Grażyna Czarnecka

Moje wiersze

Prosto z mojej duszy

© Grażyna Czarnecka, 2022

„Moje wiersze- prosto z mojej duszy” to zbiór utworów o różnej tematyce. Ilustracjami są obrazy namalowane przez autorkę. Szlachta 2021

ISBN 978-83-8273-373-0

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Moje wiersze

2. Moje wiersze

3. Co mi w duszy gra

4. Kwiaty na stole

5. Dwa światy

6. Oko Boga

7. Opus Dei

8. Sen

9. Znad jeziora

10. Z Ostrzyc

11. Szlachta

12. Punkt widzenia

13. Myślę więc jestem

14. Pałac

15. Dla ciebie

16. Wibrujesz

17. Dla przyjaciółki

18. Każda chwila

19. Smutek

20. Jezu ufam Tobie

21. Pożegnanie

Dla mojej rodziny i przyjaciół.

Dzielę się z Wami swymi wierszami, dzielę się snami i marzeniami

Moje wiersze

Niezapisane wiersze prosto z mojej duszy,

polecą w niebo jako ptaków chmura.

Piękno ich przekazu nikogo nie wzruszy,

nie wypłyną nigdy spod mojego pióra.

Kto żałuje deszczu, który spadnie z nieba

i wsiąknie do ziemi,

nikt o tym nie myśli,

lecz wędruje woda z ziemi przez korzenie,

do drzewa do liści.

I tak krąży życie, ruch życie wibruje

i z niczego coś tworzy, coś co znów się czuje.

Wszystkimi zmysłami chłonę życia chwile

i próbuję pisać.

Spędzam czas swój mile.

Co mi w duszy gra

Moje najcudniejsze chwile,

nutki płyną jak motyle.

Mozart dla mnie cicho gra,

a ja piszę jak co dnia.

Moje życie jak muzyka,

szczęścia pełna każda chwila.

Nawet gdy świat straszny zły,

gdy się trafią gorsze dni.

Nie poddaję się, bo ja

słucham co mi w duszy gra

i przeczekam taki czas,

przeżywałam to nie raz.

Jutro wstanie nowy dzień

i najlepszy będzie — Wiem.

Bo gdy myślę tylko tak,

Bóg mi daje taki znak

i posyła mi anioła,

który sprawi by dokoła

byli tylko ludzie mili,

a źli się obudzili, zmienili.

Kwiaty na stole

Kwiat polny, żywy

przynoszę do domu.

Dla mojej duszy pokarmem

niech będzie.

O magicznym kwiecie

nie powiem nikomu i

na scenie życia stoję w

pierwszym rzędzie.

Cała tajemnica, nie w tym

co nas żywi, lecz czy

żyjąc tutaj jesteśmy

szczęśliwi.

Dwa światy

Na granicy dwóch światów

Balansujesz człowiecze

Dobro, zło, jak linie

Wciąż przechylasz się cały

Trudno jest się odnaleźć

Łatwo zgubić nie przeczę

Ani to świat zły całkiem

Ani doskonały

Dwoistość natury

Naszym jest udziałem

Byśmy doświadczali

I duszą i Ciałem

Nie bójmy się złego

Stawiajmy mu czoła

Bo życie to tylko

Ziemska krótka szkoła.

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.