Adrian Ciepał

Tajemniczy list

Projektant okładki Pixabay https://pixabay.com/pl/vectors/koperta-opłata-pocztowa-list-poczta-158279/

Projektant okładki Pixabay https://pixabay.com/pl/vectors/punkt-przesłuchań-znak-przesłuchania-150807/

© Adrian Ciepał, 2023

© Pixabay https://pixabay.com/pl/vectors/koperta-opłata-pocztowa-list-poczta-158279/, projekt okładki, 2023

© Pixabay https://pixabay.com/pl/vectors/punkt-przesłuchań-znak-przesłuchania-150807/, projekt okładki, 2023

Historia zawarta w książce przedstawia przygody dwójki przyjaciół Adriana i Kacpra, których życie zmienia się

nie do poznania, na skutek pomyłki listonosza, który dostarcza list niewiadomego pochodzenia jednemu z przyjaciół. Przesyłka dostarczona przez listonosza ostatecznie okazuję się być próbą przemytu drogocennego obrazu, który ma trafić w ręce kolekcjonera sztuki.

Po przeczytaniu listu przyjaciele postanawiają przechwycić zabytkowy obraz. Z czasem staje się on przyczyną ich wielu problemów.

ISBN 978-83-8351-358-4

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Tajemniczy list

2. Początek przyjaźni

3. Tajemniczy list

4. Odkrycie wskazówek

5. Pierwsze poszukiwania

6. Podejrzani

7. Pogłębiające się zagadki

8. Walka z czasem

9. Odkrycie prawdy

10. Konfrontacja z gangsterem

11. Klucz do tajemnicy

12. Zdrada i poświęcenie

13. Pułapka w mroku

14. Prawda odkryta

15. Ocalić pamięć

16. Pogoń za prawdą

17. Połączone siły

18. Mroczny układ

19. Zacieśnione więzi

20. Pod osłoną nocy

21. Przeznaczenie obrazu

22. Zakończenie

Adrian Ciepał

03.07.2023r.

Początek przyjaźni

Adrian był spokojnym chłopcem o inteligentnych, brązowych oczach i kręconych, kasztanowych włosach. Był nadzwyczaj zdolny do analizowania sytuacji i często przejawiał zainteresowanie detektywistycznymi zagadkami. Kacper natomiast był ekstrawertycznym i energicznym chłopcem, którego oczarowywała przygoda. Miał niezwykłe umiejętności w sporcie i lubił rywalizować ze wszystkimi wokół siebie.

Pierwsze spotkanie miało miejsce, kiedy Adrian przypadkowo stracił swój notes, a Kacper go znalazł. Widząc, że notatki były związane z tajemniczymi zagadkami, Kacper był zaintrygowany i postanowił pomóc Adrianowi w ich rozwiązaniu. Od tego momentu stali się nierozłącznymi przyjaciółmi.

Każdego dnia Adrian i Kacper spędzali czas razem. Po zajęciach w szkole wyruszali na poszukiwanie przygód w okolicznych lasach i zatopionych w tajemnicach ruinach starego zamku. Razem odkrywali ukryte skarby, rozwiązywali zagadki i wymyślali własne detektywistyczne gry.

Adrian, ze względu na swoją spostrzegawczość i umiejętność logicznego myślenia, często pełnił rolę detektywa, analizując ślady i tropiąc sprawców. Kacper, z kolei, był mistrzem w odkrywaniu ukrytych ścieżek i zagadek, które prowadziły ich do kolejnych wskazówek.

Ich codzienne życie było wypełnione fascynującymi przygodami, ale równocześnie towarzyszyły im zwyczajne, obowiązki.

Tajemniczy list

Adrian i Kacper byli najlepszymi przyjaciółmi od czasów szkolnych. Razem mieszkali w małym miasteczku o nazwie Gawełki. Ich spokojne życie nagle przewróciło się do góry nogami pewnego deszczowego dnia, kiedy to listonosz, pan Nowak, popełnił fatalny błąd.

