Paweł Wasiak

O Sarmatach i Sławianach Słów Kilka

Bogowie, Królowie, Święta

© Paweł Wasiak, 2019

Rzymianie twierdzili, że terytorium między Renem, a Wisłą zwane było jako Germania. Mówili oni także, że ziemie na wschód od Wisły składają się na Sarmację. Gotycki historyk Jordanes (550 n.e.) w swoim referacie „Getica” twierdził, że Veneti — Wenedowie byli zaludnionym państwem, których domy zaczynały się od źródeł rzeki Wisła i zajmowali wielkie połacie ziemi.

ISBN 978-83-8155-630-9

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. O Sarmatach i Sławianach Słów Kilka

2. Bogowie — przodkowie

3. Tradycja — święta

4. Boje

5. Hrabia Henryk

6. Bibliografia:

Bogowie — przodkowie

„Pra” to przodek Roda, który jest bardziej starożytny niż „przodek”. Pierwszy przodek kiedykolwiek. „Pra” oznacza „przed”, jak wielki (pra) pradziad przybył przed pradziadem. Jak również zapis wydarzeń przed czasem, co wydarzyło się dawno temu, ale nadal jest prekursorem wydarzeń przeszłych i obecnych.

Schyur, przodek Roda. Ten który zapoczątkował Roda, i pozostawił pamięć o sobie w postaci nazwiska i nazwy rodziny. Obraz tego przodka wpływa na ducha, i jako symbol ma tajny (religijny, najświętszy) wpływ na zachowanie jednostki.

Rzymski poeta Ovid napotkał Sarmatów — Polaków przy przekraczaniu Dunaju, i tak ich oto opisywał:

„Wytrzymują chłód przy zatoce, w skórach i spodniach. Z całego ciała tylko twarz jest widoczna, z soplami we włosach — i brody są białe z mrozem poniżej ich warg”.

W dniach 20—30 maja (te dni zwane jako Grudie Rosnoe) Volhvs przynieśli ofiarę do Boga Rod (rodziny i kosmosu), na deszcz i na produktywne zbiory. Volhvs to magicy, wróżbici i czarownicy. Był to 10 dzień uroczystości. W słowiańskiej tradycji Rod jest stwórcą nieba, ziemi i zaświatów. Wyszedł z jaja, przynosząc ogień. Był Bogiem, który stworzył świat i życie. Stworzył człowieka, zakładając rodzinę, zbierając naród. Jest on reprezentowany jako istota osadzona w powietrzu, rzucająca w dół małe ilość niezidentyfikowanej substancji, z której tworzą się dzieci. Odpowiedzialny był zatem za przyrost narodu. Był on także bardzo blisko wiązany z kultem i czcią przodków.

Żoną Roda była Rozanica, ale ponieważ to słowo było zawsze w liczbie mnogiej, to wielożeństwo było powszechne wśród ludów słowiańskich, oznacza to, że rzeczywiście miał kilka żon. Rod przetrwał jako rodzaj słowiańskiego penate, Bóg rodziny. Jego kult był w centrum starszych kultów przodków. Słowianie honorowali jajka poprzez wprowadzenie ich do Obchodów Wielkiej Nocy. Jak również jaja tworzone przez izbę Faberge dla cara.

Rod był pierwszym Bogiem, protoplastą bóstw, twórcą Wszechświata i jego managerem. On był najwyższą, powszechną zasadą, twórcą boskiego prawa „Pravda” (Prav). Był obrońcą więzów krwi i relacji klanowych, patronem pokrewieństwa i związków klanu. Na początku Czasu, na samym początku Kosmosu, tylko Rod istniał, a wokół niego nie było nic. Rod był także utożsamiany ze Światovitem na zachodnich terytoriach. Inni porównywali go do Peruna, boga grzmotów i błyskawic.

Tradycja — święta

W swojej tradycji Słowianie dekorowali jajka na wiosnę i przekazywali je z najlepszymi życzeniami rodzinie, przyjaciołom, jako symbol. Był to znak nadchodzącej wiosny. Dekorowane jajka i bazie z wierzb składano również na grobach przodków. Ich kluczowym elementem słowiańskiej religii był kult przodków. Do dzisiaj te tradycje zostały przyjęte w chrześcijaństwie jako malowane jajka „pysanki” i bazie jako palma i symbol triumfalnego wjazdu Jezusa do Jerozolimy.

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.