Spis treści

Karta redakcyjna

Dedykacja

UWAGA!

Opis metody

Dlaczego muszę czytać, żeby się nauczyć języka?

Opis książki

Wskazówki dla czytelnika

RIP VAN WINKLE

Przypisy

© Copyright by Tatiana Ciszewska (Bursevich)

Autor metody: Ilya Frank

Przełożyli: zespół redakcyjny

Korekta i redakcja: Dagmara Bartczak

Tytuł: Rip Van Winkle. Angielski z Washingtonem Irvingiem

Kontakt: info@ifrank.pl

Wydanie 3 poprawione
Poznań 2020

DTP: Tomasz Brończyk Studio StrefaDTP

Projekt okładki: Studio Flow | www.studioflow.pl

Konwersja: eLitera s.c.

ISBN 978-83-65537-44-7

Wydawca: NKB Tatsiana Bursevich

www.ifrank.pl

Niniejsza publikacja ani żadna jej część nie mogą być kopiowane ani w jakikolwiek inny sposób reprodukowane, powielane ani odczytywane w środkach publicznego przekazu bez pisemnej zgody wydawcy. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji.
Wszelkie prawa zastrzeżone.
All rights reserved

Z dedykacją

dla wszystkich uczących się

języków obcych

UWAGA!

Polskie tłumaczenie podane w treści ma charakter jedynie wspomagający. Jest to tak zwane szybkie tłumaczenie instant, które ma na celu przybliżyć czytelnikowi znaczenie poszczególnych angielskich słów, wyrazów czy myśli.

Głównym źródłem przekazu, nośnikiem emocji i wrażeń jednak jest i powinna być dla czytelnika oryginalna treść w języku angielskim.

Tłumaczenie wykorzystane w niniejszej książce nie stanowi samodzielnej jednostki przekazu myśli, publikacji czy treści.

Z góry dziękujemy za Państwa uwagi i komentarze, które można kierować na adres e-mail: info@ifrank.pl.

Opis metody

Książki z serii Metoda Edukacyjnego Czytania Ilyi Franka od Mistrzów Brytyjskiego i Amerykańskiego Słowa służą do nauki języka angielskiego za pomocą czytania ciekawych książek w oryginalnym języku bez słownika (w treść jest wplecione polskie tłumaczenie).

Dla kogo?

Dla każdego, kto chce się uczyć języka angielskiego bez względu na dotychczasowy poziom.

Jak to działa?

Po prostu czytamy książkę, zagłębiając się w zajmującą treść. Cała zawartość książki jest podzielona na akapity. Najpierw czytamy akapit, gdzie po każdym zwrocie podane są w nawiasach polskie tłumaczenie i niektóre gramatyczne wyjaśnienia, następnie ten sam akapit czytamy już bez tłumaczenia, w oryginalnym języku, czyli płyniemy bez asekuracji. Właśnie wtedy następuje moment, kiedy nasz mózg przyzwyczaja się do rozumienia języka obcego. Język oryginału nie jest w żaden sposób uproszczony czy dopasowany do poziomu, nie ma żadnej ingerencji, dzięki temu ma wszystkie tak zwane słowne lokalne przyprawy. Pozwala to całkowicie pogrążyć się w czytaniu i zapomnieć, że uczymy się języka. Nasz mózg w takim stanie rozluźnienia i zaciekawienia zapamiętuje więcej, szybciej i na dłużej.

A co z mówieniem?

Taka metoda pozwala uzbierać olbrzymi zapas słownictwa i nauczyć się przede wszystkim rozumienia języka obcego ze słuchania czy czytania. Poprawnego mówienia natomiast ta metoda nie wykształci – należy wypracować je przez czynne posługiwanie się mową w kontaktach i relacjach. Można powiedzieć, że za pomocą takiego czytania kładziemy potężny pasywny grunt w postaci znajomości słownictwa i słuchania ze zrozumieniem, na którym bardzo łatwo można później zbudować umiejętność mówienia w kontaktach i relacjach.

Jak szybko nauczę się języka, stosując taką metodę?

Stosując tę metodę intensywnie (poświęcając na lekturę minimum jedną–dwie godziny dziennie), można nauczyć się czytać ze zrozumieniem w ciągu około trzech miesięcy. W rok (w zależności od intensywności) można opanować język, czytając na początku takie książki, a potem dodatkowo szkoląc umiejętność mówienia.

Dlaczego muszę czytać,
żeby nauczyć się języka?

Żeby posługiwać się danym językiem na poziomie codziennej komunikacji, a nawet wyższym, w zupełności wystarczy znać około 3000 słów. Jednak do zdobycia umiejętności czytania bez słownika czy rozumienia języka, na przykład podczas oglądania telewizji czy słuchania naszego rozmówcy, potrzebujemy dużo więcej słów – około 10 000. Podręczniki do nauki języka wszystkich poziomów zawierają co najwyżej około 3000 słów. I właśnie po to, żeby uzupełnić tę lukę, potrzebne jest czytanie książek, które mają w sobie ogromny zapas nowego i powtarzającego się słownictwa. Czytając literaturę piękną, jesteśmy zainteresowani treścią i przebiegiem wydarzeń. Zazwyczaj zapominamy wtedy, że uczymy się języka. Tym sposobem pozbywamy się barier psychologicznych, emocjonalnych czy motywacyjnych, które często występują w trakcie nauki, a to z kolei otwiera w naszym umyśle olbrzymie zasoby pamięci. Czytając książki z tłumaczeniem bez konieczności zaglądania do słownika, możemy sobie pozwolić całkowicie skierować swoją uwagę na ciekawą treść od mistrzów brytyjskiego i amerykańskiego słowa.

Opis książki

Autor

WASZYNGTON IRVING (1783- 1859). Amerykański pisarz-romantyk. Urodził się i zmarł w Nowym Jorku. Często nazywają go ojcem literatury amerykańskiej. Największy rozgłos przyniosły mu opowiadania Rip Van Winkle (1819) i Legenda o Sennej Kotlinie. Autor trzytomowej biografii K.Kolumba, która w dużej części uważana jest za wymyśloną. Irving zresztą stworzył mit, że przed Kolumbem ziemia była uważana za płaską. Ku jego czci nazwana jest ulica w Nowym Jorku.

Opis książki/treści

Jest to najbardziej ceniona amerykańska bajka o bardzo znanej postaci w kulturze amerykańskiej – Rip Van Winkle. O nim koniecznie każdy powinien wiedzieć. Jest to baaardzo znana postać w Stanach Zjednoczonych. Rip Van Winkle był zwyczajnym człowiekiem żyjącym w czasach kolonialnych. Jest trochę mało zaradny, ale lubiący chodzić po domach i opowiadać historie i którego kochały za to dzieci i nękała żona. Na jej polecenie kiedyś wyruszył do lasu (w górach Catskill (stan Nowy Jork). Uśpiony tam przez duchy budzi się po 20 latach w niepodległych Stanach Zjednoczonych. Bajka wprowadza nas w zupełnie inny barwny i urzekający świat i opowiada o tym, jak się potoczą losy Ripa i jego otoczenia. Świetna odskocznia od codzienności. Legenda Ripa jest w USA prawie tak duża, jak rzeka Hudson. Od uroczystych wydarzeń i pamiątkowych statuetek do licznych nazw handlowych i wspaniałych obrazów w wielu zabytkowych domkach i ośrodkach – Rip żyje. Rip jest obecnie twarzą i bohaterem gór Catskills, gdzie miały miejsce wydarzenia opowieści. Jest to na północ od Nowego Yorku.

Wskazówki dla czytelnika

Język w swojej naturze jest środkiem, nie celem, dlatego najlepiej przyswajać go nie wtedy, kiedy specjalnie się go uczysz, ale wtedy, kiedy naturalnie się nim posługujesz – w bezpośrednim, żywym kontakcie albo zagłębiając się w lekturze. Wtedy język przyswaja się sam z siebie, nieświadomie.

Twoja pamięć długoterminowa jest ściśle związana z tym, co czujesz w konkretnym momencie – zależy od Twojego stanu psychicznego i od siły emocji, a nie od liczby powtórzeń. Żeby naprawdę coś zapamiętać, nie musisz mechanicznie wkuwać. Dużo ważniejsze są nowe wrażenia. Zamiast kilka razy powtarzać dane słowo, lepiej spotkać je w różnych kombinacjach i kontekstach semantycznych wypełnionych nowymi emocjami.

Większość ogólnie stosowanych słów czytanych zgodnie z metodą Ilyi Franka możesz zapamiętać bez wkuwania, naturalnie – przez to, że słowa się po prostu powtarzają. Dlatego, czytając tekst, nie staraj się ich zapamiętać. „Dopóki nie przyswoję, nie ruszam dalej” – ta zasada w tym przypadku nie działa. Im bardziej naturalnie będziesz czytać, im szybciej będziesz się posuwać naprzód, tym lepiej. Wtedy ilość materiału zamienia się w jakość. Dlatego po prostu czytaj, myśląc nie o języku obcym, którego musisz się uczyć, ale o treści książki.

Główny problem wszystkich, którzy bardzo długo uczyli się jakiegoś języka obcego, polega na tym, że robią to pomału, nie angażując się całkowicie. Język to nie matematyka – nie trzeba się go uczyć, do niego należy się przyzwyczajać. Tutaj główną rolę odgrywa nie logika, lecz pamięć i wykształcona umiejętność. Pod tym względem można go porównać do sportu, którym trzeba zajmować się systematycznie i regularnie, ponieważ inaczej trudno jest osiągnąć dobre rezultaty.

Jeśli zaczniesz czytać od razu i dużo, to poziom swobodnego czytania w języku obcym będzie kwestią trzech–czterech miesięcy (gdy zaczynasz od zera). Jeśli jednak pozwolisz sobie na długie przerwy i nie będziesz czytać systematycznie, to zaczniesz się męczyć i utkniesz w jednym miejscu.

Z tego punktu widzenia język jest podobny do góry lodowej – na nią trzeba się szybko wspiąć. Dopóki tego nie zrobisz, będziesz się ześlizgiwać w dół. Gdy opanujesz już poziom swobodnego czytania, ta umiejętność pozostanie na zawsze, a razem z nią całe słownictwo – nawet jeśli powrócisz do lektury za kilka lat. Jeśli jednak nie dojdziesz do tego etapu, cały wysiłek włożony w naukę języka może po prostu zostać zmarnowany.

A co z gramatyką? Dla zrozumienia tekstu uzupełnionego taką liczbą podpowiedzi znajomość gramatyki właściwie przestaje być ważna – i tak wszystko rozumiesz. Mimo to za jakiś czas przyzwyczaisz się do określonych struktur gramatycznych, a gramatyka jako taka przyswoi się automatycznie. Przypomina to sytuację, gdy uczysz się języka, przebywając przez dłuższy czas w jakimś środowisku językowym, bez konieczności opanowywania jakichkolwiek zasad gramatycznych.

Nie mówię tego, żeby zniechęcić Cię do nauki gramatyki, która jest bardzo ciekawą i potrzebną częścią językoznawstwa, tylko po to, by uświadomić Ci, że zabrać się do czytania książek Ilyi Franka mogą prawie wszyscy, również ci, którzy nie mają dużego rozeznania w gramatyce. Wystarczy minimalna jej znajomość. Czytanie takich książek polecane jest już na samym początku kontaktu z językiem. A gramatyką, nawiasem mówiąc, lepiej się zająć już po tym, jak opanujesz poziom rozumienia języka i przyzwyczaisz się do niego. Dopiero wtedy jej nauka będzie naprawdę potrzebna i zalecana.

Książka, którą za chwilę zaczniesz czytać, pomaga przełamać najważniejszą barierę: poszerzyć słownictwo i przywyknąć do logiki języka, a przy tym zaoszczędzić dużo czasu i sił.

Metoda Edukacyjnego Czytania Ilyi Franka to specjalny sposób adaptacji tekstu służący do nieświadomego przyswajania języka obcego. Może być używana jako wsparcie, dodatek do praktyki mówienia w obcym języku, ale też jako główne narzędzie do uczenia się języka obcego. Czytamy po prostu książki przełożone według tej metody. Tekst jest podzielony na krótkie części – najpierw kawałek z wplecionym dosłownym polskim tłumaczeniem, a następnie ten sam tekst, ale już bez tłumaczenia. Tłumaczenie zawiera krótkie komentarze gramatyczne, semantyczne bądź fonetyczne. To zapewnia spokój i świadomość, że nic Ci nie umknie. Tekst jest przedstawiony jako całość, nie ma podziału na lewą i prawą część (z tłumaczeniem i bez), co zapewnia holistyczny odbiór informacji i nieświadome połączenie polskiego i angielskiego tłumaczenia.

Jeśli dopiero zaczynasz się uczyć języka angielskiego, najpierw możesz czytać kawałek tekstu przełożonego (z tłumaczeniem), a później – tekst oryginalny. Jeśli podczas lektury oryginału umknęło Ci tłumaczenie jakiegoś słowa, jednak całość jest zrozumiała, to nie musisz szukać tłumaczenia. Na to słowo jeszcze na pewno trafisz w dalszej części. Sens śledzenia tekstu oryginalnego polega na tym, że przez jakiś czas (nawet krótko) czytający w obcym języku płynie bez koła ratunkowego. Po tym zaczyna znowu czytać tekst ze wsparciem tłumaczenia. I tak dalej. Nie trzeba wracać, żeby powtórzyć. Należy po prostu czytać dalej.

Oczywiście na początku poczujesz napływ nieznanych Ci słów i kombinacji. Nie powinieneś jednak się tego obawiać – przecież nikt nie będzie Cię z tego egzaminował. W miarę czytania (nawet jeśli to nastąpi w połowie albo pod koniec książki) wszystko się ustatkuje i będziesz zapewne zdziwiony: „I po co znowu te tłumaczenia, po co te podstawowe formy słów? Przecież i tak wszystko jest jasne!”. Kiedy nastąpi ten moment, zacznij postępować odwrotnie: najpierw czytaj część bez tłumaczenia, a później zaglądaj do części z tłumaczeniem.

Zapraszam!

Tatiana Ciszewska (Bursevich)
(na podstawie Metody Edukacyjnego Czytania Ilyi Franka)

Rip van Winkle

Whoever has made a voyage up the Hudson (ten, kto: “ktokolwiek” odbywał podróż w górę rzeki Hudson; 1 [´hʌdsən]) must remember the Kaatskill mountains (powinien pamiętać góry Kaatskill). θhey are a disremembered branch of the great ʌppalachian family (są daleką: “zapomnianą” odnogą wielkiej rodziny ʌppalachów; 1 [rı´membə] – 1; 1 [brɑːntʃ] – 1; 1 [´æpə´leıtʃən]), and are seen away to the west of the river (i są widoczne daleko na zachód od rzeki; 1 [siː] – 1), swelling up to a noble height (wznosząc się na znaczną wysokość; 1 – 1 [´nəʋbl] – 1), and lording it over the surrounding country (i panując nad otaczającym terenem; 1 – 1). ɜvery change of season (każda zmiana pory roku), every change of weather (pogody), indeed (w rzeczy samej), every hour of the day (każda godzina dnia), produces some change in the magical hues and shapes of these mountains (wprowadza pewną zmianę w magicznych odcieniach i kształtach tych gór), and they are regarded by all the good wives (i są one uważane przez wszystkie dobre gospodynie; 1 [rı´gɑːd] – 1 [waıf] – 1), far and near (/mieszkające/ daleko i blisko) as perfect barometers (jako doskonałe barometry: 1 [´pə:fıkt] – 1).

Whoever has made a voyage up the Hudson must remember the Kaatskill mountains. They are a disremembered branch of the great Appalachian family, and are seen away to the west of the river, swelling up to a noble height, and lording it over the surrounding country. Every change of season, every change of weather, indeed, every hour of the day, produces some change in the magical hues and shapes of these mountains, and they are regarded by all the good wives, far and near as perfect barometers.

When the weather is fair and settled (kiedy pogoda jest ładna i stała), they are clothed in blue and purple (są ubrane w niebieski i fioletowy; 1 [kləʋz] – 1), and print their bold outlines on the clear evening sky (i odbijają swoje wyraźne kontury na czystym wieczornym niebie; 1 [bəʋld] – 1); but, sometimes (ale, czasami), when the rest of the landscape is cloudless (kiedy pozostała /część/ krajobrazu jest bezchmurna), they will gather a hood of gray vapors about summits (zbierają kaptur szarych mgieł wokół szczytów; 1 [wıl] – 1 [hʋd] – 1 [´veıpə] – 1), which, in the last rays of the setting sun (które w ostatnich promieniach zachodzącego słońca), will glow and light up like a crown of glory (żarzą się i jaśnieją, jak wieniec chwały; 1 [kraʋn] – 1).

