Teresa Szemraj

Szmery serca

Redaktor Agnieszka Dyszak

Korektor Agnieszka Dyszak

Projektant okładki Agnieszka Dyszak

© Teresa Szemraj, 2022

© Agnieszka Dyszak, projekt okładki, 2022

Poezja pani Teresy, to swojego rodzaju list płynący prosto z serca. Zawiera on osobiste przemyślenia, refleksje i zadumania Autorki. Pani Teresa w prosty poetycki sposób wyraża swoje emocje, opowiada o swoim zachwycie światem ale również wyraża zaniepokojenie niesprawiedliwością, jaką dostrzega wokół siebie.

ISBN 978-83-8273-616-8

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Szmery serca

2. Dawać

3. Pasja

4. Chmury w oczach

5. ‎Póki

6. Jedna

7. Dobre myśli mieć

8. Dopóki

9. Czas

10. Trzeba

11. Wielkość człowieka

12. Radość

13. Czasem

14. Tak mało

15. A kiedy

16. Jeszcze jesień

17. Dostrzegać

18. Nie masz wpływu na

19. Szczęście mieć

20. Życia droga

21. Tam

22. Jeszcze

23. Im więcej

24. Tam gdzie

25. Jak trudno

26. Choć nie jest

27. Po co to wszystko

28. Szukam słów

29. Natura

30. Warto

31. Czas i śmierć

32. Tak blisko

33. Nie zostawiaj

34. Wiatr

35. Wspomnienia

36. Zbierałam

37. Czasem to chciałbym

38. Nie proszę cię Boże o wiele

39. Jak

40. Najważniejsze

41. Tak chciałabym powiedzieć

42. My jesteśmy wciąż weseli

43. Można uciekać

44. Nie oceniaj za dużo

45. Nie zamykaj

46. Szczęściem żyć

47. Nie martw się

48. Wspomnienia

49. Biednym to dzisiaj nie warto być

50. Wszystko ma swoje miejsce

51. Złość

52. Sen

53. Szczęście

54. A gdy już

55. Czy coś po nas zostanie

56. Jak obudzić

57. Dusza

58. Drzewo pod ciężarem

59. Dostrzegać

60. Oczy

61. Tyle łez co morze

62. Gdzie odlatujesz

63. Nie buduj

64. To wszystko

65. Smutek

66. Są dni

67. Nie poddawaj się

68. Odbicie w wodzie

69. Jest

70. Jak trudno

71. Tak mało

72. Przeżyć

73. Tak jak dawniej

74. Być sobą

75. Gdyby

76. Szukać

77. Dobra myśl a zła

78. Jak zatrzymać

79. Istnieje

80. Pożegnania

81. Próba sił

82. Karnawał

83. Serce

84. Jeśli w życiu nie wyszło

85. Pogoda

86. Ludzie pogodni

87. Myśli te same

88. Czekanie

89. Za wcześnie za późno

90. Być może

91. Dopóki

92. Śnieg

93. Powrót niejedno ma imię

94. Drzewo

95. Podaruj

96. Po co to wszystko

97. Przemijanie

98. Listopad

99. Muzyka

100. Kłótnia o słowa

101. Tylko cisza

102. Chmury w oczach

103. Intuicja

104. Chleb

105. Świat bez miłości

106. Wolno

107. Słowa nie warte

108. Wszystko ma swoje miejsce

‏‏

Urodziłam się 7czerwca 1958 mieszkam w małej wiosce,

woj. kieleckie.

Ukończyłam Liceum Ekonomiczne w Staszowie,

po szkole zajęłam się rodziną, wychowałam pięć córek.

