Anastasiya Kolendo Smirnova

Psy-Schudnięcie

Tłumacz https://www.deepl.com/translator

© Anastasiya Kolendo Smirnova, 2024

© https://www.deepl.com/translator, tłumaczenie, 2024

Psychologiczna gra „Psy-slimming” to pełnoprawna sesja terapeutyczna, która pozwala na psychologiczne skupienie się na utracie wagi bez stosowania diet i ćwiczeń fizycznych. Autorem gry jest psycholog, hipnoterapeuta i specjalista w zakresie psychosomatiki, Anastasia Kolendo-Smirnova.

Zestaw gry przeznaczony jest dla psychologów, terapeutów, studentów psychologii i liderów gier psychologicznych. Książka została przetłumaczona na polski za pomocą tłumacza.

ISBN 978-83-8369-480-1

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Psy-Schudnięcie

2. Przygotowanie do gry

3. Etap 1: Pomiar

4. Etap 2: Dieta

5. Etap 3: Pożądany wynik

6. Etap 4: Jak to się stanie?

7. Etap 5: Ustawianie nastroju za pomocą techniki Emocjonalnej Techniki Wolności (EFT)

8. Etap 6: Sytuacje, gdy nadmiar wagi powodował ból i cierpienie

9. Etap 7: Ulubione potrawy

10. Etap 8: Emocje

11. Etap 9: Sytuacje

12. Etap 10: Przetwarzanie sytuacji

13. Etap 11: Naucz część, która opiera się EFT

14. Etap 12: Przypomnij sobie siebie przy wadze, przy której było komfortowo

Instrukcja do psychologicznej gry odchudzającej „Psy-Schudnięcie”

Skuteczność gry „Psy-Schudnięcie” została oceniona poprzez dwie grupy eksperymentalne: pierwsza przeszła grę przez Skype’a, a druga poprzez spotkania osobiste. Nie było różnicy w wynikach między tymi dwoma grupami. Wyniki nie były również uzależnione od tego, czy gra była prowadzona indywidualnie czy w grupie (maksymalna liczba uczestników w jednej grze wynosiła 19 osób jednocześnie).

Grupa testowa składała się głównie z kobiet w wieku od 20 do 60 lat. Średnio mężczyźni osiągali lepsze wyniki niż kobiety (minus 3—4 kg w ciągu dwóch tygodni). Grę prowadziło ponad 15 niezależnych moderatorów.

Wyniki testowania gry „Psy-Schudnięcie”:

— Utrata wagi: 80% (utrata wagi od 1 do 4 kg w ciągu dwóch tygodni, utrata objętości od 1 do 10 cm w ciągu dwóch tygodni). Średni wynik wynosił 2 kg w ciągu dwóch tygodni. Uczestnicy mieli pozwolenie na jedzenie jak dotychczas i co chcieli.

Niektóre opinie (zmienione nazwy):

Oksana: „Cztery osoby powiedziały mi, że schudłam, ale bałam się ważyć, bo opuściłem zajęcia w siłowni po grze, a to już 10 dni. Chociaż zaczęłam zauważać, że ubrania łatwiej się zapinały. Na twoje życzenie, aby zgłosić wagę, postanowiłem się zważyć i byłem zaskoczony: minus 2 kg!”

Natasha: „Nie wchodziłam na wagę, nie mierzyłam, puściłam kontrolę. Wczoraj kupiłam ubrania o jeden rozmiar mniejsze. Jednocześnie niedawno zjadłam chebureki mojej mamy, czego sobie wcześniej nie pozwalałam.”

Marina: „Przez ostatnie 4 miesiące uważnie obserwowałam swoją dietę, nie jadłam dużo. A potem miałam przełom — zaczęłam jeść cokolwiek chciałam i nie czułam się winna! Byłam zaskoczona, kiedy się zważyłam: minus dwa kilogramy w tydzień!”

— Zmiana podejścia do jedzenia: 90% (jedzenie nie jest już postrzegane jako uzależnienie, brak chęci do przejadania się)

Niektóre opinie (zmienione nazwy):

Katya: „Moje podejście do jedzenia się zmieniło. Potrafię kontrolować chęć jedzenia, niezależnie od okoliczności. Przygotowuję się do przeprowadzki, to dla mnie stres, ale nie mam ochoty na przejadanie się.”

Elena: „Podejście do jedzenia się zmieniło, nie ma już emocjonalnego ładunku, albo stał się mniejszy.”

Tatiana: „W ciągu 10 dni moje podejście do jedzenia drastycznie się zmieniło. Odkryłam, że już nie muszę tłumić przeszłego bólu żuciem bzdur w kuchni.”

— Brak utraty wagi: 20% (waga pozostaje taka sama lub wzrasta o maksymalnie 2 kg przez dwa tygodnie)

Zazwyczaj uczestnicy, u których nie zaobserwowano zmian w wadze lub objętości, mówili o silnym stresie lub niespełnieniu warunków gry (zadań domowych).

