ANIOŁ Z WODĄ W OCZACH
1986

.

I

koń, i noc jeszcze wczesna. Zapach potu

i czerwony śnieg na puchowej kurtce mamy. W ustach

winogrona, jakiś mężczyzna coś mówi. Wysokie

zaspy śniegu. Winogrona w czarnej torbie. Ostra

muzyka, i czarny wiatr. Ciepło. Gitara

jest zielonym oknem. Oczy mamy tracą barwę pyta

gdzie byłem. Powinienem być

w domu już dawno temu

Wstała

Idzie przez pokój

Masz tylko dwanaście lat, mówi

II

żółta trawa na ramionach. Idziemy

w stronę niebieskich gór, winogrona

Trzyma mnie za rękę

Mama ma ziemię we włosach i

z daleka

woła moje imię

.

wyciągam ręce ku białemu niebu

czekam na deszcz

rozczapierzam palce i żółte powietrze muska mi skórę

Kieruję się do drzwi

Deszcz zapewne nadejdzie niebawem

Stoję nieruchomo i wyciągam rękę kusząc deszcz

Czy mam otworzyć drzwi

Znów kieruję się do drzwi, wchodzę

.

„martwe kwiaty w pękniętym wazonie

na parapecie. Martwe

muchy na płatach białej farby

Na składanym krzesełku siedzi stara kobieta

i robi na drutach, ubrana w fartuch w kwiaty

Hałas silnika łodzi przebija się przez krzyk mew”

.

I

Usta uśmiechają się

bielą, czarny anioł

rozpościera swe niebieskie skrzydła

w moim sercu: Wstałem. Zrzucam

książki na podłogę z półek

metr po metrze. Być może

wołam że już starczy

II

I widzę żółte ciało

ostra żółć. Rozsądek to krąg

tancerzy

wokół. Uśmiech

w rytmie bieli

III

pełznę po podłodze, a anioł

kuli się

Pewnie drżę już długo

Czuję czarny kamień w żołądku

.

I

godziny biją na wietrze

a serce to zmęczony anioł. Niebo

przypomina czarnego psa

II

klaun o krągłych rękach

łagodnymi ruchami

tańczy na zegarze. Pies nie szczeka

gdy wybijają minuty

III

serce to oszołomiony anioł

z wilgotnymi włosami w ustach

.

kamień jest suchy, widzę jak czarna plama

zamienia się w fiolet. Kamień nagrzewa się

a góry opierają swe pijane czoła

o piasek na brzegu. Serce to niespokojne żółte fale

a ja mam kamień w kieszeni

mojej krótkiej kurtki. Nikt mnie nie widzi

.

I

śnieg leżał

pod słupem latarni

W głębi tajemnicze chmury

w dłoniach długie dni, a

ona śmiejąc się chowała się przed światłem latarni

jesienią, zimą. Poczuć

język w ustach. Młody, purpurowy

I słup latarni, śnieg

II

popiół pokrywa śnieg

między śniegiem a deszczem

Przez spalony papier

i resztki stopionych plastikowych wiader

zobaczyła anioła całującego

czubki jej palców

Płonące ognisko na śniegu

między śniegiem a deszczem

wielkie płaty popiołu. Czarny

śnieg. Biel

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki

Spis treści

ANIOŁ Z WODĄ W OCZACH (1986)

koń, i noc jeszcze wczesna

wyciągam ręce ku białemu niebu

martwe kwiaty w pękniętym wazonie

Usta jego uśmiechają się

godziny biją na wietrze

kamień jest suchy, widzę jak czarna plama

śnieg leżał

RUCHY PSA (1990)

Odwieczne milczenie psa

gdyby brzegi

gdy serce jest księżycem

wtedy wiesz że to istnieje

pies nasłuchuje wiatru

tylko znikasz i znikasz

niczym mały piesek

PIES I ANIOŁ (1992)

chmury są białe

istnieje miłość zapomniana przez wszystkich

Chcę słuchać aniołów przybyłych

ziemia i woda

Krążymy krążymy

gdy coś nowego się pojawia

kto to pisze, ja sam

(otwarte domy)

(deszcz)

(łódź w ciemnościach)

(stąpaj ostrożnie)

widzisz jak łódź rytmicznie się kołysze

w tym wszystkim co jest, co znika

i znów i znów

(fala)

któż teraz potrzebuje pomocy

tego nie da się opowiedzieć

(czerwone buty)

Widzą jak idą naprzeciwko siebie

„Tyle czasu minęło”

(ubierałaś się tak ładnie w szarości)

ta niewytłumaczalna cisza

WIERSZE 1992–1994

Spotkanie

Oczy niczym niebo

OCZY NA WIETRZE (2003)

Gwiazdy mają swoją noc

śpijcie moi najdrożsi

Wiatr i słońce

PIEŚNI (2009)

Pieśń dziecka

Pieśń wiatru

KAMIEŃ DO KAMIENIA (2013)

My dwoje

Wyspa

Anioł i wyspa

Kamień na kamieniu

Łódź

Nic

POEZJE (2016)

Ziemia podzielona między życie i śmierć

Bo chcę wyszeptać ci do ucha

I uśmiecha się

„Uważam siebie przede wszystkim za poetę”
(posłowie Grażyny Barbary Szewczyk)

Karta redakcyjna

POEZJE 287

JON FOSSE: Pies i anioł

Z norweskiego przełożyła Elżbieta Frątczak-Nowotny

POSŁOWIE • Grażyna Barbara Szewczyk

PROJEKT OKŁADKI • Julia Koźmin

SKŁAD I PROJEKT TYPOGRAFICZNY • Artur Burszta

REDAKCJA I KOREKTA • Joanna Mueller

Author: Jon Fosse
Copyright 2021 Dikt i samling
Published by permission of Winje Agency A/S, Norway /
Book/Lab Literary Agency, Poland

Copyright © by Elżbieta Frątczak-Nowotny, 2024
Copyright © by Grażyna Barbara Szewczyk, 2024
Copyright © by Julia Koźmin, 2024
Copyright © by Biuro Literackie, 2024

Zrealizowano dzięki wsparciu finansowemu Norwegian Literature Abroad (NORLA)

BIURO LITERACKIE

poczta@biuroliterackie.pl

www.biuroliterackie.pl

ISBN 978-83-67706-61-2

KONWERSJA: eLitera s.c.