Lidia Nowosad

Poetycki miszmasz

© Lidia Nowosad, 2020

Liryczny tomik poetycki. Wiersze o tematyce kobiecej, miłosnej i przyrodniczej. Autorka w wierszach przedstawiła istotę natury kobiecej, jej zmysłowość i uczuciowość oraz zachwyt pięknem przyrody.

ISBN 978-83-8221-793-3

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Poetycki miszmasz

2. Poezjo…

3. Łąka

4. Nadzieja

5. Wrota

6. Życie

7. Primadonna

8. Wyznania

9. Serce

10. Niech …

11. Bez miłości

12. My kobiety

13. Ćmy

14. Skrzydła

15. Za rogiem

16. Dla niego …

17. Błękit

18. Marzenia

19. To my

20. Parkowe tajemnice

21. Oczekiwanie

22. Podwórka

23. Miłość

24. Miłość nie umiera

25. Przekornie

26. Delikatność

27. Tańczyć z tobą

28. Kobiety

29. Ostatni taniec

30. Jesienna synestezja

31. Dar życia

32. Monolog jesienny

33. Jesienne podarunki

34. Klif

35. Kamienie

36. O wietrze

37. Przenikanie

38. Smutek Kolombiny

39. Do Adama

Poezjo…

ściano płaczu

niezapisana tablico

kąciku wyznań miłosnych

wydobywasz z podświadomości

zwierzenia pragnienia tęsknoty

składając z nich strofy

ucieczko od trosk i zwątpienia

bezpieczny azylu zbłąkanej duszy

dający ukojenie i wyciszenie

kolekcjonerko wylewanych łez

współdzieląca cierpienie

z zagubionym człowiekiem

unosisz metr nad ziemią

chodzących z głowami w chmurach

marzycieli i niepokornych buntowników

przysiadasz cicho na ramieniu

nadajesz sens słowom

misternie przelewanym na papier

Łąka

Jak stąpać po kobiercu

barwnym i pachnącym

pod niebem rozłożonym

odwiecznym dziele Stwórcy

utkanym na łonie Ziemi

by go nie zdeptać

jak dotykać delikatne

płatki kwiatów łąkowych

o doskonałych kształtach

przesycone nektarem

ubogacone aromatem

by ich nie skruszyć

jak zachować spokój

pośród barwnych kwiatów

jaskrów koniczyn fiołków

stokrotek maków i chabrów

kiedy pragnę tańczyć

i skakać z radości

Nadzieja

W krainie rusałek i nimf

nawet błędne ogniki

świecą tylko śmiałkom

poszukującym szczęścia

w lustrzanych odbiciach

nie widać zachwytu drzew

a nagie sterczące kikuty

utraciły odzienie i wdzięk

życiodajna woda

czasami odbiera życie

wiatr rozwieje chmury

i znów zaświeci słońce

obdarzając świat barwami

Wrota

O rajskie ptaki

nadobne strażniczki

wrót niebiańskich

na granicy wieczności

i doczesności

komu zezwolicie

przekroczyć bramę

okoloną zielonością roślin

by znaleźć się w błękicie

rozjaśnionym światłem

czy poderwiecie się do lotu

z lekkością motyli

czy zastygłe w bezruchu

ze złożonymi skrzydłami

dumę będziecie obnosić

…a może

przegnano was z raju

za pychę i wyniosłość

byście spokorniały

Życie

W cyklicznym porządku

przypływy i odpływy uczuć

pojawiają się i przemijają

falami toczy się życie

to wznosi się sukcesem

to porażką opada

po dniach słonecznych

nadciąga groźna burza

budząc fale sztormowe

halny niszczy warownie

stawiane z mozołem

wzbudzając nagły niepokój

toniemy w kipieli miłości

by w jednej chwili

przemienić ją w nienawiść

Primadonna

Jestem porcelanową primadonną

kruchą i delikatną niezmiernie zgrabną

wybrałeś mnie spośród tysiąca piękności

wystarczyło jedno spojrzenie

i zauroczyliśmy się w sobie

codziennie napełniam się dla ciebie

życiodajnym eliksirem

budzącym do życia

przywracającym siły witalne

bierzesz mnie w dłonie

czule obejmujesz

podnosisz do lekko rozchylonych ust

i składasz słodki pocałunek

powoli spijasz moją zawartość

mrużąc oczy rozmarzone

przywieram do ciebie

wpasowuję się w układ twych dłoni

dbam o naszą bliskość i łączność

by nawet kropla nas nie dzieliła

chcę utrwalić czas  i zatrzymać go

bo dostrzegam smutek w oczach

kiedy zbliża się chwila

kończąca nasze obcowanie

bo spływają ostatnie krople eliksiru

z tobą jest mi cudownie

bo jesteś taki delikatny

traktujesz mnie nabożnie

że czuję się królową

a jestem tylko

twoją porcelanową filiżanką

Wyznania

W miękkości mchu

połóż mnie delikatnie

bym nie straciła wdzięku motyla

ozłoć słonecznym blaskiem

bym ukazała pełnię krasy

ogrzej ciepłem dłoni

otul kołderką nici pajęczych

okrywając mą nagość

wprowadź w trans uniesień

spraw bym zapłonęła

bo lepiej spłonąć z miłości

niż umrzeć nie zaznając jej

Serce

Serce przy sercu rozkwita

pobudza ciała do życia

nowe marzenia płyną

szeroką strugą jak rzeka

znów słońce rozświetla

mroczne zakątki duszy

ciepło lód rozmraża

zło skutecznie kruszy

serce siedzibą miłości

stąd ona w świat wyrusza

przed nią daleka droga

i czeka niejedna dusza

gdy miłość serca połączy

węzłem trwałym i mocnym

na ziemi niebo się zdarzy

życie stanie się owocne

Niech …

Niech staną zegary

zatrzyma się czas

kiedy jesteś przy mnie blisko

bliski

niech stanie czas

niech trwa noc bezkresna

skrywa pragnień moc

kiedy śpisz przy mym boku blisko

bliski

niech trwa noc

niech życie płynie błogo

upojna miłość trwa

kiedy jestem z tobą blisko

z bliskim

niech to trwa

Bez miłości

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.