Niektóre opinie (zmienione nazwy):

Maria: „Szczerym to byłam w dobrym nastroju przez pierwsze 3—4 dni. Ale potem był silny stres, konflikt w pracy, i to wszystko…”

Irina: „Nawet nie sprawdziłam swojej wagi, zapomniałam o wszystkim, byłam w podróży służbowej… Teraz się zważyłam: plus 2 kg…”

Elena: „Początkowo było dobrze, nie miałam ochoty na jedzenie… ale potem zachorowałam… i zaczęłam znowu jeść.”

Po miesiącu ci uczestnicy, którzy schudli po grze, utrzymywali tendencję do utraty wagi.

Tak więc przeprowadzone eksperymenty wykazały, że gra „Psy-Schudnięcie” jest skutecznym narzędziem psychologicznym, które pomaga ludziom w walce z nadmierną wagą. Ważne jest, aby wykonać otrzymane w grze zadania domowe i być przygotowanym na zmiany w sobie w trakcie i po grze.

Przeciwwskazania do udziału w grze „Psy-Schudnięcie”:

1. Istniejące diagnozy schizofrenii, zaburzenia urojeniowe, zaburzenia schizotypowe, halucynacje, paranoja, ORC.

2. Wiek poniżej 16 lat lub powyżej 60 lat.

3. Ciężkie obciążenie somatyczne: wyraźne zaburzenia endokrynologiczne, temperatura ciała powyżej 36,6 stopni, onkologia, zaburzenia krwiotwórcze, choroby genetyczne, poważne następstwa udarów, urazów czaszkowo-mózgowych, oligofrenia, otępienie starcze, skłonność do samobójstwa, długotrwałe stosowanie substancji odurzających, obecne stosowanie substancji odurzających, przewlekłe stosowanie leków hormonalnych, immunologicznych, niedawne chemioterapia, długotrwała antybiotykoterapia.

Przygotowanie do gry

Aby przeprowadzić grę, będziesz musiał wydrukować plansze gry dla żądanej liczby uczestników, z jedną planszą gry na każdego uczestnika. Możesz użyć zarówno kolorowego jak i czarno-białego druku.

Rozdając plansze gry i długopisy uczestnikom, możesz rozpocząć grę. Gra składa się z 12 etapów, z których każdy oznaczony jest na planszy gry.

Jeśli chcesz uzyskać certyfikat prowadzącego tę psychologiczną grę, możesz go zakupić za dodatkową opłatą w formie elektronicznej u autora. Aby skontaktować się z autorem, możesz napisać na adres e-mail Basssia@ukr.net.

Etap 1: Pomiar

W tym etapie uczestnicy są zaproszeni do zanotowania daty gry, oraz swojej wagi, a opcjonalnie pomiarów talii i bioder (oprócz wagi i daty, pola te nie są obowiązkowe).

Etap 2: Dieta

Na tym etapie uczestnicy są zaproszeni do szczegółowego opisania swojego spożycia pokarmowego. Zapisz, co zazwyczaj jesz w ciągu dnia, zaczynając od śniadania i kończąc na kolacji, uwzględniając przekąski. Ważne jest, aby wymienić wszystkie spożywane jedzenie i napoje.

Etap 3: Pożądany wynik

W tym etapie uczestnicy zostają poproszeni o zapisanie swojego pożądanego rezultatu w kilogramach i opisanie, jak zmieni się ich życie, jeśli osiągną ten wynik.

Etap 4: Jak to się stanie?

Na czwartym etapie gracze identyfikują potencjalne przeszkody w odchudzaniu się oraz czynniki, które przyczynią się do pozbycia się nadmiaru wagi.

Etap 5: Ustawianie nastroju za pomocą techniki Emocjonalnej Techniki Wolności (EFT)

Na piątym etapie uczestnicy są zaproszeni do wykonania techniki Emocjonalnej Techniki Wolności (EFT), aby ustawić nastroj na samodoskonalenie. Technika polega na stukaniu w określone punkty akupunktury w określonej kolejności podczas wewnętrznego powtarzania następującego tekstu: „Akceptuję siebie, pomimo doświadczania negatywnych emocji związanych z moją wagą; Kocham i akceptuję siebie nawet z tymi uczuciami. Akceptuję siebie i przygotowuję się do pracy nad sobą. Chcę i będę akceptować siebie z tymi uczuciami i z zmianami, które zaszły we mnie.”

Facylitator prowadzi werbalnie uczestników przez ten tekst z pewną swobodą interpretacji. Stukanie jest wykonywane delikatnie, przykładając lekkie naciski opuszkami palców na każdy punkt, stukając każdy punkt 5—7 razy, zanim przejdzie się do następnego.

