Anna (Poetka) Christhoper

Mała dusza w Komunii ze swoim Bogiem (1)

Projekt: Miłosierdzie silniejsze niż człowiek

Ilustrator https://pixabay.com/pl/

© Anna (Poetka) Christhoper, 2024

© https://pixabay.com/pl/, ilustracje, 2024

Ty jesteś Hostią, Jej potęgą. Ty krainą świateł. Słońcami dusz. Majestatem wieczności. Chwałą wszystkiego, co jest i co jest dobre.

ISBN 978-83-8384-701-6

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Mała dusza w Komunii ze swoim Bogiem (1)

2. Cz. 1

3. „Jezusie, Synu Boga Żywego…”

Cz. 1

Pisane duszą w ogrodach Łagiewnik

*

Jezusie, Synu Boga Żywego,

Bądź chwalony

Bez granic czasu,

Bez granic dla mórz i oceanów,

Pustyni…

Ty jesteś mistycznym ogrodem w duszy,

Ty jesteś jej ciepłym wiatrem

I sensem.

Bądź uwielbiony Panie we wszystkim,

Co jest, co żyje,

Co cierpi i zmartwychwstaje

Z mocy Twojego imienia,

Niezależnie jak głęboko jest już pogrzebane w piekle rozpaczy,

Bo rozpacz też jest piekłem. Wszystko, co dobre

Jest harmonią.

Człowieka może cierpienie łamać,

Ale może też kształtować duszę,

Jeśli wiara będzie silniejsza

Niż jego otchłań…

Nie ma bowiem stanu, rzeczy, istnienia, sytuacji,

Z jakich Bóg nie może

Zacząć wszystkiego od nowa,

W kierunku wzrostu, rozwoju.

Wszystko odnawia się w świecie i zanika.

Zanika i odnawia się,

Tylko w innej postaci.

Postać świata jest ulotna,

Ale jego sens trwa,

Niezależnie od wszystkiego.

Świat nie jest pomyłką

I żaden człowiek,

Nawet jak komuś się zdaje

Absurdem, żeby się urodził.

Są prawdy, które, tak, wykraczają

Poza ludzkie zdolności rozumienia, jego pojęcie…

Trzeba się wobec nich uniżyć

I wybrać to, co jest dobre.

Życie zawsze jest wartością.

Uwierz sam w siebie, człowieku,

Że masz sens, każdy Twój trud.

Uwierz — z Nim, nie musisz sam…

Ale daj uwierzyć sobie samemu.

*

Cóż Ci mogę dać?

Nawet wiatru nie mogę nabrać

W ramiona, bo i wiatr, i ramiona,

Twoje są.

Potrącam gwiazdy.

Jednak Ty

Nie zrzucasz mnie ze świata.

Twoje miłosierdzie jest większe

Niż mój ból, złe wybory i nieadekwatne.

Pozwól, że odpocznę dziś w Tobie, po 34 latach życia…

W prostocie

Twoich zamysłów.

Pozwól, że zatopię się

W Twoich kwiatach duszy…

Sam mnie zaprosiłeś do tego.

Każdego…

Widzę Ciebie

W falach nieba,

W pogoni geparda.

Widzę Ciebie

W księżycu

Moich snów,

W cieple

Jesieni,

W jej barwach.

Im jestem człowiekiem prostszym,

Tym więcej wiem.

Wszystko się staje samo.

To jest zaufanie.

Gdzie Cię spotkało

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.