James Foster

Podstawy Psychologii: Myślenie, Rozwój i Psychologia Społeczna

Książka stworzona przy pomocy AI.

Projektant okładki Bing https://www.bing.com/images/create/psychologia-animacja-jasne-tc582o/1-6662e186da5f48fa9a5580441a4583c9?id=0R1SZrCXUjTo%2f4rrsM9kMQ%3d%3d&view=detailv2&idpp=genimg&thId=OIG3.den9C7ZxWjXAmBO.F.lj&FORM=GCRIDP

© James Foster, 2024

© Bing https://www.bing.com/images/create/psychologia-animacja-jasne-tc582o/1-6662e186da5f48fa9a5580441a4583c9?id=0R1SZrCXUjTo%2f4rrsM9kMQ%3d%3d&view=detailv2&idpp=genimg&thId=OIG3.den9C7ZxWjXAmBO.F.lj&FORM=GCRIDP, projekt okładki, 2024

Książka zaprasza do podróży przez ludzką psychikę. Zagłębia się w mechanizmy myślenia, rozumowania i procesu podejmowania decyzji, ukazując ich wpływ na nasze codzienne życie. Skupia się na zrozumieniu rozwoju psychicznego od wczesnego dzieciństwa po dorosłość, rzucając światło na kluczowe etapy i wyzwania. Analizuje psychologię społeczną, badając dynamikę relacji międzyludzkich, wpływ grup społecznych oraz mechanizmy przystosowawcze i konfliktowe.

Książka stworzona przy pomocy AI.

ISBN 978-83-8384-094-9

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Podstawy Psychologii: Myślenie, Rozwój i Psychologia Społeczna

2. Myślenie, Rozumowanie i Podejmowanie Decyzji

1. Wprowadzenie

2. Procesy poznawcze

3. Heurystyki i błędy poznawcze

4. Teorie podejmowania decyzji

5. Bariery i ułatwienia w podejmowaniu decyzji

6. Kreatywność w procesie podejmowania decyzji

7. Rozwój myślenia i podejmowania decyzji

3. Rozwój Psychiczny

1. Wprowadzenie do rozwoju psychicznego

2. Etapy rozwoju psychicznego

1. Okres niemowlęcy: Od narodzin do około 2. roku życia

2. Dzieciństwo wczesne: Około 2. do 6. roku życia

3. Dzieciństwo późne: Od 6. do 12. roku życia

4. Okres dorastania: Od 12. do 18. roku życia

5. Znaczenie kontekstu kulturowego i indywidualnego

3. Rozwój emocjonalny

4. Rozwój poznawczy

5. Rozwój społeczny

6. Wpływ środowiska na rozwój

7. Wnioski

4. Psychologia Społeczna

1. Wprowadzenie do psychologii społecznej

2. Relacje międzyludzkie

3. Normy społeczne

4. Konformizm

5. Zachowania prospołeczne

6. Zachowania agresywne

7. Czynniki wpływające na zachowania społeczne

8. Bibliografia

Myślenie, Rozumowanie i Podejmowanie Decyzji

Wprowadzenie

Myślenie, rozumowanie i podejmowanie decyzji to kluczowe procesy poznawcze w psychologii, które odgrywają istotną rolę w naszym codziennym funkcjonowaniu. Ich zrozumienie jest kluczowe zarówno dla teorii psychologicznych, jak i praktyki terapeutycznej. Wpływają one na nasze zachowanie, podejmowanie decyzji, rozwiązywanie problemów oraz relacje interpersonalne.

Myślenie można zdefiniować jako proces poznawczy, w którym dokonuje się analiza, syntezę, ocena i tworzenie nowych pomysłów, koncepcji czy rozwiązań. Jest to umiejętność, która pozwala nam przetwarzać informacje, wykorzystywać wcześniejsze doświadczenia oraz planować przyszłe działania. Myślenie odgrywa kluczową rolę w naszym poznawczym funkcjonowaniu, umożliwiając nam adaptację do zmieniającego się otoczenia oraz podejmowanie skutecznych decyzji.

Rozumowanie jest procesem polegającym na wykorzystaniu dostępnych informacji do wyciągania wniosków, formułowania hipotez, rozumowania logicznego oraz rozwiązywania problemów. Jest to umiejętność, która umożliwia nam analizowanie sytuacji, wybieranie odpowiednich strategii działania oraz przewidywanie konsekwencji naszych działań. Rozumowanie pozwala nam również na zdobywanie nowej wiedzy i rozwijanie umiejętności poznawczych.

