Dominika Szałkowska

Ruminacje

Projektant okładki Dominika Szałkowska

© Dominika Szałkowska, 2020

© Dominika Szałkowska, projekt okładki, 2020

Tomik wierszy autorstwa Dominiki Szałkowskiej, w którym przeczytamy o zasadach i problemach, myślach i wyobraźni, o dzisiejszym świecie oraz o ludziach, którzy próbują się do niego wpasować.

ISBN 978-83-8189-851-5

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Ruminacje

2. Ruminacje

3. Zatraceni

4. Momenty nieistnienia

5. Wszyscy jesteśmy schizofrenikami

6. Wiara w ludzi

7. Starsi ludzie

8. Wyobraźnia jest kobietą

9. Lis

10. Wysokie napięcie

11. Miejsce na ziemi

12. Ekspozycja

13. Ciepło

14. Ja

15. Przyjdź

16. Niepamięć

17. Połowa

18. Otoczeni

19. Mała różnica

20. Momenty

21. Ludzie z lodu

22. Niewypowiedziane

23. Wstydź się

24. Dżdżownica

25. Świeże powietrze

26. Szarość

27. Ocena

28. Zużywamy się

29. Struktury

30. Do rozpuku

31. Dlaczego

32. Wszystko przed tobą

33. Niejeden

34. Pęk kluczy w kieszeni

35. Wielka niewiadoma

36. Nowe nawyki

37. Jestem

38. W sieci

39. Bezbronność

40. Obozy

Ruminacje

Powracają wciąż

I na nowo

Tworząc wielkie błędne koło

Lasso ani pętli

Z nich nie będzie

Przez ich zbyt ostre krawędzie

Po prostu krążą i krążą

Bez przerwy

Strasznie działając na nerwy

Zatraceni

W ciągłej pogoni

Chcąc nie stracić

Niczego

Nikogo

Co krok tracą

Samych siebie

Momenty nieistnienia

Nie mieć swojego zdania

To jak

Nie istnieć

Czasem dobrze jest

Nie istnieć

Ale jedynie

Chwilowo

Zawsze poza

Nieistnienia

Momentami

Dobrze jest

Jednak

Istnieć

Wszyscy jesteśmy schizofrenikami

W dzisiejszych czasach

Nie wiadomo

Czy ktoś ma

Schizofrenię

Czy po prostu

Słuchawkę

Wiara w ludzi

Skoro ktoś próbuje

Przekonać nas

Do swojej racji

Mówiąc

Jak Boga kocham

A wcale w Boga nie wierzy

Co możemy wtedy myśleć?

Starsi ludzie

Z wiekiem ludzie

Stają się cisi

Ta cisza wypełnia

Ich życia

Są razem

Ale są w ciszy

Niczym w pewnym

Nienazwanym oczekiwaniu

Do końca nieokreślonym

Do końca niezrozumianym

Wyobraźnia jest kobietą

Wyobraźnia mi umiera

Sprawia wrażenie

Niezależnej

Bez mojej zgody

Z każdym miesiącem

Coraz bardziej odchodzi

Z każdym rokiem

Jest jej jeden kolor mniej

Co ja bez niej zrobię?

Nawet sobie tego

Nie wyobrażam

Lis

Wczoraj zabili mi mamę

Uderzenie

Dźwięk łamanych kości

Krew

Ogromna maszyna

Na czterech kołach

Chcieliśmy tylko przejść

Na drugą stronę

Tę lepszą

Wróciłem po nią

Teraz leżymy oboje

Na zimnym

Czarnym asfalcie

Pozostawieni

Jest nas tysiące

Wysokie napięcie

Odczuwalna temperatura

Bardzo wysoka

Niezgoda i napięcie

Sprzeczność

Między nami

Między

Światem

Ludźmi

Zasadami

Trójca niezgody

A każdy z nas

Gdzieś w niej zaplątany

Miejsce na ziemi

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.