Miał to być zwykły poranek, kiedy to pan Nowak rozpoczynał swoją codzienną trasę dostarczania korespondencji. Uzbrojony w stertę listów i paczek, wyruszył na swoim rowerze po malowniczych uliczkach miasta. Jednak tego dnia coś niezwykłego się wydarzyło.

Pan Nowak, będąc zdezorientowany i nieco rozkojarzony, popełnił drobny błąd podczas sortowania listów. Przesunął literkę w jednym z adresów. Miało to ogromne konsekwencje dla Adiana i Kacpra, chociaż nie zdawali sobie jeszcze z tego sprawy.

Kiedy listonosz dotarł do kwatery głównej lokalnego gangu, miał dostarczyć ważny list. List był zaszyfrowany, a jego zawartość miała przekazać informacje dotyczące przekazania cennej informacji. Jednak pan Nowak nieświadomie dostarczył go do mieszkania Kacpra na ulicy Pawiej cztery, zamiast do gangstera mieszkającego na ulicy Gawiej cztery, gdzie miał się znajdować gangster.

Tydzień minął, zanim Adrian i Kacper znaleźli się w domu jednego z nich po szkole. Kiedy przeglądali swoje pocztowe skrzynki, zauważyli dziwny list, który wydawał się być skierowany do Kacpra. Był przysłany przez nieznanego nadawcę i miał charakterystyczne, ręcznie napisane adresy.

Adrian złapał list w dłonie i przeanalizował go. Jednak nie mógł skojarzyć od kogo był ten list, ponieważ nie było na nim nadawcy. Był zaintrygowany. Oboje byli znani ze swojego zamiłowania do rozwiązywania zagadek, więc taka niespodzianka nie mogła przejść niezauważona.

Nie mogąc się powstrzymać, Kacper podrapał się po głowie i zapytał Adriana: „Co o tym myślisz? Wygląda to na ciekawą przygodę, prawda?”

Adrian uśmiechnął się i odpowiedział: „Oczywiście! Nie czuję się zbyt komfortowo, że dostaliśmy list przypadkowo, ale wydaje się, że ktoś chce, żebyśmy go przeczytali. Może to być coś naprawdę ekscytującego. Zgadzasz się?”

„Musimy to rozwiązać,” powiedział Kacper, „To może być nasza szansa, aby doświadczyć czegoś niesamowitego!”

.Nie zdawali sobie jednak sprawy, że stojąc w obliczu tajemnicy zostaną wciągnięci w niebezpieczną intrygę, w której kluczową rolę odegra dostarczenie błędnie adresowanego listu.

Odkrycie wskazówek

Adrian i Kacper zasiedli do analizy listu, który niedawno omyłkowo otrzymali od listonosza. Zastanawiali się, co może kryć się za tym tajemniczym przesłaniem. Chłopcy byli znani z pasji do rozwiązywania zagadek, więc nie mogli przegapić okazji do wciągającej przygody.

Adrian przepatrywał list raz po raz, starając się znaleźć jakiekolwiek wskazówki, które pomogą im odkryć sens ukrytej wiadomości. Kacper obserwował go z zainteresowaniem, wyczekując chwili, gdy Adrian odkryje pierwsze poszlaki.

Po długiej chwili skupienia, Adrian zauważył coś nietypowego na papierze. Papier skierowany pod światło odkrył słowo „pomarańcze”. To było pierwsze słowo, które przyciągnęło jego uwagę. Adrian pokazał je Kacprowi i powiedział: „Patrz! »Pomarańcze« wydaje się być kluczowym słowem. Musimy zbadać, co może się kryć za tym terminem.”

Kacper zaczął przeglądać swoje notatki i przypomniał sobie, że gdzieś wcześniej przeczytał o cennym obrazie o nazwie „Żydówka z pomarańczami”. Był to znany obraz, który zaginął bez śladu wiele lat temu. Przyjaciele zaczęli łączyć fakty i zrozumieli, że list, który otrzymali, mógł zawierać wskazówki dotyczące tego zaginionego dzieła sztuki.

