zamieszkała w chacie w pobliżu pustyni

żeby chronić linie przed plagami turystów

kalima

po wypaleniu traw

wwiercamy wizjery krążymy

w granicach dzielnic

pył liże okna skrobie dna basenów woda

się nie przyjęła

nad zupami w proszku czytamy o oprzędach

niemowlętach zrzucanych z wież

łapanych w płachty – zszywamy prześcieradła

mokre płótna w drzwiach wyłapują ziarna ciemno

na podwórzach

stopa za stopą po ubytkach sierści

łyse placki na kocich grzbietach zlewają się

w jedno

co spłonęło

tknięte obraca się w pożar

.

kambium

już tylko przepowiednie równe właściwościom

próbuję wypleniać

z ciemnych spodów liści

byłam wiele razy w samym środku chleba

gęstej masy na dnie oka skąd nie widać jabłoni

ani innych białych zakłóceń

długo nie mogę się przedrzeć

dopiero kiedy miękisz czerstwieje wysycha na kamień wypadam

łatwo jak ziarno

mieni mi się szerokie światło: włókna

które przewodzą

idę zbierać drewno wyrzucone na brzeg

zębami przerywać słoje

.

areola

z palm wyczytuję huragan zastęp

gwiazdobloków

mój chłopak cały dzień odrywa kolce

łóżko usiane tytoniem szczątkami

rdzawych pająków

blask mnie przygina do ziemi pościel

szeleści sucho

myślę o zamiataniu gałęzi gałęziami

to właśnie znaczy się przydać: jedni leżą

drudzy zajmują się ich usuwaniem

wygięte liście agawy albo kosmyki

które opadły w trakcie wesela coś co umarło

w bólach mówię a on układa kolce

na łazienkowym dywaniku

w ustach obracam opuncję:

mięsistą kulę burz i znamion

które odrosły a areola to takie ładne słowo

mały obszar z którego wyrasta cierń –

dobre imię dla córki

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki

Spis treści

kalima

kambium

areola

X X X

ozime

i przyszedł sen jak wyschnięte koryto

broń albo kwiatostan

miechunka

mlewo

bielmo

rysunki z Nazca

fotopułapka

żwir zarasta skórą

przekrój

piwonie

hilum

cywilizacja traw

kadry/kręgi

dzika gęgawa robi się coraz bielsza

drzewo dusiciel

jare

jeszcze nie byłam rzeczna

litoral

bylina. co sięga dalej

zapis kopalny

gatunek towarzyszący

lato | atol

cięte

gdzie był głos chwieją się źdźbła

terapia próżniowa

topnienie

kiedy język kurzu wciskał się do europy

pamięć śniegu

wiwarium

wyjście robotników z fabryki

rozłogi

Karta redakcyjna

POEZJE 257

KLAUDIA PIESZCZOCH: ruń

PROJEKT OKŁADKI • Julia Koźmin

SKŁAD I PROJEKT TYPOGRAFICZNY • Artur Burszta

REDAKCJA I KOREKTA • Joanna Mueller

Copyright © by Klaudia Pieszczoch, 2022
Copyright © by Julia Koźmin, 2022
Copyright © by Biuro Literackie, 2022

BIURO LITERACKIE

poczta@biuroliterackie.pl

www.biuroliterackie.pl

ISBN 978-83-67249-49-2

KONWERSJA: eLitera s.c.