Powrót do kawiarni na końcu świata

INNE KSIĄŻKI AUTORA

Kawiarnia na końcu świata

Wielka Piątka

Reconnection – A Third Visit to The Why Café

The Big Five for Life Continued

Life Safari

Ahas! – Moments of Inspired Thought

Ahas! – Volume II

Ahas! – Volume III

What I’ve Learned

How to be Rich and Happy (współautor)

POWRÓT

DO KAWIARNI

NA KOŃCU ŚWIATA

JOHN P. STRELECKY

Tłumaczyła

ALICJA LASKOWSKA

TYTUŁ ORYGINAŁU:

Return To The Why Cafe

Copyright © 2014 by John P. Strelecky

Copyright © 2020 for the Polish edition: Wydawnictwo Aktywa Sp. z o.o.

PROJEKT I WYKONANIE OKŁADKI:

Grzegorz Kalisiak

REDAKCJA:

Bartosz Szpojda

KOREKTA:

Jarosław Lipski, Bartosz Szpojda, Halina Gołąb-Witold

ŁAMANIE I SKŁAD:

Delfina Korabiewska smartDTP.pl

TŁUMACZENIE:

Alicja Laskowska

ISBN: 978-83-957574-4-0

Wydawnictwo Aktywa Sp. z o.o.

Wszelkie prawa, również w zakresie powielania fotomechanicznego i fragmentarycznego wydruku, zastrzeżone. Żadna część niniejszej książki nie może być przetwarzana ani powielana jakąkolwiek techniką (fotokopia, mikrofilm lub inny proces) bez pisemnej zgody wydawcy. W sprawie zezwoleń należy zwrócić się do: Wydawnictwo Aktywa Sp. z o.o., ul. Piotra Skargi 13, 33-300 Nowy Sącz.

Spis treści

Prolog

Rozdział 1

Rozdział 2 12

Rozdział 3 15

Rozdział 4 17

Rozdział 5

Rozdział 6

Rozdział 7

Rozdział 8

Rozdział 9

Rozdział 10

Rozdział 11

Rozdział 12

Rozdział 13

Rozdział 14

Rozdział 15

Rozdział 17

Rozdział 18

Rozdział 19

Rozdział 20

Rozdział 21

Rozdział 22

Rozdział 23

Rozdział 24

Rozdział 25

Rozdział 26

Rozdział 27

Rozdział 28

Rozdział 29

Rozdział 30

Rozdział 31

Rozdział 32

Rozdział 33

Rozdział 34

Rozdział 35

Rozdział 36

Rozdział 37

Rozdział 38

Rozdział 39

Rozdział 40

Rozdział 41

Rozdział 42

Rozdział 43

Rozdział 44

Rozdział 45

Rozdział 46

Rozdział 47

Rozdział 48

Rozdział 49

Rozdział 50

Rozdział 51

Rozdział 52

Rozdział 53

Rozdział 54

Rozdział 55

Rozdział 56

Rozdział 57

O autorze

Prolog

Czasami, kiedy najmniej się tego spodziewamy, i być może najbardziej tego potrzebujemy, lądujemy w nowym miejscu, otoczeni nowymi ludźmi, i uczymy się nowych rzeczy. Coś takiego przytrafiło mi się wiele lat temu w małym, przytulnym miejscu znanym jako Kawiarnia Dlaczego Tu Jesteś.

Noc, którą tam spędziłem, na zawsze zmieniła moje życie. Dowiedziałem się, co to prawdziwa wolność, i zrozumiałem, że to właśnie jest moje powołanie.

Nigdy nie udało mi się zrozumieć, w jaki sposób i dlaczego trafiłem wtedy do kawiarni. Po prostu byłem wdzięczny, że miałem taką możliwość.

A potem, któregoś dnia, w dosyć niezwykłych okolicznościach znalazłem się znów przed wejściem do tego magicznego miejsca. I kolejny raz czas tam spędzony popchnął mnie w kierunku, za który będę dozgonnie wdzięczny.

Oto historia mojego powrotu do Kawiarni Dlaczego Tu Jesteś.

Rozdział 1

Był piękny słoneczny dzień. Niebo miało odcień czystego błękitu, powietrze było ciepłe, ale nie upalne. Czułem się, jakbym był w raju. Co w pewnym sensie było prawdą. Hawaje sprawiają takie wrażenie.

Jedyny plan, jaki miałem na ten dzień, to przejechać się na rowerze po okolicy. Tyle. Żadnego grafiku, żadnej wcześniej wyznaczonej trasy, żadnego celu do osiągnięcia. Po prostu długa przejażdżka, pedałowanie po losowo wybranych drogach, słuchanie własnej intuicji. Tylko ja, mój rower i raj, który czeka na odkrycie.

Jeździłem tak przez kilka godzin, aż w końcu kompletnie straciłem orientację w terenie. I dobrze.

Przez myśl przeleciała mi jedna z moich ulubionych piosenek. Śpiewa ją Jana Stanfield. Słowa, które tak mocno zapadły mi w pamięć, brzmią: „I am not lost, I am exploring”[1]. Idealnie pasowało to do mojej przejażdżki. Pod wieloma względami idealnie pasowało to do większości moich życiowych przygód.

Nagle przypomniałem sobie pewną niezwykłą noc sprzed wielu lat. Tyle że wtedy nie czułem się, jakbym zwiedzał. Miałem wrażenie, że najzwyczajniej w świecie zgubiłem drogę. Tej nocy moje życie wywróciło się do góry nogami. A spędziłem ją w niewielkim lokalu zwanym Kawiarnią Dlaczego Tu Jesteś.

Tyle się zmieniło od tamtego czasu. Ciężko mi sobie przypomnieć, jak wyglądało moje życie, zanim trafiłem do kawiarni. Zupełnie jakbym był wtedy innym człowiekiem. Innym mną.

Gdy pokonywałem zakręt na drodze, kątem oka dostrzegłem ocean. Był cudownie błękitny, podobnie jak niebo. Od razu pomyślałem o żółwiu morskim. Kolejne skojarzenie z tamtą nocą w kawiarni.

To było naprawdę dziwne. Myślami ciągle byłem w tamtym miejscu. Nie miałem tak od bardzo długiego czasu.

Kolejne dwa zakręty. Kolejne dwa przepiękne widoki.

Hawaje oferują niesamowitą mieszankę kolorów. Jako że wyspy powstały w efekcie aktywności wulkanicznej, wszędzie można dostrzec charakterystyczną czarną skałę wulkaniczną. Natura postanowiła jednak zapewnić idealny kontrast i w miejscach, gdzie skała się kruszy, z nowej żyznej ziemi wyrastają najbardziej soczyście zielone rośliny, jakie można sobie wyobrazić. Jeśli doda się do tego turkusowe wody oceanu i żywe odcienie pomarańczu, czerwieni i innych kolorów, jakimi mogą się pochwalić tutejsze kwiaty… cóż. Można się wzruszyć z wrażenia.

„Niesamowite” – pomyślałem w duchu. „Po prostu niesamowite”.

Ostatnie dziesięć miesięcy było pełne podobnych zachwytów. Obserwowałem wieloryby u wybrzeży Południowej Afryki, byłem na safari w Namibii, pomagałem wykluwającym się żółwikom morskim dotrzeć do wody w Ameryce Środkowej. Moją wielką podróż wieńczyła trzymiesięczna wyprawa rowerowa przez Malezję i Indonezję. Teraz, wracając już do domu, zatrzymałem się na dodatkowych kilka tygodni na Hawajach.

[1] (ang.) Nie zgubiłam się, zwiedzam.