Janusz Kozłowski

Podróż do siebie

© Janusz Kozłowski, 2017

Podróż do siebie jest refleksyjnym odniesieniem w obszarach transcendencji, gdzie człowiek zadaje sobie pytanie:" Czy jest on przypadkiem w życiu, czy zaplanowanym wydarzeniem?”. Odpowiedź ta znajduje się tylko w sferze duchowej wrażliwości.

ISBN 978-83-8126-122-7

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Podróż do siebie

2. O autorze

3. Od autora

4. Życiorys

5. Nobilitacja

6. Miłość

7. Prośba

8. Namaszczenie

9. Życie

10. Bez miar

11. Spotkanie

12. Menu

13. Muzyka

14. Zamyślenie

15. Podróżnik

16. Odwiedziny

17. Trasa

18. Autorytet

19. Strumień

20. Scena Marconiego

21. Perspektywa

22. Ukojenie

23. Światło

24. Porażenie

25. Fatamorgana

26. Zapytanie

27. Łańcuch serc

28. Powinność

29. Odnowa

30. Panie

31. Posłaniec

32. Bez potwierdzenia

33. Odrodzenie

34. Kiedy

35. Z kim

36. Kompan

37. Stan

38. Rachunek

39. Pułapka

40. Świadek

41. Dylemat

42. Niepewność

43. Filozofia ciężaru

44. Nie dla nich

45. Biała laska

46. Labirynt

47. Dar czy utrapienie

48. Koło

49. Autorytet

50. Kierunek

51. Życie bez życia

52. Za murem

53. Bez kompromisu

54. Eunuch

55. Bez równości

56. Głód

57. Poliptyk

58. Bez różnicy

59. Pasja

60. Przemów

61. Uwertura

62. Sens

63. Wskazanie

64. Wyciszenie

65. Białe anioły

66. Rozrachunek

67. Spełnienie

68. Pomazańcy

69. Wielkanoc 2017

70. Droga

71. Ciekawość

72. Wyzwolenie

73. Gonitwa

74. Baza

75. Osobowość

76. Hierarchia

77. Do serca

78. Jego firmament

79. Bez emocji

80. Tak lepiej

81. Pokłon

82. Rozterka

83. Miejsce

84. Do niej

85. Kosa

86. Otwartość

87. Nicość

88. Zostawić ślad

89. Wolność

90. W niewoli

91. Do pychy

Redakcja i wybór tekstów: Janusz Kozłowski

Projekt okładki: Janusz Kozłowski

Anna Malinowska

Wykonanie okładki: Kacper Malinowski

O autorze

Janusz Kozłowski

— Dedykuje tę pracę mojej wspaniałej rodzinie, w tym żonie, dzieciom i ich małżonkom oraz wnukom i poświęcam wszystkim szukającym siebie.

— Każdy kto spotka siebie w życiu, daje szansę na odnalezienie się innym

— Życie jest za krótkie, aby go tylko poświęcać na gromadzenie tego, co i tak zgnije

— Największym sukcesem człowieka jest odnalezienie wewnętrznego pokoju

Od autora

Jest to zbiór wybranych wierszy na przestrzeni lat. Ich treść porusza sferę transcendencji, dziedzinę odczuć człowieka, jego wątpliwości i nadziei. Człowiek nie jest twórca niczego Może być tylko odkrywcą istniejących zjawisk, ich zależności oraz opisać to w sposób zrozumiały dla innych. Dzieje się to w ramach zakodowanego ładu w naturze, którego twórcą jest MOC-ABSOLUT-BÓG.

Rozpoczął się on od wielkiego wybuchu i ewoluując objawia się w różnych formach. Człowiek dostał pozwolenie na odkrywanie kodu zapisane w słowach:

„Czyńcie sobie ziemię poddaną”.

Czy odkryje kod technologiczny pozwalający na stworzenie ludzkiej krwi? Nie wiadomo. Ale umocniony jego łaską powinien pracować nad tym w wielkiej cierpliwości.