Podejmowanie decyzji jest procesem polegającym na wyborze jednej z możliwych alternatyw działania w celu osiągnięcia konkretnego celu lub rozwiązania problemu. Decyzje mogą być podejmowane zarówno na podstawie logicznego rozumowania, jak i intuicji czy emocji. Proces podejmowania decyzji może być skomplikowany i wymagać uwzględnienia wielu czynników, takich jak nasze cele, wartości, preferencje, dostępne zasoby oraz konsekwencje naszych działań.

W psychologii, zrozumienie tych procesów jest kluczowe dla badania ludzkiego zachowania oraz rozwijania skutecznych strategii terapeutycznych. Na przykład, w terapii poznawczo-behawioralnej wykorzystuje się techniki mające na celu identyfikację i modyfikację myśli i przekonań klienta, które mogą prowadzić do negatywnych wzorców myślenia czy podejmowania niekorzystnych decyzji. Z kolei w psychologii pozytywnej skupia się się na rozwijaniu umiejętności myślenia pozytywnego, który może prowadzić do zwiększenia poczucia własnej skuteczności i dobrostanu psychicznego.

Ponadto, badania nad myśleniem, rozumowaniem i podejmowaniem decyzji mają istotne znaczenie również dla wielu innych dziedzin psychologii, takich jak psychologia społeczna, psychologia rozwojowa czy neuropsychologia. Na przykład, badania nad myśleniem społecznym skupiają się na zrozumieniu, jak ludzie postrzegają siebie i innych, jak interpretują sytuacje społeczne oraz jak podejmują decyzje w kontekście interakcji społecznych.

W związku z powyższym, myślenie, rozumowanie i podejmowanie decyzji stanowią istotny obszar badań w psychologii, który pomaga nam lepiej zrozumieć ludzkie funkcjonowanie oraz rozwijać skuteczne strategie zarówno w obszarze terapii, jak i życia codziennego.