Interesuje mnie muzyka wpadająca w ucho, poezja

W. Szymborskiej i KS. J. Twardowskiego.

Dawać

daj tyle ile możesz

daj komuś uśmiech na drogę

daj nie żądaj nic w zamian

bo czas przyjdzie może zabrać więcej

daj słowo na dzień dobry

powiedz słowo dobranoc na noc

wtedy poczujesz w sercu uśmiech

bo zniknie z domu niepokój

daj i nie zabieraj

nie zabieraj pogody gdy słońce świeci

bo przyjdzie do ciebie burza

i kto wtedy pomoże

dawać to cieszyć się

cieszyć się że coś się dało

bo większa jest radość w dawaniu

niż czekać na coś czego się nie dało

daj nie licz kosztów

bo to co dajesz jest w tobie

jest więcej warte niż to wszelkie złoto

gdy widzisz jak ktoś się do ciebie uśmiecha

dawanie to szczęście

które się mnoży

trzeba tylko umieć się nim dzielić

jak chlebem

Pasja

kochać co się lubi

i robić to

więcej od życia nie potrzeba

bo to jest pasja

i nie zastąpi jej żaden ranking

żadne wyróżnienie

czy oklaski

jest chwila satysfakcji i radości

która przemija

a pasja ciągnie

zawsze do wykonywania co się lubi

nawet gdy nie ma widzów

bo robi się dla siebie

i nieraz nie zważa się co inni powiedzą

‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎

Chmury w oczach

widzieć obłoki które chodzą jeden za drugim

widzieć tak żeby niebo było bliżej

bo bez problemów

nie tylko świat a niebo jest bliżej

czy niebo po niebie może być lepsze

chmura chmurze nie równa

chmura będzie obłokiem

jak odpłynie i pokaże się słońce

‎Póki

póki jeszcze na granicy

jest dobro i zło

póki jeszcze mieszają się nasze myśli

póki dzień styka się z nocą

póki serce umie kochać

można wszystko zmieniać

póki masz ten rozum zdrowy

póki wiesz co dla ciebie

nikt ci nie może zakazać

w co masz wierzyć

wiara to coś co nie bierze się znikąd

to coś co wierzy się całe życie

chodziłeś z nią i mierzyłeś się sam

nigdy cię nie zawiodła

z nią drogę swą pokonywałeś

wiara twoja to wszystko co masz

nikt nie może zabrać ci najpiękniejszego kwiatu

póki masz wiarę podobasz się Bogu

póki wiara w tobie jest masz siłę

póki z wiarą żyjesz jesteś człowiekiem

Jedna

jedna kropla

a tak wiele

tak wiele kiedy smutek ogarnia oczy

jedna chwila

a tak dużo

jedna chwila może przerwać milczenie

jedna jedyna miłość

może boleć i trwać

może wciąż boleć lub trwać na zawsze

Dobre myśli mieć

czy można mieć dobre myśli

dobre co dzień

tak trzeba tylko chcieć

nie pozwalać gdyby ktoś chciał zepsuć je

bo właśnie ty rządzisz kto i co ma wejść

w twoją głowę

nie pozwól by ktoś zburzył twój świat

niby dlaczego jest jego lepszy

ty właśnie ty budujesz swój świat

nie pozwól by ktoś zmienił twą myśl

i zamienił ją w czerń

pogrążał cię w ten jego świat

dobra myśl to zawsze jest dobrą myślą

i nie burzy nic

zwłaszcza ciebie

kiedy myślisz pozytywnie

nie pozwól żeby ktoś zamienił ci jesień

zamienił jesień w zimę

żeby tylko wiało chłodem

‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎

‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎
‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎
‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎
‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎

‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎

‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎

‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎

‏‏‎
‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎
‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎

Dopóki

dopóki ktoś jest przy tobie

to nie wiesz co to brak kogoś

nie wiesz co to brak

nie wiesz co to brak chleba

dopóki nie wkradnie się głód

dopóki masz wodę

nie wiesz co to znaczy jej brak

nie wiesz co to znaczy wyschnięte źródło

dopóki jest tak małe a tak duże

dopóki znaczy więcej

wszystko dopóki jest coś i wszystko

nie chcesz żeby to dopóki wyschło

dopóki jest zgoda między nami

da więcej niż potrzeba

nie potrzeba zbędnych słów

bo słowa są zbędne

dopóki istnieje nadzieja

jest wszystko że światło błyśnie

nie dziś to jutro o świcie

i jest tak jakby wszystko

bo życie wciąż trwa

dopóki serce bije twoje żyjesz

żyjesz i cieszysz się życiem

reszta jest bez znaczenia

i wtedy wszystko w życiu jest możliwe

dopóki twa dusza jest niespokojna

nigdzie nie znajdziesz spokoju

spokój znajdziesz tylko w sobie

kiedy twa dusza spokojem spocznie w tobie

dopóki stanie się faktem w tobie

Czas

czas jest w nas

to my tylko my

musimy go wykorzystać

wykorzystać żeby nie powiedzieć

że nie było czasu kiedy miałeś czas

każdy go ma

jeden go wykorzysta w pełni

drugi nie ma czasu

żeby mieć ten czas żeby z niego korzystać

więc korzystaj póki na to czas

i ciesz się z każdej danej chwili życia

by później powiedzieć że twój czas został

wykorzystamy może nie w pełni

ale jest satysfakcja że się zrobiło

na tyle dużo żeby tego czasu za sobą nie żałować

być może jutro już go nie będzie

Trzeba

trzeba bardzo cię kochać

żeby do ciebie wracać

trzeba bardzo tęsknić

by tą myślą żyć

bo kto kocha swój dom

bo kto kocha sercem to miejsce

nie znajdzie choćby przemierzył

cały świat spokoju dla swojego ducha

bo trzeba cię Polsko

kochać tak naprawdę

tak naprawdę że gdziekolwiek się jest

to tęskni się za tobą jak za chlebem

Wielkość człowieka

wielkość człowieka

nie leży w tym co posiada

bo bogactwem nie zmierzysz

rozumu jego

choć bogatemu łatwiej żyć na świecie

ale musi chociaż trochę posiadać inteligencji

bo jak tego brakuje

to jest biedniejszy od tego co nie ma niczego

Radość

radość w nas to najpiękniejszy kwiat

rozkwita o każdej porze

jeżeli ty chcesz

jeżeli o nią dbasz

uśmiechaj się co dzień

przecież to nic nie kosztuje

a może jedynie pomóc

to nic że wczoraj był zły dzień

to nic że ktoś cię zdenerwował

radości twojej nic nie pokona jeżeli twoją siłą jest

radość jest jak kwiat

i ciesz się że masz

że właśnie ona dodaje ci sił

wstajesz o poranku witasz go z radością

cieszysz się jak dziecko

mimo że wszystko cię boli

radość to życia kwiat

bo jest najważniejsza

co mogło przytrafić się nam

na nic uroda

na nic piękna moda

jak nie ma na twarzy słońca‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎‏‏‎

Czasem

czasem to samo niebo się śmieje

czasem to nic się nie widzi tylko myśli swoje

które to niebo przebijają

czasem życie tak się poplącze jak pajęczyna

że trudno odplątać

i trzeba długo czekać

czasem to trzeba z wszystkiego zrezygnować

żeby żyć dalej

ale to bardzo boli

Tak mało

tak mało a tak dużo

tak mało nieraz potrzeba

potrzeby jest tylko czyiś uśmiech

wtedy uśmiecha się niebo

tak mało do życia nam potrzeba

wystarczy cieszyć się z tego co mamy

ale człowiek ciągle gna przed siebie

nie ciesząc się tym co posiada

tak mało bo przecież na tym polega sztuka

kto umie cieszyć się z niczego

tego życie wydaje się piękniejsze

bo nie gubi po drodze słońca swego

mało masz ale być może słońce zabłyśnie

bo zawsze masz nadzieję

nadzieja która świeci nie tylko w okno

nadzieje którą nosisz zawsze masz w sercu

A kiedy

a kiedy jest już po wszystkim

to sercu robi się lżej

bo nie ciążą kamienie

a kiedy skończy się dzień zły

to zachód ulgę przynosi

a noc jeszcze bardziej jest wyczekiwana

a kiedy usta nabiorą tyle trucizny

wtedy dopiero słowo kiedy nabierze wartości

każdy się dowie co to jest brak chleba

Jeszcze jesień

jeszcze jesień

jeszcze niejeden liść zleci z drzewa

a już każdy myśli o zimie

zima też pięknem stroi

kiedy spadnie śniegu tyle że przykryje

pola wokół

pola wtedy śpią do wiosny

tak jak pod ciepłą pierzyną

tylko pozostaje czekać na powrót ptaków

a tymczasem jesień snuje się wokół

co widać przez okno

czasem błyśnie słońcem czasem nas pokropi

dni szare ale krótkie

szybko zlecą dopiero był październik

już listopad ma się ku końcowi

i czasem się dni mylą

wśród tej szarej szarugi

najważniejsze się nie poddać i trzymać do wiosny

Dostrzegać

dostrzegać to nie grzech

to widzieć piękno tam gdzie jest

dostrzegać to malować jesień szarą

w lato złote kwiatem na łące

dostrzegać to nie tracić życia

życie zawsze podziwiać swym wzrokiem

dostrzegać to być wrażliwym na piękno i ból

bo nie każdy to piękno ma jak lilia biała

i nie trzeba się tego wstydzić

bo to jest bogactwo duszy

Nie masz wpływu na

nie masz wpływu na pogodę

ale masz wpływ żeby w sercu ją nosić

nie zmienisz świata jak biegnie swym torem

musisz swój zmieniać by nie wypaść czasem

świat ogarnia zło

czarne chmury zebrały się na niebie

cóż zostało człowiekowi

trzeba żeby jak najmniej myśleć o tym

można układać plany na przyszłość

można się też dobrze bawić

ale jak nie ma spokoju w głowie

to na nic bo to nas nie uleczy

sami musimy ze wszystkim sobie poradzić

to od zależy jakimi będziemy w przyszłości

Szczęście mieć

szczęście jest jak promyk słońca

pojawia się i znika

jest jak kwiat pośród nocy

trzeba umieć się nim cieszyć

bo ten szczęśliwy

co umie cieszyć się sam z sobą

dostrzeże szczęście które chodzi tuż obok

z małych rzeczy które stają się wielkimi

nieraz trzeba wsłuchać się w ciszę

by usłyszeć swój głos

który woła do ciebie

że całe szczęście jest tylko w tobie

bo to co w tobie woła

mówi że serce twoje kocha

że dusza czuje wolność

i nic cię nie ogranicza masz w sobie spokój

żeby to wszystko mieć

trzeba całym sobą odejść od złego

tak naprawdę od siebie samego

pozwolić spotkać się z dobrem

które w tobie zostało

pozwolić aby to szczęście z tobą zamieszkało

‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎

‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎
‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎
‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎

‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎

‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎

‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎
‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎

Życia droga

życie dla wszystkich stoi otworem

więc korzystaj póki masz drzwi otwarte

póki świat trwa

świat jest dla każdego

każdy zmieści się w nim

a jakie będziesz miał życie to odpowiesz sam

dużo zależy od ciebie

jeżeli sam kierujesz swoją drogą

i weźmiesz miłość wiarę nadzieję

trzeba też mieć wytrwałość

nie wystarczy wierzyć że się uda

ale walczyć o swoje bo jutro być może nie twoje

nie wystarczy słuchać kogoś

ale trzeba swojego umysłu używać

bronić swoich zasad

bo to co piękne w tobie umiera

kiedy ktoś prowadzi za rękę

Tam

tam gdzie śnieg leży na polach

tam jest błogi spokój

tam gdzie dzień mija się z nocą

tam budzi się niepokój

tam gdzie wspinasz się w górę

tam kończy się twój strach

tam gdzie nie ma słowa dobrego

tam zło zbiera żniwo

tam gdzie nie ma ludzi

to tam właśnie trzeba

być tym kim jesteś

tam trzeba być po prostu człowiekiem

Jeszcze

jeszcze ziemia rodzi

jeszcze słońce świeci

jeszcze życie trwa więc budujmy co się da

aby nie żałować

jeszcze chcemy kochać

bo każdy kogoś kocha

choć świat tyle tysięcy lat trwa

to miłość wciąż w nas drzemie

jeszcze latem kwitną kwiaty

jeszcze jesień trwa i złoci

tak naprawdę nam zostało

co dzień podziwiać świat wśród kolorów

jeszcze mamy nadzieję

ta nadzieja otwiera nam co dzień życia drogę

wiarę że świat przed złem się obroni

bo wiara prowadzi do Boga który nas ochroni

Im więcej

im więcej ciebie tym mniej

bo im więcej mówisz

tym mniej myślisz

bo zawsze mówisz a głowa nie myśli

tak z tego wynika

że mądra głowa

nie mówi dużo

a za to myśli

ale jak coś wtedy wymyśli

to może być eureka

mniej ciebie a nie więcej

to jak przyjdzie twój czas

będzie ciebie więcej

bo to co wymyśli głowa to dowie się cały świat

Tam gdzie

tam gdzie drzewo samotne stoi

tam jest cisza i spokój

tam gdzie ktoś gra i śpiewa

tam się dusza cieszy

tam gdzie chleb się dzieli

tam z sercem dom stoi

i tam gdzie w oknie widać czyiś cień

tam samotna matka mieszka

tam gdzie tak jakby nie było okna

tam mieszkał człowiek ale odszedł

tam gdzie lód skuł wodę

tam zimnem wieje

bo niedobrze jest jak serce zamieni się w lód

nawet ciepłe lato nie pomoże

Jak trudno

jak trudno dzisiaj o przyjaźń

przyjaciel jest a zrozumienia nie ma

czasem jest tak trudny dzień

tak jakby wspinał się gdzieś w górach

jak trudno żeby nic nie bolało

bo są cierpienia że trzeba z nimi żyć

jak trudno dzisiaj żyć

tak trudno że nadzieję traci się wciąż

ale nadzieję stracić to jak żyć

nadzieja zawsze budzi do życia

woła obudź się człowieku

ja chcę żebyś żył

bo nie chcę z tobą umierać

Choć nie jest

choć nie jest tak

jak być powinno

choć ci zimno jest

choć czas do ciebie jest zły

ale musisz trzymać kroki

bo przecież nikt nie pomoże

ludzie mijają się jak dzień z nocą

przechodzą obojętnie niczym cienie

bo czas chłodem mrozi

czy jest uśmiech nikogo to nie obchodzi

I tak dzień za dniem

bywa że nie znajdziesz słowa

bo każdemu się gdzieś spieszy

i czas krótszy się zrobił

jak wyjść z tego nawet nie wie starzec

dawniej z siwą brodą z buta wędrował

a dziś trudno dwa kroki zrobić ku niemu

i czeka samotnie by powiedzieć dwa słowa

starzec wędrował z ciepłym uśmiechem

a młody chodzi nie wie czasem po co

bo to co było wtedy w człowieku

po drodze umknęło

teraz wrogość i oziębłość miejsce zajmuje

na cóż mądre komu dzisiaj słowa

jak nikt tego nie słucha

w domu bardziej wieje chłodem

niż dawniej bywało

‎‏‏‎nie można odejść od siebie

nie można odejść od myśli

nie można odejść od życia

Po co to wszystko

po co komu wczorajszy śnieg

jak dzisiaj pada deszcz

po co komu łzy lata

jak zamieniły dzień w szarość

Jest na tym świecie tyle bólu i łez

co czasem nie potrzeba nic

dni ciągną się szarością

co mało też świeci słońce

po co komu te wspomnienia

zapisane w książce życia

po co tęsknić i śnić

może tylko po to by marzeniami żyć

nie potrzeba więcej łez

nie potrzeba dni z szarością

nie potrzeba świata bez serca i duszy

świat teraz już nie śpiewa

po co komu to wszystko

po to żeby choć trochę zrozumieć ból świata

po to żeby zrozumieć ból człowieka

po to żeby pokochać niebo

‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎

‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎
‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎
‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎
‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎
‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎
‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎
‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎
‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎
‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎

Szukam słów

szukam słów

ale nie tych co wiatr porwał

nie tych co tak bolą

nie tych co kłamią

nie tych co zdradzają

szukam słów co podczas burzy oczy się śmieją

podczas wiatru nigdy nie odlecą

czasu który ich nie zabierze

nawet czasem ich śmierć nie rozłączy

bo ciągle tkwią w pamięci

nie kosztują a wiele znaczą

nie owijane w żadne kolory

są tak po prostu od serca wypowiedziane

co smakują jak niebo

smakują jak muzyka

co ciągle chce się jej słuchać

Szukać takich słów

to szukać człowieka

‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎

‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎
‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎
‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎
‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎
‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎
‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎
‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎
‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎
‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎
‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎
‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎ ‎‏‏‎

Natura

jaka jest siła w naturze

że może wyrzeźbić takie cudo

lata płyną a to cudo istnieje

i nas zadziwia

tak jak my z wiekiem

coraz więcej zmarszczek

każda mówi o jakimś problemie

są piękne bo wyrzeźbił je czas

nie zakrywaj piękna twarzy

przecież nie można się wstydzić

to co życie nam ofiarowało

inni by wszystko oddali

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.