Magda Wrz

Potrzebne bodźce

© Magda Wrz, 2021

W trzecim tomiku oprócz wierszy czytelnik znajdzie również haiku jest Japońska wersja poezji za nierówne sylaby autor przeprasza

ISBN 978-83-8245-788-9

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Potrzebne bodźce

2. Śnieżna pani

3. Strach

4. Deszczowy dzień

5. Ludzka głupota

6. Puste dni

7. Twój portret

8. Twój zapach

9. Alchemia miłości

10. Obraz jak tatuaż

11. Dobra energia

12. Twój dotyk

13. Jak dobrze że Cię mam

14. Paliwo napędowe

15. Brakuje mi ciebie

16. Przepraszam

17. Trudny czas

18. Złota kula

19. Królowa burza

20. Miłości taniec

21. Haiku — O czarnej wronie

22. Haiku — O czystości

23. Haiku — O damie

24. Haiku — O kolorowym świetle

25. Haiku — O latarni

26. Haiku — O moście

27. Haiku — o praniu

28. Haiku — o pszczółkach

29. haiku — wodny balet

30. Haiku — o goleniu

31. Haiku — o brzozie

32. Haiku — o wietrze

33. Haiku — o zbitym dzbanie

34. Haiku — O psotnym wietrze

35. Haiku — O jesieni

36. Haiku — O róży

37. Haiku — O królowej nocy

38. Haiku — O Titanicu

39. Haiku — O babci

40. Haiku — O tańcu

41. Haiku — O sadzie

42. Haiku — O morzu

43. Haiku — O języku

44. Haiku — O ptaku

45. Haiku — O kobiecie

46. Haiku — O raku

47. Haiku — O lustrze

48. Haiku — O kutrze

49. Haiku — O Basiorze

50. Haiku — O nocy

51. Haiku — O mrozie

52. Haiku — O śniegu

53. Haiku — O wampirze

54. Haiku — O szarych aniołach

55. Haiku — O anielskim kochanku

56. Haiku — O dyrektorze

57. Haiku — O fali

58. Haiku — O matce naturze

59. Haiku — O żalu

60. Haiku — O śniegu

61. Haiku — O statku

62. Haiku- O jesieni

Śnieżna pani

Na lodowym rumaku

Przybyła do nas zima

Świat białą peleryną okryła

Drzewa w sukienkach ze szronu

Stoją potulnie i szczękając zębami

Czekają na wiosnę

Ale śnieżna pani nie zamierza

Tak łatwo odejść

Pędzlem na jeziorach

Bajeczne wzory maluje

A przy tym się śmieje.

Strach

Strach w czarnej

Jak noc pelerynie

Wszędzie za mną chodzi

I do ucha mi szepcze.

Że mój luby już mnie nie kocha

Ale ja wiem że to nieprawda

Bo jesteśmy dla siebie stworzeni

I on o tym dobrze wie

Dla niego co wieczór

Zakładam halkę w serca

I zalotnie tańczę

Potem miłość mu wyznaję

Deszczowy dzień

W niedzielny dzień

Po ołowianym niebie

W deszczowej sukience

Przechadza się pani chmurka.

Miliony maleńkich kropelek

Jak baletnic dookoła niej tańcuje

Zalewając świat wodą

A ona się cieszy.

Ludzka głupota

Wiem, że to co zrobiłam

Było strasznie głupie

Bardzo tego żałuję

Więcej tak już nie zrobię.

Jesteś dla mnie wszystkim

Dla Ciebie będę starała

Być znów grzeczna

Tylko już się nie gniewaj.

Puste dni

Dzień bez Ciebie jest taki pusty

A ty się nie odzywasz

I ta świadomość

Że mogę Cię nie usłyszeć

Mnie normalnie dobija

Doprowadzając do łez

Twój portret

Na sennym płótnie

Magicznym pędzlem

Maluję twój portret

A gdy będzie już gotowy

To czarodziejskim pyłem

Cię ożywię

I wyruszymy w daleki świat

Trzymając się za ręce

Twój zapach

Gdy jest mi smutno

To zamykam oczy

I widzę ciebie

Jak się uśmiechasz

Szepcząc do ucha

Że mnie pragniesz

Przy tym dłonią gładząc

Po moich piersiach.

Z podniecenia moim ciałem

Wstrząsa dreszcz

Znikając wraz ze świtem

Pozostawiając po sobie zapach

Alchemia miłości

Noc czarnym woalem świat okryła

Z ukrycia powychodziły senne mary

W zmysłowych sukniach

Tańcowały dookoła śpiącego Jana

Do ucha czule szepczą

Szponiastym palcem go głaszczą

Uprawiając z nim alchemię miłości

By o świcie zniknąć.

Obraz jak tatuaż

Choć teraz jesteś

Sam w obcym kraju

To wiedz jedno

Że myślami

Jestem z tobą

A w sercu

Noszę twój obraz

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.