Michał Sławski

Pasażer

© Michał Sławski, 2022

Tomik ten zwiera wiersze z lat 2016—2022 z zacięciem filozoficznym, jednakże nie stroniące od poczucia humoru. Jest to trzeci tomik tego autora, najbardziej jak on twierdzi przemyślany.

ISBN 978-83-8324-477-8

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Pasażer

2. Filozofia

1. Pasażer

2. 4:36

3. Ufoszek

4. Tango

5. Szczepionka

6. Stan Faktyczny

7. Nogi

8. Drugie żeglowanie Platona

9. Bez tytułu

10. Papieros

11. Życie

12. Wyobraźnia

13. Noc

14. Poranek kojota

15. Bóbr

16. Kos

17. Żuraw

18. Magister

19. Chwile wieczności

20. Mniszka

21. Spowiedź Alkoholika

22. Samotność

23. Krowy

24. Huśtawka

25. Złote myśli

26. Zima

27. Jestem

28. Harakiri

29. Ocalenie

30. Przeterminowanie

31. Post

32. Jutro

33. Nieobecność

3. Miłość

1. Krótki wiersz o miłości

2. Słońce

3. Nastrój

4. Wózek

5. Czoło

6. Erotyk

7. Fantryp

8. Romans

9. Piękna nieznajoma

10. Bruno

11. Bezsenność

12. NOC

13. Wiersz

14. Milczenie

15. Rozkrok

16. Tantryczka

17. Zmęczony

4. Człowiek

1. Deszcz

2. Dla Basi

3. Pod wodą

4. Poranek

5. Praca

6. Spotkanie poetów

7. Riposta

8. Dla Marsa

9. Dla Janusza

10. Zakwasy

11. Smutni panowie

12. Wiersz dla Patryka

13. Gust

14. Kebab

15. Łysy Pan

16. Sen

Filozofia

Pasażer

Pasażer na gapę

patrzy przez okno

na te wszystkie rozbiegane oczy

samotne matki

pchają te swoje wózki

dzieci urywają lusterka

samochodom na kredyt

mędrcy skaczą na główkę

system zabija wolność

prawda głęboko pod powiekami

uśmiecha się

i prosi nadzieję do tańca

a słońce czeka

zaraz zacznie się lato

skończy się szkoła

od życia nie ma urlopu

Pasażer na gapę

patrzy przez okno…

4:36

4:36 księżyc odchodzi w samotność

Słońce jeszcze się nie ujawniło

Krety przemykają cichcem

Tylko uważne ucho je wysłyszy

Obrazy utrwalone w podświadomości

rozpoznają rodzącą się przyszłość

Która zazdrości wierzącym

Kochankowie światła jeszcze śpią

Jest niebiesko i zielono

Radio gra rock’n'rolla

Niezapomniane wieczory

Zamykają swoje ulubione knajpy

Trzeźwość nieśpiesznie dopija kawę

Otowo czeka na przyjaciół

A życie budzi się

Malując uśmiechy na twarzach lunatyków

Gdzieś tam materialiści przesłuchują prawdę

Gdzieś tam mistycy wypatrują zapomnianych bogów

Gdzieś tam są perspektywy rozwoju, zarobku

Gdzieś tam miłość zakłada kolejną rodzinę

A ja?

A ja właśnie wstałem

Nie do końca wiem po co

Ufoszek

Niezidentyfikowany obiekt latający

przystanął na chwilę by zastukać w drzewo

Niby jak dzięcioł

lecz to nie on

Zbyt dostojny to gość

w czarnym smokingu

Po coś przyleciał do Otowa?

Szykowny posłańcu aniołów

Czy kiedyś cię jeszcze zobaczę?

Czy ta chwila miała znaczenie dla kosmosu?

Tego się nigdy nie dowiem

Odlatujesz w milczeniu

Niedopowiedziany

by zrobić przyjemność

komuś innemu

Tango

Życie płynie w jelitach

straconego czasu

a Ty wiecznie wracasz

do tych chwil

wiesz jak jest nie wiesz jak będzie

czarny smok pożera swój ogon

i człowieka z liściem na głowie

on posiadł wiedzę

Już przestał dawno się przejmować

i karać się za przeszłość

odpływa powoli

tam gdzie mieszka ona

Mądrość

jego ostatnia kochanka.

