Pippa Roscoe

Nie wszystko pod kontrolą

Tłumaczenie:

Adam Bujnik

Tytuł oryginału: In Bed with Her Billionaire Bodyguard

Pierwsze wydanie: Harlequin Mills & Boon Limited, 2023

Redaktor serii: Marzena Cieśla

Opracowanie redakcyjne: Marzena Cieśla

© 2023 by Pippa Roscoe

© for the Polish edition by HarperCollins Polska sp. z o.o., Warszawa 2025

Wydanie niniejsze zostało opublikowane na licencji Harlequin Books S.A.

Wszystkie prawa zastrzeżone, łącznie z prawem reprodukcji części lub całości dzieła w jakiejkolwiek formie.

Wszystkie postacie w tej książce są fikcyjne. Jakiekolwiek podobieństwo do osób rzeczywistych – żywych i umarłych – jest całkowicie przypadkowe.

Harlequin i Harlequin Światowe Życie są zastrzeżonymi znakami należącymi do Harlequin Enterprises Limited i zostały użyte na jego licencji.

HarperCollins Polska jest zastrzeżonym znakiem należącym do HarperCollins Publishers, LLC. Nazwa i znak nie mogą być wykorzystane bez zgody właściciela.

Bez ograniczania wyłącznych praw autora i wydawcy, jakiekolwiek nieautoryzowane wykorzystanie tej publikacji do szkolenia generatywnych technologii sztucznej inteligencji (AI) jest wyraźnie zabronione. HarperCollins korzysta również ze swoich praw na mocy artykułu 4(3) Dyrektywy o jednolitym rynku cyfrowym 2019/790 i jednoznacznie wyłącza tę publikację z wyjątku dotyczącego eksploracji tekstu i danych.

Ilustracja na okładce wykorzystana za zgodą Harlequin Books S.A.

Wszystkie prawa zastrzeżone.

HarperCollins Polska sp. z o.o.

02-672 Warszawa, ul. Domaniewska 34A

info@harpercollins.pl

www.harpercollins.pl

ISBN: 978-83-291-2360-0

Opracowanie ebooka
Katarzyna Rek

Spis treści:

1. Okładka

2. Strona tytułowa

3. Strona redakcyjna

4. Prolog

5. Rozdział pierwszy

6. Rozdział drugi

7. Rozdział trzeci

8. Rozdział czwarty

9. Rozdział piąty

10. Rozdział szósty

11. Rozdział siódmy

12. Rozdział ósmy

13. Rozdział dziewiąty

14. Rozdział dziesiąty

15. Rozdział jedenasty

16. Epilog

Prolog

Siedząc przy szpitalnym łóżku, Luca Calvino starał się nie wpatrywać w leżącego na nim mężczyznę, podłączonego do niewiarygodnie dużej liczby urządzeń monitorujących czynności życiowe. Fakt, że mężczyzną tym był Nate Harcourt, bardzo bogaty biznesmen – w podobnym wieku co trzydziestotrzyletni Luca – wywoływał w nim pewien niepokój.

– Nie jest tak źle, jak wygląda.

– Wygląda zdecydowanie źle – odparł zgodnie z prawdą Luca.

– Ale jest lepiej, niż wygląda – upierał się Nate.

– Niech ci będzie.

Prywatny szpital w Szwajcarii, w którym się znajdowali, luksusem nie ustępował najlepszym hotelom, z których do tej pory miał przyjemność korzystać Luca, zapewniając jednocześnie swoim pacjentom bardzo wysoki poziom ochrony.

Duże szpitalne okna wychodziły na bajkową scenerię lasu pogrążonego w mroźnej zimie.

– Pegaso zdecydowanie ma się już czym pochwalić, jak na tak młodą firmę – stwierdził Nathanial Harcourt, wracając do tematu rozmowy.

– Nie jesteśmy już młodą firmą. Działamy od dziesięciu lat – odparł z dumą w głosie Luca.

– Z perspektywy prowadzonego czwarte stulecie biznesu rodzinnego, to bardzo młoda.

– Słuszna uwaga – przyznał Luca.

Jeszcze rok wcześniej Nathanial Harcourt był wschodzącą gwiazdą świata biznesu. Pochodził z rodziny dysponującej tak olbrzymimi zasobami, że graniczyło to wręcz z instytucjonalnym nepotyzmem. Ale o Nathanialu zaczynało być głośno w kontekście jego własnych osiągnięć.

I nagle, pewnego dnia, zniknął z powierzchni ziemi. Według oficjalnej wersji – by odbyć podróż do indyjskiego stanu Goa.

– To rak? – spytał Luca, ciekawy, co odpowie Nate.

– Tętniak. Mózgu.

Luca skinął głową. Część łóżka była uniesiona do góry, a na wystającym ze ściany metalowym ramieniu zamontowany był blat – umożliwiający pracę na laptopie i zapewniający miejsce do rozłożenia dokumentów.

– Zeszłoroczne przychody Pegaso naprawdę robią wrażenie, szczególnie biorąc pod uwagę obecną koniunkturę. Ale chociaż działasz w wielu krajach Europy, wciąż nie potrafisz mocno wejść na rynek anglojęzyczny – rzekł Nate.

– Nie bardzo rozumiem, dlaczego ciągle pastwisz się nad moją firmą, skoro za chwilę masz poprosić mnie o przysługę – rzekł Luca, nieznacznie wzruszając ramionami.

– Żadną przysługę. Mam dla ciebie ofertę.

W tym momencie jedno z urządzeń monitorujących wydało ostry dźwięk, a uwadze Luki nie uszedł grymas bólu i gwałtowny ruch ręki Nate’a, jakby zamierzał przyłożyć ją do głowy.

– Gadaj szybko, zanim ktoś przyjdzie naszprycować cię kolejnymi lekami – ponaglał Luca.

– Nie jest tak źle, jak wygląda.

– Właśnie widzę…

Nate zdobył się na słaby uśmiech.

– Chcę, żebyś ochraniał moją siostrę.

Wskazał leżącą na blacie teczkę, a Luca wstał, by po nią sięgnąć. Zaczął czytać:

Hope Harcourt, bliźniaczka Nathaniala, lat dwadzieścia dziewięć, niezamężna, dyrektor marketingu ogólnoświatowej sieci domów towarowych z dobrami luksusowymi Harcourts.

Luca usiadł, przeglądając zdjęcia przedstawiające blondynkę o delikatnych rysach. Chociaż Hope i Nathanial byli bliźniętami, trudno było dopatrzeć się między nimi podobieństwa większego niż u przeciętnego rodzeństwa.

Luca odłożył na bok zdjęcia i notę biograficzną, by obejrzeć wycinki prasowe.

„Może jednak trochę więcej niż ładna buzia? Hope Harcourt ma objąć funkcję dyrektora marketingu” – przeczytał jeden z nagłówków.

Przejrzał kilka kolejnych tytułów, bez większego zdziwienia napotykając kolejne przejawy mniejszej czy większej mizoginii:

„Narzeczony Hope Harcourt opowiada o jej głębokich lękach”

„Diament Harcourts ma liczne skazy! Prawda o rozstaniu”

Luca próbował przezwyciężyć znajomy odruch odrazy wobec tabloidów, które są gotowe zrobić wszystko, by pozyskać nową historię.

– Moja siostra ciągle jest celem takich ataków.

– Dlaczego więc mam ją teraz zacząć ochraniać?

– Bo ja… jestem tutaj. Nie mam możliwości chronić jej sam.

– Chcesz, żeby moja firma chroniła ją przed prasą? I czy w ogóle ona będzie tego chciała?

– Coś się teraz szykuje. Nie wiem co, ale akcjonariusze Harcourts jakby nabrali wody w usta. A odkąd sądzą, że włóczę się po Indiach w poszukiwaniu trzeciego oka, odcięli mnie od wszelkich informacji.

– Nie możesz powiedzieć im prawdy?

Nate rzucił mu długie, twarde spojrzenie.

Luca pokiwał głową, nie zmuszając Anglika do dalszych wyjaśnień. Sam wystarczająco dobrze znał świat biznesu.

– Wiem, wybaczyliby ci największą frywolność, ale nie poważną chorobę… Bo jak umrzesz, to spadnie wartość akcji.

Nate skinął głową, jakby zadowolony, że Luca sam odpowiedział sobie na zadane pytanie.

– Dorastaliśmy z siostrą w gnieździe żmij, Luca. Z zewnątrz wygląda to inaczej, ale w rzeczywistości ona jest tam całkiem sama, a ja nie mogę teraz czuwać nad jej bezpieczeństwem.

Poruszony przykładem braterskiej lojalności, Luca wyjął telefon, by włączyć nagrywanie.

– Czy są jakieś konkretne zagrożenia, o których powinniśmy wiedzieć?

– Na pewno Simon Harcourt, nasz kuzyn. Nigdy nie byłem w stanie niczego mu udowodnić, ale to wystarczająco sprytny gość, by nie brudzić sobie rąk osobiście. Poza tym cała banda naciągaczy uganiających się za jej pieniędzmi.

– Pewno jest trochę tego tałatajstwa? – spytał Luca, ponownie spoglądając na naprawdę atrakcyjną kobietę ze zdjęć.

– Choćby jej eks. Ale tym zająłem się już sam.

– Jak on się nazywa?

– Masz nazwisko w aktach. Ale ta sprawa już załatwiona.

– Przydzielę jej moich najlepszych ludzi. Będziemy mogli zacząć…

– Chcę, żebyś ochraniał ją osobiście.

– Ale to niemożliwe.

– Możliwe… Bo jeśli przychylisz się do mojej prośby, jeżeli będziesz ochraniał ją osobiście, w pojedynkę, to twoja firma otrzyma wyłączność na obsługę ochroniarską Harcourts na całym świecie. I mam na myśli nie tylko sklepy, ale również ochronę naszych biur i fabryk, a także ochronę w cyberprzestrzeni. Wejdziesz na rynki anglojęzyczne z przytupem! I będziesz ustawiony do końca życia.

Luca ponownie rzucił okiem na zdjęcia.

– Kiedy zaczynam? – zapytał.

– Za kilka dni Boże Narodzenie. Gdybym chciał porwać cię dla siebie, rodzina by płakała?

– Nie – odparł Luca.

– A dziewczyna?

– A co ty się tak martwisz, Nate, że zabierzesz mnie komuś innemu?

– Bo chcę cię zabrać. Natychmiast.

– To miłe z twojej strony – rzekł ze śmiechem Luca. – Ale nie bardzo jesteś w moim typie.

– Całe szczęście – zaśmiał się Nate. – Dopóki moja siostra również nie okaże się w twoim typie, to mamy wszystko ustalone.

Rozdział drugi

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji