Bogusław Korycki

(Nie)równowaga

Projektant okładki Jakub Marcinkowski

Redaktor stylistyczny Wojciech Nowicki

Korektor Alina Korycka

Korektor Wojciech Graczyk

Fotograf Wojciech Robakowski

Korektor Hanna Sowa

© Bogusław Korycki, 2024

© Jakub Marcinkowski, projekt okładki, 2024

© Wojciech Robakowski, fotografie, 2024

Autor o swojej książce usłyszał:

— Że skrzypi.

— Jest ok, ale trochę jaśniej poproszę.

— Dygresja goni dygresję.

— Generalnie jestem pod wrażeniem…

Nie zmienia to jednak faktu, że przeszedł już drogę, którą wielu ludzi ma jeszcze przed sobą. Ta książka to nie koniec, to początek wspaniałej przygody, zwanej ŻYCIEM. Można uczyć się na własnych błędach, nie ma problemu!

Można jednak uniknąć bałaganu — dlatego warto kupić tę książkę.

ISBN 978-83-8189-940-6

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. (Nie)równowaga

2. Przedmowa

3. Wstęp

1. Prolog

4. „Szukajcie, a znajdziecie…”           (Mt 7,7)

1. Biblia

2. Modlitwa

3. Wiara

5. Czy skupianie się na sobie jest dobre?

1. Czas

2. Relacje

3. Rodzina

6. Co mi pomogło?

1. Środowisko

2. Koncentracja

3. Przygotowanie

4. Epilog

5. Podziękowania

7. Notatki

8. Notatki

Książkę tę dedykuję mojej Żonie, która jest tym, oprócz moich Synów, co mnie w życiu spotkało najlepszego.

Przedmowa

Ta książka to trzecie dziecko mojego męża. Ma już dwóch wspaniałych synów, więc czas na córkę. Byłam przy poczęciu — to dosyć radosny i bardzo twórczy moment. Ciąża przebiegała burzliwie, była pełna wzlotów i upadków, towarzyszyła temu również huśtawka nastrojów, emocji oraz zmian związanych z imieniem (czytaj: tytułem).

W końcu nadszedł termin porodu. Bardzo się z tego cieszę. Miałam już trochę dosyć męża, dla którego najważniejszym tematem przez ostatnich dziewięć miesięcy była książka.

Niech się wreszcie urodzi! Niech ją wyda na świat!!!

Czy to koniec? Nie. Każdy, kto ma dziecko, wie, że teraz dopiero się zacznie.

Poza tym mój mąż marzy o kolejnych dzieciach…

Alina Korycka

Wstęp

Chodzi o to, żeby zachować w życiu równowagę, ale najczęściej do wzrostu popycha nas                    …nierównowaga

Prolog

Początek i tak naprawdę główna część, której pierwotnie nie było.

Razem 10 elementów.

W pewnym momencie naszła mnie myśl, żeby ten rozdział dopisać i cała broszura mogłaby skończyć się na tej stronie. Wierzę jednak, że warto zajrzeć dalej.

13 rozdział I Listu do Koryntian

Choćbym mówił językami ludzkimi i anielskimi, a miłości bym nie miał, byłbym miedzią dźwięczącą lub cymbałem brzmiącym.

I choćbym miał dar prorokowania, i znał wszystkie tajemnice, i posiadał całą wiedzę, i choćbym miał pełnię wiary, tak żebym góry przenosił, a miłości bym nie miał — byłbym niczym.

I choćbym rozdał całe mienie swoje, i choćbym ciało swoje wydał na spalenie, a miłości bym nie miał, nic mi to nie pomoże.

Miłość jest cierpliwa, miłość jest dobrotliwa, nie zazdrości, miłość nie jest chełpliwa, nie nadyma się,

Nie postępuje nieprzystojnie, nie szuka swego, nie unosi się, nie myśli nic złego,

Nie raduje się z niesprawiedliwości, ale raduje się z prawdy;

Wszystko zakrywa, wszystkiemu wierzy, wszystkiego się spodziewa, wszystko znosi.

Miłość nigdy nie ustaje; bo jeśli są proroctwa, przeminą; jeśli języki, ustaną, jeśli wiedza, wniwecz się obróci.

Bo cząstkowa jest nasza wiedza i cząstkowe nasze prorokowanie;

Lecz gdy nastanie doskonałość, to, co cząstkowe, przeminie.

Gdy byłem dziecięciem, mówiłem jak dziecię, myślałem jak dziecię, rozumowałem jak dziecię; lecz gdy na męża wyrosłem, zaniechałem tego, co dziecięce.

Teraz bowiem widzimy jakby przez zwierciadło i niby w zagadce, ale wówczas twarzą w twarz. Teraz poznanie moje jest cząstkowe, ale wówczas poznam tak, jak jestem poznany.

Teraz więc pozostaje wiara, nadzieja, miłość — te trzy; lecz z nich największa jest miłość.

„Szukajcie, a znajdziecie…”           (Mt 7,7)

Biblia

I Kor 10:11 „A wszystko to przydarzyło się im jako zapowiedź rzeczy przyszłych, spisane zaś zostało ku pouczeniu nas, których dosięga kres czasów”.

Pewnego dnia doznałem olśnienia: „Bogusław, czytaj Biblię!”. Czytam, bo z Niej uczą się ludzie, którzy są dla mnie przykładem. Po raz pierwszy czytałem ją w Justizvollzuganstalt[1] Frankfurt (Oder), a następnie w Justizvollzugsanstalt Cottbus-Dissenchen. Wylądowałem tam za pazerność. Chciałem się szybko dorobić dzięki przemytowi papierosów. Mimo że wiedziałem, dlaczego się tam znalazłem i tak zastanawiałem się — jak to się stało… Szukałem odpowiedzi na pytanie: Jakie błędy popełniłem? i dlatego od razu zapisałem się do więziennej biblioteki. Żadna z powieści, żadne poradniki nie dawały mi odpowiedzi na zasadnicze pytania. Dlatego w końcu poprosiłem o Biblię. Właściwie zapisałem się w kolejkę, zaraz po tym, jak trafiłem do aresztu śledczego. Było co prawda kilka egzemplarzy, ale wszystkie zostały wypożyczone. Musiałem czekać, aż ktoś ją odda, ale to się zdarzało bardzo rzadko. Bardziej prawdopodobne było to, że ktoś ją zwróci, wychodząc na wolność. Gdy się doczekałem, zacząłem uważnie studiować. Zastąpiła mi książki z różnych gatunków. Zastanawiałem się — jacy ludzie Ją czytają i dlaczego. Kim stają się po przeczytaniu Biblii ci, którzy jej wcześniej nie czytali? Bardzo chciałem ich poznać po wyjściu na wolność.

[1] Justizvollzuganstalt — zakład karny

[1] Program Jana Pospieszalskiego z udziałem zaproszonych gości i publiczności. Jan Pospieszalski uważa, że dyskusja daje nadzieję na znalezienie elementów wspólnych dla adwersarzy, dlatego warto rozmawiać.

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.