Spis treści

1. SZTUKA BYCIA WIELKIM

1. Rozdział 1. Każdy może stać się wielki

2. Rozdział 2. Predyspozycje a okoliczności

3. Rozdział 3. Źródło Siły

4. Rozdział 4. Umysł Boga

5. Rozdział 5. Przygotowanie

Tytuł oryginału: The Science of Being Great The Science of Getting Rich

Redakcja: Andrzej Karpiński
Korekta: Arie Books

Copyright © 2024 by Dressler Dublin Sp. z o.o.
All rights reserved

Warszawa 2024

Księgarnie internetowe: www.swiatksiazki.pl www.ksiazki.pl

Dystrybucja
Dressler Dublin Sp. z o.o.
05-850 Ożarów Mazowiecki, ul. Poznańska 91
e-mail: dystrybucja@dressler.com.pl
tel. + 48 22 733 50 31/32
www.dressler.com.pl

ISBN 978-83-11-17308-8

Wersję elektroniczną przygotowano w systemie Zecer

SZTUKA BYCIA WIELKIM

Rozdział 1

Każdy może stać się wielki

W każdym człowieku kryje się źródło mocy. Dzięki inteligentnemu wykorzystaniu i kierowaniu tą zasadą człowiek może rozwinąć swoje własne zdolności umysłowe. Mamy wrodzoną moc, dzięki której możemy rozwijać się w jakimkolwiek kierunku, który nam się podoba, i nie wydaje się, aby istniały jakiekolwiek ograniczenia co do możliwości naszego rozwoju. Żaden człowiek nie stał się jeszcze tak wielki w żadnej dziedzinie, aby ktoś inny nie mógł stać się większy. Możliwość tkwi w Pierwotnej Substancji, z której stworzony jest człowiek. Geniusz to wszechwiedza wpływająca na człowieka.

Geniusz to coś więcej niż talent. Talent może być jedynie jedną zdolnością rozwiniętą w stosunku do innych zdolności, ale geniusz jest zjednoczeniem człowieka i Boga w czynach duszy. Wielcy ludzie są zawsze wspanialsi niż ich czyny. Wiążą się one z nieograniczoną rezerwą mocy. Nie wiemy, gdzie leży granica władz umysłowych człowieka; nawet nie wiemy, czy istnieje taka granica.

Moc świadomego rozwoju nie jest dana niższym zwierzętom; jest ona sprawą wyłącznie człowieka i może być przez niego rozwijana i udoskonalana. Niższe zwierzęta mogą w dużym stopniu być trenowane i rozwijane przez człowieka, ale człowiek może się szkolić i rozwijać. Tylko on ma tę władzę i ma ją w pozornie nieograniczonym zakresie.

Celem życia człowieka jest rozwój, tak jak celem życia drzew i roślin jest wzrost. Drzewa i rośliny rosną bezwiednie i wzdłuż ustalonych linii; człowiek może rosnąć tak, jak chce. Drzewa i rośliny mogą rozwijać jedynie pewne możliwości i cechy; człowiek może rozwinąć dowolną moc, którą pokazał mu ktokolwiek i gdziekolwiek. Nic, co jest możliwe w duchu, nie jest niemożliwe w ciele i krwi. Nic, co człowiek może pomyśleć, nie jest niemożliwe w działaniu. Nic, co człowiek może sobie wyobrazić, nie jest niemożliwe do zrealizowania.

Człowiek jest stworzony do rozwoju i podlega jego konieczności. Dla jego szczęścia istotne jest, aby stale się rozwijał. Życie bez postępu staje się nie do zniesienia, a osoba, która przestaje się rozwijać, musi albo stać się imbecylem, albo szaleńcem. Im większy, bardziej harmonijny i zrównoważony będzie jego rozwój, tym szczęśliwszy będzie człowiek.

