Tomasz Brózda

Ryūka czyli pieśń z dalekiej wyspy

© Tomasz Brózda, 2020

Ryūka (znana również jako Shimauta) to pochodząca z królestwa Ryūkyū (obecnie Okinawa) forma poetycka licząca w najbardziej reprezentatywnej formie 30 sylab ułożonych w czterech wersach o metrum (8-8-8-6).

ISBN 978-83-8221-768-1

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Ryūka czyli pieśń z dalekiej wyspy

2. OD AUTORA

3. I

4. II

5. III

6. IV

7. V

8. VI

9. VII

10. VIII

11. IX

12. X

13. XI

14. K O N I E C

15. O AUTORZE

Ryūka — pieśń z dalekiej wyspy

Próby tworzenia w języku polskim

OD AUTORA

Z radością oddaję w Państwa ręce tę krótką publikację. Poezja japońska — w szczególności haiku cieszy się w Polsce coraz większym zainteresowaniem. Z roku na rok przybywa osób chcących zmierzyć się z tą oszczędną formą poetycką.

[1] Stanisław Meyer „Historia Okinawy” Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2018. str. 51.

[2] Ibidem str. 52.

[3] Ibidem str. 52.

[4] Ibidem str. 18.

[5] Zobacz tabele ukazująca procentową przewagę pór przejściowych w pracy: Jana Urbanová „The Four Seasons in Okinawan: Ryūka Poetry — Comparison with. Classical Waka Poetry and Omoro Songs” str. 40.

[6] Joanna Rokimi Marszewska „Japońska wyspa Ikema środowisko i język” Wydawnictwo UJ, Kraków 2010. str 211. Zobacz punkt 68 w tabeli leksemów.

[7] Stanisław Meyer „Historia Okinawy” Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2018. str. 94.

[1] Wiersz ten nawiązuje do święta Tanabata które obchodzone jest w Japonii 7 lipca. Według chińskiej legendy będąca córką Tenkō (Władcy Niebios) tkaczka Orihime i pasterz Kengyū tak bardzo zakochali się w sobie, że po zawarciu ślubu zaczęli zaniedbywać swoje obowiązki. Orihime nie tkała już szat dla swojego ojca a Kengyū pozwolił by jego stado rozpierzchło się po całym niebie. Za karę zostali przemienieni przez bogów w gwiazdy. Orihime w Alpha Lyrae a Kengyū w Alfa Aquilae. Zostali również oddzielenie przez „rzekę” (Drogę Mleczną). Zakochani mogli spotykać się tylko raz w roku w tę jedną jedyną noc przechodząc po moście utworzonym przez sroki.

[1] Pod starą strzechą wyryte słowa miłosnej przysięgi Tylko gospodarz niezmiennie przędzie sieć na oknie

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.