Spis treści

Karta redakcyjna

Motto

Melomonolog

Zamęt

Uwypuklony biogram

Z niczym tu przyszłam

Bez zasięgu

Bez pamięci

Bez pamięci II

Niegdysiejsze śniegi

W szeptach

W bezsenne noce

Bezsens

Jestem za burtą

Bez pamięci III

Godzinami

Z tobą bez ciebie

* * * (Żyję na wygaszonych światłach)

Do Czytelnika

Mijanka

Wyznanie

Raport

Redakcja: KRZYSZTOF LISOWSKI

Korekta: ANNA DOBOSZ, ANETA TKACZYK

Projekt okładki i stron tytułowych: ROBERT KLEEMANN

Redaktor techniczny: ROBERT GĘBUŚ

© Copyright by Urszula Kozioł
© Copyright by Wydawnictwo Literackie, 2022

Wydanie pierwsze

ISBN 978-83-08-07771-9

Wydawnictwo Literackie Sp. z o.o.
ul. Długa 1, 31-147 Kraków
tel. (+48 12) 619 27 70
fax. (+48 12) 430 00 96
bezpłatna linia telefoniczna: 800 42 10 40
e-mail: ksiegarnia@wydawnictwoliterackie.pl
Księgarnia internetowa: www.wydawnictwoliterackie.pl

Konwersja: eLitera s.c.

Jednak wierzę,

Że ludy płyną jak łańcuch żurawi

W postęp... że z kości rodzą się rycerze,

Że nie śpi tyran, gdy łoże okrwawi

I z gniazd najmłodsze orlęta wybierze;

Że ogień z nim śpi i węże i trwoga...

Wierzę w to wszystko – ha! – a jeszcze w Boga!

Juliusz Słowacki, Beniowski

Bez pamięci

Błądziłam po ulicach Rzymu i Paryża

błądziłam po Manhattanie i Ałtaju

błądziłam po placach i mostach Wenecji

po uliczkach Lizbony

i piłam na Cejlonie cejlońską herbatę

nie mogłam tylko trafić w zaułki pamięci

nikt mnie nie szukał

ni dzisiaj ni wczoraj

nie było ciebie przy mnie

ani mnie przy tobie

ni teraz ani wtedy

ni przedtem ni potem

jak mogłam na to pozwolić

jak z tym się pogodzić?

nie mogę łez powstrzymać

gdy o tym pomyślę.

Błądziłam po zatartych datach

w życiorysie

nie mogłam trafić w zaułki pamięci.

Jestem kłodą ściętego drzewa

nie mam korony i nie mam korzenia

nie wiem co mi się stało

żem taka zdrewniała

bez ruchu bez szelestu

bez żadnego listka.

.

Bez pamięci II

Moja głowa zarzuciła na grzywę fali

uciułaną tu pamięć

ale obca i zimna fala

odrzuciła ją od siebie

w sam środek plaży

widzę teraz

jak pamięć

niczym ryba odczepiona od haczyka

otwiera i zamyka usta

niczym ryba przywalona na piasku

nadmiarem tlenu

otwiera i zamyka usta

już nie może

nie chce niczego pamiętać

zaciąga kotarę utkaną krzykiem mew

zachłystuje się

nie ocali nic

nie przekaże nikomu tego

co przez całe życie

było z uwagą zapamiętywane.

Kto mi uczynił

taką długą samotność

kto tak pieczołowicie

zaciera ślady mego pobytu

odkupionego od ruin

najpiękniejszymi latami mego życia

i spycha mnie w niebyłość

kto mi to zrobił

za co

że straciłam głowę

i serce –

została mi tylko szara bura pamięć

sztywna i goła

jak jakiś nieboszczyk.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki