Tytuł: POL TREK: W Imieniu Rzeczypospolitej

© Copyright: Luiza Dobrzyńska 2021

© Copyright: Wydawnictwo Odmienne Stany Fantastyki „OdeSFa” – Fundacja KIS 2021

Seria wydawnicza: FantaSFa – Fantastyczne Fascynacje (od 2022 roku)

Pozycja w serii: 01

Redaktor serii: Luiza „Eviva” Dobrzyńska

Koncepcja i nazwa serii: Jacek „Franco” Horęzga

Logo serii: Joanna Fijałkowska, Anna Szwajgier

Redaktor tomu: Luiza „Eviva” Dobrzyńska

Korekta: Dominika Świątkowska

Skład, łamanie i przygotowanie do druku: Dominika Świątkowska

Wersja elektroniczna: Agata Jackiewicz, Paweł Jackiewicz

Ilustracja na okładce: Anna Szwajgier

Opracowanie graficzne: Joanna Fijałkowska, Anna Szwajgier

Logo Fundacji KIS: Anna Szwajgier

Koncepcja, nazwa i logo wydawnictwa: Jacek „Franco” Horęzga

Redaktor naczelny wydawnictwa: Jacek „Franco” Horęzga

Żadna część tej książki nie może być powielana i kopiowana w jakikolwiek sposób i w jakiejkolwiek formie bez wiedzy i zgody Wydawnictwa OdeSFa, nie licząc krótkich cytatów oraz miniaturki okładki, użytych na potrzeby recenzji i opracowań popularno-naukowych i naukowych.

Wydawnictwo Odmienne Stany Fantastyki „OdeSFa” e-ISBN 43341

Fundacja Kultura-Integracja-Społeczeństwo (Rok powołania – 2012)

KRS 0000438565

redakcja@odesfa.pl | www.odesfa.pl

Wydanie I Brzeg 2022

ISBN 978-83-67504-02-7 (ebook)

Spis treści

Okładka

Strona tytułowa

Strona redakcyjna

Spis treści

Podziękowania

OD WYDAWCY

PROLOG

I

II

III

O autorce

Zapowiedzi

Fragment powieści „Ciemność”

OdeSFa poleca

Firmowy sklep wydawnictwa OdeSFa

Księgarzu – Księgarko – Księgarnio

Nasze książki

Okładka tył

Podziękowania za pomoc przy tworzeniu postaci i realiów dla userów portalu USS Phoenix o nickach: Q_, Madame Picard, Kanna, Allucard, Arek, Weronika, R’Cer, Spohkh, Dragon, FederacyjneMSZ, biter, Seybr,

Elaan.

OD WYDAWCY

POL TREK: W Imieniu Rzeczypospolitej jest dojrzałym owocem młodzieńczych fascynacji. Znanych zapewne dobrze wszystkim czytelnikom, którzy, sięgając z zaciekawieniem po niniejszy wolumin, ujrzą siebie samych z czasów, gdy z rumieńcami na twarzach, szybszym biciem serc oraz przyśpieszonymi oddechami, pochłaniali owiane już dziś nimbem kultu, produkcje kinematograficzno-telewizyjne.

Kolonizowały one nasze umysły całymi galeriami mniej lub bardziej fikcyjnych wydarzeń, miejsc i postaci, marginalizując i unieważniając jednocześnie byty i wydarzenia historyczne oraz mityczne. Bohaterowie westernów, przygodówek, filmów grozy, wojennych, sensacyjnych, płaszcza i szpady, kryminałów, komedii i dramatów, a nade wszystko produkcji spod znaku science-ficition – zapładniali (i nadal zapładniają) świadomość miliardów ludzi, czyniąc to jednocześnie w sposób uzależniający i zniewalający. Zawłaszczający. Światy wyobrażone, wymyślone – wrastają tym sposobem w ludzkie dusze, stając się swego rodzaju naroślą, żyjącą własnym życiem i wywierającą niebagatelny wpływ na codzienność widzów zainfekowanych wirusem fascynacji.

W tym wypadku mamy do czynienia z fascynacją prawdziwie kosmiczną. Któż bowiem z nas nie pamięta emocji, jakie towarzyszyły nam podczas oglądania wyczekiwanych tygodniami odcinków serialu Kosmos: 1999, emitowanych w latach 70 XX wieku w Telewizji Polskiej? Ilu z nas ominęły kolejki przed kasami do kin na takie filmy jak Terminator, japońska Godzilla, czy w końcu, na najbardziej chyba typowe dla opisywanego tutaj zjawiska – Gwiezdne Wojny George’a Lucasa?

Star Trek miał nieco mniej szczęścia do Polski. Kultowy od swojej premiery w latach 60 poprzedniego wieku, w Stanach Zjednoczonych i Niemczech serial, któremu towarzyszą do dziś setki komiksów, fanzinów, gadżetów, modeli, produkcji kinowych, a nade wszystko – ogromna rzesza zakochanych w nim po uszy fanów, był u nas długo znany tylko dzięki wzmiankom w prasie i z pirackich kaset video. Dopiero w latach 90 XX stulecia, w polskich kinach pojawiła się produkcja Star Trek: Pokolenia, a w końcówce dekady serial macierzysty zaistniał w programach polskich stacji telewizyjnych. Zyskując jednak grono wiernych wielbicieli.

Jest zatem Pol Trek oczywistym w swojej istocie – owocem fascynacji Star Trekiem. Na co wskazuje chociażby tytuł niniejszej książki. Ale, co również jest udziałem tytułu, Pol Trek zrodził się z fascynacji innym fenomenem – fascynacji swojskością. Polskością. Ukazaną tutaj przez pryzmat zabawnych i jednocześnie, jakże oczywistych, stereotypów.

I ostatecznie, Pol Trek w formie, w jakiej trzymacie go właśnie w rękach, jest owocem jeszcze jednego rodzaju fascynacji. A mianowicie antropologicznej fascynacji fascynacjami. Owym socjologicznym fenomenem recepcji dzieł popkultury, które trafiając do świadomości kreatywnie uposażonych odbiorców, uruchamiają w nich procesy rozbudzające twórcze niepokoje. Owocujące zrzeszaniem się fascynatów w kręgi zainteresowań i zmuszające ich do tworzenia nigdy nie kończących się kolekcji gadżetów, figurek i modeli. A nawet, w nie tak znowu nielicznych wypadkach, prowokujące część miłośników do tworzenia własnych narracji, wyprowadzanych wprost ze światów masowej wyobraźni.

Fantastyczne Fascynacje – nową serię naszego wydawnictwa otwiera niniejszym dojrzały owoc związku młodzieńczych fascynacji Autorki z antropologicznymi inklinacjami badaczy kultury i popkultury, stanowiących sporą część zespołu OdeSFy oraz ludzi z nią już współpracujących. Dając tym samym mglistą zapowiedź roku 2022, w którym planujemy wydać także nasze pierwsze opracowania popularno-naukowe i naukowe. Zrodzone (a jakże!) między innymi z fascynacji. Jak najbardziej – fantastycznych.

Życzymy dobrej zabawy podczas lektury.

W imieniu zespołu: Jacek „Franco” Horęzga

PS. Korzystając z okazji, pragniemy podziękować Autorce za fundamentalny wpływ na doprowadzenie wydawniczej mrzonki do etapu obecnego. Bez Ciebie, droga Luizo, nasza Gwiezdna Włóczęga nigdy by nie wyruszyła w Kosmos. W którym, nawet po lekturze Pol Treka, i tak nikt nie usłyszy czytelniczego śmiechu.

Zespół

Prolog

Stało się to w roku 2315, nie bardzo dawno temu i w zupełnie nieodległej galaktyce, i naprawdę żadne wielkie Imperium nie maczało w tym palców, choć kilka pomniejszych z czasem wmieszało się w akcję.

Kraj w skali globalnej niewielki i niezbyt bogaty, Polska, śledził dokonania Gwiazdowej Armady z niekłamanym zainteresowaniem. Kadetów z tego państwa nie zanotowano w Akademii Kosmicznej zbyt wielu, bowiem mimo odwagi i niepośledniej inteligencji, byli to ludzie tak pełni fantazji, że najlepsi specjaliści od drylu łamali sobie na nich zęby. Mimo to w pewnym momencie Polacy doszli do wniosku, że nie są gorsi od reszty Zjednoczonej Ziemi – prawdę mówiąc, to choć Ziemia jako taka była zjednoczona, niektóre twory państwowe, jak je teraz nazywano, nadal uparcie broniły swej odrębności. Między innymi robiła to właśnie Polska, a w pewnym momencie ktoś tam wpadł na pomysł, by zbudować własnym sumptem statek gwiazdowy klasy Constans, albo choć przestarzały NXY. Na tym ostatnim rozwiązaniu stanęło, gdyż do NXY można było dostać tanio wiele części z demobilu, a kraj nad Wisłą nie grzeszył wysokim budżetem.

Od idei do budowy jednak zawsze droga daleka, a w Polsce tym bardziej. Projekt zatem wlókł się po różnych instancjach i zdawało się już, że utknie na którejś tam z kolei komisji, gdy nagle zdarzyło się coś niespodziewanego. Pewien wysoko postawiony polityk, wiedziony szczątkowym poczuciem obowiązku, po suto zakrapianym bankiecie zamiast do domu – pojechał do kancelarii Rady Państwa i zaczął stemplować zaległe papiery. Choć alkohol tak szumiał mu w głowie, że nie wiedział nawet, co właśnie zatwierdza, później w większości zaakceptowano jego podjęte ad hoc decyzje. Między innymi przyłożył pieczątkę na akcie, który pozwalał rozpocząć budowę statku – a z tego skwapliwie skorzystali wojskowi, którym zależało bardzo na prestiżowym przedsięwzięciu.

Społeczna ocena budowy statku od początku była bardzo różna. Część społeczeństwa wpadła wręcz w euforię, twierdząc, że „jeszcze Polska nie zginęła”, skoro stać ją na takie gesty. Równie duża grupa wyrażała wątpliwości, czy statek w ogóle da się zbudować, skoro jak zwykle połowa materiałów pójdzie „na lewo”. Twierdzono, że jeśli nawet budowa zostanie zakończona, to pozostaje wielkim pytaniem, czy w ogóle poleci i czy nie rozwali go pierwsze wejście w nadświetlną. Znaleźli się też tacy, co stukali się w czoło, jak również bardzo poważna liczba tych, którzy od początku budowy skrupulatnie opijali każdy jej etap i nieomal każdą wkręconą śrubkę, zasilając tym samym budżet państwa via dział monopolowy. Jakby nie było, cała Polska śledziła budowę, a liczne kolektury przyjmowały zakłady na to, czy budowa zostanie ukończona w terminie i co pójdzie nie tak.

W realizacji projektu pomogli Polakom członkowie Unii Planet, a szczególnie delegacja z planety Pandoria. Niebieskoskóra rasa wojowników, ozdobiona charakterystycznymi czułkami nad czołem, już od pierwszego kontaktu z Ziemianami poczuła niewytłumaczalną słabość do zawadiackiego, niezdyscyplinowanego narodu z małego kraju na jednym z kontynentów, które odwiedzili. Delegaci z Pandorii z ochotą pośredniczyli w zakupie części, dostarczyli plany, nawet podarowali Polsce reaktor nadświetlny razem z kryształami paralitu. Ku powszechnemu zdziwieniu do tej pomocy przyłączyli się też najwyżej rozwinięci członkowie Unii, Uoltanie, rasa pozbawiona emocji i niezwykle logiczna. Po nich najprędzej spodziewano się prób storpedowania projektu, jednak stało się inaczej.

Mimo więc nieustannych, choć przejściowych trudności ukończono budowę. Statek był gotów w mniej więcej wyznaczonym czasie, trzymał się kupy i nawet nie najgorzej wyglądał. Na jego części mieszkalno-socjalnej pyszniła się wymalowana czerwoną farbą w białe pasy nazwa „HERMASZ”. Prawdę mówiąc, początkowo miał się zwać „Hermaszewski”, ale w połowie malowania napisu firma, wyłoniona w ramach przetargu, została wzięta pod lupę przez prokuraturę. Ta udowodniła, że cała impreza została ustawiona i w rezultacie malowanie nazwy przerwano, kierownik od razu wyemigrował, a na zrobienie nowego przetargu nie było już czasu. Napis został, jaki był, a że skutkiem planowania go na dłuższy wyszedł niesymetrycznie w stosunku do osi funkcyjnej części statku – sprawiał wrażenie, jakby masywny moduł centralny zastygł w złośliwym półuśmiechu. To jednak nikomu zbytnio nie przeszkadzało.

Znacznie gorzej przedstawiała się sprawa załogi. Wyselekcjonowana kadra oficerska gremialnie nadsyłała zwolnienia lekarskie od lotu pod byle pretekstem zdrowotnym, sam kapitan zaś parę dni przed planowanym startem urżnął się w barze. Wywołał przy tym taką burdę, że trafił do aresztu, co, jak powszechnie twierdzono, było nader zręcznym posunięciem z jego strony. Jedynym logicznym wyjściem zdawało się przełożenie startu Hermasza, ale dla wojska było to nie do pomyślenia. Urządzono więc prawdziwą łapankę na oficerów, którzy mieli cokolwiek wspólnego z lotami w kosmos i udało się w trybie przyspieszonym zmontować sekcję dowodzenia, ale niestety bez kapitana.

Po długim wertowaniu akt generał Jaruzelski, daleki potomek innego słynnego generała o tym nazwisku, znalazł wreszcie kapitana z zaliczonym stażem na statku gwiazdowym. Była to Lilianna Zakrzewska, dowodząca oddziałem obrony naziemnej. Drobna, delikatna z wyglądu i bardzo szczupła, z długim blond warkoczem, wyglądała na wszystko, tylko nie na dowódcę wojsk lotniczych ani tym bardziej kapitana statku gwiazdowego. Mimo to ze wszystkich wyższych oficerów, których kandydatury leżały na generalskim biurku, jej kwalifikacje były najlepsze, a czas przecież naglił.

Nie bawiąc się zatem w dyplomację, generał wezwał kapitan Zakrzewską i powiedział krótko:

– Potrzebujemy pilnie dowódcy Hermasza. Jest pani ochotnikiem. Odmaszerować.

Kapitan Zakrzewska, wychowana w rodzinie o bardzo długich wojskowych tradycjach, ani myślała protestować. Zasalutowała i w ciągu dwudziestu czterech godzin stawiła się na pokładzie statku z podręcznym bagażem oraz swą ulubioną fretką o imieniu Gizia. Teraz duma polskiej myśli technicznej była już gotowa do startu.

I

Na pokładzie Hermasza przebywało stu czterech członków załogi, w znakomitej większości kompletnych nowicjuszy. Większość z nich skusiła kosmiczna przygoda, inni podpisali kontrakt po prostu z nudów. Jedynie oficerowie mieli za sobą prawdziwe, nie symulowane loty kosmiczne, choć przeważnie wewnątrzukładowe. Kapitan Zakrzewska dowiedziała się o tym po nader pobieżnym przestudiowaniu akt załogi i uniosła oczy w niemej grozie.

Potem sięgnęła do akt załogi szkieletowej. Tu nie było wiele lepiej, ale jednak: głównym oficerem medycznym okazała się rodowita Uoltanka, doktor TiShan, osoba młoda i mało doświadczona, ale mająca za sobą trening w Akademii Gwiazdowej Armady. Pierwszym oficerem mianowano komandora Arkadiusza Żydka – znała go osobiście, służył na statku krótkiego zasięgu, zdymisjonowany po kłótni z kapitanem. Drugim oficerem był porucznik Jürgen von Ravensburg, mający za sobą staż w Armadzie Handlowej (zawsze coś). Szefem sekcji naukowej został niejaki Jędrzej Karpiel-Bagietka, a jego zastępcą i jednocześnie zastępcą szefa ochrony – Uoltanin, komandor podporucznik ArCer, co świadczyło o ingerencji Armady w dobór kadry. Inaczej skąd wzięłoby się w niej aż dwoje Uoltan? Z drugiej strony to nawet dobrze, gdyż gwarantowało odrobinę logiki na pokładzie.

Szefem nawigatorów był Krzysztof Majcher. Jego też kapitan znała osobiście – maniakalny kolekcjoner wszelkiego rodzaju broni, drażliwy i kapryśny, a jednocześnie chyba jedyny na pokładzie astronauta z prawdziwego zdarzenia, taki, który szlify zdobywał daleko od układu Sol, nie wewnątrz niego lub zgoła na symulatorze. Główny inżynier za to, porucznik Karol Michałow, nie postawił jeszcze nigdy stopy na pokładzie statku gwiazdowego, chyba że w stoczni na orbicie, podczas napraw. Według akt nie było lepszego specjalisty od silników nadświetlnych oraz propulsowych, miał też uprawnienia inżyniera antymaterii. Jednak krótka adnotacja „B.A.” w jego aktach wskazywała na nielichy temperament i skłonność do pakowania się w rozmaite awantury.

Dalsze studiowanie akt przerwało pani kapitan energiczne walenie do drzwi, będące pewnie w zamierzeniach delikatnym pukaniem.

– Wlazł! – krzyknęła.

Drzwi rozsunęły się i w progu stanął młody chłopak o ponadprzeciętnych gabarytach, jasnej czuprynie i poczciwej, niezbyt inteligentnej gębie.

– Jo kcioł sie zameldowoć – huknął służbiście. – Jo je Jasiek Gusienica, ichni łordynus, do usług jaśnie panienki.

– Spocznij – odparła kapitan machinalnie. – Chyba raczej ordynans, nie? To po pierwsze, a po drugie, nie jaśnie panienka, tylko pani kapitan. Jesteś z Zakopanego?

– Ni, z Poronina, ale wychowany na Ślunsku.

– Może być. Skoro już tu jesteś, to podejdź i przypatrz się.

Zdjęła z ramienia fretkę i postawiła ją na stole.

– Ło matko, asica – ucieszył się Jasiek, podchodząc bliżej. Gizia obwąchała jego rękę, a potem usiadła i zaczęła myć sobie futerko.

– Nie łasica, tylko fretka – powiedziała Lilianna surowo. – To mój zwierzak i zapamiętaj sobie, że jest nietykalna. Jeśli coś jej się stanie, to niech cię ręka boska broni. Jasne?

– Przisam Bogu, jo byda o nio dboł kiej o włosnego dziecioka.

– Powiedzmy… Dobra, obejrzyj na razie statek i pamiętaj, żeby wszędzie nosić komunikator. Będę cię potrzebować, to wezwę.

– Haj! To je, rozkaz, panicko kapiton!

Jasiek zrobił w tył zwrot, wszedł energicznie w drzwi, zawadził ciemieniem o górną framugę, stęknął „łomatko!” i zniknął w korytarzu.

– Ależ dali mi ordynansa, śląskiego trepa spod Giewontu, lepiej być nie mogło – mruknęła do siebie Zakrzewska i wróciła do studiowania akt.

Stanowczo były mniej zabawne niż jej nowy podwładny. Według pobieżnych obliczeń dziewięćdziesiąt procent jej podwładnych jeszcze nigdy nie było w uczciwej przestrzeni kosmicznej. Tymczasem Gwiazdowa Armada postawiła twarde wymagania – musieli sobie poradzić bez niczyjej pomocy, jeśli chcieli liczyć na przynależność Hermasza do tej formacji i, co za tym szło, wszystkie związane z tym przywileje. Kapitan była dość młoda, ale nie głupia ani zadufana w sobie. Wiedziała dobrze, jak trudne postawiono przed nią zadanie i zastanawiała się, jak zdoła je wykonać, mając do dyspozycji taką załogę.

Wróciła do akt obojga Uoltan. Generał Jaruzelski nie lubił tej rasy i nie ufał jej za grosz, na pewno więc sprzeciwiał się ich obecności na pokładzie. Gwiazdowa Armada postawiła na swoim, a co z tego wyniknie, miał pokazać czas. Akta ArCera przedstawiały się dość jednostajnie: żona i syn, wszechstronne wykształcenie, wieloletnie doświadczenie na stanowisku pierwszego oficera, przebieg służby wzorowy. Natomiast akta doktor TiShan czytało się niczym powieść awanturniczą. Pozostawiona na Ziemi jako pięciolatka, wychowywała się w Polsce, w rodzinie licznej i wesołej. Siedem lat później została zabrana na rodzinną planetę mimo jej sprzeciwu – tak gwałtownego, że trzeba było zatrudnić psychologa do rozwiązania problemu. Gdy skończyła osiemnastkę, uciekła z domu i w jakiś sobie wiadomy sposób przemyciła się na statek lecący na Ziemię. Wróciwszy do przybranej rodziny, ukończyła warszawską Akademię Medyczną i praktykowała w jednym ze stołecznych szpitali. Znana była z bardzo rozrywkowego usposobienia, zupełnie odmiennego niż zwykłe uoltańskie opanowanie.

Po tej lekturze Lilianna poczuła, że ma dość i postanowiła skończyć z czytaniem akt. Zresztą, był już najwyższy czas, by iść na mostek. Wyznaczona godzina startu zbliżała się nieubłaganie.

II

Gdyby kapitan Zakrzewska zajrzała teraz do maszynowni, pewnie zgodziłaby się z poprzednim szefostwem swego głównego inżyniera. Porucznik Michałow, który zaokrętował się już poprzedniego dnia, klął jak szewc z pasji i rozstawiał po kątach swych podwładnych, osobiście sprawdzając każdy dział i grożąc wszystkim najstraszliwszymi konsekwencjami, jeśli znajdzie bodaj jedną niedokręconą śrubkę. Za nim biegało krok w krok radośnie jasnobrązowe stworzenie, przypominające sześcionożnego szopa. Był to oswojony vall, rodzaj szopa z planety Mordasja, ulubieniec Michałowa i jedyna istota, na której mu zależało.

– Szefie, jak nasza stara zobaczy tego szczura, będzie wściekła – odważył się powiedzieć inżynier Józef Stelmach. – Znam oficera z jej jednostki, to diabeł, nie baba.

– Sprawdź pan lepiej przewody plazmowe i nie mądrz się pan – padła odpowiedź. – Dla pańskiej osoby to pani kapitan, nie żadna stara, jasne? A jak mi jedno słówko powie, to ja wysiadam na najbliższej stacji i niech sama buja się z tym złomem! Ten babsztyl może rządzić na całym statku, ale maszynownia to moja działka i nikt mi tu nie będzie nosa wtykał, nawet sam najwyższy admirał Armady. Co się gapicie, durnie?! Do roboty, kończyć przegląd, bo kulasy wam poprzetrącam!

Ekipa inżynierów rozbiegła się po maszynowni jak spłoszone mrówki, a Michałow wziął valla na ręce i poczochrał go po grzbiecie.

– Tak, mój malutki, nikt mi tu nie będzie na ciebie wydziwiał – zamruczał.

Tymczasem na statek ściągali ostatni załoganci – doktor TiShan, pijana w trupa, kilku żołnierzy z ochrony oraz najmłodsza sterniczka, chorąży Weronika Bąk, w towarzystwie ogromnego, kudłatego psa. Podobnie jak kapitan, nie miała z kim zostawić swego zwierzaka i zdecydowała się dyskretnie przemycić go na pokład. Co prawda w tym przypadku „dyskretne przemycenie” raczej nie wchodziło w grę, bo pies ważył z sześćdziesiąt pięć kilo i trudno byłoby go ukryć…

Technik Zdzisław Lalewicz, powszechnie zwany Lalunia, szef transportu, wytrzeszczył oczy ze zdziwieniem na widok nowego załoganta i spytał:

– A ten gdzie ma przydział? – Ale zaraz machnął ręką i sam sobie odpowiedział: – A właściwie, mnie tam co… Mnie tu płacą tyle samo, kogo bym nie teleportował.

Weronika uśmiechnęła się do niego z mieszaniną zażenowania i wdzięczności, usiłując jednocześnie wyglądać na znacznie więcej niż swoje siedemnaście lat.

– Niech pan na razie nie mówi kapitanowi, dobrze? – poprosiła. – Nie mogłam zostawić Miśka, mam tylko jego.

– Jasna sprawa. I tak nasza stara dowie się jeszcze nazbyt wcześnie. Ale spoko Maroko, mała, ona sama wlazła tu z fretką na ramieniu, a główny inżynier z vallem. To nie statek będzie, a latający ogród zoologiczny. Mnie zresztą nie przeszkadza. – Technik odwzajemnił uśmiech i podał Weronice identyfikator. Dziewczyna wzięła go i wybiegła w podskokach z hali transportu, zaś za nią pobiegł owczarek, poszczekując radośnie.

Na konsoli zamigotał kolejny sygnał i Lalewicz zmarszczył czoło z niezadowoleniem. Nie oczekiwał już nikogo. Mimo to wprowadził kod i na podeście zmaterializowała się młoda kobieta o krótko obciętych, czarnych włosach. Nie wdając się w zbyteczne dyskusje, machnęła mu przed nosem swym przydziałem, porwała z podestu dużą torbę z podręcznym bagażem, złapała w locie rzucony jej identyfikator i wybiegła. Jeszcze raz sprawdził listę i znalazł wreszcie nieodkreśloną załogantkę – podporucznik Malwinę Kręcik, dział łączności. Mało brakowało, a zostałaby na Ziemi. Teraz załoga była już naprawdę kompletna i Lalewicz mógł w spokoju ducha usiąść na fotelu dyżurnego technika, pogrążając się w lekturze swej ulubionej książki „Przygody dobrego wojaka Szwejka”.

Poza halą transportu wrzało zamieszanie – załoganci szukali swych kwater, wpadali jeden na drugiego i obrzucali się złośliwościami. Jak się okazało, żaden numer na liście przydziałów nie odpowiadał rzeczywistości, kwatery były albo w ogóle nieoznaczone, albo oznaczone błędnie i w końcu zaszła konieczność wezwania głównego kwatermistrza, który – wściekły, że przerwano mu drzemkę – rozplątał jakoś ten galimatias. Najłatwiej miała się sprawa z parami małżeńskimi i narzeczeńskimi, najtrudniej z singlami, którym nie przysługiwała pojedyncza kwatera. Z góry było wiadomo, że zaraz w pierwszych dniach lotu nastąpią przetasowania, ale chodziło o to, by przynajmniej tymczasowo wszystkich zakwaterować. Udało się to dopiero po kilku godzinach lamentów, narzekań i pogróżek latających w powietrzu niczym groźne insekty.

Hermasz był wreszcie gotów do swego dziewiczego rejsu.

III

Na widok wchodzącej na mostek kapitan komandor ArCer uniósł nieznacznie swe skośne brwi. Miał wrażenie, że dowództwo naziemne robi sobie żarty. Nie dość, że kapitana Mrozika, mężczyznę twardego i doświadczonego, zastępowano kobietą, to do tego jeszcze taką kobietą – wyglądała jak dziewczynka, która dla zabawy ubrała się w replikę munduru rodziców. Na domiar złego na jej ramieniu siedziało gibkie, krótkonogie zwierzątko o płaskim łebku i puszystym ogonie. Nie od dziś ArCer wiedział, że po Ziemianach trudno spodziewać się logiki, jednak Polacy, których dopiero zaczynał poznawać, bili na głowę wszystkich innych.

Obserwował dyskretnie niektórych z załogantów. Było wśród nich młode małżeństwo, które ani na chwilę nie przestawało się kłócić, ponury inżynier gadający do siebie, specjalista od dyplomacji, który od razu pobiegł do kuchni i zabrał się do gotowania. A także, ku jego największemu niezadowoleniu, uoltańska lekarka. Ta przybyła na pokład w stanie takiego upojenia alkoholowego, że jej zastępca, doktor Jakub Żmijewski, natychmiast położył ją spać. Byłoby to zupełnie niezrozumiałe, gdyby ArCer nie wiedział, że pani doktor została wychowana na Ziemi, w Polsce, zatem wszystkiego można się po niej spodziewać. Nie, ArCera nie uszczęśliwiał nowy przydział, ale protestowanie w tej sprawie byłoby nielogiczne. Dowództwo wiedziało, co robić, asygnując go na ten ledwie trzymający się kupy składak. Niewykluczone, że z czasem będzie musiał przejąć tu dowodzenie, by ocalić chociaż część załogi. Ta dziwaczna kapitan nie budziła raczej zaufania.

Widok niebieskoskórej kadetki przy konsoli łączności nie stanowił dla Lilianny szczególnego zaskoczenia. Można było przewidzieć, że Pandorianie, tyle pomógłszy, narzucą Polakom swego obserwatora, choć kapitan oczekiwała raczej kogoś bardziej doświadczonego. Dziewczyna przy radiu wyglądała na bardzo młodą, a mundur wskazywał na to, że nawet nie ukończyła jeszcze Akademii. Czemu więc właśnie ona? Kapitan odłożyła wyjaśnienie tej sprawy na później. Pewnym krokiem podeszła do fotela dowodzenia, usiadła na nim i… natychmiast zjechała na podłogę.

– Nie ma co, ładnie się zaczyna – burknęła, wstając i rozcierając stłuczone pośladki.

Od strony stanowiska pierwszego oficera dobiegł odgłos stłumionego parsknięcia. Arek Żydek, bardzo wesoły młodzieniec, znany był ze skłonności do śmiechu i zabaw.

– Nie śmiej się, bratku, z cudzego upadku – powiedziała kapitan i włączyła komunikator. – Maszynownia, proszę przysłać na mostek kogoś ze śrubokrętem. Fotel dowodzenia nie został przykręcony do podstawy.

– Partacze cholerne – odezwało się warknięcie Michałowa, który nie grzeszył cierpliwością w stosunku do podwładnych. – Zaraz tam kogoś wyślę.

– Silniki gotowe do odpalenia, tak przy okazji?

– Na tyle, na ile cokolwiek może tu być gotowe. Lepiej i tak nie będzie. Przed wejściem w nadświetlną radzę pomodlić się i pożegnać.

Na mostek wpadli jednocześnie mechanik z sekcji inżynieryjnej i czarnowłosa dziewczyna w mundurze działu łączności. Bez ceregieli spędziła Pandoriankę z jej miejsca i usiadła przy konsoli, najwyraźniej bardzo z siebie zadowolona. Teraz wszystko się zgadzało – Malwinka Kręcik, zwana przez kolegów Malwą, której podlegała łączność na statku, według akt osoba mało zdyscyplinowana i niezależna, za to bardzo śmiała.

– Czemu zawdzięczamy ten zaszczyt, że raczyła się pani zjawić? – spytała Lilianna zjadliwie.

– Melduję, pani kapitan, że żegnałam się z przyjaciółmi, a potem wahadłowiec nie chciał poczekać – odparła wesolutko Malwinka. Wyraźnie nie poczuwała się do żadnej winy.

– Włącz swą konsolę, kobito, nie denerwuj mnie – warknął od sterów Krzysztof Majcher.

– Od kiedy jesteśmy na ty? – spytała retorycznie panna Kręcik.

– Żadnych kłótni na mostku – ucięła kapitan, podczas gdy młody chłopak z sekcji inżynieryjnej pospiesznie przykręcał śrubki mocujące fotel dowodzenia do podstawy. – Proszę połączyć mnie z kontrolą lotów, poruczniku.

Porucznik Kręcik usiadła z obrażoną miną i wywołała centrum kontroli lotów.

– Hermasz melduje gotowość do startu – powiedziała Zakrzewska, siadając ponownie w fotelu i konstatując z zadowoleniem, że tym razem wszystko trzyma się kupy.

– Tu kontrola naziemna – zazgrzytało w głośniku. – Hermasz, macie pozwolenie na start. Wysokiej próżni.

Krzysztof Majcher położył ręce na sterach, to samo zrobił Mścisław Czerep na fotelu drugiego pilota. Kapitan przeżegnała się po staroświecku, co spowodowało, że brwi ArCera podjechały aż pod jego typową, uoltańską grzywkę, i nakazała:

– No to w imię boże. Naprzód, nadświetlna pierwszego stopnia.

***

Oczywiście, nikt się nie spodziewał, że pierwsze wejście w nadświetlną odbędzie się bez przygód. W maszynowni snuto ponure rozważania, czy statek rozleci się natychmiast, czy dopiero w drugiej minucie lotu. Wcześniej padła nawet propozycja urządzenia loterii, ale projekt ten upadł, nie było bowiem wiadomo, kto, komu i jak miałby zapłacić w razie wygranej. Jednak nikt, jak się okazało, nie był jakoś przygotowany na to, co się stało. Hermasz wpadł w turbulencje, potem fiknął kozła, aż wszyscy pospadali z foteli, i nagle, wyprostowawszy trajektorię, wystrzelił wprowadzonym kursem niczym zwariowana petarda.

– Pani kapitan, melduję, że mamy nadświetlną siódmego stopnia i nie mogę zejść niżej – zaraportował z nienaganną dykcją Krzysztof Majcher, podczas gdy jego kolega szarpał się ze sterami, przeklinając półgłosem, na czym świat stoi.

– Maszynownia, czemu nie możemy zmniejszyć prędkości? – spytała Lilianna, włączając komunikator.

– Zaciął się obwód regulacji, …jego mać! – krzyknął w głośniku rozwścieczony głos Michałowa. – Naprawa trochę potrwa, ale jeśli się na nic nie wpakujemy, za dwie godzinny powinno wszystko działać.

– Dobra, dwie godziny to dwie godziny… Da pan sobie radę, panie Majcher? – spytała kapitan nawigatora.

– Bez napinki – zapewnił ją niewzruszony Krzysztof. – Trzeba jedynie wzmocnić osłony i nic nam nie będzie.

– Maszynownia, dajcie więcej w osłony!

– Już daliśmy, profilaktycznie przed startem, i dobrze, inaczej dawno by nas coś trafiło – warknął Michałow w odpowiedzi i przerwał połączenie.

Hermasz mknął naprzód, nie wykazując jakoś tendencji do rozsypania się po okolicznej próżni, mimo że był tylko podrasowanym NXY, w dodatku poskładanym ze zdobytych w różnych okolicznościach części. Gdyby na Ziemi wiedziano, że ten statek, zamiast łagodnie przejść do nadświetlnej, od razu skoczy w stopień siódmy, obstawiano by dwieście do jednego, że rozsypie się w pierwszych sekundach. Tymczasem jakoś leciał i nawet nie trzeszczał. Inżynier Michałow dotrzymał słowa – za niecałe dwie godziny obwód regulacji zaczął działać i Hermasz łagodnie zwolnił do rozsądnej prędkości określanej jako nadświetlna trzeciego stopnia. Z tą prędkością statek osiągnął wreszcie punkt, od którego naprawdę zdany był tylko na siebie, gdyż nie obejmowała go już ochrona sieci unijnych placówek, rozsianych po tej części galaktyki.

– Punkt zero – zameldował sternik Czerep.

Lilianna wstała z fotela i przeciągnęła się rozkosznie.

– Arek, przejmuje pan mostek, ja idę na obchód.

„Jaki znowu obchód?” chciał spytać ArCer, ale powstrzymał się. Pani kapitan miała, jak widać, własną koncepcję dowodzenia, ale on jak na razie miał jedynie obserwować.

Zakrzewska przede wszystkim zjechała windą na pokład pierwszy, gdzie mieściło się ambulatorium. Zajrzawszy tam, zobaczyła spory tłumek lamentujących załogantów, z których każdy, sądząc z wydawanych dźwięków, był albo ciężko chory, albo zgoła umierał. Przecisnąwszy się miedzy swymi ludźmi, odnalazła doktora Żmijewskiego, który z pomocą wykwalifikowanej pielęgniarki, siostry Lolity Niemogę, aplikował pacjentom jakieś zastrzyki i udzielał pociechy.

– Co jest, Kuba? – spytała.

– Choroba kosmiczna, co by innego? – odparł doktor. – Przecież to wszystko nowicjusze. Muszą swoje odchorować i będą jak nowi.

– A ta Uoltanka gdzie?

– Odsypia jeszcze pożegnalną bibkę. Na pokład przybyła w takim stanie, że mógłbym jej zrobić operację wątroby bez znieczulenia. Lolita, daj więcej torecanolium.

– Dobra, Kuba, postaw ich na nogi i w razie jakby coś nie a propos się działo, to melduj. Ja muszę coś zjeść.

Na wzmiankę o jedzeniu połowa oczekujących zzieleniała jeszcze bardziej, a jedna z dziewczyn, młodszy technik Tekla Podmokły, galopem dopadła zlewu i na oczach reszty pojechała do Rygi.

– Ech, cywile – mruknęła kapitan z wyczuwalną wzgardą. Jako oficer lotnictwa potrafiła bez żadnych sensacji żołądkowych robić ewolucje typowym myśliwcem albo śmigać z szybkością dwóch machów bez dodatkowych zabezpieczeń.

Przejrzała się w ściennym lustrze i obciągnęła mundur. Uniformy na Hermaszu, choć przypominały krojem i barwą typowe mundury Armady, różniły się od nich „stójką” przy szyi, ozdobioną białym orzełkiem na czerwonym tle i podobnymi mankietami. Uznawszy, że wygląda wystarczająco nienagannie, ruszyła do mesy.

Na zakręcie korytarza została znienacka przewrócona przez górę brązowego futra, która radośnie przejechała jej językiem po twarzy i ogłuszająco zaszczekała.

– O, kurczę – stęknęła kapitan. – Co jest, że psy mnie tu całują?

Gizia, bynajmniej nie speszona, wskoczyła na grzbiet owczarka, który zdawał się nie dostrzegać nic zdrożnego w fakcie służenia fretce za konia.

– Misiek, do nogi! – zabrzmiał z końca korytarza zdyszany głos Weroniki. – Proszę mi wybaczyć, pani kapitan, wyrwał mi się.

– Oboje urwaliście się chyba z księżyca. – Lilianna wstała, otrzepała mundur i zdjęła Gizię z grzbietu Miśka. – Wsadziłabym was do aresztu, ale gdybym tak chciała przestrzegać regulaminu, to musiałabym tam posłać pewnie większą część załogi. Pani pilnuje tego niedźwiedzia, żeby nikogo nie zeżarł na przekąskę, i będzie dobrze.

– Tak jest! – Weronika wyprężyła się służbowo, stuknęła obcasami i zapięła smycz Miśkowi, ziejącemu radośnie rozdziawionym pyskiem. Kapitan poklepała go mimochodem po grzbiecie i ruszyła dalej.

Po kilku minutach dotarła do mesy, gdzie przy stoliku w kącie rozpromieniony Jasiek Gąsienica wsuwał już trzeci talerz kapuśniaku z kartoflami. Kucharz w białym kitlu, zarzuconym niedbale na mundur, awansem nalewał mu właśnie czwarty. Przyjrzawszy się „szefowi kuchni” Lilianna z niemałym zdumieniem rozpoznała w nim Matiasa von Brauna, przydzielonego na Hermasza specjalistę od dyplomacji i prawa międzyplanetarnego.

– Panie Matias, co pan tu robi jako kucharz?! – zawołała.

– Jako kucharz gotuję – zameldował wesoło von Braun. – Póki co i tak nie ma z kim negocjować. Dla pani befsztyczek, pani kapitan, czy makaron z boczkiem?

– Dawaj pan makaron, tylko niech pan doda jeszcze ekstra dużą porcję żółtego sera – zdecydowała kapitan po krótkim namyśle.

– To się rozumie. – Matias szybko zmieszał liofilizowane składniki potrawy i wsunął do automatycznego syntezatora, który w ciągu minuty przetworzył otrzymane produkty na parującą zapiekankę. Podał talerz Liliannie, myśląc jednocześnie, że jeśli odżywia się ona tak na co dzień, to jej drobna postura doprawdy jest cudem natury.

– Smacznego – powiedział życzliwie.

O autorce

Luiza „Eviva” Dobrzyńska – zodiakalny Wodnik, Warszawianka, z zawodu technik medyczny. Pisze od dwunastego roku życia.

Prowadziła blog „Stara panna i morze”, liczący w dniu zamknięcia platformy blogowej onet.pl prawie dwa i pół miliona odsłon. Pisała dla portali wPolityce.pl i wGospodarce.pl.

Recenzuje nowości książkowe i filmowe dla portalu Paradoks.net.pl oraz na własnej stronie www.czytadela.com. Wielokrotnie nagradzana za krótkie formy, w tym między innymi przez portale Mythai i Efantastyka.

Utwór I pójdę pod cyprysy złorzeczyć jego laurom otrzymał wyróżnienie w konkursie Polconu „Uwolnij fantazję”.

Debiutancka książka, Dusza, zajęła I miejsce w pierwszej edycji konkursu Literacki Debiut Roku, po czym została zdyskwalifikowana z powodu naruszenia przez wydawcę regulaminu konkursu – publikacji książki przed ogłoszeniem wyników. Ta sama książka otrzymała też II miejsce w głosowaniu na Nagrodę Nautilusa 2013.

Kontynuacja Duszy – Kawalkada, została wybrana „Książką na wiosnę 2012” w kategorii SF i fantasy, w konkursie portalu granice.pl.

W roku 2015 zdobyła III nagrodę w konkursie Polconu za opowiadanie fantasy Tyle co błysk oraz wyróżnienie w konkursie kwartalnika Creatio Fantastica na opowiadanie do antologii X pt. Dziesiąty zabytek.

W 2017 roku jej opowiadanie W cieniu Warowni zdobyło wyróżnienie w konkursie Fabryki Słów „Ostatnia cytadela”.

Od 2020 roku wydaje w amerykańskim wydawnictwie Royal Hawaiian Press trzy serie wydawnicze: „Lunnaria”, „Legends of the Future” oraz „The vampire league”.

Jest jednym z filarów Wydawnictwa OdeSFa – Sekretarz Redakcji i redaktor naczelny serii FantaSFa – Fantastyczne Fascynacje.

Zapowiedzi

Na przełomie 2021/2022 roku, w serii „Szamani Fantastyki” wydawnictwo OdeSFa wydało/planuje wydać:

- Jacek Izworski – Gwiezdne Szczenię. Antologia Osobista

- Jakub Turkiewicz – Chciej mnie zawsze

- Jacek Inglot – Mitologie. T.1 – Inqusitor (wersja rozszerzona plus opowiadania i publicystyka)

- Luiza „Eviva” Dobrzyńska – Dusza (wersja poprawiona i rozszerzona)

- Tomasz Fijałkowski – Antipolis

- Adam Pietrasiewicz – Powroty (wersja poprawiona i rozszerzona)

- Emma Popik – Antologia Osobista. T.1 – Szaman (opowiadania starsze i nowe, publicystyka)

- Stanisław Karolewski – Ciemność

- Emma Popik – Antologia Osobista. T.2 – Szamanka (opowiadania nowe i starsze, publicystyka)

- Jacek Inglot – Quietus

W serii „FantaSFa – Fantastyczne Fascynacje”:

- Luiza Dobrzyńska – POL TREK: W imieniu Rzeczypospolitej

A także:

Paweł Szumił – Słowo o Smoku (cykl)

Oksana Usenko – Córka Azrai

Piotr Marczak – Nieznanych Polaków Historie Niezwykłe

Wydawnictwo pracuje także nad uruchomieniem serii publikacji o charakterze popularnonaukowym i naukowym, pod roboczym tytułem: Per Astra ad Antropologiae.

Fragment powieści „Ciemność”

„…Przez sześć dni stwarzał świat i mężczyznę, a potem odpoczywał. Jednak, gdy odpoczął, postanowił postawić kropkę nad «i». Wisienkę na torcie. I wtedy powołuje do życia kobietę. I tworzy ją od głów do stóp.

Dlatego najdoskonalszym dziełem, stworzonym przez Boga bezpośrednio, jest kobieta. A konkretnie – jej nogi. I one są na szczycie stworzenia.

Dlatego wielbić ją, to oddawać cześć Bogu Najwyższemu. Bogu Stwórcy, Logosowi właśnie. Każdy pocałunek, każda pieszczota, każda myśl o paznokciu nawet, przybliża nas do doskonałości. Do Prawdy. I czyńmy to bez odrzucania plew. Obcujmy z boskim Słowem – bezpośrednio…”

Fragment powieści Ciemność Stanisława „Szarlatana” Karolewskiego, która ukaże się nakładem wydawnictwa OdeSFa w pierwszej połowie 2022 roku, w serii Szamani Fantastyki, pod numerem 08.

OdeSFa poleca

do nabycia: www.odesfa.pl

OdeSFa – Wydawnictwo z Duszą

Firmowy e-sklep wydawnictwa „OdeSFa”:

– atrakcyjne ceny i promocje;

– firmowe ciuciaki, kubki i inne gadżety;

– programy lojalnościowe, w tym m.in. „Klienci ze Stali”;

– księgarnia i antykwariat;.

– oferta dla księgarni.

Zapraszamy do kontaktu www.odesfa.pl

Ludzki wymiar fantastyki?

„OdeSFa” – wydawnictwo z „Duszą”

Księgarzu – Księgarko – Księgarnio

(…i Wy też, KsiĄżniczki… ;) )

Oferujemy współpracę bezpośrednią i atrakcyjne rabaty na nasze książki.

Zostań naszym partnerem, skosztuj naszych firmowych „ciuciaków” i zdobądź certyfikat-laur „Księgarni z «Duszą»”

Zapraszamy do kontaktu: sklep@odesfa.pl

Ludzki wymiar fantastyki?

OdeSFa – Wydawnictwo z „Duszą”!

NASZE KSIĄŻKI

Kyna

Michał Kubacki

Seria wydawnicza: Szamani Fantastyki

ISBN: 978-83-67504-51-5

Format: 125 x 200 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 406

Urban Fantasy

Nazywa się Green. Kyna Green. Powszechnie znana w Londynie i okolicach jako wiedźma.

Współczesny Londyn. Poznajemy miejsca stanowiące w centrum metropolii oazy dawnych, uważanych za magiczne, puszcz. Jak chociażby skrawek prastarego lasu Queen’s Wood – ponad 20-hektarowy rezerwat, wydzielony w dzielnicy Muswell Hill.

To tam przyciągająca uwagę niezwykłą urodą, tytułowa Kyna prowadzi swój zakład fryzjerski. Fryzjerka od 250 lat, uzdrowicielka posiadająca nadnaturalne zdolności. Równie sprawnie jak nożyczkami posługuje się magią. Zafascynowana technologią miłośniczka sztuki, z której czerpie ukryte zasoby Mocy.

Kyna należy do elitarnego Kręgu Władających. Niektórzy mówią z przymrużeniem oka, że wzorem legendarnego agenta MI5 – ma mityczną i mistyczną „licencję na MOCowanie”.

Stawką w tej grze jest nie tylko życie bohaterów, ale przede wszystkim istnienie całej ludzkości.

SILNA POSTAĆ KOBIECA • SPISKI • WSPÓŁCZEŚNI ŁOWCY CZAROWNIC • KRYZYS ENERGETYCZNY • TAJEMNICZE ORGANIZACJE

Wiedźma z Podhala

Tom I. Jesteś na to zbyt młoda

Luiza Dobrzyńska

Seria wydawnicza: SlaFa!

ISBN: 978-83-67504-15-7

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka

Ilość stron: 426

Fantasy, Young Adult

Opowieść o miłości, przyjaźni, samotności i niezwykle trudnych, ale dojrzałych decyzjach, jakie musi podjąć nastoletnia Edyta Gwerska. Po tragicznej śmierci rodziców piętnastoletnia Edi przeprowadza się z Warszawy do niewielkiej wsi pod Krakowem. Trafia pod opiekę jedynych krewnych, o istnieniu których nie miała wcześniej pojęcia – ciotki Janiny i wuja Freda. Nadprzyrodzone zdolności, które odziedziczyła po matce niekiedy utrudniają życie i kontakt z rówieśnikami, ale bywają też niezwykle pomocne.

NASTOLETNIA BOHATERKA • WIEDŹMY • TAJEMNICZE RYTUAŁY • MAGIA • WAMPIRY • ŁOWCY CZAROWNIC • MITOLOGIA SŁOWIAŃSKA

Wiedźma z Podhala

Tom II. Nie jestem już dzieckiem

Luiza Dobrzyńska

Seria wydawnicza: SlaFa!

ISBN: 978-83-67504-50-8

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka

Ilość stron: 354

Fantasy, Young Adult

Znakomita kontynuacja losów Edyty. Dziewczyna żyje w dwóch światach. Chodzi do zwyczajnej szkoły, przygotowuje się do matury, pomaga ciotce w opiece nad zwierzętami, uczy się jak być wiedźmą. Magiczny świat wykreowany przez autorkę, cała plejada niedostrzegalnych ludzkim okiem istot rodem z baśni, legend i prasłowiańskich wierzeń, zagadki, tajemnice, chwile grozy i niezwykłe przygody bohaterów tej powieści – wszystko to sprawia, że od książki nie sposób się oderwać.

NASTOLETNIA BOHATERKA • WIEDŹMY • TAJEMNICZE RYTUAŁY • MAGIA • WAMPIRY • ŁOWCY CZAROWNIC • MITOLOGIA SŁOWIAŃSKA

Wiedźma z Podhala

Tom III. W poszukiwaniu siódmej siostry

Luiza Dobrzyńska

Seria wydawnicza: SlaFa!

ISBN: 978-83-67504-72-0

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka

Ilość stron: 334

Fantasy, Young Adult

Wiedźma z Podhala: W poszukiwaniu Siódmej Siostry, to długo oczekiwana kontynuacja losów Edyty Gwerskiej z powieści Jesteś na to zbyt młoda. Stanowi ona jednak zupełnie odrębną historię. Każdy, kto nie czytał pierwszej części, z łatwością zorientuje się w losach bohaterki i jej przyjaciół.

Autorka sprawnie wprowadza czytelnika w jej historię i snuje opowieść dalej tak, by mógł się z nią zaprzyjaźnić już od pierwszych stron książki. Wiedźma z Podhala to wciągająca i ciekawa powieść, w której dawne podania i baśnie mieszają się z nowoczesną codziennością i wpisują w życie XXI wieku.

To opowieść o miłości, przyjaźni, samotności i niezwykle trudnych, ale dojrzałych decyzjach, jakie musi podjąć nastoletnia Edyta, aby ochronić swoich przyjaciół. Nadprzyrodzone zdolności, jakimi obdarzyła ją natura, niekiedy bardzo utrudniają jej życie i kontakt z rówieśnikami, jednak często bywają bardzo pomocne. Powieść Luizy Dobrzyńskiej czyta się jednym tchem. To wyśmienita pozycja dla nastolatek, które chciałyby się oderwać od rzeczywistości.

NASTOLETNIA BOHATERKA • WIEDŹMY • TAJEMNICZE RYTUAŁY • MAGIA • WAMPIRY • ŁOWCY CZAROWNIC • MITOLOGIA SŁOWIAŃSKA

Córka Azrai

Tom I

Oksana Usenko

Seria wydawnicza: SlaFa!

ISBN: 978-83-67504-58-4

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka

Ilość stron: 358

Science Fantasy Fiction, Young Adult

Trylogia „Córka Azrai” wyrosła na kanwie dziecięcych marzeń, miłości do ojczyzny, oczarowania morzem oraz szczerego podziwu dla podwodnego świata. Syreny jako ucieleśnienie tajemniczego piękna, ryby, glony i cała ta niesamowita różnorodność fascynowały mnie bowiem od najmłodszych lat.

„Córka Azrai” to dobra baśń, ale jak każda bajka składa się z fragmentów prawdziwego życia: faktów, opowieści, myśli i emocji, których osobiście doświadczyłam lub napotkałam na swojej życiowej drodze.

W tej książce znajdziesz nie tylko przygody, ale także opowieść o zwykłych mieszkańcach Ukrainy w spokojnych, choć nie najłatwiejszych latach 90. XX wieku, dziewczęce marzenia i oczywiście morze.

Oksana Usenko

NASTOLETNIA BOHATERKA • RETELLING BAŚNI • SYRENY • PODWODNY ŚWIAT • DOJRZEWANIE • PIERWSZA MIŁOŚĆ

Córka Azrai

Tom II. Tajemnice oceanu

Oksana Usenko

Seria wydawnicza: SlaFa!

ISBN: 978-83-67504-60-7

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka

Ilość stron: 412

Science Fantasy Fiction, Young Adult

Trylogia „Córka Azrai” wyrosła na kanwie dziecięcych marzeń, miłości do ojczyzny, oczarowania morzem oraz szczerego podziwu dla podwodnego świata. Syreny jako ucieleśnienie tajemniczego piękna, ryby, glony i cała ta niesamowita różnorodność fascynowały mnie bowiem od najmłodszych lat.

„Córka Azrai” to dobra baśń, ale jak każda bajka składa się z fragmentów prawdziwego życia: faktów, opowieści, myśli i emocji, których osobiście doświadczyłam lub napotkałam na swojej życiowej drodze.

W tej książce znajdziesz nie tylko przygody, ale także opowieść o zwykłych mieszkańcach Ukrainy w spokojnych, choć nie najłatwiejszych latach 90. XX wieku, dziewczęce marzenia i oczywiście morze.

Oksana Usenko

NASTOLETNIA BOHATERKA • RETELLING BAŚNI • SYRENY • PODWODNY ŚWIAT • DOJRZEWANIE • PIERWSZA MIŁOŚĆ

Córka Azrai - Донька Азраї

Oksana Usenko

Seria wydawnicza: FantaSFa

ISBN: 978-83-962412-9-0

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 652 (327+325)

Wersja polsko-ukraińska

NASTOLETNIA BOHATERKA • RETELLING BAŚNI • SYRENY • PODWODNY ŚWIAT • DOJRZEWANIE • PIERWSZA MIŁOŚĆ

Chciej mnie zawsze

Jakub Turkiewicz

Seria wydawnicza: Szamani Fantastyki

ISBN: 978-83-962412-2-1

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 414

Fantastyka, Kryminał, Space Opera

Bohaterem powieści jest Michał Kerol, najlepszy na świecie detektyw z przełomu XX i XXI wieku. W 3053 roku, staje przed nim nowa zagadka kryminalna. Musi znaleźć zabójcę kapitana statku „Szczupak”, na którym poprzez kosmiczną pustkę podróżują tysiące ludzi. Kłopot w tym, że śledztwo idzie średnio, a detektyw nie jest do końca sobą.

„Morderstwo, władza, manipulacje i ludzkie namiętności. Elegancki kryminał science fiction, czerpiący z klasyki noir. Gdzie osobowość, świadomość, doświadczenie i wspomnienia polskiego detektywa z XX wieku zostają wszczepione w sklonowane ciało jego sobowtóra, daleko od Ziemi i kilka setek lat w przyszłości”.

Jacek „Franco” Horęzga

„Debiutancka powieść Jakuba Turkiewicza zaskakuje świeżością pomysłów i spojrzenia na temat. Autor z niezwykłą lekkością przeskakuje od poważnego, nawet dramatycznego tonu do niefrasobliwej żartobliwości i z powrotem. Od początku do końca gra na emocjach czytelnika z kunsztem wytrawnego artysty i bez przerwy go zaskakuje”.

paradoks.net.pl

fragment recenzji

DYSKTOPIA • MIŁOŚĆ • MORDERSTWO • WŁADZA • GWIEZDNA FLOTA • PODRÓŻ SENTYMENTALNA • REJSY MIĘDZYPLANETARNE • ANDROIDY

Gwiezdne szczenię

Jacek Izworski

Seria wydawnicza: Szamani Fantastyki

ISBN: 978-83-962412-0-7

Format: 125 x 200 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 674

Science Fiction, Boys’ Young Adult

Uśmiechnięta nadzieja w każdym

zakątku Wszechświata.

Wojtek Mieczysławski

Książka jest uhonorowaniem życia i twórczości Jacka Izworskiego – bardzo niepełnosprawnego fantasty, pioniera fandomu, tłumacza i redaktora. Wydana na początku lat 80. XX wieku nie zyskała powszechnej aprobaty i przychylności w środowisku miłośników fantastyki, stając się jednocześnie fenomenem i „największą przygodą młodości” dla wielu czytelników niezwiązanych z fandomem.

„Opowieść snuta przez autora podzielona jest na cztery części, które składają się na bardzo interesującą fabułę przedstawianą z różnych perspektyw. Jest to spotkanie ludzi z obcymi istotami oraz wmieszanie się w ich życie.

Jesteśmy też świadkami wielu podróży kosmicznych i odwiedzin na innych planetach. Bardzo przypadło mi do gustu opisanie genezy wydarzeń, które są główną osią fabularną. Cenię książki, które dają mi jasny wstęp i wyjaśnienie realiów. Ciekawie wypada również omówienie różnych technikaliów”.

paradoks.net.pl

fragment recenzji

KULTOWA KSIĄŻKA • SPACE OPERA • PODRÓŻE KOSMICZNE • ANTOLOGIA • WSPOMNIENIA • OPOWIADANIA • WIERSZE

Ciemność

Stanisław Karolewski

Seria wydawnicza: Szamani Fantastyki

ISBN: 978-83-67504-30-0

Format: 125 x 200 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 382

Literatura piękna, Fantastyka, Urban Fantasy

„Przez malownicze krajobrazy Wrocławia, autor snuje historię bohatera, Szonaja, który tajemniczo traci pamięć i zostaje wplątany w intrygujące wydarzenia. Fabuła rozwija się w sposób hipnotyzujący, a czytelnik odkrywa, że ptasia zaraza to tylko jedna z wielu zagadek, które splatają się wokół postaci Ingrid i tajemniczego Klubu Bibliofilów”.

Salomon

lubimyczytać.pl

„Ta szkatułkowa powieść, której pierwszoplanowe wątki ukrywają drugie dno, dostrzegalne między wersami, opowiada misternie utkaną historię z pogranicza fikcji i jawy”.

Kasia

lubimyczytać.pl

„Wszystko zaczyna się od spadających na ulice wrocławskiego Nadodrza ptaków i realistycznych obrazków z życia ich czyścicieli... Spalone kamienice, skupy surowców, brudne zaułki, antykwariaty. Perspektywa horyzontalna. Chodniki. Piwnice. Buty. Książki, obrazy, niebezpieczne wspomnienia i miejskie legendy. Ktokolwiek tęskni do takich klimatów, na pewno będzie lekturą „Ciemności” ukontentowany. To taki Bruno Schulz w wersji noir – mrok jest tu wręcz ontologiczny, jest sposobem odczytywania/ kamuflowania rzeczywistości”.

Wojciech Szyda

POWIEŚĆ SZKATUŁKOWA • ODWOŁANIA DO KLASYKI • EMOCJONALNA PODRÓŻ PRZEZ CZAS I PRZESTRZEŃ • REALIZM MAGICZNY

Szaman

Wizje profetyczne Tom I

Emma Popik

Seria wydawnicza: Szamani Fantastyki

ISBN: 978-83-67504-09-6

Format: 125 x 200 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 444

Sci-Fi, Postapokalipsa, Fantasy, Innerspace

Mało jest w fantastyce autorek tak wszechstronnych, obdarzonych tak wnikliwym zmysłem obserwacji, umiejętnością budowania opowieści [...]. Jeśli jest jakaś królowa polskiej fantastyki, to [...] jest nią właśnie Emma Popik.

Bartek Biedrzycki

Antologia premierowych w większości opowiadań Emmy Popik – legendy i wychodzącej z cienia (po przygodach z mainstreamem) – królowej polskiej science fiction, wypromowanej swego czasu przez Macieja Parowskiego. Oniryczny klimat niepokojących wizji, obrazy z makabrycznej przyszłości, odhumanizowany świat, żądza w zderzeniu z energią Miłości – krótkie teksty, gęste od znaczeń, duszne od klimatu. Każdy z nich z powodzeniem może być rozwinięty w większą formę.

Zbiór urozmaicono publicystyką i poezją Autorki oraz okolicznościowymi tekstami innych autorów, powiązanymi z tematyką zbioru zasadniczego i wywiadami.

W zintegrowanym dodatku publicystyczno-krytycznym „Formy z Chaosu” publikujemy teksty okolicznościowe o autorce, galerię prac chorzowskiej pisarki i artystki Katarzyny Szewioły-Nagel oraz pierwszą część kultowej i ważnej książki „Genetyka Bogów”, której ciąg dalszy opublikujemy w kolejnych tomach cyklu.

ANTOLOGIA • KOBIECYM OKIEN • PROFETYZM • PARAPSYCHOLOGIA • WIZJE ZAGŁADY LUDZKOŚCI • ZJAWISKA PARANORMALNE • UFO

Szamanka

Wizje profetyczne Tom II

Emma Popik

Seria wydawnicza: Szamani Fantastyki

ISBN: 978-83-67504-30-0

Format: 125 x 200 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 382

Sci-Fi, Postapokalipsa, Fantasy, Innerspace

Emma Popik to pisarka-szamanka, bogata mądrością wielu pokoleń kobiet, która swoją literaturą – magią słowa – próbuje naprawić chorą duszę naszego zepsutego świata.

Jacek Inglot

“Była Szamanką i była bardzo piękna. Czarne włosy spływały gęstą falą na ramiona i lśniły. Oczy odgadywały sens, gdy skierowała wzrok na wydarzenia, a czyniła to od ich początku [...]

Kiedy był ten pierwszy raz? Świat przechylał się poza krawędź, tak jak teraz, już nawet nie było potrzebne najlżejsze dotknięcie palcem, by się zwalił w głębię przepaści, pokruszony na kawałki, podobne bryłom skały. Jeszcze chwila, jeszcze tylko chwila, by runął.

A co robili głupi ludzie? Walczyli pomiędzy sobą o kawałek władzy, o rację, która nią nie jest i trwa chwilę, zanim zniknie”.

Tak rozpoczyna się drugi tom „Wizji Profetycznych” – antologii opowiadań gdańskiej autorki, która dokonała feministycznego przełomu w polskiej fantastyce, w połowie lat 80. XX wieku. Tytułowe opowiadanie „Szamanka” zostało napisane specjalnie dla nas. W tomie zebrano między innymi nowe teksty, nigdzie do tej pory niepublikowane, urozmaicając zbiór o kilka retrospekcji.

ANTOLOGIA • KOBIECYM OKIEN • PROFETYZM • PARAPSYCHOLOGIA • WIZJE ZAGŁADY LUDZKOŚCI • ZJAWISKA PARANORMALNE • UFO

Cyklop

Emma Popik

Seria wydawnicza: PostFa

ISBN: 978-83-67504-26-3

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 380

Science Fiction, Postapo

To było wtedy, gdy cywilizacja zmieniła kolor

Czy patrząc na świat jednym okiem można widzieć więcej? Takie pytanie można by postawić przed bohaterem tej postapokaliptycznej, dystopijnej powieści. Emma Popik przedstawiła ponurą wizję brutalnego świata, w którym człowieczeństwo można zakwestionować niemalże na każdym kroku.

„Kim właściwie jest bohater mojej książki? Ma dziewiętnaście lat i jedno oko. Uciekł z domu i wałęsał się sam po przerażającym mieście. Żyje w całkowicie wrogim świecie”.

Emma Popik

„Domniemane barbarzyństwo zmutowanego chłopaka służy innym wyłącznie maskowaniu własnej dzikości. Jego powieściowe przygody dowodzą jednego: najłatwiej zrujnować w człowieku człowieczeństwo i najtrudniej je odbudować”.

Jacek Inglot

POSTAPO • MUTACJE • EKSPERYMENTY • IMPLANTY • SUROGATKI • DEGRADACJA • ZANIK ETYKI • GRANICE CZŁOWIECZEŃSTWA

Cień nadziei

Luiza Dobrzyńska

Seria wydawnicza: PostFa

ISBN: 978-83-67504-34-8

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 340

Science Fiction, Postapo

Wielka Wojna Europejska przetasowała układ sił na świecie. Rosja przejęła kontrolę nad wschodnią Europą i cofnęła te tereny w rozwoju o ponad stulecie. Ludzie żyją tam w biedzie, a rzeczywistość srogo ich doświadcza.

Powieść drogi osadzona w postapokaliptycznej alternatywnej rzeczywistości. Motorem napędowym dla trójki głównych bohaterów jest prozaiczna rzecz – poszukiwanie pomocy medycznej tam, gdzie według wskazań ma istnieć lepszy świat. Jednak lepszy nie musi oznaczać chętny do bezinteresownej pomocy.

Książka napisana przed 24 lutego 2022 i wydana na rynku anglojęzycznym przez Royal Hawaiian Press w 2021.

„Opowieść o sztuce przetrwania w świecie, w którym najgorsze bestie to ludzie”.

paradoks.net.pl

fragment recenzji

POWIEŚĆ DROGI • HISTORIA ALTERNATYWNA • UKRAINA • POLSKA • EPIDEMIA • REGRES CYWILIZACJI • MISJA RATUNKOWA

A jednak istnieję

Smocze opowieści księga I

Paweł Szumił

Seria wydawnicza: SmoFa

ISBN: 978-83-67504-39-3

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka

Ilość stron: 336

Science Fantasy Fiction

Pierwszy tom znakomitego cyklu S-F „Smocze opowieści”, przełożonego na język polski przez Jacka Izworskiego – jednego z pionierów polskiej fantastyki naukowej i jednocześnie jej badacza i biografa.

O dziwnych stworach, które stopniowo zaczynają dominować we wspólnej z ludźmi cywilizacji, w równoległym wszechświecie.

Tom otwiera jednocześnie nową, dawno zapowiedzianą i długo oczekiwaną serię naszego wydawnictwa: „Smoki Fantastyki” (w kuluarach zwaną „SmoFa”).

„To Jackowi Izworskiemu, jego nieustępliwości, zawdzięczamy fakt, że ta powieść – otwierająca długi cykl – przeoczona przez wydawców w okolicach roku dwutysięcznego, trafia wreszcie do czytelnika polskiego. Tłumaczył Szumiła wierząc, że któregoś dnia książka trafi na księgarskie półki. I cóż, wreszcie tak się dzieje. [...] Postać smoka zostaje w pamięci, ale co ważne – zostają w pamięci również zadawane przez niego pytania, które w gruncie rzeczy są przeciez uniwersalne.”

Romuald Pawlak

SMOKI • HUMOR • INNE WYMIARY • BIOFORMACJA • GRANICE POZNANIA • TOŻSAMOŚĆ

Inquisitor

Zemsta Tezcatlipoki oraz inne opowieści mitologie tom I

Jacek Inglot

Seria wydawnicza: Szamani Fantastyki

ISBN: 978-83-962412-7-6

Format: 125 x 200 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 504

Fantastyka, Kryminał, Urban Fantasy

Pierwsze, pełne wydanie historii nauczyciela polonisty, który staje w szranki ze staroazteckim demonem i edukacją licealnej młodzieży. Zawiera rozdziały odrzucone przez poprzednich wydawców, przeredagowane i napisane na nowo.

„Powieść jest solidna, oryginalna, pełna specyficznego, nieco czarnego humoru. Spojrzenie na szkołę, uczniów, nauczycieli z perspektywy polonisty – samozwańczego inkwizytora jest naprawdę zabawne. Pomysł na głównego antagonistę, również udany prastary demon, będący wrogiem piekła i nieba, idealnie dostosowujący się do współczesnych realiów i nowoczesnych technologii”.

GrzegorzAleksander

lubimyczytać.pl

„Intryga, którą buduje autor, z każdym fragmentem nabiera rozmachu i rumieńców. Poznajemy głęboko skrywane myśli bohaterów oraz ich pasje i namiętności. Nieraz ociera się to wręcz o patologię, ale jest jednocześnie boleśnie autentyczne.”

paradoks.net.pl

fragment recenzji

ZAKAZANA MIŁOŚĆ • POLSKA SZKOŁA • WIRTUALNA RZECZYWISTOŚĆ • YOUNG ADULT • TRUDNA MŁODZIEŻ • OSTRY HUMOR • DEMONY

Antipolis

Tomasz Fijałkowski

Seria wydawnicza: Szamani Fantastyki

ISBN: 978-83-67504-06-5

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 354

Science Fiction, Historia alternatywna

„Antipolis to miasto, któremu wywróżono zniszczenie. Logika snu, wizji i przeczuć napędza intrygę pełną korytarzy, ślepych zaułków, drzwi prowadzących donikąd i urywających się nagle schodów. Część zagadek znajdzie rozwiązanie. Wielu umrze, zanim pozna prawdę. Tylko nieliczni zrozumieją...”

Tomasz Fijałkowski

„Strach bywa doskonałym utrwalaczem wiary, nie tylko w bogów.”

Jacek Inglot, Posłowie

„Tomasz Fijałkowski zbudował jedyny w swoim rodzaju świat, skonstruowany z alternatywnej historii Polski zmieszanej z elementami fantastyki – to prawdziwa mieszanka wybuchowa. Polska wygrywa wojnę i staje się mocarstwem ze stolicą w Antipolis, chrześcijaństwo to niszowa religia, niemalże sekta, a wśród szarych obywateli kryją się ludzie z nadprzyrodzonymi zdolnościami, których werbuje tajemnicza Struktura.

Zbliża się Zenit – trudno powiedzieć czym jest naprawdę – ale ma odmienić, może nawet zniszczyć świat”.

rzeczokulturze.blogspot

fragment recenzji

POLSKA • HISTORIA ALTERNATYWNA • MITOLOGIA • EPIEANIE • INTRYGI • SPISKI • TAJNE ORGANIZACJE • ZAGADKI • PRZEPOWIEDNIE

Sierpy Kronosa

Tomasz Fijałkowski

Seria wydawnicza: Szamani Fantastyki

ISBN: 978-83-67504-56-0

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka

Ilość stron: 456

Science Fiction, Historia alternatywna

„To nieszablonowa powieść łamiąca zasady klasycznej historii alternatywnej z fabułą zbudowaną w świecie niby znajomym, a jednocześnie niezwykle obcym i odmiennym. Można wręcz stwierdzić, że wszystko na tym torze historii poszło inaczej. Nad całością czuwa niezawodny autor i to w dwójnasób.

Książka zachwyca bogactwem przedstawionego świata, a także jego pomysłowością i poziomem szczegółów. Jest to obraz dopracowany i interesujący, który powinien zaciekawić koneserów literatury pięknej czerpiącej ze źródła realizmu magicznego jak i miłośników fantastyki, którym nie są obce inne światy i nadprzyrodzone moce”.

SoFiK

fragment recenzji

„Myślę, że to będzie już pisarski znak Fijałkowskiego, to mieszanie konwencji, tworzenie rodzajowych hybryd i chimer. Skądinąd znak czasu. Zresztą dzięki temu nie grozi mu zimitowanie przez Sztuczną Inteligencję, która podobno lada dzień ma zacząć pisać powieści dla mas (jak u Orwella). Na tak osobliwe połączenia w fabule historiozofii, magii, nauki i religii żaden elektroniczny sztuczniak na pewno nie wpadnie”.

Jacek Inglot, Posłowie

HISTORIOZOFIA • REALIZM MAGICZNY • NAUKA • MAGIA • RELIGIA

Pol Trek

W imieniu Rzeczypospolitej

Luiza Dobrzyńska

Seria wydawnicza: FantaSFa

ISBN: 978-83-962412-4-5

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 502

Science Fiction, Komedia

W XXIV wieku Polacy ruszają w kosmos. Na przekór wszystkim, żeby udowodnić, że Polak potrafi. Przecież nie będziemy gorsi! Kosmiczna epopeja i kosmiczne jaja jakie z tego wynikną, to typowa inteligentna satyra i mieszanka motywów popkulturowych.

„Pol Trek. W imieniu Rzeczypospolitej został napisany ze swadą i niewymuszonym humorem, dlatego bawi i ciekawi”.

polter.pl

fragment recenzji

„Polacy lecą eksplorować przestrzeń kosmiczną. Należy po tym stwierdzeniu zadać pytanie „Co może pójść nie tak?” i przepis na mocną historię gotowy. Zatem rzeczywiście jest to epicka opowieść o wielu codziennych proble¬mach, które mogą dopaść człowieka, i nie tylko, na statku kosmicznym”.

paradoks.net.pl

fragment recenzji

„Luiza Dobrzyńska wysłała Polaków w kosmos z ogromną finezją i dawką swojskości. Dzięki czemu humor całej powieści po prostu wymiata, a wszystkie gagi sytuacyjne okraszone soczy¬ście dobrze nam znaną butą, brawurą i religią, powodowały, iż przez cały czas trwania powieści uśmiech nie spełzał mi z twarzy”.

unserious.pl

PASTISZ • SATYRA • GROTESKA • HUMOR • POLACY W KOSMOSIE • EKSPLORACJA KOSMOSU • AWANTURNICZE PRZYGODY • STEREOTYPY

Dusza

Luiza Dobrzyńska

Seria wydawnicza: Szamani Fantastyki

ISBN: 978-83-962412-5-2

Format: 125 x 200 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 220

Science Fiction

W świecie przyszłości, żeby zaznać odro¬biny radości rodzicielskiej trzeba mieć odpowiedni schemat genetyczny i dosta¬tecznie wysoki numer. A czy wolno kochać? Zależy od definicji i obiektu uczuć. No i zostaje najważniejsza sprawa – co czyni człowieka człowiekiem. Czy jest to dusza? Czy dusza jest wyłącznie domeną człowieka?

„Często rozmyślam nad tym, jak będzie wyglądało nasze życie za kilkadziesiąt lat. Czy podąża ono w dobrym kierunku i czy rozwinięcie technologiczne okaże się dla ludzi lepsze czy gorsze. Temat androidów jest ostatnio coraz częściej poruszany i wiele razy zastanawiałam się, czy jest to pozytyw, czy negatyw. Czy te maszyny mogą okazać się przydatne, czy ich rola polegać ma raczej na tym, by dostarczać zastrzyk gotówki firmom, które ewentualnie chciałyby zająć się ich produkcją”.

Martyna

lubimyczytać.pl

„Książka bardzo przyjemna w odbiorze, pozostawia czytelnika z refleksjami na temat przyszłości rodzaju ludzkiego, jak też z pragnieniem poznania dalszych losów bohaterów”.

Cylonka

lubimyczytać.pl

SILNA POSTAĆ KOBIECA • SKOMPLIKOWANA MORALNOŚĆ • ROMANS • DYSTOPIA • ANDROIDY • DOBÓR GENETYCZNY • KONTROLA URODZEŃ

Powroty

Adam Pietrasiewicz, Wojciech Bogaczyk

Seria wydawnicza: Szamani Fantastyki

ISBN: 978-83-67504-00-3

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 558

Science Fiction, Historical Fiction

W ręce Piotra Zarzeczańskiego trafia unikatowy przedmiot pozwalający na podróże w czasie. Tak głosi legenda i zaprzyjaźniony sprzedawca. Czy bohater w to wierzy? Oczywiście, że nie, ale postanawia sprawdzić. Teraz pytanie, czy uda mu się naprawić czy zepsuć historię. Znakomita proza przygodowa z pogranicza historii, polityki i fantastyki.

„[...] książka, która odpowiada na nurtujące wiele osób pytanie: „co by było, gdyby?”. I to jak odpowiada! Polacy mają tendencję do tworzenia historii alternatywnej, która leczy nasze rany z przeszłości i kompleksy. Tymczasem autorzy tej książki stawiają sobie chyba za cel pokazanie „realnej” historii alternatywnej.

Co się kryje pod takim intrygującym hasłem? Otóż rzecz prosta – autorzy stworzyli fabułę, która nie wpisuje się w trend i kanon polskich historii alternatywnych. Zajęli się próbą przewidzenia, jak na losy kraju wpłyną zmiany zarówno drobne, jak i kolosalne. Oczywiście mechanizmy kształtowania historii nie są łatwe do odtworzenia, jednak mam przekonanie, że wykonano w tym wypadku naprawdę solidną pracę”.

paradoks.net.pl

fragment recenzji

PARADOKS CZASU • HISTORIA POLSKI • PODRÓŻE W CZASIE • ANTYUTOPIA • RÓWNOLEGŁE ŚWIATY • KWANTOWA RZECZYWISTOŚĆ

Poza światem

Nierealna rzeczywistość

Henryk Tur

Seria wydawnicza: Szamani Fantastyki

ISBN: 978-83-67504-48-5

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 410

Science Fiction, Antologia

Antologia złożona z mini powieści „Poza światem” oraz pięciu opowiadań pod wspólnym tytułem „Nierealna rzeczywistość” jest dowodem na kreatywność Henryka Tura. Autor użył motywu kreowania rzeczywistości jako przewodniego dla całej książki. Chociaż światotwórstwo to flagowy wyznacznik fantastyki, to w tym przypadku, dostajemy głębię pod warstwą fabularną.

„Bohater Stanisław Kowalski, jedyny ocalały z katastrofy lotniczej jest zmuszony znaleźć sposób na przeżycie. Los jednak podaje mu rękę. Ktoś zapewni mu gościnę. Kwestia, jaka będzie jej cena, ponieważ dochodzimy tu do prawdy starej jak świat – nie ma nic za darmo.

Opowieść nabiera tempa bardzo szybko i równie szybko znajduje rozwiązanie. Dowiadujemy się o tym, jak powstało całe to miejsce, gdzie trafił bohater oraz jak kręci się rzeczywistość tej krainy. A jest ona niezwykle groteskowa. Jeden moment określiłbym nawet jako scena z typowego gore. Jest to jednak bardzo ważny element układanki, który determinuje, gdzie jest granica człowieczeństwa”.

SoFiK

fragment recenzji

ALTERNATYWNE ŚWIATY • ODMIENNE STANY ŚWIADOMOŚCI • WIRTUALNA RZECZYWISTOŚĆ • BAŚNIOWE STWORY • MULTIWERSUM • PĘTLA CZASU

Nieznanych Polaków historie niezwykłe

Piotr Marczak

ISBN: 978-83-67504-19-5

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka

Ilość stron: 314

Historia, Literatura popularnonaukowa

Jedenastu niesamowitych ludzi, którzy zapisali się na kartach historii, a nie każdy o nich słyszał. Ich fascynujące życiorysy i przygody, to porywające opowieści na długie wieczory. Ich wielką zaletą, jest prozaiczna sprawa – wydarzyły się naprawdę. Tym razem nie ma tutaj żadnej fikcji, to surowa i bardzo barwna historia.

„Przedstawiane życiorysy są naprawdę barwne i nieszablonowe, pełne niezwykłych przygód, stanowiących gotową kanwę dla filmu światowej klasy. Książka stanowi doskonałe antidotum na polski kompleks niższości wobec reszty świata, umiejętnie podsycany przez niektóre środowiska, a ponadto jest bardzo ciekawa i napisana piękną, klasyczną polszczyzną. Tak właśnie należałoby pisać podręczniki”.

paradoks.net.pl

fragment recenzji

„Jeśli myślicie, że byli rzewnymi bohaterami szkolnych czytanek, to mylicie się jak Napoleon pod Moskwą. Oto same charakterne typy, awanturnicy, zabijacy, podróżnicy, a przy tym szczerzy patrioci. Z całego serca polecam książkę Piotra Marczaka, mego kolegi ze studiów, o niezwykłych przygodach polskich bohaterów z XIX i XX wieku”.

Jacek Komuda

POSTACIE HISTORYCZNE • SŁAWNI POLACY • PATRIOTYZM • WALKA O WOLNOŚĆ • ZAPOMNIANI BOHATEROWIE

Czarownica

Noc na Łysej Górze, księga I

Krzysztof Rudowski

Seria wydawnicza: OdeSFeros

ISBN: 978-83-67504-66-9

Format: 125 x 200 mm

Okładka: miękka

Ilość stron: 380

Literatura piękna, Fantastyka

Niby-bajka dla dorosłych, wyrosła ze swojskiego, słowiańskiego folkloru ludowego. Pełno tu czarownic, czartów, tajemniczych zakonów, męskich fantazji, wyuzdania i rozpasania oraz orgiastycznych sabatów, przetaczających się po zboczach Łysej Góry w wigilię Nocy Świętojańskiej. Jednocześnie „Czarownica” Rudowskiego, znanego, wrocławskiego literata i redaktora, mocno ukorzeniona jest w klasykach literatury, jej toposach i mitach.

„Rudowski w swojej „Czarownicy” świadomie łamie schematy cechujące współczesną fantastykę literacką, prowadząc nas do własnego bajkowego świata, w którym Eulalia, ukochana bohatera, jawi się siostrą Małgorzaty z niezapomnianego dzieła Bułhakowa, klasztor zagubiony w głuszy wydaje się podobny do tego z „Imienia róży” Umberto Eco, zaś wiedźma Celinella więżąca narratora w celu erotycznego wykorzystania to potomkini czarodziejki Kirke, dybiącej na przystojnego Odysa. Tego rodzaju rozpoznania dodają smaku lekturze, choć najważniejsza jest przyjemność podążania tropem bohatera, który na przemian przeżywa niezwykłe przygody i namiętne chwile w ramionach olśniewających okazów fauny fantastycznej”.

Jacek Inglot

WIEDŹMY I CZAROWNICE • CZARTY I BIESY • SABAT NA ŁYSEJ GÓRZE • ONIRYCZNA WYPRAWA W ŚWIAT EANTAZJI I OBSESJI

Czarnuszka

Ewa Piasecka

ISBN: 978-83-67504-70-6

Format: 125 x 195 mm

Okładka: miękka

Ilość stron: 214

Fantasy

Zbiór opowieści o czarodziejce, Kobiecie-Która-Wie i która wiedzą dzieli się z tymi, którzy ją odnajdują na swej drodze. To opowiadania, które mają moc zmiany tego, kto je czyta. Główny przekaz książki dotyczy wiary tak mocnej, że zmienia ona rzeczywistość, zarówno bohaterki, jak i czytelników.

Jest to również opowieść o wewnętrznej podróży w najciemniejsze miejsca duszy; o tym, że za największym lękiem kryją się najwspanialsze skarby: spokój wewnętrzny, życie w zgodzie ze sobą, radość i szczęście; o tęsknocie za ukochanym; utracie i odzyskaniu nadziei; odwadze i wytrwałości w spełnianiu marzeń.

Autorka, nauczycielka uważności, przewodniczka duchowa. Poprzez indywidualną medytację prowadzi do wewnętrznego świata i pomaga uwolnić się od tego, co przeszkadza w życiu. Wspiera w zmianie przekonań i schematów.

SILNA POSTAĆ KOBIECA • CZAROWNICA • ROZWÓJ OSOBISTY • KWANTOWA RZECZYWISTOŚĆ • TRANSFORMACJA

Fundacja Kultura-Integracja-Społeczeństwo

Wydawnictwo „OdeSFa”

49-304 Brzeg, ul. Majora Sucharskiego 1/6

+48 696 364 343

https://odesfa.pl/

Wydawnictwo nawiąże współpracę z dynamicznymi osobami zajmującymi się sprzedażą asortymentu

• na targach książki,

• konwentach fantastyki itp.

Oferujemy BARDZO wysokie rabaty od cen katalogowych materiały promocyjne, dostęp do premier i promocji

sklep@odesfa.pl

Poszukujemy regionalnych przedstawicieli-dystrybutorów, celem dotarcia do bibliotek i księgarń

Wkład finansowy - niekonieczny!

Table of Contents

- Strona tytułowa

- Strona redakcyjna

- Spis treści

- Podziękowania

- OD WYDAWCY

- PROLOG

- I

- II

- III

- O autorce

- Zapowiedzi

- Fragment powieści „Ciemność”

- OdeSFa poleca

- Firmowy sklep wydawnictwa OdeSFa

- Księgarzu – Księgarko – Księgarnio

- Nasze książki

- Okładka tył

Table of Contents

Strona tytułowa

Strona redakcyjna

Spis treści

Podziękowania

OD WYDAWCY

PROLOG

I

II

III

O autorce

Zapowiedzi

Fragment powieści „Ciemność”

OdeSFa poleca

Firmowy sklep wydawnictwa OdeSFa

Księgarzu – Księgarko – Księgarnio

Nasze książki

Okładka tył