Enamorada Art

Wydawca:
Enamorada Art
Kontakt: enamorada.art@wp.pl

Projekt okładki:
Sylwia Męcik

Origami:
Gonzalo Garcia Calvo

Przygotowanie wydania elektronicznego:
Przemysław Trafalski / ebookman.pl

Wydanie pierwsze
ISBN: 978-83-945975-1-1
Copyright © Enamorada Art

***

w ciągłym odradzaniu się świata

w sile aktywnej

w wierności

i niewierności

w pierwiastku męskim

w słońcu

istnieje również potrzeba bliskości

do wierności potrzeba księżyca

srebrnej małżonki

odpornej

na deszcz niełask

mijają się ale nie są niemi

tak powstaje

święty związek nieba i ziemi

do niewierności nie potrzeba

zbliżeń

ani przyciągania

we wszystkim

kto się urodził zabijając blask

musi zabijać póki nie umrze

będzie szedł wolniej

w deszczu niełask i łask

w ciągu dnia zabije wierność

nie zbliży się do słońca

nocą zniknie dziwna poświata

jakie to ma znaczenie

w ciągłym odradzaniu się świata

***

uniosła głowę znad fal oceanu

brzydka i niekochana

trzymała w dłoni list od niego

pod japoński żółty papier do orgiami

można włożyć wszystko

listę życzeń, zmartwień i zbrodni

płakała łzami

których nikt nie rozumiał

papier jest idealny

do formowania końskiej głowy

ale palce straciły zainteresowanie orgiami

a łzy traciły ważność

a ciało kurczyło się do rozmiarów

papierowej kulki

szła w kierunku środka oceanu

brzydka i niekochana

misternie zgniatała list

i już nie było ważne co znaczyła

pierwsza i ostania litera

et cetera

***

nie ma znaczenia pomiędzy słowem

YANG

jako nasłonecznionym miejscem

a słowem

YIN

zaciemnieniem

kiedy noc zamienia się w dzień

kiedy ciepło stygnie

życie zamienia się w śmierć

***

może podjechał za wcześnie

a może za późno

sens jak pociąg widmo

siedzę w środku czegoś

na zewnątrz zasiane nic konkretnego

jakby wszechświat nie miał pomysłu

na kierunek wzrastania

całymi dniami kilometrami

jadę polami

w kierunku czegoś

co nie ma końca

i stukot kół –

powstało z niczego

może po coś

może dla kogoś

może dla niego

i nie ma sensu

przyspieszać

zawracać

przystawać

wysiadać

i nie ma sensu

zawracać

i nie widać początku

i nie ma nic z tego

bo nie ma sensu

sens

jak pociąg widmo

dlaczego

zatrzymał się

na stacji

EGO

***

następstwo pokoleń

działa skuteczniej niż śmierć

jest nieubłagalne

odradzający się z osoby na osobę

umierają stopniowo

zostaje po nich

tylko nazwisko

i ostatni

ktoś

kto musi skomentować

portrety wiszące w galerii

wujka skurwysynka

i cioci Walerii

***

kiwając palcem w bucie

spaceruję

piszę i nie oglądam się za siebie

ona

w tym czasie ceruje ojcu skarpetki

nie potrafi niczego wyjaśnić

mówi już tylko do siebie

chodzi nad staw bez łabędzi

chcąc nie chcąc wspomina ród

który jak ognia unikał skandali

ona istniała

synowi

którego miała

zostawi jedyną pamiątkę

czarnego łabędzia orgiami

na znak rozpadu miłości

która nie istniała

miała matka syna

któremu nie potrafi niczego wyjaśnić

słowa jak orgiami

matka i syn

życie utkane złogami

kiwając palcem w bucie

spaceruję

nie oglądam się za siebie

piszę

i nie wspominam rodu

który jak ognia unikał skandali

ona istniała

on złamał jej serce

bo nie chciała wiedzieć

że był tylko

papierowym łabędziem orgiami

***

w Barcelonie w pustej restauracji

mam morze na wyciagnięcie ręki

zatopiona w myślach

o swoim koncertowo zagranym życiu

na jednym wydechu powiedziałam

nie da się żyć bez mężczyzn

ma ktoś fajki?!

***

lepiej cierpieć

niż zwrócić na siebie uwagę

gdybyś się poruszył i uśmiechnął

złamałbyś swoje zasady

dlatego zasypiasz upewniając się

czy nie ma powodu do niepokoju

w grze umysłu

w której nie decyduje czas

tylko kolory

kiedy przegrywasz

zachowaj chociaż płyty

i wspomnienie pejzaży

bo jeśli to co było kiedyś

będzie niszczyć ci życie

to będziesz bez przerwy

zawracał z właściwej drogi

moim ulubionym kolorem jest zielony

symbol powrotu do życia i umocnienia

będziesz cierpiał

jeśli nie znajdziesz w sobie

szczęśliwego zakończenia

***

kiedy nie ma cię przy mnie

serce moje

kiedy w duszy trwa walka

między diabłem a bogiem

kiedy nie wiesz dlaczego

róża wezwana do życia

jest cierniem

pomiędzy czekaniem a niepokojem

znajdź prawdziwą miłość

jeśli nie ma jej tam

jest w tobie

patrz w słońce

tylko ono naprawdę

istnieje

***

na wysokich obcasach

tak jak zawsze chciałeś

przyniosę ci kawę

taką jak lubisz

delikatnie spowoduję miłość

tak jak lubisz

czy będzie słodsza od innych

mogłaby być

gdyby ktoś rozebrał mnie z przeszłości

zostawiając nas samych

***

wybieram bez podszeptów i pytań

bezpieczny dom

lśniącą podłogę i lustro

nad którym nie będzie wisiał krzyż

nigdy nie byłam lekka i zwiewna

przez strach znad lustra i głowy

chcę chodzić po lśniącej podłodze

na której odbijają się nasze bose stopy

i oczy

chcę być przy tobie taka

jaką widzę siebie w lustrze nieopętanym

delikatna kobieca i piękna

kiedy dotknę szklistej masy

skiń głową

powiedz że mogę

***

rozbiorę się sama z myśli nieuczesanych

pozwolę ci dotykać bioder i ud

bo przecież nie na parzeniu kawy

polega kobiecość

a na prostocie

najpierw

na czytaniu z fusów

potem z myśli

a na końcu z ust

tylko one mówią

jeszcze

***

jakże piękny jest świat

dopóki widać wszystko zza skał

jakże wspaniały jest wiatr

któremu w ciszy chce się wiać

jakże piękny i bezlitosny jest strach

szepcący w głowie

nie bój się

masz czas

innym zabieram spokój

tobie

nie pozwalam się bać

***

na wyciągnięcie dłoni mam wszystko

albo jedno i drugie

która dłoń będzie szybsza

lewa?

co pragnie dotyku miłości

czy prawa?

która dotyka wszystkiego po trochu

opisując słowami sukces

udając

że nie zna pragnień tej drugiej

jeśli wyciągnę obie dłonie jednocześnie

poznam prawo przyciągania

a jeśli tym dotykiem zawiodę

rozum i serce?

***

zabiorę cię ze sobą

albo chociaż twoje słowa

mam w walizce miejsce na trzy książki

i świat

mówisz dużo

jakbyś znał każdą przyczynę i skutek

nawigujesz jakbyś był stamtąd

tak jak ty interesuję się modą i jazzem

kolorami jesieni

i podobnie tak jak ty znalazłam rym do słowa OWSZEM

nie szukałam długo

ZNALAZŁEM

jesteś tak realistyczny

że wydajesz się rzeczywisty

mam cię w swojej walizce

gdyby nie ty

spokój umarłby razem ze mną

***

przepraszam

za sens i bezsens słów

przepraszam

za serce które chowa miłość

przepraszam

za wiarę i niewiarę w nic

przepraszam

za stracony czas

za nas

mogę wyliczać bez końca

dziękuję

za to co wniosłeś

za to co dałeś

za to że już umiem

i mam porównanie

tak na wszelki wypadek

dziękuję

słowa jak orgiami

spróbuj zrozumieć

albo wyrzuć do kosza

na tym polega wybór

przepraszam że wyznaję

i za to

że zrobisz z tym co zechcesz

***

nie było tego dnia

żadnego znaku na niebie

żadnego cienia głosu niczego

czym powinien być Bóg

tylko mały koliberek ostrzegał

że wzejdzie księżyc

nim minie kolejny dzień

śpiewał o tym

że niebo jest niczyje

tak samo niczyje

jak słowo samotność

dobrze że był tylko

dziecięcym origami

*SINGIEL*

przesiąknięty maksymą ojca

bierz co dają

marzył o tym

o czym marzą wszyscy przegrani

w miękkich kapciach

całymi latami

śledził kursy walut i życiorysy wygranych

żeby stać się na chwilę bogatym

słabo wypadał prywatnie

i jako kochanek

przesiąknięty maksymą matki

miłość jest przekleństwem

próbował zasnąć

sam lub z prostytutkami

kiedy nie mógł zapomnieć

dbał o dilerów

kiedy czuł się spełniony

płacił perfumami

dobrze wypadał jako nieudacznik

kiedy ciekły krany

żeby odstresować stres

malował koty

jak w dzieciństwie Monet

przesiąknięty gderaniem matki

nie dawał na tacę

niech spoczywa w pokoju

reguiescat in pace

BACKSPACE

kiedy umarły w nim stare maksymy

nastąpił upragniony zwrot

volte-face

nie wiedział że to takie proste

właśnie tak narodził się

kolejny Versace

***

wdrapują się na piętro

bo zostali wezwani

więc niech wejdą

i zajmą miejsca na ścianie

w salonie ze starymi fotografiami

niech wypełnią to miejsce

bzami i różami

żartami i wspomnieniami

wpatrzeni w obojętny już płomień

jeszcze nie wygaszony

znają twoją historię

więc nie ma się czego bać

nie pójdziesz ich śladami

bo masz swój świat

nie odtrącaj wspomnień

i nie mów przy nich

jak umrę to dam ci znać

*manejo – prowadzenie*

mieszkający na wzgórzach torreador

kochający smak tequili

wypaloną od słońca ziemię

wykruszone od wiatru skały

przybywających znikąd

szukających wytchnienia

czarnych i białych

inaczej prosi o cud

mamrotanie w trzeźwości

na nic się zda

jeśli monsun

przybędzie w te strony

tak twierdzi

Manejo z La Manchy

medytuje w ciszy

i święci miejsca

w których pochował zbłąkanych i chorych

robi w sercu miejsce dla sierot

i dla tych których już nie wskrzesi

nawet smak tequili

dlaczego umarli bez przerwy gadają

zapytał pustej butelki

Manejo z La Manchy

usłyszał coś w rodzaju –

bo znają twoją historię

i nie widzą różnicy

pomiędzy

rzeczywistością a fantazją

nie żyje ten co się nie myli-

kto to powiedział

zapytał Manejo

przyjaciela i Boga

wsparcie miało smak

tequili

*to może być bełkot*

na czarnym barowym stołku

dobrze wygląda czerwona sukienka

tak dobrze

jak dwadzieścia lat temu

trzepocząc rzęsami ze zdumienia

prawie tak samo

rozkładające się ciało może usłyszeć

SCHRUPAŁBYM CIĘ BABCIU

to może być bełkot

od strony leżącego przy barze od prawej

a to oznacza

że fizis malowane prawą ręką jeszcze ok.

jeśli ten co siedzi z lewej jeszcze siedzi

wyszepcze

ILE?

radzę zapytać wprost

za co pokochał to ciało najbardziej

rozłożony na łopatki niech spada

jak ten z lewej

bo z pewnością rozkładające się ciało

usłyszy

za to co robisz ustami babciu

głupie miny wspominając czar czerwonej sukienki

za Gin który stawiasz wieczorami

za to że wybrałaś to miejsce

na dzielenie się wspomnieniami

ZDROWIE BABCIU

WYPIJMY

za resztę naszej wspólnej drogi

*przeobrażenia*

wiem kiedy jestem rybą

wtedy uzdrawiam wodę

płynąc ponad

duchową mądrość i sny prorocze

znam kilka przeobrażeń

kiedy pragnę szczęścia

tak samo jak życia

jestem w kluczu żurawiem

nie zawracam przez ostrożność

żeby nie stać się smokiem

zbyt wiele w nim przeistoczeń

Sui – Riu , Han – Riu

metamorfozy są bolesne

przeraża mnie Hai – Riyo

bo nigdy nie byłam wielkim ptakiem

***

złoty Buddo

przemawiaj poprzez irysy, chryzantemy i kwiaty wiśni

najlepiej zimą

kiedy wszystko jest udręczone i nieczytelne

nie pozwól zamarznąć cieniom

tylko dlatego

że nie wierzą w czary

*myśli zebrane*

mówię do siebie w ten deszcz

wierzba patrzy na mnie

i wspomina swą wspaniałość

jej życie rozpuści śnieg

wiatr będzie szeptał za nią

za koniczynę, za krzew

co myślę o wietrze

nie wiem

chyba też przeminie

takie myśli są jak sen

a przemijanie jest przemijaniem

dokąd odeszły motyle

są wiosną jak prezent

a śnieg

znowu stanie się tylko wodą

czy to księżyc spadł

na ostatnią chryzantemę

a wiej ile chcesz

kwiaty i tak zwiędły

ledwie widoczne źdźbła trawy

moje imię… moje dłonie na szybie

tylko jeden punkt błyszczy w ciemności

mój nos

zasmarkany dopełnia całości

*anatmen*

miłość nie kończy w chwili rozstania

jest jak złodziej

jak łapacz snów

magazynuje

przetwarza

oplata

cudzołoży

zazdrości

nienawidzę takiej miłości

kiedy myśli nie stają się rzeczami

kiedy nie jestem w stanie zamienić cię w dotyk

kiedy wymykasz się z mojej duszy do niej

stałam się łapaczem jej snów

będę się chronić przed złymi myślami

talizmanami

amuletami

nie zabierzesz mi szczęścia

przeszłym życiem

cierpieniem

i wspomnieniami

stałam się łapaczem jej snów

przez pryzmat duszy

widzę

że znowu ranisz

jesteś nietrwały

ciągle szukasz zmiany

jesteś przejściowy

jesteś jak zły znak

jak paw który się puszy

jesteś

ANATMEN

CZŁOWIEK BEZ DUSZY

***

irytują mnie noce bez seksu

i dolegliwości wywołane pracą

irytują mnie łzy i słowa

które kojarzą się z odludziem

ciasnota

i ślady pretensji

brzydota

i goście

obcy

potrzebuję determinacji

żeby przetrwać

albo się domyśleć

potrzebuję

życzeń i celu

kiedy ogarnia mnie senność

bo ten który siedzi

w fotelu

niczego nie zauważa

trwa

nie powołuje do życia

odwodzi od zamiarów

wygasza ogień

niedomaga

cudzołoży w snach

przeszkadza mi

jego zapach

zazdroszczę tej

co odchodzi za oknem

śladem szukających

pewnie wyjedzie do Indii

żeby zapomnieć

albo będzie przeklinać dzień

w którym

zgasiła płomień

***

w trakcie samotnej podróży

może powstać tylko wiersz

z nim nie widziałabym

tego księżyca

bez niego nie wstałby

kolejny dzień

witamy go poezją

ona jest miłością

w trakcie samotnej podróży

liczą się

tylko złudzenia

*Taniec Nataradża*

chcesz nadać światu jedno imię

miliony słów szukają znaczeń

Maruta, Indra, Nilakatha

Awatar , Siwa, Nataradża

cokolwiek wiesz o ich znaczeniu

znaczą to samo

mogą cię stworzyć

i mogą zniszczyć

to tylko słowa nadane światu

płyną jak Ganges

jak potok słów

chcą płynąć z tobą siedmioma nurtami

chcą cię uwięzić w swoich włosach

byś nie rozpoznał prawdy w tych głosach

gdy boisz się słów

bo nie wiesz co znaczą

gdy boisz się życia

i jego nurtu

gdy boisz się tańca Nataradża

to nadaj światu tysiąc imion

niech każde będzie z innego świata

ten taniec bogów

w jednym świecie

tysiące dźwięków

i wskazówek

Maruta, Indra, Nilakatha

Awatar, Siwa, Nataradża

niech będą mistrzami jednego tańca

Nataradżo mistrzu tańca

posłuchaj dźwięków moich słów

czy spełnię siebie w swoich mantrach

czy muszę tańczyć według nut

Rozkminiam haiku

*haiku*

stary staw

żaba wskakuje

plusk wody

*rozkminiam*

nie zmieszczę się w 17 sylabach

bo nie wierzę – że

jeśli żaba wskakuje do wody – to

najważniejszy jest plusk

wyszła – żeby

zobaczyć drzewo, człowieka, niebo

nienasycona – tym

widokiem wskoczyła – aby

zobaczyć więcej

zazdroszczę – jej

pustka i bezruch – to

najsmutniejsze uczucie – jakie

znam

a może zniknęła – żeby

nie spojrzeć

nam o oczy

To nie Haiku, ale z pewnością inne spojrzenie

***

czymże są

rozsypane płatki wiśni

jeśli nie

liśćmi chroniącymi stopy

przed kigo

(słowa , zwroty w języku japońskim związane z porami roku)

***

nadmierny żal

bo nie ma czerwieni w nas

stracony czas

bez nas i w nas

Haiku w tłumaczeniu Czesława Miłosza

Kamień

Latem na równinie –

Tron świata

Okropne!

Zrujnowały mur

Kochające się koty

Biały motyl

Leci między goździkami.

Czyj duch?

***

pozwól mi dorosnąć

i odejść

kiedy otworzą się drzwi

wyzwolę się

nie przywołuj mnie wyznaniami

powroty do miejsc niekochanych

są bolesne i niechciane

będę tłumaczyć dziecku

w sobie

kim byłeś

że miałeś ręce i głowę

i coś na kształt serca

nie zmuszaj mnie do wiary

której nikt nie złożył w całość

musisz pozwolić mi odejść

nie wiem jak wygląda życie

złożone z origami

***

płacę za marzenia kartą

za niespełnienie śmiercią

przyglądam się ptakom

ucząc się wolności

wypadającym z gniazd współczuję

próbującym się podnieść z ziemi na nogi

odgarniam liście i likwiduję przeszkody

w sokołach upatruję nadzieję

widzą przestrzeń i ofiary

zapłacę ci za tę lekcję

nie odlatuj

tylko naucz mnie patrzeć

na świat

twoimi oczami

***

jeśli powstaje

to również ma prawo zniknąć

wtedy nie istnieje

tylko się przejawia

nawet poza słowami

jest niewyraźna

ale rzeczywista

wyspa – schronienie

ucieczka przed życiem

i jego celem

Nirwana

spokój

i ukojenie

Ty i ja – el mar y del sol

Ty

biegłeś do słońca byłeś wolny

el mar krzyczałeś w stronę morza

widziałam tylko twoje ślady

ślady na piasku pozostały

Ja

biegłam do słońca w drugą stronę

czy są dwa słońca zapytałeś

czy dasz mi swoje gdy poproszę

el sol jest twoje i wyspy twoje

a mój jest księżyc i to morze

i przestrzeń

która nas nie woła

i ciemność

którą chcesz rozjaśnić

My

el mar i del sol

to wszystko twoje

moja jest przestrzeń wokół ciebie

niczego nie chcę

oprócz tego

bo moja jest wolność jest tylko w tobie

Mój jest księżyc

masz dar widzenia i nie prosisz

masz dar słyszenia a nie słyszysz

poproszę księżyc o spełnienie

ty poproś słońce tak po prostu

nasz dar widzenia niech się spełni

niech nasze życie się wypełni

Twoje jest słońce

samotna wyspa jest w twoim sercu

na zewnątrz tłum biegnących plażą

ślady na piasku pozostały

ale nie twoje

i nie moje

biegniesz do słońca

bo się boisz

że księżyc

przyćmi blask ze złota

ten księżyc kocha równie mocno

twój blask

twój upór

i marzenia

więc pozwól sobie na samotność

gdy wyspa będzie zaludniona

gdy wyspa będzie zaludniona

biegniesz do słońca

jesteś wolna

el mar cię chroni

kiedy tęsknisz

tęsknisz za słońcem innego świata

a co ze słońcem w tej przestrzeni

kolory serca niech się mienią

twój dar widzenia niech się spełni

***

pokoloruję słowa

żeby znaczyły więcej

niż mniej

nie nasycę się

ich znaczeniem

dopóki

nie powstanie kolejny wiersz

***

jeśli rozumiesz kruchość życia

niecierpliwość

w czekaniu na przyszłość

na spełnienie

to wiesz co to poczucie jedności

w oczach niebios

wszystko jest aktem

i prowadzi do oświecenia

jeśli potrafisz

na zewnątrz zostawić

broń

i okazać równość

drzewom

kobietom

starcom

poetom

to znaczy że jesteś gotowy

że przebyłeś długą drogę

i możesz mieć zaszczyt

wzięcia udziału w ceremonii

Chanoyu

japońskim rytuale

picia herbaty

O autorze

Elżbieta Walczak – aktorka, producentka spektakli muzycznych, autorka czterech wydanych pozycji literackich. Finalistka konkursu Debiut Literacki Roku 2015. Autorka tekstów piosenek i scenariuszy teatralnych : „Enamorada”, „Monika Black” na podstawie filmu Joe Black.

Wydawnictwa:

2015 – powieść „Enamorada” (książka i e-book)

2016 – powieść „Karmiczny dług” (e-book)

2016 – tomik „LIFTING” (e-book)

2016 – tomik „Jestem niegrzeczna – wiersze, proza, brzydkie wyrazy i 20 twarzy” (e-book)

2016 – tomik „Tak ma na imię miłość” (e-book)

2016 – tomik „Słowa jak origami” (e-book)

O autorze origami

Gustavo Garcia Calvo – hiszpański muzyk, mieszkający w Madrycie. Jego pasją jest orgiami

Spis treści

w ciągłym odradzaniu się świata

uniosła głowę znad fal oceanu

YANG

sens jak pociąg widmo

następstwo pokoleń

kiwając palcem w bucie

w Barcelonie w pustej restauracji

lepiej cierpieć

kiedy nie ma cię przy mnie

na wysokich obcasach

wybieram bez podszeptów i pytań

rozbiorę się sama z myśli nieuczesanych

jakże piękny jest świat

na wyciągnięcie dłoni mam wszystko

zabiorę cię ze sobą

przepraszam

nie było tego dnia

*SINGIEL*

wdrapują się na piętro

*manejo – prowadzenie*

*to może być bełkot*

*przeobrażenia*

złoty Buddo

*myśli zebrane*

*anatmen*

irytują mnie noce bez seksu

w trakcie samotnej podróży

*Taniec Nataradża*

Rozkminiam haiku

To nie Haiku, ale z pewnością inne spojrzenie

Haiku w tłumaczeniu Czesława Miłosza

pozwól mi dorosnąć

płacę za marzenia kartą

Nirwana

Ty i ja – el mar y del sol

pokoloruję słowa

Chanoyu

O autorze

O autorze origami

Spis treści