo pracy. Muszę zajrzeć głęboko do środka samej siebie, aby tak naprawdę zrozumieć wewnętrzny ból, przed którym uciekałam.

---- // ----

Pomimo wiedzy, myśl o alkoholu jest w dalszym ciągu przyjemna…

cdn.,