Procesy poznawcze

Procesy poznawcze stanowią kluczowy obszar zainteresowania w psychologii, badając sposób, w jaki ludzki umysł przetwarza informacje. Trzy główne procesy poznawcze — percepcja, pamięć i uwaga — są fundamentalne dla naszego rozumienia świata i naszych interakcji z nim. Percepcja to proces, w którym nasze zmysły przetwarzają informacje z otoczenia, tworząc spójne obrazy, dźwięki, smaki i inne bodźce, które postrzegamy jako rzeczywistość. Choć często wydaje się, że to, co widzimy lub słyszymy, jest dokładnym odzwierciedleniem rzeczywistości, percepcja jest bardziej skomplikowana niż to, co mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Nasze zmysły mogą być podatne na różne iluzje i błędy interpretacyjne, co może prowadzić do niezgodności między tym, co postrzegamy, a tym, co istotnie jest. Na przykład, iluzje optyczne, takie jak znana iluzja Mullera-Lyera, pokazują, jak nasz umysł może interpretować linie i kształty w sposób, który nie odzwierciedla rzeczywistości. Pamięć to kolejny istotny proces poznawczy, który obejmuje kodowanie, przechowywanie i odtwarzanie informacji. Nasza pamięć działa jak magazyn, w którym przechowujemy doświadczenia, fakty, wydarzenia i umiejętności. Podobnie jak w przypadku percepcji, nasza pamięć może być podatna na różne błędy i zniekształcenia. Istnieją różne rodzaje pamięci, w tym pamięć sensoryczna, krótkotrwała i długotrwała, z których każda pełni określone funkcje w procesie przetwarzania informacji. Na przykład, pamięć krótkotrwała pozwala nam przechowywać i manipulować informacjami przez krótki okres czasu, podczas gdy pamięć długotrwała umożliwia trwałe przechowywanie istotnych doświadczeń i wiedzy. Uwaga jest trzecim kluczowym procesem poznawczym, który umożliwia nam skupienie się na określonych bodźcach i selekcję informacji. W świecie pełnym bodźców i informacji, nasza uwaga jest ograniczonym zasobem, który musimy efektywnie zarządzać. Uwaga pozwala nam wybrać istotne bodźce do dalszego przetwarzania, ignorując te, które są mniej istotne lub niepożądane. Jednakże, nasza uwaga może być podatna na rozproszenie i zakłócenia, co może prowadzić do problemów z koncentracją i skupieniem się na zadaniu. Na przykład, w dzisiejszym świecie cyfrowym, wielozadaniowość i ciągłe bombardowanie bodźcami mogą utrudniać utrzymanie uwagi na jednym zadaniu przez dłuższy czas. W kontekście psychologii, zrozumienie procesów poznawczych jest kluczowe dla wyjaśniania zachowań i funkcjonowania ludzkiego umysłu. Procesy poznawcze wpływają na nasze spostrzeganie świata, podejmowanie decyzji, rozwiązywanie problemów, uczenie się i wiele innych aspektów naszego życia codziennego. Badania nad percepcją, pamięcią i uwagą pozwalają nam lepiej zrozumieć ludzki umysł i opracować strategie poprawiające nasze funkcjonowanie poznawcze. Ważne jest również zauważenie, że procesy poznawcze nie działają oddzielnie, ale są ze sobą powiązane i wzajemnie wpływają na siebie. Na przykład, nasza percepcja może wpływać na to, na co skupiamy uwagę, a nasza pamięć może wpływać na sposób, w jaki interpretujemy nowe informacje. Zrozumienie tych złożonych interakcji między procesami poznawczymi może prowadzić do lepszego wyjaśnienia ludzkiego zachowania i opracowania skuteczniejszych strategii interwencji psychologicznych. Wnioski płynące z badań nad procesami poznawczymi mają także zastosowanie praktyczne w wielu obszarach życia, takich jak edukacja, marketing, psychoterapia i projektowanie interfejsów użytkownika. Na przykład, zrozumienie, jak ludzie przetwarzają informacje w pamięci krótkotrwałej, może prowadzić do opracowania skuteczniejszych strategii nauczania i zapamiętywania materiału edukacyjnego. Podobnie, w marketingu i projektowaniu interfejsów użytkownika, uwzględnienie procesów percepcji i uwagi może prowadzić do stworzenia bardziej atrakcyjnych i łatwiejszych w obsłudze produktów i usług. W związku z powyższym, procesy poznawcze stanowią fundament psychologii i są kluczowymi elementami naszego rozumienia ludzkiego umysłu i zachowania. Badania nad percepcją, pamięcią i uwagą pozwalają nam zgłębiać tajniki ludzkiego umysłu i wykorzystywać tę wiedzę w praktyce, aby poprawić jakość życia i osiągnięć ludzi we wszystkich dziedzinach życia.

Heurystyki i błędy poznawcze

Heurystyki i błędy poznawcze stanowią ważny obszar badań w psychologii poznawczej, który ma istotne konsekwencje dla naszego sposobu podejmowania decyzji i rozumienia świata. Heurystyki są rodzajem skróconych strategii, które ludzie stosują, aby szybko podejmować decyzje w sytuacjach, gdzie pełna analiza informacji byłaby czasochłonna lub niemożliwa. Jednakże, stosowanie heurystyk może prowadzić do wystąpienia różnych błędów poznawczych, które wpływają na naszą zdolność do logicznego myślenia i podejmowania trafnych decyzji.

Heurystyka dostępności odnosi się do tendencji ludzi do oceniania prawdopodobieństwa lub częstotliwości zdarzeń na podstawie łatwości, z jaką mogą one przyjść do naszego umysłu. Innymi słowy, im łatwiej przychodzi nam przypomnienie sobie konkretnej informacji lub zdarzenia, tym bardziej jesteśmy skłonni wierzyć, że jest to częste lub prawdopodobne. Przykładem może być sytuacja, gdy po oglądaniu filmu sensacyjnego, zaczynamy przypisywać większe prawdopodobieństwo wystąpienia przestępstw w naszym otoczeniu, ponieważ emocje związane z filmem sprawiają, że informacje o przestępczości stają się bardziej dostępne w naszej świadomości.

Reprezentatywność to heurystyka, która polega na ocenianiu prawdopodobieństwa wystąpienia zdarzenia na podstawie stopnia, w jakim pasuje ono do naszych stereotypów lub wyobrażeń o danej kategorii. Innymi słowy, ludzie często oceniają, że zdarzenie jest bardziej prawdopodobne, jeśli wydaje się być „reprezentatywne” dla danej grupy czy kategorii. Przykładem może być sytuacja, w której widzimy osobę ubraną w stylu hippisowskim i automatycznie przypisujemy jej cechy charakterystyczne dla stereotypu hippisa, takie jak liberalne poglądy czy zainteresowania ekologiczne.

Zakotwiczenie to heurystyka, w której ludzie opierają swoje osądy na pierwszej, dostępnej informacji, która staje się punktem odniesienia (tj. kotwicą) dla dalszych ocen. Nawet jeśli ta początkowa informacja jest zupełnie losowa lub nieadekwatna, może ona silnie wpłynąć na nasze dalsze decyzje i osądy. Przykładem może być sytuacja, w której podczas negocjacji cena produktu jest pierwszą proponowaną kwotą. Nawet jeśli jest to wysoka cena, może ona stać się kotwicą dla dalszych negocjacji, prowadząc do ustalenia ceny znacznie wyższej niż byłoby to możliwe w innych okolicznościach.

Błędy poznawcze wynikające z heurystyk mogą mieć poważne konsekwencje dla naszych decyzji i ocen sytuacji. Przekonanie o prawdziwości to błąd polegający na tym, że ludzie są skłonni przypisywać większą pewność swoim osądom, gdy stosują heurystyki, nawet jeśli decyzje opierają się na subiektywnych lub niepełnych informacjach. Na przykład, jeśli osoba używa heurystyki dostępności do oceny częstości występowania jakiegoś zdarzenia i łatwo przypomina sobie kilka przypadków, może ona błędnie uważać, że te przypadki stanowią znaczną część wszystkich przypadków, co prowadzi do przekonania o prawdziwości.

Efekt reprezentatywności to błąd polegający na tym, że ludzie często opierają swoje osądy na stereotypach lub schematach, zamiast na rzeczywistych danych czy analizie logicznej. To może prowadzić do błędnych wniosków i stereotypowych ocen. Na przykład, jeśli ktoś jest reprezentatywny dla stereotypu biznesmena, możemy przypisać mu cechy takie jak ambicja czy skłonność do ryzyka, pomijając indywidualne cechy danej osoby.

W kontekście psychologii, zrozumienie heurystyk i błędów poznawczych jest kluczowe dla poprawy jakości naszych decyzji i ocen. Badacze opracowują strategie radzenia sobie z tymi błędami, na przykład poprzez zwiększanie świadomości o ich istnieniu, szkolenie umiejętności analizy danych czy stosowanie metodologii decyzyjnych opartych na dowodach. Wraz z rozwojem wiedzy na temat heurystyk i błędów poznawczych, można opracowywać skuteczniejsze strategie podejmowania decyzji, które lepiej odpowiadają złożoności rzeczywistości.

