.

.

.

.

.

SZCZĘŚLIWY HANS

I INNE OPOWIEŚCI

.

Niemiecki z braćmi Grimm

.

Mądre i ponadczasowe bajki Braci Grimm

o szczęściu, przyjaźni i odwadze

w specjalnym przełożeniu według metody I.Franka,

służącej do skutecznej nauki języków obcych

.

Poznań 2025

UCZ SIĘ JĘZYKÓW OBCYCH

CZYTAJĄC DWUJĘZYCZNE KSIĄŻKI

.

ANGIELSKI

NIEMIECKI

HISZPAŃSKI

FRANCUSKI

ROSYJSKI

WŁOSKI

.

LITERATURA ŚWIATOWA

W ORYGINALE Z TŁUMACZENIEM

NA POLSKI

Visit iFrank www.ifrank.pl

Spis treści

1. KARTA REDAKCYJNA

2. AUDIO

3. UWAGA! OPIS METODY I KSIĄŻKI. WSKAZÓWKI DLA CZYTELNIKA

4. Hans im Glück (Szczęściarz Hans)

5. Die Bremer Stadtmusikanten (Muzykanci z Bremy)

6. Das tapfere Schneiderlein (Dzielny Krawczyk)

1. KARTA REDAKCYJNA

.

Tytuł: Szczęśliwy Hans i inne opowieści. Niemiecki z braćmi Grimm

.

Autor oryginału: Bracia Grimm

Adaptacja językowa i opracowanie dydaktyczne: NKB Tatiana Ciszewska

Autor metody: Ilya Frank

ISBN – 978-83-976231-5-6

Wydawca: NKB Tatiana Ciszewska

Wydanie 1

Poznań 2025

.

Kontakt: Napisz do nas:info@ifrank.pl

Strona internetowa: Visit iFrank www.ifrank.pl

.

Audiobook: Kod QR do audiobooka został przygotowany przez NKB Tatiana Ciszewska,

a nagranie wykonano zgodnie z zasadami domeny publicznej oraz praw autorskich

do opracowania dydaktycznego.

.

Koncepcja graficzna i opracowanie okładki: Ludwika Gnyp. Ilustracja została stworzona z użyciem narzędzi AI, inspirowana grafiką George’a Hinke (1883–1953).

Przygotowanie do druku: NKB Tatiana Ciszewska

.

© Copyright by NKB Tatiana Ciszewska

Wszelkie prawa zastrzeżone.

All rights reserved.

.

Niniejsza publikacja jest adaptacją językową oryginalnego dzieła literackiego, które znajduje się w domenie publicznej. Tekst w języku oryginalnym pochodzi z oryginalnej wersji utworu,

natomiast tłumaczenia, komentarze dydaktyczne, opracowanie merytoryczne oraz układ książki są objęte ochroną praw autorskich i stanowią własność wydawcy. Tłumaczenie

zostało wykonane przez zespół redakcyjny NKB Tatiana Ciszewska, z użyciem

narzędzi AI wspomagających, pod redakcją autorską. Kopiowanie, reprodukcja,

powielanie ani publiczne odtwarzanie całości lub części tej książki

w jakiejkolwiek formie — drukowanej, cyfrowej, audio lub audiowizualnej

— bez uprzedniej, pisemnej zgody wydawcy jest zabronione.

2. AUDIO

.

AUDIO

.

Pobierz audio: https://ifrank.pl/audio/hans/

POBIERZ

i ćwicz wymowę

w trakcie czytania

3. UWAGA! OPIS METODY I KSIĄŻKI. WSKAZÓWKI DLA CZYTELNIKA

.

Uwaga!

.

Polskie tłumaczenie podane w treści ma charakter jedynie wspomagający. Jest to tak zwane szybkie tłumaczenie instant, które ma na celu przybliżyć czytelnikowi znaczenie poszczególnych obcojęzycznych słów, wyrazów czy myśli.

Głównym źródłem przekazu, nośnikiem emocji i wrażeń jednak jest i powinna być dla czytelnika treść w języku oryginalnym.

Tłumaczenie wykorzystane w niniejszej książce nie stanowi samodzielnej jednostki przekazu myśli, publikacji czy treści.

.

Opis metody

.

Książki z serii Metoda Edukacyjnego Czytania Ilyi Franka służą do nauki języków obcych za pomocą czytania ciekawych książek w oryginale bez słownika (w treść jest wplecione polskie tłumaczenie).