W żadnym człowieku nie ma takiej zdolności, której nie ma u każdego; jeśli jednak rozwój będzie przebiegać w sposób naturalny, nie będzie dwóch ludzi, którzy wyrosną na tę samą osobę lub będą podobni. Każdy człowiek przychodzi na świat z predyspozycjami do rozwoju według określonych linii, a rozwój według tych linii jest dla niego łatwiejszy niż w jakikolwiek inny sposób. Jest to mądre rozwiązanie, ponieważ zapewnia nieskończoną różnorodność. To tak, jakby ogrodnik wrzucił wszystkie cebule do jednego kosza – dla powierzchownego obserwatora będą wyglądać podobnie, ale ich rozwój ujawnia ogromną różnicę. Tak więc mężczyźni i kobiety są jak kosz cebul. Można być różą i dodać blasku i koloru jakiemuś ciemnemu zakątkowi świata; można być lilią i uczyć każdego oka, które widzi, lekcji miłości i czystości; ktoś może być pnączem i ukrywać nierówne kontury jakiejś ciemnej skały; ktoś może być wielkim dębem, na którego konarach ptaki będą gniazdować i śpiewać, i pod którego cieniem w południe spoczną stada, ale każdy będzie czymś wartościowym, czymś rzadkim, czymś doskonałym.

W codziennym życiu wokół nas istnieją niewyobrażalne możliwości, a w szerokim tego słowa znaczeniu, nie ma „zwykłych” ludzi. W czasach narodowego napięcia i zagrożenia próżniak spod z narożnego sklepu i wiejski pijak stają się bohaterami i mężami stanu poprzez ożywienie w nich źródła władzy. W każdym mężczyźnie i każdej kobiecie drzemie geniusz, który czeka na narodzenie. Każda wioska ma swojego wielkiego mężczyznę lub kobietę; kogoś, do kogo wszyscy zwracają się o radę w trudnych chwilach; kogoś, kogo instynktownie uznaje się za osobę posiadającą wielką mądrość i przenikliwość. Do takiego zwracają się myśli całej społeczności w chwilach lokalnego kryzysu; jest oficjalnie uznawany za wielkiego. Robi małe rzeczy w wielki sposób. Mógłby także dokonać wielkich rzeczy, gdyby się ich podjął; to samo może zrobić każdy człowiek; również ty. Źródło Mocy daje nam dokładnie to, o co prosimy; jeśli podejmujemy się tylko małych rzeczy, daje nam siłę tylko do małych rzeczy, ale jeśli spróbujemy dokonać wielkich rzeczy we wspaniały sposób, da nam całą dostępną moc.

Strzeż się jednak dokonywania wielkich rzeczy w byle jaki sposób: o tym porozmawiamy później. Człowiek może przyjąć dwie postawy psychiczne. Jedna sprawia, że staje się jak piłka futbolowa. Ma sprężystość i silnie reaguje, gdy przykłada się do niej siłę, ale nie ma żadnego źródła; nigdy nie działa samoistnie. Nie ma w niej żadnej mocy. Ludzie tego typu kierują się okolicznościami i środowiskiem, a o ich losie decydują rzeczy zewnętrzne. Źródło Mocy w nich nigdy nie jest tak naprawdę aktywne. Nigdy nie mówią ani nie działają siłą płynącą od wewnątrz. Druga postawa sprawia, że człowiek jest jak płynące źródło. Moc wypływa z jego centrum. Ma w sobie źródło wody tryskającej ku życiu wiecznemu, promieniuje siłą; moc odczuwana jest przez jego otoczenie. Źródło Mocy w nim jest w ciągłym działaniu. Jest samoaktywny. Ma „życie w sobie”.

Nie ma większego dobra dla żadnego mężczyzny ani kobiety niż samoaktywność. Wszystkie doświadczenia życiowe zostały zaprojektowane przez Opatrzność, aby zmusić mężczyzn i kobiety do samodzielnego działania; aby zmusić ich do zaprzestania bycia tworami okoliczności i zapanowania nad swoim środowiskiem. Na swoim najniższym etapie człowiek jest dzieckiem przypadku i okoliczności oraz niewolnikiem strachu. Jego czyny są reakcjami wynikającymi z działania na niego sił z jego otoczenia. Działa tylko tak, jak siły zadziałają na niego; niczego nie zapoczątkowuje. Ale nawet największy dzikus ma w sobie Źródło Mocy wystarczające, aby opanować wszystko, czego się boi, a jeśli się tego nauczy i stanie się samodzielny, stanie się jednym z bogów. Prawdziwym nawróceniem jest przebudzenie w człowieku źródła mocy; przejście od śmierci do życia. Dzieje się tak, gdy umarli słyszą głos Syna Człowieczego, powstają i żyją. Jest to zmartwychwstanie i życie. Człowiek kiedy się przebudzi, staje się synem Najwyższego i dana mu jest wszelka władza w niebie i na ziemi. W żadnym człowieku nie ma niczego, czego nie ma w tobie; żaden człowiek nigdy nie miał większej mocy duchowej lub umysłowej, niż ty możesz osiągnąć, ani nie dokonał większych rzeczy, niż ty możesz osiągnąć. Możesz stać się tym, kim chcesz.

Rozdział 2

Predyspozycje a okoliczności

Dziedziczność nie uniemożliwia ci osiągnięcia wielkości. Bez względu na to, kim lub czym byli twoi przodkowie, jak słabo byli wykształceni lub jak niskie piastowali stanowisko, droga w górę jest dla ciebie otwarta. Nie ma czegoś takiego jak dziedziczenie ustalonej pozycji mentalnej; niezależnie od tego, jak mały kapitał mentalny otrzymamy od rodziców, można go zwiększyć; żaden człowiek nie rodzi się niezdolny do rozwoju.

Dziedziczność ma znaczenie. Rodzimy się z podświadomymi tendencjami umysłowymi; jak na przykład skłonność do melancholii, tchórzostwa lub złego humoru, ale wszystkie te podświadome tendencje można przezwyciężyć. Kiedy człowiek budzi się i czyni postęp, może je bardzo łatwo odrzucić. Nic z tych rzeczy nie musi cię przygnębiać. Jeśli odziedziczyłeś niepożądane tendencje umysłowe, możesz je wyeliminować i umieścić pożądane tendencje na ich miejscu. Odziedziczona cecha psychiczna to nawyk myślenia o ojcu lub matce, wyryty w twojej podświadomości. Możesz zastąpić ją odwrotnym wrażeniem, tworząc przeciwny nawyk myślenia. Możesz zastąpić nawykiem pogody ducha skłonność do niezgody; możesz pokonać tchórzostwo i zły humor.

Dziedziczność może również mieć znaczenie w przypadku budowy czaszki. Jest coś we frenologii, nawet jeśli nie tak wiele, jak twierdzą jej zwolennicy; prawdą jest, że w mózgu znajdują się różne zdolności i że większość umiejętności zależy od liczby aktywnych komórek mózgowych w danym obszarze. Jeśli obszar jest duży, będzie prawdopodobnie działał z większą mocą niż ten, którego przekrój czaszki jest mały; stąd osoby o określonej budowie czaszki wykazują talent jako muzycy, mówcy, mechanicy i tak dalej. Na tej podstawie argumentowano, że kształt czaszki człowieka musi w dużej mierze decydować o jego pozycji życiowej, ale jest to błąd. Stwierdzono, że mała część mózgu, z wieloma drobnymi i aktywnymi komórkami, daje zdolnościom równie silną ekspresję, jak większa część, w której komórki są mniej wyspecjalizowane; odkryto też, że kierując Źródło Mocy w dowolną część mózgu, z wolą i celem rozwinięcia określonego talentu, komórki mózgowe można mnożyć w nieskończoność.

Każda zdolność, moc lub talent, który posiadasz, bez względu na to, jak jest mała lub podstawowa, może zostać zwiększona; możesz pomnożyć komórki mózgowe w konkretnym obszarze, aż będą działać z taką siłą, jak chcesz. Prawdą jest, że najłatwiej operować tymi zdolnościami, które są obecnie najbardziej rozwinięte; przy najmniejszym wysiłku możesz robić rzeczy, które „przychodzą naturalnie”, ale prawdą jest również, że jeśli podejmiesz niezbędny wysiłek, możesz rozwinąć każdy talent. Możesz robić, co chcesz i stać się tym, kim chcesz. Kiedy skupiasz się na jakimś ideale i postępujesz zgodnie z poniższymi wskazówkami, cała moc twojej istoty zostaje zamieniona na zdolności potrzebne do realizacji tego ideału; więcej krwi i energii nerwowej trafia do odpowiednich części mózgu, a rozwój komórek ulega przyspieszeniu, zwiększają się i mnożą. Właściwe użycie ludzkiego umysłu zbuduje mózg zdolny do robienia tego, czego umysł chce. Mózg nie czyni człowieka, to człowiek tworzy mózg.

Twoje miejsce w życiu nie jest określone przez dziedziczność. Nie jesteś też skazany na niższy poziom życia przez okoliczności lub brak możliwości. Źródło Mocy w człowieku wystarcza na wszystkie potrzeby jego duszy. Żadna możliwa kombinacja okoliczności nie może go powstrzymać, jeśli przyjmie właściwą postawę i postanowi się podnieść. Moc, która ukształtowała człowieka i skierowała go na rozwój, kontroluje także sytuację społeczeństwa, przemysłu i rządu; ta moc nigdy nie jest podzielona tak, by działać przeciwko sobie. Moc, która jest w tobie, kryje się w rzeczach wokół ciebie, a kiedy zaczniesz iść do przodu, sprawy ułożą się na twoją korzyść, jak opisano w dalszych rozdziałach tej książki. Człowiek został stworzony do rozwoju, a wszystko, co zewnętrzne, zostało zaprojektowane tak, aby sprzyjać jego rozwojowi. Gdy tylko człowiek budzi swą duszę i wkracza na drogę postępu, już odkrywa, że nie tylko Bóg jest po jego stronie, ale także przyroda, społeczeństwo i inni ludzie; i wszystko to współdziała dla jego dobra, jeśli przestrzega prawa. Ubóstwo nie jest przeszkodą w osiągnięciu wielkości, bo ubóstwo zawsze można usunąć. Marcin Luter jako dziecko śpiewał na ulicach za chleb. Pliniusz, przyrodnik szwedzki, miał tylko czterdzieści dolarów na naukę; sam naprawiał buty i często musiał błagać przyjaciół o posiłki. Hugh Miller, praktykant u kamieniarza, zaczął studiować geologię w kamieniołomie. George Stephenson, wynalazca lokomotywy i jeden z najwybitniejszych inżynierów budownictwa, był górnikiem, pracującym w kopalni, kiedy go olśniło i zaczął myśleć. James Watt był chorowitym dzieckiem i nie był wystarczająco silny, aby móc iść do szkoły. Abraham Lincoln był biednym chłopcem. W każdym z tych przypadków widzimy w człowieku Źródło Mocy, które wynosi go ponad wszelkie przeciwności losu. Jest w tobie Źródło Mocy, jeśli go użyjesz i zastosujesz w określony sposób, możesz przezwyciężyć całą dziedziczność, zapanować nad wszystkimi okolicznościami i warunkami i stać się wielką i potężną osobowością.

Rozdział 3

Źródło Siły

MÓZG, ciało, umysł, zdolności i talenty CZŁOWIEKA to jedynie instrumenty, których używa, aby wykazać się wielkością; same w sobie nie czynią go wielkim. Człowiek może mieć duży mózg i sprawny umysł, silne zdolności i genialne talenty, a jednak nie jest wielkim człowiekiem, jeśli nie wykorzystuje tego wszystkiego we wspaniały sposób. To cecha, która pozwala człowiekowi doskonale wykorzystać swoje zdolności, czyni go wielkim; tę właściwość nazywamy mądrością. Mądrość jest podstawą wielkości.

