Kinga Michałowska

Pozytywka — Za ten nowy rok

© Kinga Michałowska, 2022

Nikt nie wie

Co nowy rok

Nam przyniesie

Aby było ciut weselej

Powstały właśnie te

Pozytywne wiersze

Może być tak pięknie

Gdy do życia

Podejdziesz z humorem

ISBN 978-83-8324-476-1

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Pozytywka — Za ten nowy rok

2. Ten nasz żywot poczciwy

1. Rzekłbym tobie

2. Myślałam żem pisarz

3. Czy coś wiem o gotowaniu

4. To co wstawię, to przypalę

5. Chociaż staram się jak mogę

6. Może teraz jestem zdrowa

7. Chociaż kości nie te same

8. Gdy na dworze taki upał

9. Mogę sprzątać całe dnie

10. Z utęsknieniem czekałam

11. Obowiązków wiele

12. Jaki był ten rok miniony

13. Po tygodniu wreszcie żonę zapytałem

14. Dwa telewizory w pewnym domu grały

15. Znowu echo się po wsiach i mieście niesie

3. Co mi wyszło tak jak włosy

1. My mamy, wdzięk, szyk, takt

2. Gdy w twoje oczy raz spojrzałam

3. Czar poezji

4. Uczta

5. Rozwaga

6. Nazbyt wiele

7. Radość z pracy

8. Na Krecie

9. Poranek z teściową

10. Nie chciałem

11. Oj Adam, czy żeś życie poznał

12. O anioły i demony

13. Zobacz moja luba

14. Wita sąsiad, sąsiada

15. To co było, już nie wróci

16. Coś weselszego

17. Mogę być już całkiem zachęcona

18. To dopiero

19. Oda do ziemniaka

20. Tu padłam moje kochanie

Ten nasz żywot poczciwy

Rzekłbym tobie

O tej porze

Co też wiem o naszej sowie

Lecz się boję

Że o wszystkim też się dowie

Królik który mieszka w noże

I jej zaraz powie co ja o niej zowie

Wnet wypaplać przecież może

Zwłaszcza będąc w złym humorze.

Ale może jeszcze szczerze powiem

Rzecz o sowie

Gdy ten królik da mi słowie

Że nic nigdy jej nie powie

Nawet, gdy już sam się dowie

Co wiedziałem i przekazałem tobie

No bo przecież to rzecz nie nowa

Że najlepsza zawsze poczta pantoflowa

I wypaplać zaraz tajemnice trzeba zgoła

Bo inaczej można skonać

Myślałam żem pisarz

A tu od dzisiaj, już wiem

Żem zaledwie aforysta

A może i przy tym leń

Skoro od dziesięciu lat

Piszę tę samą powieść

I zakończyć jej nie mogę

Może to brak weny

Lub kopniaka na rozpęd

Może powinnam pisać i pracować częściej

Zamiast dla lenistwa szukac nowej trafnej nazwy

I oglądać na facebooku śmieszne filmiki

I jeszcze śmieszniejsze koty

Czy coś wiem o gotowaniu

Chyba więcej o zjadaniu.

Chociaż przepis, już gotowy

Tysiąc myśli ciśnie się do głowy.

Dobra byłaby kaszanka

Lecz czy włożyć ją do garnka

Burczeć w brzuchu, już zaczyna

I na twarzy smutna mina

Choćbym chciała, sama nie dam rady

Chyba dzwonię, znów do mamy

To co wstawię, to przypalę

Obiad znowu tylko w planie

Takie moje gotowanie

Chociaż miałam dobre chęci

Mama wróci, nie pomogą nawet wszyscy święci

Chociaż staram się jak mogę

Znowu ktoś pode mną

Dołki kopie

Znowu mało cukru w cukrze

Czemu dzień ucieka

Albo się wlecze

Mógłby się określić przecież

Chociaż wychodzę dla innych ze skóry

I tak nade mną gradowe chmury

Staram się być miła

A i tak wychodzi ze mnie

Zgryźliwa żmija

Czy to ludzie mnie wkurzają

Czy to dnia mam ciągle mało

A obowiązków nazbyt wiele

Mogę stracić już nadzieję

Wszystkich raczej już nie zmienię

Może teraz jestem zdrowa

Lecz kto wie czy za 50 lat

Albo wcześniej

Nie będę chora

W końcu miłość trudna sprawa

Zatem niech kardiolog mnie dziś

Już zawczasu zbada

Chociaż kości nie te same

Może nawet trochę stare

Trochę obolałe

Zawsze chętnie znajdę czas, na ….

Wygibasy i czytanie

Może i odmłodzą mnie o dekadę

Będę miała dobre wieści

Gdy zapomną o mnie wszyscy święci

Chociaż mam już lat ponad trzydzieści

Gdy na dworze taki upał

Pana uratuje tylko zimna dziewucha

Przyłóż jej rękę

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.