When the weather is fair and settled, they are clothed in blue and purple, and print their bold outlines on the clear evening sky; but, sometimes, when the rest of the landscape is cloudless, they will gather a hood of gray vapors about summits, which, in the last rays of the setting sun, will glow and light up like a crown of glory.

At the foot of these fairy mountains (u podnóża tych bajecznych gór), the voyager may have descried the light smoke curling up from a village (podróżnik, być może, zauważył delikatny dymek, wijący się nad wioską: 1 “podnoszący się kłębami nad wioską”; 1 [dısk´raı] – 1), whose shingle roofs gleam among the trees (której pokryte gontem dachy połyskują pośród drzew; 1 [ʃıŋl] – 1), just where the blue tints of the upland melt away into the fresh green of the nearer landscape (właśnie /tam/, gdzie niebieskie odcienie wyżyny przechodzą w świeżą zieleń bliższego krajobrazu; 1 – 1). ıt is a little village (to mała wioska), of great antiəuity (wielkiej starożytności; 1 [æn´tıkwıtı] – 1), having been founded by some of the ðutch colonists (założona przez kogoś z holenderskich kolonistów; 1 [dʌtʃ] – 1); in the early times of the province (we wczesnych czasach /istnienia/ prowincji), just about the beginning of the government of the good ɒeter ʃtuyvesant (w przybliżeniu na początku panowania dobrego ɒetera ʃtuyvesanta), (may he rest in peace (niech spoczywa w pokoju)!) and there were some of the houses of the original settlers standing within a few years (i przez kilka lat /tam/ stały niektóre z domów pierwszych osadników: “i były niektóre z domów początkowych osadników, stojące przez kilka lat”), built of small yellow bricks brought from uːolland (zbudowane z małych żółtych cegieł, przywiezionych z uːolandii; 1 [brıŋ] – 1 [brɔ:t] – 1), having latticed windows and gable fronts (posiadające kratkowane okna i spiczaste fasady), surmounted with weather-cocks (zwieńczone wiatromierzami w kształcie kogucików).

At the foot of these fairy mountains, the voyager may have descried the light smoke curling up from a village, whose shingle roofs gleam among the trees, just where the blue tints of the upland melt away into the fresh green of the nearer landscape. It is a little village, of great antiquity, having been founded by some of the Dutch colonists; in the early times of the province, just about the beginning of the government of the good Peter Stuyvesant, (may he rest in peace!) and there were some of the houses of the original settlers standing within a few years, built of small yellow bricks brought from Holland, having latticed windows and gable fronts, surmounted with weather-cocks.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki

Daj się wciągnąć w inną przygodę.
Ucz się języka, czytając ciekawe książki:

Ciekawy przypadek Beniamina Buttona i inne opowiadania

Angielski z Francisem Scottem Fitzgeraldem

Pigmalion

Angielski z George’em Bernardem Shaw

Robinson Crusoe. Dla dzieci

Angielski z Jamesem Baldwinem

Rip Van Winkle

Angielski z Washingtonem Irvingiem

Król Złotej Rzeki

Angielski z Johnem Ruskinem

Szczęśliwy Książę i inne bajki

Upiór rodu Canterville’ów

Angielski z Oscarem Wilde’em

Szczerozłoty Kanion. Opowiadania

Angielski z Jackiem Londonem

Wyspa skarbów

Klub samobójców

Angielski z Robertem Louisem Stevensonem

Przygody Sherlocka Holmesa.

Część I Przygody Sherlocka Holmesa.

Część II Znak czterech

Angielski z Arthurem Conanem Doylem

Tajemniczy opiekun

Angielski z Jean Webster

Takie sobie bajeczki

Angielski z Rudyardem Kiplingiem

Książę i żebrak

Angielski z Markiem Twainem

Angielski na wesoło w trzech tomach

Legendy irlandzkie