Mateusz Michał Kozłowski

Obleśne, obrzydliwe i smutne wierszyki

Redaktor Mateusz Michał Kozłowski

Projektant okładki Mateusz Michał Kozłowski

© Mateusz Michał Kozłowski, 2024

© Mateusz Michał Kozłowski, projekt okładki, 2024

Zbór wierszy początkującego twórcy, którego głównymi motywami są smutek, niedola i obrzydliwość ludzkiej natury, rzeczywistości i przekonań.

ISBN 978-83-8384-547-0

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Obleśne, obrzydliwe i smutne wierszyki

2. Przedmowa

3. Słowa, słowa

4. Aż będę skałą

5. Polowanie

6. Stado

7. Wtorek

8. Miasto martwych cieni

9. Nie wszystek

10. Sen?

11. Poprzez…

12. Sam

13. Pętla

14. Spam

15. Niewolnik myśli

16. Słowami

17. Statek

18. Ciało

19. Dziś…

20. Melodia

21. Czekam

22. Znowu…

23. Dyskomfort

24. Pustka

25. Zgniłe…

26. Pęd

27. Wieki

28. Dyplomata

29. Czerwień

30. Coś

31. Jelito…

32. Więc idę…

Obleśne, obrzydliwe i smutne wierszyki…

Przedmowa

Chciałbym wszystkich uprzedzić, że nie chciałem urazić niczyich uczyć religijnych ani powodować przygnębienia czy obrzydzenia. Twór jest jedynie fikcją literacką i chciałbym, żeby tak pozostało…

Nikomu się nic nie stało, wszyscy są cali :-)

…

Dama serc

Pełna przepięknych miejsc

Słowa, słowa

Aż mnie boli głowa

We mnie serca połowa

Samotny ptak

Żyję na wspak

Samotny tyle lat

Samotny jest ten świat

Połowa została

Tylko połowa mojego ciała

Połowa uczuć

Już nie mogę nawet współczuć

Krwawię powoli

Samotny i wbrew mojej woli

Krwawię światem

Poczekam aż umrę zatem

Aż będę skałą

Rozleję uczucia na tę kartkę

Ściany wiszą jakby były martwe

Czerwone oczy w mroku się świecą

Pragną krwi miłości nie chcą

Cisza buszuje po tej jaskini

Na zapach krwi się ślini

Nie wytrzymam sam dłużej tej chwili

Alkohol ten czas mi umili

Ktoś wyrwał kawałek mnie

Mam teraz mdłości i czuję się źle

Czuję jak nicość biega po moim ciele

Ta trucizna gryzie i jest jej tak wiele

Poczekam aż zgnije moje ciało

Już tyle gorącej krwi się ze mnie ulało

Nie pamiętam ile to trwało

Poczekam aż będę martwy będę skałą

Polowanie

Poranek martwy chłodny

Wilk zmarznięty głodny

Zamglone bezkresne niebiosa

Na liściach osadza się rosa

Szelest wiatru kroku

Ofiary uciekające od wzroku

Uszy szukają dźwięku

Oddech pełen lęku

Serce nabiera rozpędu

Oddech dorównuje jego tempu

Spojrzenie pragnienia

Łowca ruszył się z cienia

Bieg przez głód

W liściach chłód

Świst wiatru w uszach

Pragnienie się niespokojnie porusza

Kły toną w krtani

Wilk ofiarę rani

Pisk śmierci

Martwy nadal się wierci

Biały wilk

Głód zamilkł

Pysk za to krwisty

A wzrok kamienisty

Stado

Stado demonów

W moim sercu

Szukają plonów

W pustym miejscu

Ten wrzask

Martwe ściany

Ten trzask

Grzechot kościany

Każdy z nich

To jestem ja

Każdy z nich

Zrodzony w snach

To światło

Ten blask

Tunel gardło

Ten wrzask

Uciekaj stąd

Dym i kurz

Uciekaj na ląd

Pole krwistych róż

Tunel nicości

Gryzący promień

Zniknęły mdłości

Wodospad wspomnień

Krwotok myśli

Jestem trup?

Pocztówkę mi wyślij

Czy to Bóg?

…

Kolejny życia akt

Sprawdźmy ile jestem wart

Wtorek

Dźwięk jakby strzał

I znów stoję sam

Wiatr mi w uszach wiał

Samotny martwy Pan

Proszę Pana

Co teraz?

Może jakaś zmiana

Nie wszyscy naraz

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.