Dziecięca seria „Szkoła charakteru” to 12 tytułów:

1. Kaczorek Kwaczek i lekcja pokory

2. Marnotrawny kotek

3. Baranek i poszukiwanie tożsamości

4. Kolorowy gołębnik i kwestia przyjaźni

5. Żółwik i szkoła cierpliwości

6. Skunksik i szkoła charakteru

7. Psi pamiętnik i znaczenie posłuszeństwa

8. Niedźwiadki i życiowe odkrycia

9. Jeżozwierz i nauka odwagi

10. Gorylek Barnaba ma rodzeństwo

11. Piesek preriowy i szkoła życia

12. Prosiaczek lubiący rywalizację

Informacje o dostępności tytułów na
www.wydawnictwo.psalm18.pl

Tytuł oryginału: Trouble in a Fur Coat

Copyright 1990, 2001 by Janette Oke

Originally published in English under the title Trouble in a Fur Coat by Bethany House Publishers, a division of Baker Publishing Group, Grand Rapids, Michigan, 49516, U.S.A.

All rights reserved.

Copyright © 2025 for Polish translation and edition:

Psalm18.pl Daniel Wołochowicz

Przekład i redakcja: Małgorzata Wołochowicz

Skład i adaptacja okładki: Marcin Nowak

Ilustracje: Nancy Munger

Korekta: Daniel Wołochowicz

ISBN: 978-83-66681-99-6

Wydawnictwo Psalm18.pl Daniel Wołochowicz

Świeradowska 47, 02-662 Warszawa

NIP: 9512138491

Dedykuję tę książeczkę

z miłością dla

Jacquelyn Leigh Logan,

którą powitaliśmy w rodzinie

3 sierpnia 1989 r.

jako siostrę Nate’a i Jessiki,

a kuzynkę Ashley, Courtney i Katie.

SPIS TREŚCI

Rozdział 1

Rozdział 2

Rozdział 3

Rozdział 4

Rozdział 5

Rozdział 6

Rozdział 7

Rozdział 8

Rozdział 9

Rozdział 10

Rozdział 11

Rozdział 12

Rozdział 13

Rozdział 14

Rozdział 15

ROZDZIAŁ 1

–Mmmmm – zamruczałem, po czym westchnąłem. Przeciągnąłem się i przewróciłem na drugi bok. Czułem się, jakbym spał całe wieki. Ciężko mi było otworzyć oczy, ale czułem, że coś się rusza obok mnie. Chciałem zobaczyć, co się dzieje.

Mama już wstała i właśnie rozprostowywała łapy. Jej czujne uszy były nastawione wprzód, by wyłapać najcichszy nawet dźwięk. Ja też słyszałem różne odgłosy.

Wtem mama zrobiła coś bardzo dziwnego. Jedną wielką, wyposażoną w pazury łapą pacnęła ścianę przed sobą. I ściana się poruszyła. Nagle na końcu naszej gawry pojawiło się małe wyjście. Potem mama popchnęła na boki krzaki i liście.

Zatrzymała się, powąchała powietrze, po czym znów nasłuchiwała. Następnie ponownie przystąpiła do pracy. Starała się poszerzyć wyjście z naszego legowiska.

Przez chwilę moje oczy nie mogły znieść tej nagłej jasności. Mrugając, odwróciłem od niej wzrok. To właśnie wtedy dostrzegłem moją siostrę.

Kimwa leżała skulona w rogu, a jej grzbiet opierał się o ścianę z ziemi. Jej oczy na tle małego pyszczka wyglądały na wielkie. Bała się czegoś. W tym momencie zaśmiałem się cicho.

– Ciiii – zganiła mnie ostro mama. Ugryzłem się w język i odsunąłem się z zasięgu jej łap.

Mama czekała parę chwil, wąchając i nasłuchując. Wycofałem się w jeden z kątów, podczas gdy moja siostrzyczka siedziała skulona w innym. Nie wiedzieliśmy, co się dzieje.

W końcu mama powoli wyszła z jamy. Jej wielki łeb poruszył się w lewo, potem w prawo, a nos wyrzuciła jeszcze wyżej niż wcześniej. Nieznacznie przenosiła ciężar ciała z jednej strony na drugą. Po długim czasie weszła z powrotem do legowiska.

– Już czas – rzekła łagodnie.