Bella Swift

Mopsik, który chciał zostać dinozaurem

Przetłumaczyła Ewa Kleszcz

Specjalne podziękowania dla Anne Marie Ryan

Ilustracje: Karen Wall

Tytuł oryginału: The Pug Who Wanted to Be a Dinosaur

Tłumaczenie: Ewa Rosa

Redaktor prowadzący: Patrycja Klempas, Joanna Marcinkiewicz

Redakcja: Weronika Rychta

Korekta: Agnieszka Czerepowicka, Ewa Skibińska

© Copyright for text by Orchard Books, 2025

© Copyright for illustrations by Orchard Books, 2025

© Copyright for the Polish edition by Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o., 2025

All rights reserved

Wydanie I

Warszawa 2025

M2743

Pierwsze wydanie: Orchard Books

An imprint of Hachette Children’s Group Part of Hodder & Stoughton Limited

Carmelite House

50 Victoria Embankment

London EC4Y 0DZ

An Hachette UK Company

www.hachette.co.uk

www.hachettechildrens.co.uk

Niniejszy produkt objęty jest ochroną prawa autorskiego. Uzyskany dostęp upoważnia wyłącznie do prywatnego użytku osobę, która wykupiła prawo dostępu. Wydawca informuje, że wszelkie udostępnianie osobom trzecim, nieokreślonym adresatom lub w jakikolwiek inny sposób upowszechnianie, upublicznianie, kopiowanie oraz przetwarzanie w technikach cyfrowych lub podobnych – jest nielegalne i podlega właściwym sankcjom.

ISBN: 978-83-8387-978-9

Skład wersji elektronicznej: Michał Olewnik / Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o.
i Michał Latusek

Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o.

00-017 Warszawa, ul. Marszałkowska 116/122

tel. +48 22 826 08 82, fax +48 22 380 18

biuro@gwfoksal.pl, www.gwfoksal.pl www.wydawnictwowilga.pl

Fragment

Strona redakcyjna

Rozdział pierwszy

Rozdział drugi

Rozdział trzeci

Rozdział czwarty

Rozdział piąty

Rozdział szósty

Rozdział siódmy

Rozdział ósmy

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Rozdział pierwszy

– Śpiwór… poduszka… latarka… – Chloe siedziała przy kuchennym stole i sporządzała listę rzeczy do spakowania. – Czego jeszcze będę potrzebowała na biwaku?

– Nie zapomnij o miskach dla Peggy – podsunął tata.

Oklapłe uszy mopsika drgnęły, gdy usłyszał swoje imię.

– Racja – mruknęła dziewczynka i wyjęła miski z szafki. – Muszę też spakować kilka saszetek z karmą.

– Poproszę kurczaka z sosem pieczeniowym! – zaszczekała Peggy, merdając ogonem. To był jej ulubiony smak.

– A skoro mowa o jedzeniu, to czas wymyślić, co dziś przygotować na kolację – powiedział tata i otworzył lodówkę.

Suczka potruchtała do niego na krótkich nóżkach i też zajrzała do środka. Poczuła, jak podmuch zimnego powietrza uderza ją w płaski czarny nosek. Półki były praktycznie puste.

– Dlaczego nie mamy nic w lodówce? – zapytał Finn, starszy brat Chloe, który pojawił się w kuchni w mundurku skauta.

– Nie robiłem zakupów, bo wyjeżdżamy na długi weekend – wyjaśnił tata. – Może mama przyniesie trochę kanapek z kawiarni…

Mama była właścicielką kawiarni w centrum miasteczka, zwanej Psiaki i Przysmaki, gdzie serwowano smakołyki nie tylko dla ludzi, lecz także dla psów. Peggy uwielbiała odwiedzać to miejsce.

– Przecież jedliśmy kanapki na lunch – jęknęła Ruby, najmłodsza z rodzeństwa.

– Może zamówimy pizzę? – zaproponowała Chloe z nadzieją.

Peggy poczuła, jak ślina napływa jej do pyska na myśl o serowej przekąsce.

– Dobry pomysł! – zawołała.

Oczywiście dla ludzi zabrzmiało to jak szczekanie.

– Widzicie, Peggy się ze mną zgadza! – Dziewczynka ze śmiechem wzięła mopsika na ręce i pogłaskała po miękkiej jasnobrązowej sierści.

Suczka z czułością polizała najlepszą przyjaciółkę po policzku. Chociaż Chloe nie mówiła po psiemu, rozumiały się idealnie. W dniu, w którym zabrała Peggy ze schroniska, połączyła je wyjątkowa więź.

– Próbuję właśnie zdobyć odznakę survivalowca – oświadczył Finn. – Mogę poszukać jadalnych roślin w ogrodzie. Wiedzieliście, że kora sosny nadaje się do spożycia?

– Ble! – Chloe wzdrygnęła się i zmarszczyła nos. – Tego na pewno nie chcę na kolację.

– To nie będzie konieczne – zapewnił tata. – Ale dobrze kombinujesz, Finn. W ogródku warzywnym mamy ziemniaki i marchew.

Chłopak wyszedł po warzywa akurat w chwili, gdy zadzwonił telefon taty.

– Cześć, mamo! – Tata odebrał połączenie wideo i przywitał się z babcią.

Postawił komórkę na stole, żeby wszyscy widzieli ekran. Dziewczynki stłoczyły się wokół niego.