Teorie podejmowania decyzji

Podejmowanie decyzji jest fundamentalnym elementem życia każdego człowieka. W psychologii istnieją różne teorie dotyczące procesów podejmowania decyzji, które mają zastosowanie w różnych obszarach życia, takich jak ekonomia, zdrowie i edukacja. Dwie główne kategorie teorii podejmowania decyzji to model racjonalny i model behawioralny. Model racjonalny podejmowania decyzji, oparty na teorii oczekiwań wartości oraz teorii perspektywy, zakłada, że ludzie podejmują decyzje w sposób logiczny, starannie ważąc różne możliwości i ich konsekwencje. Teoria oczekiwań wartości skupia się na tym, jak ludzie oceniają prawdopodobieństwo różnych wyników oraz ich wartość dla siebie. Natomiast teoria perspektywy sugeruje, że ludzie interpretują i podejmują decyzje w oparciu o to, jak percepcyjnie postrzegają dane sytuacje, z uwzględnieniem zarówno możliwych zysków, jak i strat. W kontekście psychologii ekonomicznej, model racjonalny jest szeroko stosowany do analizy zachowań konsumentów i inwestorów. Ludzie podejmują decyzje zakupowe oraz inwestycyjne, starając się maksymalizować swoje zyski i minimalizować straty, co jest zgodne z założeniami modelu racjonalnego podejmowania decyzji. Jednakże, badania w dziedzinie psychologii behawioralnej sugerują, że ludzkie zachowania nie zawsze są zgodne z modelem racjonalnym. Model behawioralny podejmowania decyzji, który obejmuje heurystykę ograniczonego racjonalizmu i teorię perspektywy behawioralnej, zakłada, że ludzie często używają uproszczonych strategii myślenia, zwanych heurystykami, aby szybko podejmować decyzje, często pomijając pełne analizy wszystkich dostępnych informacji. W kontekście zdrowia, podejmowanie decyzji związanych z opieką zdrowotną może być złożone i emocjonalnie obciążające. Ludzie mogą być podatni na wpływy heurystyk i błędnych ocen ryzyka, co może prowadzić do podejmowania decyzji, które nie zawsze są najlepsze dla ich zdrowia. Na przykład, osoby mogące zdecydować o poddaniu się zabiegowi chirurgicznemu mogą być bardziej skłonne do wyboru opcji, która wydaje się mniej ryzykowna, nawet jeśli nie jest to najlepsze rozwiązanie z medycznego punktu widzenia. W obszarze edukacji, model racjonalnego podejmowania decyzji może być stosowany do analizy zachowań uczniów w kontekście wyboru szkół, programów naukowych czy strategii uczenia się. Jednakże, heurystyki i błędne przekonania mogą wpływać na decyzje dotyczące wyboru ścieżki edukacyjnej, co może prowadzić do nieoptymalnych wyników edukacyjnych. Warto zauważyć, że oba modele — racjonalny i behawioralny — mają swoje zalety i ograniczenia. Zrozumienie tych teorii i ich zastosowanie w różnych obszarach życia może pomóc w lepszym zrozumieniu ludzkiego zachowania i podejmowania decyzji oraz w opracowywaniu skuteczniejszych strategii zarządzania, zarówno w sferze indywidualnej, jak i społecznej.

Bariery i ułatwienia w podejmowaniu decyzji

Podejmowanie decyzji jest nieodłączną częścią życia każdego człowieka. Od wyborów codziennych, takich jak decyzja o śniadaniu, po te bardziej znaczące, jak wybór kariery zawodowej czy partnera życiowego, proces podejmowania decyzji wpływa na naszą codzienność i przyszłość. Jednakże, nie zawsze jest to łatwe zadanie, a istnieją różnorodne bariery, zarówno emocjonalne, jak i poznawcze, które mogą utrudniać ten proces. Bariery emocjonalne stanowią częsty punkt zaczepienia w psychologii podejmowania decyzji. Strach, niepewność i inne emocje mogą wywrzeć znaczący wpływ na nasze decyzje. Strach przed porażką czy niepowodzeniem może skłonić nas do unikania ryzyka i podejmowania działań, które pozostają w granicach naszej strefy komfortu. Z kolei niepewność dotycząca wyników podejmowanej decyzji może prowadzić do paraliżu decyzyjnego, gdzie osoba zastanawia się nad wszystkimi możliwymi scenariuszami, co może skutkować brakiem jakiejkolwiek decyzji. Emocje, takie jak gniew, smutek czy złość, również mogą wpływać na proces podejmowania decyzji, prowadząc do podejmowania impulsywnych wyborów, które nie zawsze są najlepsze. Bariery poznawcze również odgrywają istotną rolę w podejmowaniu decyzji. Ograniczona pojemność pamięci może sprawić, że trudno jest nam przetwarzać wszystkie dostępne informacje i dokonać właściwej analizy sytuacji. Tendencje do stosowania heurystyk, czyli uproszczonych strategii podejmowania decyzji opartych na przybliżeniach i skrótach myślowych, mogą prowadzić do błędnych ocen i podejmowania subiektywnych wyborów. W obliczu tych barier istnieje jednak wiele strategii, które mogą ułatwić proces podejmowania decyzji. Jedną z nich jest analiza ryzyka, czyli dokładne zbadanie potencjalnych konsekwencji każdej dostępnej opcji i ocena prawdopodobieństwa wystąpienia tych konsekwencji. Rozważanie alternatyw polega na przemyślanym zastanowieniu się nad różnymi opcjami dostępnymi do wyboru, co pozwala na lepsze zrozumienie sytuacji i wybranie najlepszego rozwiązania. Planowanie również może być skuteczną strategią, ponieważ umożliwia nam z góry przemyślenie i przygotowanie się do podejmowanych decyzji, co zmniejsza poziom stresu i niepewności. Ważnym aspektem jest także rozwijanie umiejętności samoregulacji emocjonalnej, co może pomóc w przezwyciężeniu emocjonalnych barier w podejmowaniu decyzji. Ćwiczenia mindfulness, techniki relaksacyjne czy terapia poznawczo-behawioralna mogą pomóc w radzeniu sobie z emocjami i lepszym podejmowaniu decyzji. W kontekście psychologii, istotne jest również zrozumienie, że podejmowanie decyzji jest procesem złożonym, który może być różnie interpretowany i przeżywany przez jednostki w zależności od ich osobistych doświadczeń, przekonań i wartości. Dlatego też, podejmowanie decyzji nie zawsze jest czysto racjonalnym procesem, ale często jest silnie zakorzenione w sferze emocjonalnej i społecznej jednostki. Podsumowując, podejmowanie decyzji jest istotnym aspektem naszego życia, który może być zarówno źródłem satysfakcji, jak i stresu. Istnieją różnorodne bariery, zarówno emocjonalne, jak i poznawcze, które mogą utrudniać ten proces, jednak istnieją również skuteczne strategie, które mogą pomóc nam w przezwyciężeniu tych barier i podejmowaniu bardziej świadomych i efektywnych decyzji.

Kreatywność w procesie podejmowania decyzji

Kreatywność odgrywa kluczową rolę w procesie podejmowania decyzji, wpływając zarówno na sposoby myślenia, jak i rozumowania jednostek. W psychologii, kreatywność jest często postrzegana jako zdolność do generowania nowych i użytecznych pomysłów, rozwiązań oraz perspektyw, które mogą prowadzić do innowacji i efektywności w podejmowaniu decyzji.

Pierwszym sposobem, w jaki kreatywność wpływa na procesy myślenia i rozumowania, jest jej zdolność do łamania schematów i norm. Często podczas podejmowania decyzji, ludzie kierują się utartymi ścieżkami myślenia, opartymi na doświadczeniach i przyzwyczajeniach. Kreatywność pozwala na wyjście poza te ograniczenia poprzez otwarcie umysłu na nowe możliwości i podejście do problemów.

Po drugie, kreatywność stymuluje elastyczność myślenia. Zamiast trzymać się sztywnych ram i reguł, kreatywni jednostki są skłonne eksplorować różne opcje i podejścia, szukając nietypowych rozwiązań. To pozwala na lepsze radzenie sobie z sytuacjami, w których tradycyjne metody mogą zawodzić.

Po trzecie, kreatywność może pomóc w identyfikowaniu alternatywnych perspektyw i punktów widzenia. Podczas podejmowania decyzji, zwykle ograniczamy się do naszych własnych doświadczeń i poglądów. Jednakże, dzięki kreatywności, jesteśmy w stanie spojrzeć na problem z różnych kątów, co może prowadzić do bardziej kompleksowego i wszechstronnego rozumienia sytuacji.

Teraz, jeśli spojrzymy na techniki kreatywnego podejmowania decyzji, możemy zacząć od burzy mózgów. Ta popularna metoda polega na spontanicznym generowaniu pomysłów przez grupę ludzi, bez oceniania czy krytyki. Burza mózgów pozwala na swobodne eksplorowanie różnych możliwości i pomaga w stworzeniu szerokiej gamy potencjalnych rozwiązań dla danego problemu.

Analiza morfologiczna to kolejna technika kreatywnego podejmowania decyzji, która polega na systematycznym rozkładaniu problemu na jego składniki i analizowaniu ich z różnych perspektyw. Ta metoda pomaga w identyfikowaniu kluczowych elementów problemu oraz potencjalnych rozwiązań, co może prowadzić do lepszego zrozumienia problemu i bardziej efektywnego podejścia do jego rozwiązania.

Metoda sześciu kapeluszy, zaproponowana przez Edwarda de Bono, to kolejny przykład techniki kreatywnego podejmowania decyzji. W tej metodzie, każdy „kapelusz” reprezentuje inną perspektywę lub sposób myślenia, takie jak emocjonalna, logiczna, kreatywna itp. Przełączanie się między różnymi „kapeluszami” pomaga w zrozumieniu problemu z różnych punktów widzenia i generowaniu różnorodnych rozwiązań.

[1] Bogdan Wojciszke, odstawy psychologii społecznej, 2015r.

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.