Mądrość to zdolność dostrzegania najważniejszych celów, do których należy dążyć, i najważniejszych środków do osiągnięcia tych celów. To umiejętność dostrzegania tego, co należy zrobić. Człowiek, który jest na tyle mądry, aby wiedzieć, co należy zrobić, który jest na tyle dobry, aby pragnąć robić tylko to, co właściwe, i który jest wystarczająco silny, aby postępować właściwie, jest naprawdę wielkim człowiekiem. Natychmiast zostanie naznaczony jako osoba posiadająca władzę w każdej społeczności, a ludzie z przyjemnością oddadzą mu cześć.

Mądrość zależy od wiedzy. Tam, gdzie panuje całkowita ignorancja, nie ma mądrości ani wiedzy o tym, co należy zrobić. Wiedza człowieka jest stosunkowo ograniczona, więc jego mądrość musi być niewielka, chyba że potrafi połączyć swój umysł z wiedzą większą niż jego własna i czerpać z niej, poprzez natchnienie, mądrość, którą blokują jego własne ograniczenia. Może to zrobić; to właśnie zrobili naprawdę wielcy mężczyźni i kobiety. Wiedza człowieka jest ograniczona i niepewna; dlatego człowiek nie może mieć w sobie mądrości.

Tylko Bóg zna całą prawdę. Dlatego tylko Bóg może posiadać prawdziwą mądrość, czyli to, co należy robić w każdym czasie, a człowiek może otrzymać mądrość od Boga. Przejdę do ilustracji: Abraham Lincoln miał ograniczone wykształcenie, ale miał moc postrzegania prawdy. U Lincolna widzimy szczególnie oczywisty fakt, że prawdziwa mądrość polega na wiedzy, co należy zrobić w każdym czasie i w każdych okolicznościach; w chęci czynienia tego, co właściwe, oraz w posiadaniu wystarczającego talentu i zdolności, aby być kompetentnym i móc postępować właściwie. W czasach agitacji na rzecz zniesienia kary śmierci i w okresie kompromisu, kiedy wszyscy inni ludzie byli mniej lub bardziej zdezorientowani co do tego, co jest słuszne i co należy zrobić, Lincoln nigdy nie miał wątpliwości. Przejrzał powierzchowne argumenty zwolenników niewolnictwa; widział także niepraktyczność i fanatyzm abolicjonistów; widział właściwe cele, do których należy dążyć i widział najlepsze środki do osiągnięcia tych celów. To dlatego, że ludzie widzieli, iż dostrzegł prawdę i wiedział, co należy zrobić, wybrali go prezydentem. Każdy człowiek, który rozwinie w sobie siłę postrzegania prawdy i który potrafi pokazać, że zawsze wie, co należy zrobić, i że potrafi być zdeterminowany, aby postępować właściwie, zostanie doceniony i awansowany; cały świat z utęsknieniem szuka takich ludzi.

Kiedy Lincoln został prezydentem, był otoczony przez rzeszę tak zwanych zdolnych doradców, którzy zupełnie się ze sobą nie zgadzali. Czasami wszyscy byli przeciwni jego polityce; czasami prawie cała Północ była przeciwna temu, co proponował. Ale zauważył prawdę, gdy inni dali się zwieść pozorom; jego osąd rzadko lub nawet nigdy nie był błędny. Był jednocześnie najzdolniejszym mężem stanu i najlepszym żołnierzem tamtego okresu. Skąd on, stosunkowo niewykształcony człowiek, wziął tę mądrość? Nie było to spowodowane jakąś osobliwą budową jego czaszki ani skomplikowaną strukturą mózgu. Nie było to spowodowane jakąś cechą fizyczną. Nie była to nawet cecha umysłu wynikająca z wyższej mocy rozumowania.