Życiorys

jestem ze zbioru

uśpionych

komórek mózgowych

uruchamiane

błyskiem weny

wylewają się

do przestrzeni

BUSKO 11.09.2015

Nobilitacja

zostałem nobilitowany

bez fanfar

bez huku armat

bez próżności

tak po prostu

nobilitowany

do podziwiania

piękna doczesności

24.11.2015

Miłość

tylko ty

jesteś krzykiem

w moim życiu

bo reszta

to cisza śmiertelna

tylko ty

jesteś prawdą

w moim życiu

bo reszta

to jak fantazja niezmierna

tylko ty

jesteś moim

wołaniem o ducha

bo reszta

to nicość ciemna

tylko ty

jesteś śpiewem

w moim życiu

bo reszta

to fałsz zgrzytający

tylko ty

jesteś mową

w moim życiu

bo reszta

to bełkot pieniąc

10.06.1995

Prośba

bądź mi światłem

dobry Boże

bądź mi drogą

i promieniem

błyskawicą która

niebiosa rozdziera

grzmotem który

niepokój wywiera

ucieczką która

daje pokój ducha

zajazdem przydrożnym

w którym

spokojny oddech podają

a po podróży

przystanią

w której

radosne psalmy

rozbrzmiewają

11.09.2012

Namaszczenie

zostałeś namaszczony

namaszczeni zostaliśmy

do ziemi

tam równość

w proch zamienia

inne namaszczenia

to próżność

pycha

i zagubienie

12.05.2013

Życie

było dla mnie nieznane

kiedy mnie nie było

było także

kiedy matka ziemska

w łonie mnie nosiła

pozostaje również

kiedy matka ziemia

mnie niesie

jest znakiem zapytania

dla wczoraj

dziś i

jutro

26.05.2012

Bez miar

poezjo

jesteś bezmiarem

nieobjętym

czasem i przestrzenią

odsłaniającym

kurtyny umysłu

poszukującego

drogi do źródła

01.06.2012

Spotkanie

tylko tam

znajdziesz

odniesienie

do sensu

bytowania

ziemskiego

kiedy wyjdziesz

na spotkanie

siebie samego

01.06.2012

Menu

poezja jest

śpiewem duszy

gdy posiadasz tylko

miejsce na potrawy

a duszy ci brakuje

to nigdy

takiego deseru

nie posmakujesz

01.06.2012

Muzyka

poezjo

jesteś melodią słowa

niesionego

w przestrzeni

nieskończoności

w rytmie fal

uderzających

o brzeg morza

które

napędzane

wiatrem

nigdy

nie zatrzymają

swojego biegu

czyniąc cię

nieśmiertelną

na oceanie

wszechświata

12.10.2012

Zamyślenie

w wyciszeniu

i refleksji

słowo

staje się

posłańcem

niosącym

pokój

wewnętrzny

07.11.2012

Podróżnik

pociąg relacji

pierwszy krzyk

uwalniające wyciszenie

wjechał na

wyznaczony tor

przy peronie przesiadka

na nim

Konstruktor Ładu

przejmuje energię

i wysyła

w nieznane

jadący dalej

nie wiedzą gdzie

25.07.2015

Odwiedziny

usłyszałem pukanie ciszy

uśmiechała się do mnie

stojąc za progiem

w koronie czasu

tamtego

tego

i nadchodzącego

a była z nią droga

tamta

ta

i nadchodząca

kierowała myśli

w stronę nieskończoności

z nadzieją

na ujrzenie

jej oblicza

26.05.2012

Trasa

życie

to jak

zwyczajna droga

która

to się wznosi

to opada

albo wić zaczyna

krajobraz

ciekawym czyni

czy ciekawość

może być

niepokojem

09.04.2013

Autorytet

obraz bez skazy

krystaliczność wody

jasność promienia

żywiczność powietrza

żaden falsyfikat

nie jest uprawniony

do tego tytułu

żaden falsyfikat

nie ma prawa

nazywać tak

innego falsyfikatu

historia obnaża

fałszerzy

09.02.2017

Strumień

nurtem rzeki

płynął czas

niosący powykrzywiane

i kolebiące się drzewa

płynął

w dwie strony

z górki

i pod górkę

podmywane falami

przypływu i odpływu

coraz bardziej

chyliły się

ku ziemi

aby kiedyś

wpaść

w jej

otwarte ramiona

Busko 28.08.2015

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.