Anastasiya Kolendo-Smirnova

Podstawowe sposoby pracy z metaforycznymi kartami asocjacyjnymi

Tłumacz Natalia Martyniuk

© Anastasiya Kolendo-Smirnova, 2022

© Natalia Martyniuk, tłumaczenie, 2022

Jest to mała broszura, a nie pełnoprawna książka pod względem wielkości, ale pod względem treści nie jest gorsza od dużej książki. Czym są metaforyczne karty asocjacyjni? Czym oni są? Jak z nich korzystać? Wszystko to jest opisane tutaj.

ISBN 978-83-8324-015-2

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Podstawowe sposoby pracy z metaforycznymi kartami asocjacyjnymi

2. Wprowadzenie

3. Talie portretowe

4. Techniki z jedną kartą

5. Techniki z dwiema kartami

6. Techniki z trzema kartami i więcej

7. Układy liniowe

8. Systemy rodowe

9. Obrazy kobiece i męskie

10. Obrazy zwierząt

11. Monotalie lub talie z obrazami przedmiotów

12. Uniwersalne

13. Karty ze słowami

14. Talie fabularne

15. Talie zasobów

16. Talie abstrakcyjne

17. Talii specjalne

18. Niemetaforyczne talie

19. Talie konstruktorzy

Wprowadzenie

Metaforyczne karty asocjacyjne powstały ze współpracy psychoterapeuty i artysty. Pierwsza talia metaforycznych kart asocjacyjnych została stworzona w 1975 roku przez Ely Ramana, kanadyjskiego profesora sztuki. Chciał wynieść sztukę z galerii i przybliżyć ją ludziom. Ta talia kart otrzymała nazwę „OH” (wykrzyknik, w języku angielskim wyrażający zdziwienie). Wspólnie z psychoterapeutą Joe Schlichterem opracowano zasady i wytyczne korzystania z kart jako narzędzia psychologicznego.

Główną zasadą działania kart metaforycznych jest to, że są one przewodnikiem do pracy z naszą nieświadomością. Każda osoba widzi na obrazie na karcie tylko własną osobistą interpretację rysunku.

Stąd pierwsza i podstawowa zasada pracy z kartami metaforycznymi: nigdy nie przedstawiaj swojej interpretacji innej osobie!

Jeśli zapytam osobę, czy chce iść do instytutu na ekonomistę? Odpowie mi swoją świadomością: „Tak, oczywiście, to dobry zawód, moi rodzice są ekonomistami, oczywiście chcę iść na te studia”. Potem mogę poprosić go, aby zadał sobie to samo pytanie i wyciągnął kartę, a to, co zobaczy na karcie, będzie odpowiedzią jego nieświadomości i nagle na karcie widzi osobę w kajdanach i rozumie, że naprawdę czuje się związany przez obowiązek wstąpić na uczelnię ekonomiczną i wewnętrznie go to krępuje i obciąża, ale nie jest gotów przyznać się do tego sam przed sobą, ponieważ z logicznego punktu widzenia decyzja została podjęta bardzo dobrze i słusznie. Jego nieświadomość może uważać inaczej. Może przekazać mu swoje postrzeganie tej sytuacji, zarówno poprzez zmysły, jak i poprzez pracę z kartami metaforycznymi. Jeśli dana osoba stłumi wszystkie uczucia i nie chce słuchać nieświadomości, możliwe jest, że wkrótce przemówi do niego przez ciało, a mianowicie chorobę… jest to przykład działania metaforycznych kart asocjacyjnych. To jest ich główny cel, aby być przewodnikiem w pracy z nieświadomością. Istnieją techniki, a nawet talii, gdzie praca ze świadomością jest przeprowadzana dość szeroko, ale ich głównym celem jest wywołanie tej reakcji „Och!”, to znaczy rodzaj nowego zrozumienia, którego wcześniej nie było.

Rozumiejąc tę ważną zasadę, możesz przekształcić wszystko, co jest pod ręką, w metaforyczne karty. Zarówno obrazy w książce lub czasopiśmie, jak i obrazy w muzeum lub widok z okna. Główną rzeczą, którą robimy w pracy z kartami, jest zadawanie prawidłowych pytań nieświadomości i otrzymywanie od niej odpowiedzi.

Na przykład: Jeśli pójdę na studia ekonomiczne, jak będę się czuł? Zadaj sobie pytanie i spójrz na mapę, zdjęcie, przez okno, w lewo, na stronę 10 czasopisma itp. Tam osoba zobaczy swoją osobistą interpretację, całkowicie swoją odpowiedź od swojej nieświadomości.

Ważne jest, aby najpierw zadać pytanie, a następnie otworzyć kartę, aby uzyskać ten efekt „Och!” Nie możesz natychmiast otworzyć pięciu kart, a następnie powiedzieć, co i gdzie się odczuwa.

Czasami ludzie, co zdarza się rzadko, nie do końca rozumieją, jak pracować z kartami, więc muszą krótko podsumować powyższe i pokazać prosty przykład techniki (wybierając spośród tych, które pojawią się później), aby to wyjaśnić.

Istnieje wiele odmian metaforycznych kart asocjacyjnych, wymienię pewne grupy, w które można je łączyć w dalszej części książki.

Talie portretowe

Talie portretowe to talii przedstawiające ludzie albo w pełni wzrostu, albo tylko ich twarze.

Na przykład „Persona”, „Personita” Autor: Moritz Egetmeyer, „Osoby” Autor: Ju. Demidova

Zasadniczo głównym celem tych talii jest praca ze stanami, emocjami, podosobowościami i relacjami.

Techniki z jedną kartą

Jedna karta z talii portretów dobrze sprawdza się z prognozami, jeśli to zrobię, poczuję się jak… lub z kartami pomocnikami.

Przykład. Człowiek nie wie, czy powinien zrobić coś, co zaplanował. Z talii portretowej wyjmuję kartę zakrytą z pytaniem, jak się poczuję, jeśli to zrobię…? Opisuję osobę, którą zobaczył na karcie.

Jeśli ma nierozwiązaną sytuację, w której potrzebna jest wskazówka, porada, nowe spojrzenie na problem. Wyjąć kartę zakrytą. I opisać osobę na karcie odpowiadając na następne pytania:

Jaki jest nastrój tej osoby?

Kim on jest?

Co on teraz myśli?

Co robił, zanim zaczęliśmy go opisywać?

Ile ma lat i co robi w życiu?

Gdyby dowiedział się o Twoim problemie, co by ci powiedział?

Dlaczego uważa, że należy to zrobić?

Dlaczego i po co mi ta karta?

Można wybrać inną kartę w przypadku, gdy dana osoba musi z kimś porozmawiać. Coś do powiedzenia, coś do omówienia. Na przykład kobieta chce porozmawiać ze swoją pracowniczką, że jej zachowanie nie odpowiada jej, ale nie może zebrać się na odwagę, by zrobić to w rzeczywistości, całkiem możliwe jest wybranie karty i przećwiczenie rozmowy w ten sposób. Jakby odgrywając rozmowę z kartą. Następnie karta zostanie wybrana otwarta, aby była jak najbardziej podobna do osoby, którą symbolizuje. W trakcie pracy inne talie prawdopodobnie zostaną włączone do tej komunikacji, aby wypełnić klienta zasobem i wybrać właściwe zachowanie w tej sytuacji z talii uniwersalnych.

Techniki z dwiema kartami

Dwie karty to zazwyczaj praca z konfliktem interpersonalnym lub wewnątrz osobowości.

Będziemy pracować z dwiema kartami zakrytymi z talii portretowej, wyciągając je na przemian w przypadku dylematu. Jakim będę, jeśli to zrobię? A jakim będę, jeśli tego nie zrobię? Jaki będę, jeśli to wybiorę i jaki będę, jeśli wybiorę tamto?

Główne techniki wykonywane przez dwie karty to zbliżenie lub oddalenie. To znaczy, kiedy albo łączymy karty razem, albo odsuwamy je od siebie.

Zbliżenia potrzebujemy, gdy musimy rozwiązać konflikt interpersonalny lub intrapersonalny.

Na przykład dziewczyna pokłóciła się ze swoim chłopakiem. Sugerujemy, aby otworzyła dwie karty, z których jedna symbolizuje ją a inna jej chłopaka.

Albo klient jednocześnie chce i nie chce zmieniać pracy. Prosimy go, aby wyciągnął dwie karty zakryte (można również wybrać otwarte), które będą oznaczać dwie jego podosobowości, tę część, która chce zmienić pracę oraz tę, która nie chcę.

W podobny sposób wybieramy dwie karty, dla każdego takiego zapytania, a naszym celem jest technika, aby zbliżyć karty jak najbliżej siebie. Na początku techniki umieść je daleko od siebie na stole, zgodnie z odczuciami klienta co do tego, jak bardzo są od siebie w tej chwili.

Zbliżenie kart ze sobą odbywa się w ten sposób:

Najpierw każda karta jest opisana osobno, a raczej osoba na niej widniejąca. Jaki on jest, co odczuwa? Czego chce? Jaki jest jego nastrój itp. W ten sposób karta jest aktywowana. Oznacza to, że nieświadomość łączy tę kartę z tym, co przez to rozumiemy.

Następnie osoba odpowiada albo od siebie, albo w imieniu pierwszej z kart na takie pytania: jak wyglądają te dwie osoby? Czym się od siebie różnią?

Jeśli klient odpowiada we własnym imieniu, a nie w imieniu karty (obie opcje są dopuszczalne) — to po odpowiedzi powinien poczuć i powiedzieć, czy teraz karty mogą się fizycznie zbliżyć? Czy można je przesunąć trochę do siebie?

Jeśli klient odpowiada w imieniu karty, to musi najpierw odpowiedzieć w imieniu jednej, potem w imieniu drugiej karty na te dwa pytania, a następnie klient określa, czy jest już gotów je teraz trochę przybliżyć.

W ten sposób prace trwają, dopóki karty nie znajdą się blisko siebie. W przypadku rozwiązania konfliktu zewnętrznego można je pozostawić w ten sposób. W przypadku konfliktu wewnętrznego możesz położyć jedną kartę pod drugą i opisać uczucia związane z górną kartą, a następnie zamienić je i opisać uczucia w ten sam sposób. Następnie możesz znaleźć w talii nową otwartą kartę, symbolizującą osobę, która wyszła z tych dwóch. I na tym skończyć.

Dokładnie to samo, ale odwrotnie, robimy, gdy musimy oddzielić dwa stany. Na przykład kobieta w mężu widzi ojca. Następnie prosimy ją, aby wybrała dwie odkryte karty, z których jedna będzie reprezentować jej męża, a druga ojca. Następnie nakładamy je tak blisko, jak to możliwe, nawet jeden na drugim, według odczuć klienta. I dalej w ten sam sposób zadając dwa pytania: Czym są podobni? A czym się różnią? Stopniowo przesuwamy te karty w taki sam sposób, jak opisano powyżej, podczas łączenia.

Jest też fajna technika pracy z cieniem również z dwiema kartami, robi się to w ten sposób:

Prosimy klienta o wybranie jednej odkrytej karty z talii portretów, która mu się najbardziej podoba i opisanie jej. Następnie o wybranie innej karty, która najbardziej się nie podoba i opisanie jej. Zgodnie z regułami druga karta jest cieniem osoby, to znaczy obrazem siebie, który jest w osobie, ale nie jest świadomie akceptowany, jest wypierany i tłumiony. Świadomość i akceptacja takiej części jego osobowości czyni osobę bardziej harmonijną.

Techniki z trzema kartami i więcej

Trzy karty są jakby małymi układami. Które są najczęściej stosowane w rozwiązywaniu problemów interpersonalnych. Chociaż można je analogicznie zastosować do konfliktów wewnętrznych. Jednak opowiem, jak to zrobić na przykładzie konfliktu zewnętrznego.

Strony skonfliktowane wybierane są w sposób otwarty, a trzecia karta jest przyczyną ich konfliktu lub ich relacji, lub osoby, która ma wpływ na ich relacji. Oznacza to, że trzecia karta jest jakby dodatkowa.

Na przykład przyszła do nas matka, która ma konflikt z córką. Poprosimy ją, aby wybrała siebie, córkę i ich relacji.

Następnie te trzy karty są układane na stole w sposób, który wydaje się najbardziej poprawny dla klienta. Po aktywacji karty, Jak to zrobić, napisałem powyżej.

Następnie karty poruszają się po stole lub w losowej kolejności, aż układ wydaje się optymalny dla klienta, a wszystkie karty w nim będą się dobrze czuć. Lub są specjalnie ułożone w trójkąt, w którym najpierw jedna z kart na górze, a dwie na dole. Pytają o każdą kartę, jak się czuje w tej pozycji? Następnie górna karta jest zmieniana na inną i ponownie interesuje się odczuciami każdej z kart, potem trzecia zajmuje najwyższą pozycję i ponownie interesuje się odczuciami każdej z kart.

Zadanie polega więc na ułożeniu kart w taki sposób, aby każda z nich czuła się dobrze. Równolegle możesz dodać zasób każdej z nich, aby ich stan się zmienił, opiszę, jak to zrobić w części poświęconej wykorzystaniu talii zasobów.

W ten sam sposób można pracować z większą liczbą kart. Kiedy układa się cała rodzina lub zespół.

Układy liniowe

W tym przypadku mam na myśli liniowość pod względem czasu. Oznacza to, że do dziś możesz wytyczyć swoją linię życia. Możesz zaplanować swoje stany na przyszłość.

Na przykład zwróciła się do nas osoba, która nie wie, czy przenieść się na stałe do Izraela. Prosimy go, aby wybrał kartę otwartą, jak czuł się jako dziecko, żył tutaj w młodości i jak czuje się tutaj teraz. Następnie niech weźmie dwie karty zakryte. Jedna z nich będzie oznaczać go za kilka lat, jeśli przeprowadzi się do Izraela, a druga go w tym samym czasie, ale jeśli nie zmieni miejsca zamieszkania.

Możesz także wybrać karty za 10 lat i na starość.

W podobny sposób można rozpatrywać inne zapytania.

Systemy rodowe

Ci, którzy są zainteresowani układami, mogą w pełni korzystać z talii portretowych zamiast zastępców.

Jeśli twoja wiedza w tym zakresie nie jest duża, możesz po prostu rozłożyć drzewo genealogiczne, wybierając tych, których dana osoba zna otwarcie, a których nie zna, aby się zamknęli i nie wywrócili do góry nogami.

Karty są układane w następujący sposób: najpierw sam człowiek, nad nim mama i tata, nad mamą jej mama i tata, czyli dziadkowie klienta i tak dalej.

Takie układy są potrzebne, gdy trzeba wchodzić w interakcje z systemem rodowym (lub można to uznać za podosobowość), na przykład kobieta nie może mieć dzieci. Przedstawia swoją rodzinę i zadaje pytanie: „Kto w rodzinie nie chce, żebym miała dzieci?” Następnie możesz po prostu słuchać swojej intuicji lub możesz przesunąć rękę nad kartami, aby spróbować coś odczuć. Następnie wybierana jest karta, która według klienta jest przeciwna prokreacji i odbywa się z nią rozmowa, w której ważne jest: 1. Powiedzieć jej, że pamiętają ją i że jest ważna. Podziękować jej za to, że dzięki niej klient ma możliwość życia. 3 Powiedzieć jej, że na prawach potomka klient ma prawo do kontynuowania rodu. Najlepiej uzyskać jej błogosławieństwo.

Możesz także dodać karty zasobów podczas rozmowy z nią, aby zmienić jej stan na przyjemniejszy przez to będzie milsza i łatwiej będzie się z nią negocjować.

W przypadku innych zapytań będzie taka sama procedura: drzewo genealogiczne, pytanie, kto jest przeciwny? Porozmawiaj o powyższych punktach z tą kartą.

Obrazy kobiece i męskie

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.