Piotr Albrecht

Niespodobajki

Ilustracja na okładce: Jean Philippe Delberghe / Unsplash

Redaktor Joanna Markiewicz

Korektor Anna Kowalska

© Piotr Albrecht, 2022

Autor w debiutanckim tomiku wierszy wyraża swoją tęsknotę i wiarę oraz nadzieję na życie w lepszym świecie dla siebie i swoich bliskich.

ISBN 978-83-8273-850-6

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Niespodobajki

2. Pycha przed upadkiem kroczy

3. 42,195

4. 2001

5. pocieszanka

6. Od nowa

7. stadion

8. stadion 2020

9. „Muszę się zbierać…”

10. zmiany

11. bez twarzy

12. Lepiej

13. Lepiej drugi

14. „wiosennym śniegiem…”

15. Pięć młodych łabędzi

16. Tonący statek

17. Chcę…

18. Brak

19. „jest chyba ze mną źle…”

20. ostatni spacer z cieniem

21. rozmrożenie

22. jesteś tu czy śnię?

23. spadam w otchłań samotności

24. bezimienny przyjaciel

25. świat bez wad

26. Na prawdę otwórz swe serce

27. Zapewne

28. Ludzkość

29. Niewidzialne istnieje

30. perspektywa

31. Jestem obdżektorem

32. To nie żarty

33. Eliasz

34. Nie chcę widzieć jak

35. Jehowa

36. wybaczyć sobie

37. Dla wcześniej urodzonych

38. Owoc ducha

39. wzrok i słuch

40. zło

41. żegnaj okrutny świecie

42. szkoda

43. Prośba

44. „Myślałem, że wiersze piszę…”

Mojej Kochanej Żonie Wioli

Pycha przed upadkiem kroczy

Kiedy myślę: mogę wszystko,

mogę zdobyć świata szczyty,

kiedy myślę: wiem najlepiej,

pozostanę przy swej racji,

to ty…

mów mi zaraz prosto w oczy:

pycha przed upadkiem kroczy!

Kiedy myślę: co mówicie?

Przecież jestem już na szczycie!

To są brednie niesłychane,

śmieszne są mi rady dane,

to ty…

mów mi zaraz prosto w oczy:

pycha przed upadkiem kroczy!

Kiedy stoję według siebie,

lecz upadek mój niechybny,

głuchy jestem na wołania,

że ktoś czegoś mi zabrania,

to ty…

mów mi zaraz prosto w oczy:

pycha przed upadkiem kroczy!

Gdy mniemanie mam o sobie,

które miesza w mojej głowie,

że rozumy wszystkie zjadłem,

chociaż stałem, to upadłem.

A ty…

mów mi zaraz prosto w oczy:

pycha przed upadkiem kroczy!

11.05.2020

42,195

w maratonie życia

na starcie z radością

i pełen energii

biegniesz co tchu

nie zważasz na straty

wtem zbyt szybkie tempo

odbija swe piętno

zaprzyjaźniony z bólem

szukasz rozwiązań

cierpliwie znosisz udrękę

świadom by wytrwać do końca

bo już słyszysz mety odgłosy

2.02.2019

2001

oniemiałem gdy padło WTC

osłupiałem kiedy odszedł GC

płakałem gdy wyjeżdżałaś

śmiałem się gdy wracałaś

mejle esemesy telefony

ten rok był poroniony

styczeń 2002

pocieszanka

kiedy widzę smutne oczy twoje

cokolwiek powiedzieć ci się boję

muszę zamknąć w ustach moich słowa

do cię dotrze ich ledwie połowa

przyznam szczerze że jesteś odważna

czasem wesoła często poważna

chcę cię pocieszyć ale słów mi brak

może co powiem nie będzie ci w smak

ale gdy serce twe krwawić będzie

gdy myśli twoje będą w obłędzie

czy dzień to powszedni czy niedziela

to wiedz że we mnie masz przyjaciela

marzec 2002

Od nowa

Nadzieję mam,

usłyszysz wnet: „Obywatelu, wstań”.

Wierzę, że wskrzesi cię Jehowa,

byś zaczął grać od nowa.

Gdy zmartwychwstania przyjdzie czas,

twe nuty będą dla mnie w sam raz.

Nie przyznasz mi racji?

Dotkniemy nowych sytuacji.

Umilkną już tego świata zgrzyty,

posłuchamy razem twojej płyty.

Gdy raj na ziemi nastanie,

twa muzyka rozbudzi kochanie.

Jeśliś w pamięci Boga,

wszystko zaczniesz od nowa.

stadion

siedzę na ławce na stadionie

kiedyś był on moim drugim domem

dzisiaj już jest jakiś inny

na bieżni ćwiczą karatecy

obok hałasują łyżworolki

tenisista gwałci kort przekleństwami

tylko jakiś samotny biegacz… gubi kilogramy

znikła skocznia ze starej pianki

nie spotkałem moich sprzed lat przyjaciół

tylko drzewa rosną jak dawniej

i ławki niezmiennie połamane

idę stąd

cóż począć?

dawny świat przeminął

4.07.2003

stadion 2020

Jest w naszym miasteczku stadion odnowiony.

Chciałem iść pobiegać, alem niezrzeszony.

10.05.2020

***

Muszę się zbierać,

ale jak mam się zbierać,

gdy przytulasz mnie teraz?

luty 2012

zmiany

zmarnowałeś życie

by być na szczycie

a rzeczywistość

sprawiła przykrość

zmiany dokonasz

albo ty skonasz

4.05.2016

bez twarzy

niektórzy twarzy swej się wstydzą

czy brzydka jest i się jej brzydzą?

zrozumieć tego nie jestem w stanie

jakie o sobie mają mniemanie?

cokolwiek byś przeżył

i lico miał gładkie

bądź zmarszczką zorane

pokaż je innym

by było kochane

26.06.2017

Lepiej

Lepiej na słońce z motyką

niż się parać polityką.

19.08.2017

Lepiej drugi

Lepiej biegać z bólem kolana

niż o udar bać się od rana.

21.01.2020

***

wiosennym śniegiem

zaskoczeni wszyscy są

lubię taki stan

29.03.2018

Pięć młodych łabędzi

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.