Dla kogo?

Dla każdego, kto chce się uczyć języka obcego bez względu na dotychczasowy poziom.

Jak to działa?

Po prostu czytamy książkę, zagłębiając się w zajmującą treść. Cała zawartość książki jest podzielona na akapity. Najpierw czytamy akapit, gdzie po każdym zwrocie podane są w nawiasach polskie tłumaczenie i niektóre gramatyczne wyjaśnienia, następnie ten sam akapit czytamy już bez tłumaczenia, w oryginalnym języku, czyli płyniemy bez asekuracji. Właśnie wtedy następuje moment, kiedy nasz mózg przyzwyczaja się do rozumienia języka obcego. Dodatkowo możemy odsłuchiwać audio

i ćwiczyć wymowę. Język oryginału nie jest w żaden sposób uproszczony czy dopasowany do poziomu czytelnika, dzięki temu ma wszystkie tak zwane słowne lokalne przyprawy. Pozwala to całkowicie pogrążyć się w czytaniu i zapomnieć, że uczymy się języka. Nasz mózg w takim stanie rozluźnienia i zaciekawienia zapamiętuje więcej, szybciej i na dłużej.

A co z mówieniem?

Taka metoda pozwala uzbierać olbrzymi zapas słownictwa i nauczyć się przede wszystkim rozumienia języka obcego ze słuchania czy czytania. Poprawnego mówienia natomiast ta metoda nie wykształci – należy wypracować je przez czynne posługiwanie się mową w kontaktach i relacjach. Można powiedzieć, że za pomocą takiego czytania kładziemy potężny pasywny grunt w postaci znajomości słownictwa i słuchania ze zrozumieniem, na którym bardzo łatwo można później zbudować umiejętność mówienia w kontaktach i relacjach.

Jak szybko nauczę się języka, stosując taką metodę?

Stosując tę metodę intensywnie (poświęcając na lekturę minimum jedną–dwie godziny dziennie), można nauczyć się czytać ze zrozumieniem w ciągu około trzech miesięcy. W rok (w zależności od intensywności) można opanować język, czytając na początku takie książki, a potem dodatkowo szkoląc umiejętność mówienia.

.

Dlaczego muszę czytać,

żeby nauczyć się języka?

.

Żeby posługiwać się danym językiem na poziomie codziennej komunikacji, a nawet wyższym, w zupełności wystarczy znać około 3000 słów. Jednak do zdobycia umiejętności czytania bez słownika czy rozumienia języka, na przykład podczas oglądania telewizji czy słuchania naszego rozmówcy, potrzebujemy dużo więcej słów – około 10 000. Podręczniki do nauki języka wszystkich poziomów zawierają co najwyżej około 3000 słów. I właśnie po to, żeby uzupełnić tę lukę, potrzebne jest czytanie książek, które mają w sobie ogromny zapas nowego i powtarzającego się słownictwa. Czytając literaturę piękną, jesteśmy zainteresowani treścią i przebiegiem wydarzeń. Zazwyczaj zapominamy wtedy, że uczymy się języka. Tym sposobem pozbywamy się barier psychologicznych, emocjonalnych czy motywacyjnych, które często występują w trakcie nauki, a to z kolei otwiera w naszym umyśle olbrzymie zasoby pamięci. Czytając książki z tłumaczeniem bez konieczności zaglądania do słownika, możemy sobie pozwolić całkowicie skierować swoją uwagę na ciekawą fabułę i zapomnieć, że uczymy się języka.

.

Opis książki

.

Autor

Bracia Grimm – Jacob (1785–1863) i Wilhelm (1786–1859) – niemieccy językoznawcy, badacze folkloru i bajkopisarze, którzy ocalili dla świata jedne z najpiękniejszych ludowych opowieści. Ich baśnie, pełne magii, moralnych przesłań i ponadczasowej mądrości, weszły do światowego kanonu i uczyniły z autorów jednych z trzech najważniejszych twórców baśni – obok Andersena (Dania) i Perraulta (Francja). To dzięki nim znamy dziś „Królewnę Śnieżkę”, „Czerwonego Kapturka” czy „Śpiącą Królewnę”.

Opis książki/treści

Trzy klasyczne bajki Braci Grimm — Szczęśliwy Hans, Muzykanci z Bremy i Dzielny krawczyk — tworzą pełen mądrości i ciepła zbiór o szczęściu, przyjaźni i odwadze. To opowieści, które w prostych obrazach codzienności ukazują głęboką prawdę o ludzkim losie. Szczęśliwy Hans przypomina, że szczęście nie zależy od bogactwa, lecz od wdzięczności i lekkości serca; czterej Muzykanci z Bremy uczą, że przyjaźń i współpraca mają moc zmieniania świata; a Dzielny Krawczyk dowodzi, że siła umysłu i wiara w siebie mogą pokonać największe przeszkody. Bajki te bawią, wzruszają i pozostają niezmiennie aktualne – dla dzieci i dorosłych.

Poziom trudności: A2 – B2

Baśnie napisane są prostym, narracyjnym językiem, opartym na powtarzających się konstrukcjach i przejrzystym słownictwie. Dzięki temu tekst jest przystępny już od poziomu A2, szczególnie w wersji z tłumaczeniem, objaśnieniami i nagraniem audio. Czytelnicy na poziomie B1 mogą samodzielnie śledzić fabułę i poszerzać znajomość struktur narracyjnych, a osoby na poziomie B2 – docenić styl, rytm i bogactwo języka baśniowego.

Nie ograniczaj jednak swojego wyboru książki poziomem trudności. Dzięki pełnemu tłumaczeniu, objaśnieniom i nagraniu audio poradzisz sobie z każdym tekstem.

.

Wskazówki dla czytelnika

.

Język w swojej naturze jest środkiem, nie celem, dlatego najlepiej przyswajać go nie wtedy, kiedy specjalnie się go uczysz, ale wtedy, kiedy naturalnie się nim posługujesz – w bezpośrednim, żywym kontakcie albo zagłębiając się w lekturze. Wtedy język przyswaja się sam z siebie, nieświadomie.

Twoja pamięć długoterminowa jest ściśle związana z tym, co czujesz w konkretnym momencie – zależy od Twojego stanu psychicznego i od siły emocji, a nie od liczby powtórzeń. Żeby naprawdę coś zapamiętać, nie musisz mechanicznie wkuwać. Dużo ważniejsze są nowe wrażenia. Zamiast kilka razy powtarzać dane słowo, lepiej spotkać je w różnych kombinacjach i kontekstach semantycznych wypełnionych nowymi emocjami.

Większość ogólnie stosowanych słów czytanych zgodnie z metodą Ilyi Franka możesz zapamiętać bez wkuwania, naturalnie – przez to, że słowa się po prostu powtarzają. Dlatego, czytając tekst, nie staraj się ich zapamiętać. „Dopóki nie przyswoję, nie ruszam dalej” – ta zasada w tym przypadku nie działa. Im bardziej naturalnie będziesz czytać, im szybciej będziesz się posuwać naprzód, tym lepiej. Wtedy ilość materiału zamienia się w jakość. Dlatego po prostu czytaj, myśląc nie o języku obcym, którego musisz się uczyć, ale o treści książki.

Główny problem wszystkich, którzy bardzo długo uczyli się jakiegoś języka obcego, polega na tym, że robią to pomału, nie angażując się całkowicie. Język to nie matematyka – nie trzeba się go uczyć, do niego należy się przyzwyczajać. Tutaj główną rolę odgrywa nie logika, lecz pamięć i wykształcona umiejętność. Pod tym względem można go porównać do sportu, którym trzeba zajmować się systematycznie i regularnie, ponieważ inaczej trudno jest osiągnąć dobre rezultaty.

Jeśli zaczniesz czytać od razu i dużo, to poziom swobodnego czytania w języku obcym będzie kwestią trzech–czterech miesięcy (gdy zaczynasz od zera). Jeśli jednak pozwolisz sobie na długie przerwy i nie będziesz czytać systematycznie, to zaczniesz się męczyć i utkniesz w jednym miejscu.

Z tego punktu widzenia język jest podobny do góry lodowej – na nią trzeba się szybko wspiąć. Dopóki tego nie zrobisz, będziesz się ześlizgiwać w dół. Gdy opanujesz już poziom swobodnego czytania, ta umiejętność pozostanie na zawsze, a razem z nią całe słownictwo – nawet jeśli powrócisz do lektury za kilka lat. Jeśli jednak nie dojdziesz do tego etapu, cały wysiłek włożony w naukę języka może po prostu zostać zmarnowany.

A co z gramatyką? Dla zrozumienia tekstu uzupełnionego taką liczbą podpowiedzi znajomość gramatyki właściwie przestaje być ważna – i tak wszystko rozumiesz. Mimo to za jakiś czas przyzwyczaisz się do określonych struktur gramatycznych, a gramatyka jako taka przyswoi się automatycznie. Przypomina to sytuację, gdy uczysz się języka, przebywając przez dłuższy czas w jakimś środowisku językowym, bez konieczności opanowywania jakichkolwiek zasad gramatycznych.

Nie mówię tego, żeby zniechęcić Cię do nauki gramatyki, która jest bardzo ciekawą i potrzebną częścią językoznawstwa, tylko po to, by uświadomić Ci, że zabrać się do czytania książek według Metody Ilyi Franka mogą prawie wszyscy, również ci, którzy nie mają dużego rozeznania w gramatyce. Wystarczy minimalna jej znajomość. Czytanie takich książek polecane jest już na samym początku kontaktu z językiem. A gramatyką, nawiasem mówiąc, lepiej się zająć już po tym, jak opanujesz poziom rozumienia języka i przyzwyczaisz się do niego. Dopiero wtedy jej nauka będzie naprawdę potrzebna i zalecana.

Książka, którą za chwilę zaczniesz czytać, pomaga przełamać najważniejszą barierę: poszerzyć słownictwo i przywyknąć do logiki języka, a przy tym zaoszczędzić dużo czasu i sił.

Metoda Edukacyjnego Czytania Ilyi Franka to specjalny sposób adaptacji tekstu służący do nieświadomego przyswajania języka obcego. Może być używana jako wsparcie, dodatek do praktyki mówienia w obcym języku, ale też jako główne narzędzie do uczenia się języka obcego. Czytamy po prostu książki przełożone według tej metody. Tekst jest podzielony na krótkie części – najpierw kawałek z wplecionym dosłownym polskim tłumaczeniem, a następnie ten sam tekst, ale już bez tłumaczenia. Tłumaczenie zawiera krótkie komentarze gramatyczne, semantyczne bądź fonetyczne. To zapewnia spokój i świadomość, że nic Ci nie umknie. Tekst jest przedstawiony jako całość, nie ma podziału na lewą i prawą część (z tłumaczeniem i bez), co zapewnia holistyczny odbiór informacji i nieświadome połączenie polskiej i oryginalnej treści.

Dodatkowo książka zawiera nagranie AUDIO z ponumerowanymi odcinkami. Dzięki temu możesz łatwo odnaleźć interesujący Cię fragment, odsłuchać go i ćwiczyć wymowę. Warto jednak rozważyć odsłuchiwanie nagrania dopiero po przeczytaniu całego tekstu lub większej jego części. Taki sposób pomaga nie rozpraszać się włączaniem plików czy powtarzaniem za lektorem i zachować przyjemność z lektury. Czytanie ma przede wszystkim sprawiać radość i być naturalnym kontaktem z językiem, a nie obowiązkiem nauki. Dzięki temu umysł przyswaja nowe treści lepiej i spokojniej, bez presji i napięcia.

Ostatecznie jednak wszystko zależy od Ciebie, Drogi Czytelniku. Wybierz taki sposób, który będzie dla Ciebie najbardziej wygodny i naturalny. Najważniejsze jest, by czytanie i słuchanie było przyjemnością, a nie obowiązkiem.

Jeśli dopiero zaczynasz się uczyć języka obcego, najpierw możesz czytać kawałek tekstu przełożonego (z tłumaczeniem), a później – tekst oryginalny. Jeśli podczas lektury oryginału umknęło Ci tłumaczenie jakiegoś słowa, jednak całość jest zrozumiała, to nie musisz szukać tłumaczenia. Na to słowo jeszcze na pewno trafisz w dalszej części. Sens śledzenia tekstu oryginalnego polega na tym, że przez jakiś czas (nawet krótko) czytający w obcym języku płynie bez koła ratunkowego. Po tym zaczyna znowu czytać tekst ze wsparciem tłumaczenia. I tak dalej. Nie trzeba wracać, żeby powtórzyć. Należy po prostu czytać dalej.

Oczywiście na początku poczujesz napływ nieznanych Ci słów i kombinacji. Nie powinieneś jednak się tego obawiać – przecież nikt nie będzie Cię z tego egzaminował. W miarę czytania (nawet jeśli to nastąpi w połowie albo pod koniec książki) wszystko się ustatkuje i będziesz zapewne zdziwiony: „I po co znowu te tłumaczenia, po co te podstawowe formy słów? Przecież i tak wszystko jest jasne!”. Kiedy nastąpi ten moment, zacznij postępować odwrotnie: najpierw czytaj część bez tłumaczenia, a później zaglądaj do części z tłumaczeniem.

Zapraszam do czytania!

.

Tatiana Ciszewska

(na podstawie Metody Edukacyjnego Czytania Ilyi Franka)

4. HANS IM GLÜCK ((SZCZĘŚCIARZ HANS)

(Szczęściarz Hans; das Glück — szczęście)

.

Hans hatte sieben Jahre bei seinem Herrn gedient (Hans służył u swojego pana przez siedem lat; dienen — służyć, das Jahr; der Herr), da sprach er zu ihm (wtedy powiedział do niego; da — wtedy): «Herr, meine Zeit ist herum (panie, mój czas się skończył; herum sein — dobiegać końca; herum — dookoła, wokół; die Zeit ist herum — czas minął), nun wollte ich gerne wieder heim zu meiner Mutter (teraz chciałbym chętnie znów do domu do mojej matki; gerne — chętnie; heim — do domu), gebt mir meinen Lohn (dajcie mi moją zapłatę; der Lohn — zapłata, wynagrodzenie).»

1. .

Hans hatte sieben Jahre bei seinem Herrn gedient, da sprach er zu ihm: «Herr, meine Zeit ist herum, nun wollte ich gerne wieder heim zu meiner Mutter, gebt mir meinen Lohn.»

.

.

Der Herr antwortete (pan odpowiedział): «Du hast mir treu und ehrlich gedient (służyłeś mi wiernie i uczciwie; die Ehre — honor, zaszczyt), wie der Dienst war (jaka była służba), so soll der Lohn sein (takie niech będzie wynagrodzenie),» und gab ihm ein Stück Gold (i dał mu kawałek złota; das Stück; das Gold; geben), das so groß als Hansens Kopf war (który był tak duży jak głowa Hansa; der Kopf).

2. .

Der Herr antwortete: «Du hast mir treu und ehrlich gedient, wie der Dienst war, so soll der Lohn sein,» und gab ihm ein Stück Gold, das so groß als Hansens Kopf war.

.

Hans zog ein Tüchlein aus der Tasche (Hans wyciągnął chusteczkę z kieszeni; das Tuch — chusta; ziehen — ciągnąć), wickelte den Klumpen hinein (zawinął bryłę w nią; wickeln — zawijać; hinein — tam wewnątrz; der Klumpen – bryła, grudka, kloc, kawał), setzte ihn auf die Schulter (położył ją na ramię; setzen — ustawić, posadzić, umieścić) und machte sich auf den Weg (i wyruszył w drogę) nach Haus (do domu). Wie er so dahinging (jak on tak sobie szedł; dahingehen — iść, podążać; dahin — tam) und immer ein Bein vor das andere setzte (i ciągle jedną nogę przed drugą stawiał = szedł sobie i szedł; immer — zawsze, cały czas; setzen — stawiać, kłaść), kam ihm ein Reiter in die Augen (wpadł mu w oczy jeździec = zobaczył jeźdźca; der Reiter — jeździec; kommen — przychodzić; reiten — jechać konno, skakać), der frisch und fröhlich auf einem muntern Pferd vorbeitrabte (który rześko i wesoło na dziarskim koniu obok kłusował; vorbeitraben — kłusować obok; traben — kłusować; munter — żwawy, dziarski).

3. .

Hans zog ein Tüchlein aus der Tasche, wickelte den Klumpen hinein, setzte ihn auf die Schulter und machte sich auf den Weg nach Haus. Wie er so dahinging und immer ein Bein vor das andere setzte, kam ihm ein Reiter in die Augen, der frisch und fröhlich auf einem muntern Pferd vorbeitrabte.

.

«Ach,» sprach Hans ganz laut (ach, powiedział Hans całkiem głośno), «was ist das Reiten ein schönes Ding (jaką jazda konna jest piękną rzeczą; reiten — jeździć konno)! da sitzt einer (tam siedzi się: „oto siedzi ktoś”) wie auf einem Stuhl (jak na krześle; der Stuhl), stößt sich an keinen Stein (nie uderza się o żaden kamień; sich stoßen — uderzać się), spart die Schuh (oszczędza buty; die Schuh = die Schuhe — buty; der Schuh — but), und kommt fort, er weiß nicht wie (i posuwa się do przodu, nie wie jak = nie wiadomo jak; fortkommen — posuwać się).»

Der Reiter, der das gehört hatte (jeździec, który to usłyszał), hielt an (zatrzymał się; anhalten) und rief (i zawołał; rufen): «Ei, Hans, warum läufst du auch zu Fuß (ej, Hans, czemu ty też na piechotę idziesz; laufen — biec, iść; zu Fuß — pieszo; der Fuß — noga, stopa)?»

4. .

«Ach,» sprach Hans ganz laut, «was ist das Reiten ein schönes Ding! da sitzt einer wie auf einem Stuhl, stößt sich an keinen Stein, spart die Schuh, und kommt fort, er weiß nicht wie.»

Der Reiter, der das gehört hatte, hielt an und rief: «Ei, Hans, warum läufst du auch zu Fuß?»

.

«Ich muss ja wohl (ja muszę przecież),» antwortete er (odpowiedział on), «da habe ich einen Klumpen heim zu tragen (tu mam bryłę do domu nieść): es ist zwar Gold (to jest wprawdzie złoto), aber ich kann den Kopf dabei nicht gerad halten (ale nie mogę przy tym głowy prosto trzymać), auch drückt mir's (też mi to naciska = ciąży; mir’s = mir es; drücken — naciskać, przygniatać, ściskać) auf die Schulter (na ramię).»

5. .

«Ich muss ja wohl,» antwortete er, «da habe ich einen Klumpen heim zu tragen: es ist zwar Gold, aber ich kann den Kopf dabei nicht gerad halten, auch drückt mir’s auf die Schulter.»

.

«Weißt du was (wiesz co),» sagte der Reiter (powiedział jeździec), «wir wollen tauschen (dawaj się zamienimy: „chcemy się wymienić”; tauschen — wymieniać): ich gebe dir mein Pferd (ja dam ci mojego konia), und du gibst mir deinen Klumpen (a ty dasz mi twoją bryłę).»

«Von Herzen gern (z całego serca chętnie),» sprach Hans (powiedział Hans), «aber ich sage Euch (ale mówię wam), Ihr müsst Euch damit schleppen (wy musicie się z tym taszczyć = dźwigać; schleppen — wlec, taszczyć).»

6. .

«Weißt du was,» sagte der Reiter, «wir wollen tauschen: ich gebe dir mein Pferd, und du gibst mir deinen Klumpen.»

«Von Herzen gern,» sprach Hans, «aber ich sage Euch, Ihr müsst Euch damit schleppen.»

.

Der Reiter stieg ab (jeździec zsiadł; absteigen), nahm das Gold (wziął złoto) und half dem Hans hinauf (i pomógł Hansowi wsiąść; hinauf — tam na górę, w górę), gab ihm die Zügel fest in die Hände (dał mu wodze mocno w ręce; der Zügel — wodze; geben; die Hand) und sprach (i powiedział): «Wenn's nun recht geschwind soll gehen (jeśli teraz ma iść = chcesz iść naprawdę szybko; geschwind — prędko; wenn’s = wenn es), so musst du mit der Zunge schnalzen (to musisz językiem cmokać; schnalzen — cmokać, mlaskać) und hopp hopp rufen (i hop hop wołać).»

7. .

Der Reiter stieg ab, nahm das Gold und half dem Hans hinauf, gab ihm die Zügel fest in die Hände und sprach: «Wenn’s nun recht geschwind soll gehen, so musst du mit der Zunge schnalzen und hopp hopp rufen.»

.

zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki

UCZ SIĘ JĘZYKÓW OBCYCH

CZYTAJĄC DWUJĘZYCZNE KSIĄŻKI

.

ANGIELSKI

NIEMIECKI

HISZPAŃSKI

FRANCUSKI

ROSYJSKI

WŁOSKI

.

LITERATURA ŚWIATOWA

W ORYGINALE Z TŁUMACZENIEM

NA POLSKI

.

strona wydawcy: www.ifrank.pl

Table of Contents

1. KARTA REDAKCYJNA

2. AUDIO

3. UWAGA! OPIS METODY I KSIĄŻKI. WSKAZÓWKI DLA CZYTELNIKA

4. Hans im Glück ((Szczęściarz Hans)