Punkty do stukania:

1. Zewnętrzny brzeg dłoni

2. Brwi

3. Zewnętrzny kącik oka

4. Pod okiem

5. Pod nosem

6. Broda

7. Obojczyk

8. Pacha

9. Ponownie zewnętrzny brzeg dłoni

Punkty oznaczone na schemacie jako „Miejsce Bólu” i „Punkt Wątroby” nie są obowiązkowe, można je pominąć lub zastąpić punktami palców (szczegółowe instrukcje w filmie instruktażowym).

Etap 6: Sytuacje, gdy nadmiar wagi powodował ból i cierpienie

W tym etapie uczestnicy są zachęcani do przypomnienia sobie co najmniej trzech sytuacji, w których doświadczyli silnych negatywnych emocji z powodu nadmiaru wagi. Jeśli chcą, każdy uczestnik może opowiedzieć o jednej takiej sytuacji na głos. W alternatywie mogą po prostu zaznaczyć je na planszy do gry, żywo je sobie przypominając. Celem tego etapu jest wywołanie negatywnych uczuć związanych z nadwagą. Aby wzmocnić skupienie na tych sytuacjach, uczestników można zachęcić do skupienia się na środku obrazka znajdującego się na „okładce” planszy do gry, która jest ostatnią stroną.

Etap 7: Ulubione potrawy

Na tym etapie uczestnicy są zachęcani do przemyślenia i zapisania swoich ulubionych dań, tych, którym bardzo trudno im się oprzeć.

Etap 8: Emocje

Na ósmym etapie gracze muszą zidentyfikować i zapisać uczucia, które pojawiają się z głodem i pragnieniem jedzenia. Innymi słowy, jeśli usuniesz uczucie głodu, jakie inne uczucie pozostaje, kiedy chcesz jeść? Ponadto konieczne jest założenie, że pragnienie jedzenia nie zostanie zaspokojone, ponieważ ktoś lub coś uczyniło to niemożliwym — jakie uczucie wtedy się pojawi? Facylitator powinien być zainteresowany pierwszym uczuciem, tym, które towarzyszy uczuciu głodu. Jednakże, jeśli osobie trudno jest je zdefiniować, w dalszej pracy bierzemy uczucie, które będzie obecne, jeśli jedzenie, mówiąc w skrócie, zostanie zabrane. Dobrze byłoby również zidentyfikować i zapisać lokalizację tego uczucia w ciele, opisując je jak najbardziej szczegółowo. Odpowiadając na pytania: Jakie to jest? Uciążliwe, pociągające, tnące, pulsujące itp.? Czy ma kolor, kształt? Innymi słowy, należy dać mu najbardziej szczegółowy opis, jaki tylko możliwy.

Etap 9: Sytuacje

Ten etap to poszukiwanie sytuacji, która uruchomiła nieodpowiedni program utrzymania wagi. Uczestnicy zostają poproszeni o skupienie uwagi na środku obrazka na ostatniej stronie, koncentrując się na wspomnianym wcześniej uczuciu. Gracze są zachęcani do najpierw przypomnienia sobie jakiejkolwiek sytuacji, w której to uczucie było obecne, ale sytuacja nie jest bezpośrednio związana z jedzeniem (zdarzają się wyjątki, gdy sytuacja mogła być związana z jedzeniem, ale miała także inne wydarzenia oprócz uczucia głodu). Patrząc na środek obrazka, trzymając w sobie to uczucie, muszą obserwować i zobaczyć, jakie sytuacje przychodzą im na myśl. Następnie zapisują je na planszy do gry. Następnie prowadzący prosi uczestników o mentalne powrót do tej sytuacji jeszcze raz, wybór momentu, w którym uczucie było najbardziej intensywne, i skupienie się na nim, patrząc ponownie na środek obrazka i przypominając sobie wcześniejszą sytuację związaną z tym uczuciem. Starają się nie próbować świadomie przypomnieć sobie, ale obserwować, co przychodzi im na myśl. Gdy przypomną sobie jedną lub kilka sytuacji, które towarzyszyły temu uczuciu, również je zapisują na planszy do gry. Następnie wybierają najbardziej żywe wrażenie z tej sytuacji (lub tych sytuacji), i skupiając się na nim, patrzą ponownie na środek obrazka, teraz próbując przypomnieć sobie najwcześniejsze wspomnienie tego uczucia. Gdy ta sytuacja zostanie przypomniana, również ją zapisują. Wskaźnikiem dla prowadzącego, że znaleziono „właściwą” sytuację, jest wiek do 7 lat. Jeśli wiek jest starszy, sytuacja powinna wiązać się z rzeczywistym zagrożeniem dla życia lub bólem fizycznym. Jeśli ten wskaźnik nie występuje, prowadzący prosi uczestnika o poczekanie, patrząc w środek obrazka i nadal próbując przypomnieć sobie wcześniejszą sytuację związaną z tym lub nawet podobnym uczuciem. Gdy kluczowa (najwcześniejsza) sytuacja zostanie ustalona, przechodzą do następnego etapu, gdzie jest ona przetwarzana.

Etap 10: Przetwarzanie sytuacji

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.