Marta Anna Kieca

#myśli zagubione

© Marta Anna Kieca, 2021

Tomik poezji „#myśli zagubione” przeprowadza czytelnika przez świat wartości. Niektóre z nich wydają się być zapomniane we współczesnym świecie. Jednak nie jest to tylko podróż przez pesymistyczną rzeczywistość. Z zapisanych kart wyłania się obraz niosący nadzieję.

ISBN 978-83-8245-303-4

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. #myśli zagubione

2. Ludzie

3. Jedno życie

4. Niewidzialna

5. Pociąg do nieskończoności

6. Everest

7. SŁOWO na dziś

8. Scena przyjaźni

9. Niewidzialny wróg

10. Miłość***

11. D.O.M.

12. Cudowny kwiat

13. Bohaterowie

14. Dobry rok

15. Nowy dzień

Ludzie

Ludzie idą ulicami, nie widząc

Żyją drobnostkami bez wyrazu,

próbując odnaleźć sens

Sensem jest dla nich wygoda i spokój

Umywają ręce, bo przecież to takie zwyczajne

Zamykają drzwi na klucz,

by znaleźć się z dala od prawdy

Idą i przemijają, ale to nic nie znaczy

Dumnie podniesiona głowa chowa się w piasku

jak w otchłani

Czym jest odwaga?

Nikt dawno nie słyszał takiego słowa

Jedno życie

Życie mamy jedno

I co z tym robimy?

Chodzimy z kąta w kąt,

myśląc, że tak właśnie unikniemy rozczarowań

Wołamy ciągle: jeszcze nie teraz!

Życie przecież może poczekać…

Wtedy na scenę wchodzi mała dziewczynka

z bukietem kwiatów w ręce

Obraca się trzy razy dokoła, wołając:

„Nie będzie innego teraz!”

Przystają przechodnie, patrzą ze zdziwieniem

Trwa to jedną krótką chwilę

Potem pędzą przed siebie, zapominając o tym,

co przed chwilą widzieli

Każdy z nich ma swoje sprawy, które wymagają

natychmiastowej uwagi

Mamy jedno życie

A wciąż odkładamy je na później

Niewidzialna

Jestem tu…

Tuż obok

Nie mam peleryny niewidki

Jestem zawsze

Czekam aż się zdarzy coś, co się nie zdarzy

Wiem i nie wiem

Myślę, czuję

Chcę i nie chcę…

Wciąż tli się nadzieja

Nadzieja, która powinna być tylko wspomnieniem

Zaraz…

To tylko moja bajka!

Ale jak zmienić zakończenie?

Jestem przecież tylko dzieckiem

Pociąg do nieskończoności

Nie rozumiem: Co? Gdzie? Kiedy?

Nie rozumiem: Jak? I po co?

Karuzela myśli, wspomnień,

Ciągłych pytań, które nie znajdują odpowiedzi

Rzeka czasu płynie

Pociąg rusza w nieskończoność

Nie mogę go zatrzymać

A przecież jestem konduktorem

Czy? Dlaczego?

Maszyna pędzi coraz szybciej

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.