WSTĘP

Współcześni chrześcijanie coraz bardziej uświadamiają sobie pilną potrzebę i wielkie znaczenie modlitwy wstawienniczej. Cyril John zdobył doświadczenie podczas sprawowania posługi wstawienniczej w Indiach, swoim kraju. W niniejszej książce przybliża nam temat w ogólnych zarysach i w jasny sposób przedstawia, czym jest wstawiennictwo, czyli coś, co przekracza zwykłą czynność modlenia się w jakiejś intencji. Zachęca nas, byśmy wzrastali w świętości i nauczyli się ufać Bogu we wszystkich sprawach.

Dla czytelników książka ta będzie czymś więcej niż tylko podręcznikiem – stanie się okazją do pogłębionej refleksji duchowej i inspiracją do medytacji nad życiem Jezusa, który był Orędownikiem par excellence. Będzie też zachętą do coraz pełniejszego otwierania się na działanie Ducha Świętego, który mieszkając w nas, jest naszym umocnieniem i daje nam wszelkie środki potrzebne do modlitwy wstawienniczej.

Jest to godny uwagi sposób przedstawienia zakorzenionej w Tradycji katolickiej modlitwy wstawienniczej. Cyril John czerpie obficie z Pisma Świętego, jak również z Katechizmu Kościoła katolickiego, nauczania Kościoła oraz żywotów świętych i liturgii. Książka z pewnością spełni oczekiwania tych, którzy poszukują tekstów na temat wstawiennictwa w perspektywie katolickiej.

Choć Autor wywodzi swoje doświadczenie głównie z Odnowy w Duchu Świętym, zaznacza on, że wstawiennictwo dotyczy wszystkich chrześcijan, a nie tylko tych, którzy są członkami jakiejś grupy czy ruchu.

Książka ta będzie bardzo użyteczna dla wszystkich początkujących w tej dziedzinie: nauczanie Cyrila Johna jest przejrzyste i zilustrowane wieloma trafnymi przykładami oraz świadectwami. Niewątpliwie okaże się też przydatna dla tych, którzy są już zaangażowani w modlitwę wstawienniczą. Autor wzywa do modlitwy, do wzrastania w świętości, podkreśla wewnętrzny związek orędownictwa z ewangelizacją i misją.

Jestem przekonana, że praca ta stanie się źródłem inspiracji dla wszystkich katolików, którzy chcą się dowiedzieć, czym jest modlitwa wstawiennicza, oraz tych, którzy pragną lepiej ją praktykować.

Michelle Moran,
przewodnicząca ICCRS[1]

1 International Catholic Charismatic Renewal Services – Międzynarodowe Służby Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej [przyp. tłum.].

OD AUTORA

W swojej autobiografii Dzieje duszy[2] św. Teresa z Lisieux pisze: „On uczynił ze mnie rybaka dusz; uczułam wielkie pragnienie, by pracować nad nawróceniem grzeszników, pragnienie tak żywe jak nigdy dotąd…”[3]. Wielu współczesnych chrześcijan mogłoby zaświadczyć, że usłyszało podobne wezwanie i również ma doświadczenie modlitwy w różnych intencjach: za pewne osoby, grupy, wspólnoty, parafie, Kościół i świat. Rodzą się i formują liczne inicjatywy i posługi wstawiennicze – wielu ludzi angażuje się w orędownictwo, którego celem jest modlitwa za braci.

Są też jednak chrześcijanie, którzy nie wierzą, by modlitwa w takich intencjach jak uzdrowienie, nawrócenie, odnowa duchowa, ochrona przed niebezpieczeństwem etc. była celowa. Inni stoją na stanowisku, że nie należy zajmować Pana Boga kwestiami materialnymi. Są też tacy, którzy uważają, że wstawiennictwo ma w sobie coś z przesądu. Skoro Bóg zna nasze potrzeby, dlaczego mielibyśmy Go usilnie o coś błagać? W rzeczywistości jednak wszyscy chrześcijanie wezwani są do wstawiennictwa, a niektórzy powinni zaangażować się w to bardziej niż inni. Święci byli żarliwymi orędownikami. Czy błądzili? Wszyscy wierzący mają szczególne powołanie i nie powinni modlić się tylko w swoich sprawach, ale stawać przed Bogiem w intencji braci.

Katolicy, protestanci, ewangelicy, zielonoświątkowcy i członkowie innych Kościołów zgadzają się co do tego, że wstawiennictwo jest obecnie pilnym wezwaniem, które Bóg kieruje do swojego ludu. Wkraczamy w złoty wiek modlitwy wstawienniczej. Matka Boża przekazywała nam już to przesłanie w swoich licznych objawieniach. Kościół i świat odczuwają naglącą potrzebę wyzwolenia, którą zaspokoić może tylko żarliwe wstawiennictwo.

Choć jesteśmy świadomi, że wstawiennictwo to pilna konieczność, dobrej literatury katolickiej na ten temat istnieje niewiele. Bardzo się więc ucieszyłem, kiedy Cathy Brenti zaproponowała mi napisanie o tym książki, która miałaby się ukazać w języku francuskim. W pracy tej próbowałem zebrać różne nauki o wstawiennictwie, które miałem okazję głosić w trakcie rozmaitych seminariów i rekolekcji. Mam nadzieję, że ten zbiór przyda się czytelnikom i przyczyni do tego, że wielu z nich zaangażuje się w modlitwę wstawienniczą! Niech pod natchnieniem Ducha Świętego narodzi się posługa i powstaną ośrodki wstawiennictwa, tak by Kościół zawsze „stał w wyłomie” (por. Ez 22, 30) wobec Boga i orędował za nadejściem Jego królestwa!

Oddaję Wam tę książkę z pokorą i modlę się o przyjście Pana, Króla wszechświata: Maranatha, „Amen. Przyjdź, Panie Jezu!” (Ap 22, 20)[4].

Cyril John
22 stycznia 2011

2 Święta Teresa od Dzieciątka Jezus, Dzieje duszy, Kraków 1988.

3 Tamże, s. 110.

4 Cytaty biblijne za: Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu. Biblia Tysiąclecia, wydanie V, Poznań 2007 [przyp. red.].

I

CO TO JEST WSTAWIENNICTWO?

Według słownika wstawiennictwo to modlitwa, którą odmawiamy za kogoś; to błaganie w intencji bliźniego. Orędownik to ten, kto występuje w imieniu innej osoby i prosi w jej sprawie.

Według innej definicji wstawiennictwo to „wytrwała, święta i żarliwa modlitwa, w której prosimy Boga w intencji bliźniego czy bliźnich bardzo potrzebujących Jego pomocy”.

1. Jest to akt miłości

Modlitwa wstawiennicza wykracza poza osobiste potrzeby tego, kto prosi. Jest częścią zbawczego planu Boga, pozwala uczestniczyć w Jego dziele zbawienia i współdziałać z Nim w realizacji tej misji dla świata. Zasięg modlitwy wstawienniczej może być szeroki. Cechą szczególną wstawiennictwa jest to, że bierzemy na siebie brzemiona tych, za których się modlimy. W swojej książce Przekroczyć próg nadziei[5] papież Jan Paweł II pisał:

Bóg zawierzył ludziom zbawienie ludzi, zawierzył ludziom Kościół, a w Kościele całe odkupieńcze dzieło Chrystusa. Zawierzył każdemu każdego i wszystkich. Zawierzył każdemu wszystkich i wszystkim każdego[6].

Oto podstawy modlitwy wstawienniczej. Każdy chrześcijanin ma obowiązek orędować, gdyż jest to odpowiedzialność, którą Bóg powierzył mu jako część swojego planu. Na pytanie, o co papież się modli, Jan Paweł II odpowiedział, że do modlitwy pobudza go „radość i nadzieja, smutek i trwoga ludzi naszych czasów”. To jest sercem wstawiennictwa, aktu miłości.

Akt wstawiennictwa bardzo dobrze przedstawia fragment Ewangelii św. Jana (11, 1–44). Historia rozgrywa się w wiosce zwanej Betanią położonej w odległości kilkunastu stadiów od Jerozolimy. Mieszkało tam rodzeństwo: Łazarz, Maria i Marta. Maria była tą kobietą, która namaściła Jezusowi nogi olejkiem i otarła je swoimi włosami. Kiedy Łazarz chorował, Jezus oddalony był o wiele kilometrów od jego domu. Siostry Łazarza posłały zatem do Niego wiadomość: „Panie, oto choruje ten, którego Ty kochasz”.

Gdy Jezus przybył, Łazarz nie żył już od czterech dni. Był tam tłum ludzi, którzy przyszli pocieszyć siostry po stracie brata.

Kiedy […] Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu. Marta więc rzekła do Jezusa: „Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga”. […] odeszła i przywołała […] swoją siostrę […]. A gdy Maria przyszła na miejsce, gdzie był Jezus, ujrzawszy Go, padła Mu do nóg i rzekła do Niego: „Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł”. Gdy więc Jezus zobaczył ją płaczącą i płaczących Żydów, którzy razem z nią przyszli, wzruszył się w duchu, rozrzewnił […].

Jezus, ponownie okazując głębokie wzruszenie, przyszedł do grobu. Była to pieczara, a na niej spoczywał kamień. Jezus powiedział: „Usuńcie kamień!”. Siostra zmarłego, Marta, rzekła do Niego: „Panie, już cuchnie. Leży bowiem od czterech dni w grobie”. Jezus rzekł do niej: „Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą?”. Usunięto więc kamień. Jezus wzniósł oczy do góry i rzekł: „Ojcze, dziękuję Ci, żeś Mnie wysłuchałeś […]”. To powiedziawszy, zawołał donośnym głosem: „Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!”. I wyszedł zmarły, mając nogi i ręce powiązane opaskami, a twarz jego była owinięta chustą. Rzekł do nich Jezus: „Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić!” (J 11, 20–44).

Wstawiennictwo jest więc tym, co Maria i Marta uczyniły dla Łazarza – aktem współczucia, wiary w Bożą wszechmoc, modlitwą chwalebną, świadectwem cudu.

Dalsza część książki dostępna w wersji pełnej

5 Przekroczyć próg nadziei. Jan Paweł II odpowiada na pytania Vittoria Messoriego, Lublin 1994.

6 Tamże, s. 39.

II

JEZUS –
ORĘDOWNIK PAR EXCELLENCE

Dostępne w wersji pełnej

III

DUCH ŚWIĘTY – ORĘDOWNIK,
KTÓRY PRZEBYWA W NAS

Dostępne w wersji pełnej

IV

WSTAWIENNICTWO
W TRADYCJI KOŚCIOŁA

Dostępne w wersji pełnej

V

WSTAWIENNICTWO
W RUCHU ODNOWY
W DUCHU ŚWIĘTYM

Dostępne w wersji pełnej

VI

ORĘDOWAĆ
TO „STAĆ W WYŁOMIE”

Dostępne w wersji pełnej

VII

WEZWANIE DO WSTAWIENNICTWA

Dostępne w wersji pełnej

VIII

PILNA POTRZEBA WSTAWIENNICTWA

Dostępne w wersji pełnej

IX

CZYSTE SERCE
DLA MODLITWY WSTAWIENNICZEJ

Dostępne w wersji pełnej

X

DZIESIĘĆ ZASAD
MODLITWY WSTAWIENNICZEJ

Dostępne w wersji pełnej

XI

WALKA DUCHOWA
W MODLITWIE WSTAWIENNICZEJ

Dostępne w wersji pełnej

XII

WSTAWIENNICTWO A MISJA

Dostępne w wersji pełnej

XIII

PRZYWÓDZTWO A WSTAWIENNICTWO

Dostępne w wersji pełnej

XIV

SIŁA MODLITWY WSTAWIENNICZEJ

Dostępne w wersji pełnej

XV

WSTAWIENNICTWO JEST POSŁUGĄ

Dostępne w wersji pełnej

Spis treści

Karta tytułowa

Wstęp (Michelle Moran)

Od autora

I. Co to jest wstawiennictwo?

II. Jezus – orędownik par excellence

III. Duch Święty – orędownik, który przebywa w nas

IV. Wstawiennictwo w Tradycji Kościoła

V. Wstawiennictwo w Ruchu Odnowy w Duchu Świętym

VI. Orędować to „stać w wyłomie”

VII. Wezwanie do wstawiennictwa

VIII. Pilna potrzeba wstawiennictwa

IX. Czyste serce dla modlitwy wstawienniczej

X. Dziesięć zasad modlitwy wstawienniczej

XI. Walka duchowa w modlitwie wstawienniczej

XII. Wstawiennictwo a misja

XIII. Przywództwo a wstawiennictwo

XIV. Siła modlitwy wstawienniczej

XV. Wstawiennictwo jest posługą

Karta redakcyjna

Originally published under the title

La force de la prière d’intercession by Cyril John

Copyright © Éditions des Béatitudes, s.o.c., 2016

Copyright © for the Polish translation

by Wydawnictwo Esprit 2016

Copyright © for this edition by Wydawnictwo Esprit 2017

All rights reserved

Na okładce: © Ryan J. Lane / iStock by Getty Images

Korekta: Diana Osmęda, Magdalena Mnikowska, Gabriela Rogowska

ISBN 978-83-65847-53-9

Wydanie I, Kraków 2017

Wydawnictwo Esprit sp. z o.o.

ul. Przewóz 34/100, 30-716 Kraków

tel./fax 12 267 05 69, 12 264 37 09, 12 264 37 19

e-mail: sprzedaz@esprit.com.pl

ksiegarnia@esprit.com.pl

biuro@wydawnictwoesprit.com.pl

Księgarnia internetowa: www.esprit.com.pl

Plik opracował i przygotował Woblink

woblink.com