Z podekscytowaniem w oczach, Kacper powiedział: „Adrian, sądzę, że to list prowadzi nas do poszukiwania obrazu »Żydówka z pomarańczami«! To może być niesamowita przygoda! Musimy odkryć więcej wskazówek, które pomogą nam dotrzeć do tego cennego dzieła sztuki.”

Adrian skinął głową, zgadzając się z entuzjazmem Kacpra. Wiedział, że ich zdolności logicznego myślenia i spostrzegawczości będą niezbędne do rozwiązania tej zagadki. Chłopcy postanowili zacząć od badania listu w poszukiwaniu dalszych wskazówek.

Przeanalizowali każde słowo, każdą literę, starając się znaleźć jakiekolwiek ukryte znaczenia. Niestety, na pierwszy rzut oka nic nie wskazywało na dalsze wskazówki. Jednak po pewnym czasie, Adrian zauważył, że pewne litery były podkreślone delikatnym cieniem.

„Niezwykłe” — wyszeptał Adrian, wskazując na podkreślone litery. „To musi być wskazówka. Musimy ułożyć te litery w sensowną frazę, która pomoże nam znaleźć dalsze informacje.”

Z wielkim zapałem i skupieniem, Adrian i Kacper zaczęli manipulować podkreślonymi literami, przestawiając je w różne kombinacje. Po wielu próbach i błędach, odkryli, że ułożenie liter w formie „Oranż Jódek z PA” może być kluczem do rozwiązania zagadki.

Kacper zrewidował frazę kilka razy i nagle oświeciło go. „Adrian, przecież »Jódek« może oznaczać »Żyd«. »PA« to skrót od »Polska Agencja«. Czy to oznacza, że musimy udać się do Polskiej Agencji w poszukiwaniu dalszych wskazówek?”

Adrian spojrzał na Kacpra z podziwem. „Właśnie o tym myślałem! Wydaje się, że mamy pierwszą przynętę, która zaprowadzi nas bliżej odnalezienia »Żydówki z pomarańczami«. Musimy udać się do Polskiej Agencji i dowiedzieć się więcej!”

Z iskrą przygody w oczach, Adrian i Kacper wiedzieli, że przed nimi stoi fascynująca podróż w poszukiwaniu zaginionego obrazu. Nie zdawali sobie jednak sprawy, że na ich drodze czeka niebezpieczeństwo i intryga, które mogą wpłynąć na ich życie w sposób, o jakim nie mogli nawet marzyć. Czując dreszcz emocji, przyjaciele wyruszyli na spotkanie z nieznanym, gotowi odkryć prawdę i zmierzyć się z tajemnicą, która ich pochłonęła.

Pierwsze poszukiwania

Adrian i Kacper byli pełni zapału, gotowi na pierwsze kroki w poszukiwaniu zaginionego obrazu „Żydówka z pomarańczami”. Ich przygoda właśnie się rozpoczynała, a teraz musieli rozpocząć śledztwo i zbierać informacje na temat cennego dzieła sztuki.

Decyzją chłopców pierwszym miejscem, które postanowili odwiedzić, był lokalny muzeum sztuki. Wiedzieli, że tam mogą znaleźć ekspertów, którzy pomogą im zgłębić historię obrazu oraz ewentualnie dostarczyć dodatkowe wskazówki. Adrian i Kacper przekraczając próg muzeum, poczuli dreszcz ekscytacji.

Wnętrze muzeum było wypełnione dziełami sztuki różnych epok i stylów. Chłopcy przemierzali galerie, obserwując obrazy i rzeźby, ale ich myśli były skoncentrowane na „Żydówce z pomarańczami”. W końcu dotarli do sekcji poświęconej sztuce z okresu, kiedy ten obraz został namalowany.

Spotkali tam panią Beatrycze, starszą i bardzo kompetentną kustoszkę. Zaczęli rozmawiać z nią o obrazie i opowiedzieli o swojej misji. Pani Beatrycze była zaintrygowana ich determinacją i zgodziła się udzielić im pomocy.

Prowadziła ich do małego pomieszczenia, gdzie przechowywane były stare dokumenty i księgi. Przeglądali kolejne strony, starając się znaleźć wzmianki o „Żydówce z pomarańczami”. Po godzinach skrupulatnego badania, Kacper natrafił na starą notatkę.

„Właśnie tu!” zawołał Kacper, wskazując na fragment tekstu. „Opis obrazu »Żydówka z pomarańczami«! Mówi o tym, że obraz ten był własnością pewnego zamożnego szlachcica w XVIII wieku, ale później ślad po nim zaginął. Wydaje się, że niektórzy badacze wierzą, że obraz może znajdować się w prywatnej kolekcji.”

Adrian i Kacper poprosili panią Beatryczę o więcej informacji na temat prywatnych kolekcjonerów sztuki w okolicy. Dowiedzieli się, że istnieje kilka znanych osób, które są znanymi miłośnikami i kolekcjonerami dzieł sztuki. Pani Beatrycze udostępniła im spis tych kolekcjonerów, który zawierał ich kontakty.

Decydując się na pierwszy krok w poszukiwaniach, chłopcy zdecydowali się skontaktować z panem Tadeuszem, który słynął z posiadania imponującej kolekcji sztuki. Zadzwonili na podany numer i przedstawili swoją sytuację oraz prośbę o spotkanie.

Pan Tadeusz był zainteresowany historią „Żydówki z pomarańczami” i zgodził się spotkać z Adrianem i Kacprem. Umówili się na spotkanie w prywatnej galerii, gdzie Pan Tadeusz przechowywał swoje dzieła sztuki.

Przyjaciele byli podekscytowani zbliżającym się spotkaniem z kolekcjonerem. Mieli nadzieję, że pan Tadeusz będzie mógł podzielić się jakimiś informacjami, które pomogą im w dalszych poszukiwaniach.

Czując dreszcz oczekiwania, Adrian i Kacper ruszyli w stronę galerii, gotowi na kolejny etap swojej przygody. Nie wiedzieli jeszcze, jak wiele tajemnic czeka ich na drodze, ale byli pełni determinacji, aby odnaleźć zaginiony obraz i odkryć jego historię.

Podejrzani

Adrian i Kacper weszli do prywatnej galerii, gdzie mieli spotkać się z Panem Tadeuszem. Wśród imponujących dzieł sztuki, czuli dreszcz ekscytacji, ale także niepewności, nie wiedząc, kogo jeszcze mogą spotkać na swojej drodze.

Gdy chłopcy zbliżyli się do sali, gdzie miało odbyć się spotkanie, zauważyli dwie podejrzane postacie, które dyskretnie rozmawiały z Panem Tadeuszem. Ich podejrzane spojrzenia i zachowanie wzbudziły czujność Adriana i Kacpra.

Decydując się na zachowanie ostrożności, chłopcy zdecydowali się przysłuchiwać rozmowie bez zdradzania swojej obecności. Usłyszeli, że podejrzane postacie oferowały Panu Tadeuszowi dużą sumę pieniędzy za odnalezienie obrazu „Żydówka z pomarańczami”. Pan Tadeusz wyglądał na niezdecydowanego i niezbyt chętnego na współpracę z nimi.

Adrian i Kacper byli przekonani, że muszą działać szybko, aby nie dopuścić do tego, żeby obraz wpadł w niewłaściwe ręce. Zdecydowali się wyjść z ukrycia i przedstawić się Panu Tadeuszowi.

„Przepraszamy za naszą nieodpowiedzialność, ale jesteśmy zainteresowani obrazem »Żydówka z pomarańczami«”, powiedział Adrian, starając się zachować spokój.

Pan Tadeusz był zaskoczony pojawieniem się chłopców, ale wydawał się przekonany o ich szczerej intencji. Powiedział im, że jest świadomy zainteresowania innymi osobami obrazem i obiecał pomóc im w ich misji.

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.