Procesy umysłowe nieczęsto prowadzą do poznania prawdy. Stało się tak dzięki duchowemu wglądowi. Dostrzegł prawdę, ale gdzie ją dostrzegł i kiedy nastąpiło to dostrzeżenie? Coś podobnego widzimy u Waszyngtona, którego wiara i odwaga, dzięki dostrzeżeniu prawdy, spajały kolonie podczas długich i często pozornie beznadziejnych wydarzeń rewolucji. Coś podobnego widzimy w fenomenalnym geniuszu Napoleona, który w sprawach wojskowych zawsze wiedział, jakie zastosować najlepsze środki. Widzimy, że wielkość Napoleona tkwiła w naturze, a nie w Napoleonie, i odkrywamy, że za Waszyngtonem i Lincolnem stało coś większego niż oni sami. To samo widzimy u wszystkich wielkich mężczyzn i kobiet. Dostrzegają oni prawdę, ale prawdy nie można dostrzec, dopóki nie istnieje; i nie może być prawdy, dopóki nie będzie umysłu, który ją dostrzeże. Prawda nie istnieje poza umysłem. Waszyngton i Lincoln utrzymywali kontakt oraz komunikację z umysłem, który posiadał całą wiedzę i zawierał całą prawdę. To samo dotyczy wszystkich, którzy przejawiają mądrość. Mądrość zdobywa się poprzez czytanie myśli Boga.

Rozdział 4

Umysł Boga

Istnieje kosmiczna inteligencja, która jest we wszystkim i przenika poprzez wszystko. To jest jedyna prawdziwa substancja. Od niej wszystko się zaczyna. Jest to Substancja Inteligentna lub Substancja Umysłu. To jest Bóg. Gdzie nie ma substancji, nie może być inteligencji; bo gdzie nie ma substancji, nie ma nic. Tam, gdzie jest myśl, musi być substancja, o której myślisz. Myśl nie może być funkcją; gdyż funkcja jest ruchem i jest nie do pomyślenia, aby zwykły ruch mógł myśleć. Myśl nie może być wibracją, ponieważ wibracja jest ruchem, a to, że ruch powinien być inteligentny, jest nie do pomyślenia. Ruch to nic innego jak poruszanie się substancji; jeśli można wykazać inteligencję, musi ona znajdować się w istocie, a nie w ruchu. Myśl nie może być wynikiem ruchów mózgu; jeśli myśl znajduje się w mózgu, musi znajdować się w substancji mózgu, a nie w ruchach, które wykonuje substancja mózgowa.

Ale myśl nie znajduje się w substancji mózgowej, gdyż substancja mózgowa pozbawiona życia jest zupełnie nieinteligentna i martwa. Myśl tkwi w Źródle Życia, które ożywia mózg, w substancji duchowej, którą jest prawdziwy człowiek. Mózg nie myśli, to człowiek myśli i wyraża swoje myśli poprzez mózg.

Istnieje myśląca substancja duchowa. Tak jak duchowa substancja człowieka przenika jego ciało, myśli i poznaje ciało, tak Pierwotna Duchowa Substancja, Bóg, przenika całą naturę oraz myśli i poznaje naturę. Natura jest tak inteligentna jak człowiek i wie więcej od człowieka; natura wie wszystko. Wszechumysł od początku był w kontakcie ze wszystkimi rzeczami – zawiera całą wiedzę. Doświadczenie człowieka obejmuje kilka rzeczy i człowiek o tym wie, ale doświadczenie Boga obejmuje wszystko, co wydarzyło się od stworzenia, od powstania planety lub przelotu komety aż do upadku wróbla. Wszystko, co jest i wszystko, co było, jest obecne w Inteligencji, która nas otacza i napiera na nas ze wszystkich stron.

Wszystkie encyklopedie, które napisali ludzie, są czymś błahym w porównaniu z ogromną wiedzą posiadaną przez umysł, w którym ludzie żyją, poruszają się i istnieją. Prawdy, które ludzie postrzegają pod wpływem inspiracji, są myślami trzymanymi w umyśle. Gdyby nie były myślami, ludzie nie mogliby ich dostrzec, gdyż nie istniałyby; i nie mogłyby istnieć jako myśli, gdyby nie istniał umysł, w którym mogą istnieć, a umysł nie może być niczym innym jak substancją, która myśli.

Człowiek jest Substancją Myślącą, częścią Substancji Kosmicznej, lecz człowiek jest ograniczony, podczas gdy Kosmiczna Inteligencja, z której się wywodzi, a którą Jezus nazywa Ojcem, jest nieograniczona. Wszelka inteligencja, moc i siła pochodzą od Ojca. Jezus to zauważył i wyraził to bardzo jasno. Wielokrotnie przypisywałem całą jego mądrość i moc Jego jedności z Ojcem i dostrzeganiu myśli Bożych. „Mój Ojciec i Ja jesteśmy jednością”.

To był fundament jego wiedzy i mocy. Pokazał ludziom konieczność duchowego przebudzenia; usłyszenia Jego głosu i upodobnienia się do Niego. Porównał bezmyślnego człowieka, który jest ofiarą i zbiegiem okoliczności, do zmarłego w grobowcu i zaklinał, aby go usłyszał i powstał. „Bóg jest duchem” – powiedział; „narodźcie się na nowo, przebudźcie się duchowo, a będziecie mogli ujrzeć Jego królestwo. Usłysz mój głos; zobacz, kim jestem i co robię, wyjdź i żyj. Słowa, które wypowiadam, są duchem i życiem; przyjmijcie je, a sprawią, że wytryśnie w was źródło wody. Wtedy będziecie mieli życie wieczne”.

„Robię to, co widzę, że Ojciec czyni” – powiedział, mając na myśli, że czyta w myślach Boga. „Ojciec wszystko pokazuje synowi”. „Jeśli kto chce pełnić wolę Bożą, pozna prawdę”. „Moja nauka nie jest moją własnością, lecz tego, który mnie posłał”. „Poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli”. „Duch wprowadzi was we wszelką prawdę”.

Jesteśmy zanurzeni w umyśle, a ten umysł zawiera całą wiedzę i całą prawdę. Pragnie dać nam tę wiedzę, gdyż nasz Ojciec ma przyjemność dawać dobre dary swoim dzieciom. Prorocy i jasnowidzący, wielcy mężczyźni i kobiety, w przeszłości i teraźniejszości, stali się wielcy dzięki temu, co otrzymali od Boga, a nie dzięki temu, czego nauczali ich ludzie. Ten nieograniczony zbiornik mądrości i mocy jest dla ciebie otwarty; możesz z niego czerpać, jak chcesz, zgodnie ze swoimi potrzebami. Możesz stać się tym, kim chcesz; możesz robić, co chcesz; możesz mieć, co chcesz. Aby to osiągnąć, musisz nauczyć się jednoczyć z Ojcem, abyś mógł dostrzec prawdę; abyś posiadł mądrość i znał właściwe cele, których należy szukać, oraz właściwe środki, których należy użyć, aby je osiągnąć, i abyś mógł zapewnić sobie moc i zdolność korzystania z tych środków. Zamykając ten rozdział, postanów, że odłożysz teraz wszystko inne i skoncentrujesz się na osiągnięciu świadomej jedności z Bogiem.

Mym leśnym otoczony domem,

Za nic mam Grecję, za nic Romę;

Przez sosny moje niebotyczne

Oglądam w górze gwiazdy liczne

I śmiech mnie wtedy zbiera pusty,

Bo czym są oni, jeśli w borze

Człowiek się z Bogiem spotkać może?

(Ralph Waldo Emerson, Good Bye)