Szczepionka

Wzburzone wody oceanu spokojnego

Żanetą wypłukane złe myśli

złe słowa, źli ludzie

Życie to nie Kana Galilejska

nie napiję się z Tobą wódki przyjacielu

nie utopię życia w gorzale

W godzinę największego nieszczęścia

odchodzi Najważniejszy

zostaję sam z lustrem

Tylko kot on wie

jak dziecko we mgle

broczy przez opary ziół

Starożytne modlitwy, nowoczesne metody

nic mi już nie pomoże

mogę się tylko zaszczepić

Ostateczne zadanie

przyjąć szczepionkę na zło

tylko którą?

Stan Faktyczny

Już nie ma dzikich plaż

maskarada znaczeń

jednoznaczna masakra

przebierańcy na ulicach

wstydzą się swoich twarzy

zakazano uśmiechu

zostały tylko oczy

pragnące życia

jak w Bejrucie

przed wybuchem Bomby

Tylko poeci

się jeszcze dziwią

nie ma piwnicy

zostały barany

Nogi

Nogi pod stołem

szukają inspiracji

ręce zajęte papierosem

3 minuty wytchnienia

bezsens egzystencji

że tak powiem zagląda

przez szybę pustych miast

szczęście umknęło gdzieś za rogiem

sami sobie

sami w sobie

na zewnątrz jesień

pożółkłe liście spadają w czas

ptaki wydłubują resztki niebytu

ściółka śpi

Drugie żeglowanie Platona

Pływam w wyobraźni

łódką niebieską

dobijam do brzegu samotności

tam gdzie nikt nic nie rozumie

Latam w oparach poezji

8 metrów kwadratowych

pokoju sumienia

a ja pod sufitem wokół lampy

odtąd dotąd

donikąd

trudne wyrazy

tańczą pod podłogą

Pływam w wyobraźni

niebieską łódką

tylko brzegu nie widać

Bez tytułu

Tak jest z kranu wieczności

leci czas nasz określony

wskazówkami spojrzeń

Tak jest rury czasem przeciekają

hydraulików marzeń aż za wiele

partaczą robotę

gry w klasy

i gacie na gumie

kto nie skacze ten nie rozumie

Yerba mate rozpuszcza toksyny

popiół w płucach nie doskwiera

już tak bardzo

odchodzi tchnienie śmierci

czułe myśli nieśmiertelnych

na chwilę przed zmierzchem

Papieros

Najlepsze co mogę zrobić z życiem

to zapalić papierosa

puścić z dymem przeszłość

puścić bąka

i patrzeć

i słuchać

i czuć

Jak kos o poranku

jak nocna jaskółka

jak dźwięk pustej struny

na wietrze

rozlegam się powoli

rozpościeram ramiona czasu

nie wiem ile mi zostało

ale postaram się.

Życie

Od życia nie ma odpoczynku

uważność mruży oczy

szeroko rozkładają ręce

szukając Jezusa

wyzwolenia od mąk

w obawie przed wieczną winą

piją w Galileji wino

aż po blady świt

Kolejna pełnia księżyca

gdzieś tam rodzi się następny Buddha

przesilenie znaczeń

Wyobraźnia

Moja wyobraźnia puszcza bąki

nosem

pod wodą

kolorowe jak tylko potrafi

maluje niebo tęczą

rozbłyska noc polarna

i ziemia się styka z niebem

tańcząc walca

na trzy

raz dwa i trzy

i tak do końca świata

i jeszcze raz i jeszcze raz

karuzela wspomnień

rozmytych czasem znaczeń

nie szczędzi batów

ale trzeba biec

póki nie widać jeszcze mety

to nie koniec sztafety

jeszcze nie

Noc

Noc jest długa

jak lot z szóstego piętra

nie mieszkam już w bloku

Noc jest młoda

jak brzoza

o poranku

Noc jest czysta

jak wódka

gdzieś tam

Noc jest czarna

jak serce bez Ciebie

a ona gdzieś śpi

Noc jest jak rana

otwarta

co krwawi

Nocy ciemnozielona

tylko ty znasz

sekrety najszczersze

I te myśli o przyszłości

o czwartej nad ranem

jakoś to będzie

Blues już śpi

był na spacerze

w tym lesie

czekam świtu

razem z kolejnym

papierosem

Poranek kojota

Niedopita kawa

niedopita wódka

niedorżnięte panienki

i ten poranek jego mać

Zrobić jajecznicę,

przygotować fajki

posłuchać deszczu za oknem

jest plan

I coś jeszcze

i coś jeszcze

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.