Troska o siebie

Intensywność rzeczywistości, w której funkcjonujemy, presja pracy i codziennych obowiązków, ciągłe zamartwianie się tym, co się wydarzyło i tym, co dopiero przed nami sprawiają, że często zapominamy o sobie. Tymczasem właściwie rozumiana troska o siebie jest kluczem do uzyskaniu dobrostanu psychofizycznego i zbudowania satysfakcjonujących relacji z innymi ludźmi i ze światem. Aby jednak właściwie zadbać o siebie, musimy odpowiedzieć sobie na bardzo trudne, lecz jednocześnie niezwykle istotne pytanie: kim tak właściwie jesteśmy?

Prezentowane w tym minibooku rozmowy stanowią okazję do przyjrzenia się własnemu życiu i zastanowienia się nad tym, w jakim stopniu na co dzień potrafimy się o siebie zatroszczyć, unikać nałogów, kształtować dobre nawyki czy uczyć się uważnego bycia, opartego na współdziałaniu serca i umysłu. Zachęcamy do odbycia duchowej wędrówki, której źródeł należy poszukiwać w starożytnym ideale gnothi seauton – poznaj samego siebie.

Zapraszamy do lektury

Redakcja miesięcznika „Znak”

PS Wszystkim autorom i spadkobiercom praw autorskich serdecznie dziękujemy za udostępnienie tekstów do minibooków. Jednocześnie informujemy, że dołożyliśmy wszelkich starań, by odnaleźć ich spadkobierców i właścicieli. Przychody ze sprzedaży nieposiadających ambicji komercyjnych minibooków zostaną przeznaczone na kontynuowanie działalności miesięcznika „Znak”.

■ ks. Jacek Prusak SJ w rozmowie z Dominiką Kozłowską

Gimnastyka duszy

Dominika Kozłowska: Czy dzisiejsze formy duchowości, inspirowane tradycją Zachodu, Wschodu i osiągnięciami współczesnych nauk, mają jakieś wspólne cechy?

ks. Jacek Prusak: Na gruncie psychologii znajdziemy ich najwięcej w tzw. psychologii pozytywnej, nowej i dynamiczniej rozwijającej się gałęzi psychologii akademickiej. Psychologia pozytywna uważa, że istnieje sześć cnót zwanych cnotami wyższego rzędu: mądrość, odwaga, człowieczeństwo, sprawiedliwość, umiarkowanie, transcendencja, a każda z nich połączona jest z zaletami charakteru. Regularne praktykowanie cnót pozwala kształtować charakter.

Czy między medytacją lub modlitwą również odnajdujemy podobieństwa?

W psychologii podkreśla się, że są one treningiem umysłu. Psychologia pozytywna zwraca uwagę na to, że mamy najczęściej dwa błędne wyobrażenia dotyczące funkcjonowania naszego umysłu, zwłaszcza w sferze emocjonalnej: pierwsze polega na wierze, że nie można nic zrobić (tacy się urodziliśmy), drugie na przekonaniu, że sama wola i intencja wystarczą (trzeba naprawdę bardzo chcieć, a jeśli to nie działa, to znaczy, że nie chcieliśmy wystarczająco mocno). Pomiędzy takim fatalizmem a perfekcjonizmem istnieje „trzecia droga”: tym, co się najbardziej liczy, jest regularny trening w kultywowaniu pozytywnych odczuć emocjonalnych, wspieraniu ich i wzmacnianiu, kiedy się przydarzają.

Czy negatywne myśli i odczucia również poddajemy treningowi?

W tym jesteśmy prawdziwymi ekspertami! Ze względu na to, co psycholodzy określają jako inklinację negatywną (negativity bias), zadręczamy

Ciąg dalszy dostępny w wersji pełnej.

■ ks. Jacek Prusak SJ w rozmowie z Dominiką Kozłowską

Jak uniknąć codziennych nałogów

Dostępne w wersji pełnej.

■ Paweł Holas w rozmowie z Angeliką Kuźniak

Dyskretniejsze „ja”

Dostępne w wersji pełnej.

■ Bartłomiej Dobroczyński w rozmowie z Urszulą Pieczek

Najtrudniej przyjrzeć się sobie

Dostępne w wersji pełnej.

Dostępne w wersji pełnej.

Dostępne w wersji pełnej.