Rozdział 5

Przygotowanie

Zbliż się do Boga, a Bóg zbliży się do Ciebie. Jeśli staniesz się podobny do Boga, będziesz mógł czytać w jego myślach; jeśli tego nie zrobisz, inspirujące postrzeganie prawdy okaże się niemożliwe. Nigdy nie staniesz się wielkim mężczyzną ani wielką kobietą, dopóki nie pokonasz niepokoju, zmartwień i strachu. Osoba niespokojna, zmartwiona lub bojąca się nie jest w stanie dostrzec prawdy; wszystkie rzeczy jawią się jej jako zniekształcone i wytrącone z właściwych relacji przez różne stany mentalne, a ci, którzy w nich tkwią, nie mogą czytać myśli Boga. Jeśli jesteś biedny lub niepokoisz się sprawami biznesowymi lub finansowymi, zalecam uważne przestudiowanie mojego innego dzieła, zatytułowanego Sztuka wzbogacania się. Przedstawia ono rozwiązanie problemów tego rodzaju, bez względu na to, jak duże i jak skomplikowane mogą się one wydawać. Nie ma najmniejszego powodu do zmartwień w kwestiach finansowych; każdy, kto uważnie przeczyta tę książkę, może wznieść się ponad swoje pragnienia, mieć wszystko, czego potrzebuje i stać się bogatym. To samo źródło, z którego możesz czerpać w celu rozwoju mentalnego i mocy duchowej, jest do twojej dyspozycji w celu zaspokojenia wszystkich twoich potrzeb materialnych. Studiuj tę prawdę, aż utrwali się w twoich myślach, aż zostanie usunięta z twojego umysłu. Wejdź na Pewną Drogę, która prowadzi do bogactw materialnych. Powtórzę raz jeszcze: jeśli niepokoisz się lub martwisz o swoje zdrowie, uświadom sobie, że możesz osiągnąć doskonałe zdrowie, dzięki czemu będziesz mieć wystarczającą siłę na wszystko, co chcesz zrobić, a nawet więcej. Inteligencja, która jest gotowa dać ci bogactwo oraz moc umysłową i duchową, z radością zapewni ci również zdrowie. Doskonałe zdrowie jest twoje, jeśli tylko będziesz przestrzegać prostych praw życia i żyć właściwie. Pokonaj zły stan zdrowia i odrzuć strach. Ale nie wystarczy wznieść się ponad niepokój, zmartwienia finansowe i fizyczne; musisz także wznieść się ponad moralne zło. Zbadaj teraz swoją wewnętrzną świadomość w poszukiwaniu motywów, które na ciebie działają i upewnij się, że są one słuszne. Musisz odrzucić pożądanie i przestać ulegać apetytowi, a musisz zacząć rządzić apetytem. Jeść należy tylko dla zaspokojenia głodu, nigdy dla żarłocznej przyjemności, a we wszystkim trzeba podporządkować ciało duchowi.

Musisz odłożyć na bok chciwość; odrzuć niegodne pobudki pragnienia stania się bogatym i potężnym. Pragnienie bogactw jest uzasadnione i słuszne, jeśli chcesz ich dla dobra duszy, ale nie, jeśli pragniesz ich dla pożądliwości cielesnych. Odrzuć pychę i próżność; nie myśl o próbach panowania nad innymi lub o prześciganiu ich. Jest to kluczowy punkt; nie ma pokusy tak podstępnej jak samolubne pragnienie panowania nad innymi.

Nic tak nie przemawia do przeciętnego mężczyzny czy kobiety, jak zasiadanie na najwyższych miejscach podczas uczt, pozdrawianie ich na rynku i nazywanie Rabbim, Mistrzem. Sprawowanie jakiejś kontroli nad innymi jest ukrytym motywem każdego egoisty. Walka o władzę nad innymi jest bitwą konkurencyjnego świata i musisz wznieść się ponad ten świat, jego motywy i aspiracje, i szukać jedynie życia. Odrzuć zazdrość; możesz mieć wszystko, czego chcesz i nie musisz wysyłać nikomu czego on nie ma. Przede wszystkim uważaj, abyś nie żywił do nikogo złośliwości ani wrogości; takie postępowanie odcina cię od umysłu, którego skarby starasz się zdobyć. „Kto nie miłuje swego brata, nie miłuje Boga”. Odłóż na bok wszelkie osobiste ambicje i zdecyduj się szukać najwyższego dobra i nie daj się zwieść niegodnemu egoizmowi. Przeanalizuj wszystko powyżej i usuń pokusy moralne ze swojego serca, jedna po drugiej; trzymaj je z daleka od siebie. Następnie postanów, że nie tylko porzucisz wszelkie złe myśli, ale także wszystkie czyny, nawyki i sposoby działania, które nie są zgodne z twoimi najszlachetniejszymi ideałami. Jest to niezwykle ważne, podejmij to postanowienie z całą mocą swojej duszy, a będziesz gotowy na kolejny krok w kierunku wielkości, co wyjaśniono w następnym rozdziale.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki