Edgar Allan Poe

POEZJE - POEMS

Książka w dwóch wersjach językowych: polskiej i angielskiej

A dual Polish-English language edition

Armoryka

Sandomierz

Projekt okładki: Juliusz Susak

Na okładce: Elżbieta Sarwa, Zima... (2012),

Copyright © 2015 by Wydawnictwo „Armoryka”

Wydawnictwo ARMORYKA

ul. Krucza 16

27-600 Sandomierz

tel +48 15 833 21 41

e-mail: wydawnictwo.armoryka@interia.pl

http://www.armoryka.pl/

ISBN 978-83-8064-057-3

POEZJE - POEMS

DLA ANI

Dzięki niebu – Przesilenie

Przeminęło już bezpiecznie –

I powolne ciała gnicie

Już minęło ostatecznie

I gorączka, zwana życiem,

Przeminęła ostatecznie.

Ach, bezwładnie wiem i smutnie

Wszystkich sił jam pozbawiony –

Żaden muskuł się nie rusza –

Gdym na wzdłuż tak położony –

Mniejsza o to – Tak mi lepiej,

Gdym na wzdłuż tak położony...

Leżę – leżę – tak spokojnie –

W cichym łożu leżę sobie,

Że ktoś mógłby patrząc na mnie

Sadzić, żem jest trupem w grobie.

Ach – i drżałby patrząc na mnie,

Sądząc, żem jest trupem w grobie.

Jęki moje i stękanie –

I gorączka – łkanie – rwanie –

Już ucichły w błogim stanie –

I okropne uderzanie –

Ach okropne – przeraźliwe –

Mego serca uderzanie.

Ból i duszność – chęć rzygania –

I febryczne drżenie ciała –

Już ustały wraz z gorączką

Co po mózgu mi szalała –

Wraz z gorączką zwaną życiem,

Co mi mózgi rozpalała.

I, ach, wszystkie te męczarnie,

Najstraszliwsze te cierpienia

Przeminęły z najstraszliwsza

Męka mak – męka pragnienia,

Które we mnie głąb ognista

Namiętności rozpłomienia.

Piłem wody, dziwnej wody,

Co mi gasi szał pragnienia.

Piłem wody, która płynie

Jako piosnka nad kołyską –

Od wiosennych zórz, lecz mało

Wsiąka w gruntu podścielisko –

W tej jaskini tutaj blisko

Wsiąka w gruntu podścielisko.

Ach, a teraz któż to powie,

Chyba wariat jaki może,

Że mój pokój pełny mroku

I że ciasne moje łoże!

Ach, bo nigdy człowiek nie spał,

W takim łożu jak to łoże,

A gdy śpisz – spać musisz właśnie

W takim łożu jak to łoże.

Teraz duch mój tantalowy

Pełny ciszy odpoczywa –

Zapomniawszy – albo wcale

Nie żałując róż przędziwa,

Nie żałując dawnych wzruszeń

Mirtów ani róż przędziwa.

Bo gdy cicho tutaj leżę,

To widziadła owych kwiatków

Maja dla mnie świętszy zapach,

Przenajświętszy zapach bratków,

Rozmarynu słodki zapach,

Pomieszany z wonią bratków,

Z wonią ruty – i przecudną

Czystą – świętą wonią bratków.

I tak leżę cichy – senny –

Kąpiąc duszę jak w otchłani

Nieskończonych snów o prawdzie

I piękności mojej Ani –

Tonąc duszą w tej kąpieli

Snów o włosach mojej Ani.

Ona czule mnie całuje,

Czule pieści dłoń mą ona;

Śpię – ach śpię – rozkosznie marzę

Niby w raju – u jej łona –

Śpię głęboko – śpię na niebie

Mojej Ani drogiej tona...

Gdy mrok nastał, wnet mnie ona

Kryje ciepłem ducha swego –

I błagała archaniołów

By mnie strzegli ode złego,

Ach, królową archaniołów,

By mnie strzegła ode złego.

Leżę – leżę tak spokojnie

W łożu swoim leżę sobie,

(Znając miłość jej anielską),

Że wy mnie sądzicie w grobie –

Ach – i leżę tak z rozkoszą

Cichy – senny leżę sobie –

(Z jej miłością cichą – słodka – )

Że wy mnie sadzicie w grobie –

Że wy drżycie patrząc na mnie

I sadzicie, żem już w grobie...

Ale serce me jaśniejsze –

Niż na niebach – na otchłani

Wszystkie gwiazdy promieniste:

Ach, jaśniejsze blaskiem Ani.

Gdyż rumieni się tą zorzą,

Która jest miłością Ani;

Gdyż się złoci myślą zorzy

Jasnych oczu mojej Ani...

przeł. Antoni Lange

FOR ANNIE

Thank Heaven! the crisis –

The danger is past,

And the lingering illness

Is over at last –

And the fever called ˝Living˝

Is conquered at last.

Sadly, I know

I am shorn of my strength,

And no muscle I move

As I lie at full length –

But no matter! – I feel

I am better at length.

And I rest so composedly,

Now, in my bed,

That any beholder

Might fancy me dead –

Might start at beholding me,

Thinking me dead.

The moaning and groaning,

The sighing and sobbing,

Are quieted now,

With that horrible throbbing

At heart: – ah, that horrible,

Horrible throbbing!

The sickness – the nausea –

The pitiless pain –

Hare ceased, with the fever

That maddened my brain –

With the fever called ˝Living˝

That burned in my brain.

And oh! of all tortures

That torture the worst

Has abated – the terrible

Torture of thirst

For the napthaline river

Of Passion accurst: –

I have drank of a water

That quenches all thirst: –

Of a water that flows,

With a lullaby sound.

From a spring but a verj few

Feet under ground –

From a cavern not very fer

Down under ground.

And ah! let it never

Be foolishly said

That my room it is gloomy

And narrow my bed;

For man never slept

In a different bed –

And, to sleep, you must slumber

In just such a bed.

My tantalized spirit

Here blandly reposes,

Forgetting, or never

Regretting its roses –

Its old agitations

Of myrtles and roses:

For now, while so quietly

Lying, it fancies

A holier odor

About it, of pansies –

A rosemary odor,

Commingled with pansies –

With rue and the beautiful

Puritan pansies.

And so it lies happily,

Bathing in many

A dream of the truth

And the beauty of Annie –

Drowned in a bath

Of the tresses of Annie.

She tenderly kissed me,

She fondly caressed,

And then I fell gently

To sleep on her breast –

Deeply to sleep

From the heaven of her breast.

When the light was extinguished,

She covered me warm,

And she prayed to the angels

To keep me from harm –

To the queen of the angels

To shield me from harm.

And I lie so composedly,

Now, in my bed,

(Knowing her love)

That you fancy me dead –

And I rest so contentedly,

Now in my bed,

(With her love at my breast)

That you fancy me dead –

That you shudder to look at me,

Thinking me dead: –

But my heart it is brighter

Than all of the many

Stars in the sky,

For it sparkles with Annie –

It glows with the light

Of the love of my Annie –

With the thought of the light

Of the eyes of my Annie.

Spis treści

Okładka

Strona tytułowa

Strona redakcyjna

Wiersze - Poems